Romanos 4
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVT
1 Má ngádáh sur Abaram? Ái Abaram a kámpup git, má kápán páplun sang a tám i git. Dánih a tapam hut singin?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ngo ái Abaram na han nokwan kabin a taram i Káláu, ngorer a arwat na han apakta pasi sang. Ái sár ái Káláu kápate wás pas Abaram kabin i táit a longoi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Auh, Buk Tabu a parai ngoromin ngo,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 I pákánbung ngo kesi kálámul a him, kán arul a top on kápte di tari singin ngorer i artabar bia. Kán arul a uri anokwai him a long artálár pasi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Mái sár ái Káláu kápate mák anokwa pasi kálámul kabin suri him a longoi, kápte. A mák anokwa pasi kálámul kabin i kán ruruna sár.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Mái Dewit a parai ngorer mul suri kálámul kápate him, ái sár ái Káláu a wás pasi ngo a nokwan. A parai ngo matngan kálámul erei a kuluk pala má ák utung di ngo,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Di kuluk pala ái rung dikte lákái nagogon,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 A kuluk pala mul ái koner a longoi sápkin tatalen,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ngádáh be? Ái rung dikte kut aririu i di, á di masik da kuluk pala, be? Auh, kápte. Da kuluk pala mul ái rung kápdite kut aririu i di. Inái git lu parai ngo ái Abaram a ruruna i Káláu, má ngorer ái Káláu ák wás pas Abaram ngo ákte nokwan i mátán.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ki ngádáh a hut ngoi á táit min uri narsán? Ái Káláu a wás pas Abaram ngo a nokwan i mátán tungu kápte be a kut aririu, ngo namur ngo ákte kut aririu má? Kápte ngo namur. Wa a wás pasi i pákánbung kápte be a kut aririu.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Áá, ái Abaram a mulán ruruna, má namur a kut aririu. Má kut aririu a akiláng on ngo ái Káláu ákte anokwa pasi kabin i kán ruruna i pákánbung kápte be a kut aririu. Má ngorer ái Abaram a tám i di no di ruruna má kápte di kut aririu. Ái a kák di no ái rung di ruruna, má ái Káláu ákte wás pas di ngo di nokwan i mátán.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Mái Abaram a kák di mul ái rung dikte kut aririu ngo di ruruna i kán oror ái Káláu ngorer ái Abaram sang a ruruna on ngoi tungu i pákánbung kápte be a kut aririu.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ái Káláu a oror pagas mam Abaram má rang kopkom on suri da otoi naul matmatngan pokon ur kándi, mái sár ái Káláu kápate long artálár pasi á oror erei kabin sur Abaram a mur arwat pasi nagogon, kápte. Da otoi sang kabin ái Káláu a utung Abaram ngo a nokwan kabin a ruruna pagas.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Mái rung di atri kándi ruruna i nagogon, ngo di sang da top on á bos táit a oror pagas mai ái Káláu, ngádáh suri kángit ruruna? Ngo ngorer, kángit ruruna a tu táit bia má kán oror ái Káláu káp kán te rakrakai.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Má ngo gita otoi arsupan kabin git mur i nagogon, táit gita otoi til on, wa togor si Káláu sár.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Áá, kápte git artálár suri gita otoi oror si Káláu kabin git mur arwat pasi nagogon. Auh, kápte. Gita otoi sang i kán oror ái Káláu kabin git ruruna i kán oror ngorer ái Abaram a ruruna ngoi. Má kabin kán oror a hut tili kán nemnem sang, má kabin git otoi tili kángit ruruna, ngorer ái Káláu a tabar bia i git no mai kán oror á git er git rang kopkom i Abaram. Ái Abaram a tám i git no git ruruna, koner tili git a kakun Iudáiá a kut aririu, mái koner tili risán mul kápte a kut aririu.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 A ngorer ái Káláu a parai si Abaram i Buk Tabu ngo, “Iakte utung pas iáu suri una tám i marán kabinhun.” Mái Abaram a longrai oror er tili narsán ái koner a ruruna on, wa ái Káláu sang, koner a aliwi táit ákte mat má a utngi táit ngo ákte kis má, má kápte be a kis.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 — ausente —
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ái Abaram kápate arsok á kán ruruna má kápate ru i kán hol suri kán oror ái Káláu. Ái sár a lu rakrakai hanhan i kán ruruna má ák lu balbal para agas Káláu.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 A tumran i kán hol ngo ái Káláu a mon i kán rakrakai suri na long arwat pasi kán oror,
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 má kabin i kán ruruna, ki ngorer “ái Káláu a wás pas Abaram ngo ákte nokwan uri mátán.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Má worwor erei ngo “a wás pas Abaram ngo ákte nokwan uri mátán”, kápte a para masiknai ái Káláu ur si Abaram.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Auh, ái Káláu a parai ur si git mul kabin ái Káláu na wás pas git giták nokwan uri mátán kabin i kángit ruruna. Áá, git ruruna i koner a aptur kalengnai kángit Konom Iesu tili minat.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ái Káláu ákte tari uri minat kabin i kángit sápkin tatalen, má ákte aptur kalengnai suri na anokwa pas git.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.