Romanos 4
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs BKJ
1 Má ngádáh sur Abaram? Ái Abaram a kámpup git, má kápán páplun sang a tám i git. Dánih a tapam hut singin?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Ngo ái Abaram na han nokwan kabin a taram i Káláu, ngorer a arwat na han apakta pasi sang. Ái sár ái Káláu kápate wás pas Abaram kabin i táit a longoi.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Auh, Buk Tabu a parai ngoromin ngo,
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 I pákánbung ngo kesi kálámul a him, kán arul a top on kápte di tari singin ngorer i artabar bia. Kán arul a uri anokwai him a long artálár pasi.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Mái sár ái Káláu kápate mák anokwa pasi kálámul kabin suri him a longoi, kápte. A mák anokwa pasi kálámul kabin i kán ruruna sár.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Mái Dewit a parai ngorer mul suri kálámul kápate him, ái sár ái Káláu a wás pasi ngo a nokwan. A parai ngo matngan kálámul erei a kuluk pala má ák utung di ngo,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Di kuluk pala ái rung dikte lákái nagogon,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 A kuluk pala mul ái koner a longoi sápkin tatalen,
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ngádáh be? Ái rung dikte kut aririu i di, á di masik da kuluk pala, be? Auh, kápte. Da kuluk pala mul ái rung kápdite kut aririu i di. Inái git lu parai ngo ái Abaram a ruruna i Káláu, má ngorer ái Káláu ák wás pas Abaram ngo ákte nokwan i mátán.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ki ngádáh a hut ngoi á táit min uri narsán? Ái Káláu a wás pas Abaram ngo a nokwan i mátán tungu kápte be a kut aririu, ngo namur ngo ákte kut aririu má? Kápte ngo namur. Wa a wás pasi i pákánbung kápte be a kut aririu.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Áá, ái Abaram a mulán ruruna, má namur a kut aririu. Má kut aririu a akiláng on ngo ái Káláu ákte anokwa pasi kabin i kán ruruna i pákánbung kápte be a kut aririu. Má ngorer ái Abaram a tám i di no di ruruna má kápte di kut aririu. Ái a kák di no ái rung di ruruna, má ái Káláu ákte wás pas di ngo di nokwan i mátán.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Mái Abaram a kák di mul ái rung dikte kut aririu ngo di ruruna i kán oror ái Káláu ngorer ái Abaram sang a ruruna on ngoi tungu i pákánbung kápte be a kut aririu.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Ái Káláu a oror pagas mam Abaram má rang kopkom on suri da otoi naul matmatngan pokon ur kándi, mái sár ái Káláu kápate long artálár pasi á oror erei kabin sur Abaram a mur arwat pasi nagogon, kápte. Da otoi sang kabin ái Káláu a utung Abaram ngo a nokwan kabin a ruruna pagas.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Mái rung di atri kándi ruruna i nagogon, ngo di sang da top on á bos táit a oror pagas mai ái Káláu, ngádáh suri kángit ruruna? Ngo ngorer, kángit ruruna a tu táit bia má kán oror ái Káláu káp kán te rakrakai.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Má ngo gita otoi arsupan kabin git mur i nagogon, táit gita otoi til on, wa togor si Káláu sár.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Áá, kápte git artálár suri gita otoi oror si Káláu kabin git mur arwat pasi nagogon. Auh, kápte. Gita otoi sang i kán oror ái Káláu kabin git ruruna i kán oror ngorer ái Abaram a ruruna ngoi. Má kabin kán oror a hut tili kán nemnem sang, má kabin git otoi tili kángit ruruna, ngorer ái Káláu a tabar bia i git no mai kán oror á git er git rang kopkom i Abaram. Ái Abaram a tám i git no git ruruna, koner tili git a kakun Iudáiá a kut aririu, mái koner tili risán mul kápte a kut aririu.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 A ngorer ái Káláu a parai si Abaram i Buk Tabu ngo, “Iakte utung pas iáu suri una tám i marán kabinhun.” Mái Abaram a longrai oror er tili narsán ái koner a ruruna on, wa ái Káláu sang, koner a aliwi táit ákte mat má a utngi táit ngo ákte kis má, má kápte be a kis.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 — ausente —
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 — ausente —
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Ái Abaram kápate arsok á kán ruruna má kápate ru i kán hol suri kán oror ái Káláu. Ái sár a lu rakrakai hanhan i kán ruruna má ák lu balbal para agas Káláu.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 A tumran i kán hol ngo ái Káláu a mon i kán rakrakai suri na long arwat pasi kán oror,
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 má kabin i kán ruruna, ki ngorer “ái Káláu a wás pas Abaram ngo ákte nokwan uri mátán.”
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Má worwor erei ngo “a wás pas Abaram ngo ákte nokwan uri mátán”, kápte a para masiknai ái Káláu ur si Abaram.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Auh, ái Káláu a parai ur si git mul kabin ái Káláu na wás pas git giták nokwan uri mátán kabin i kángit ruruna. Áá, git ruruna i koner a aptur kalengnai kángit Konom Iesu tili minat.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ái Káláu ákte tari uri minat kabin i kángit sápkin tatalen, má ákte aptur kalengnai suri na anokwa pas git.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.