Romanos 3
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVT
1 Ngo ngorer, ki ngádáh git kuluk ngoi á git á bos kakun Iudáiá alari rung tili risán? Má tatalen án kut aririu, ngádáh a lu tangan git ngoi?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Wa git á bos Iudáiá git tuan kuluk pala! Mulán táit ina parai, ái Káláu a tari kán pinpidan uri lim git suri gita kebeptai má taram on.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Má ngo kes kápnate taram on, ki ngorer ái Káláu sang mul kápnate long muswan on i táit ákte parai, be?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Auh, kápte sang! Git mák ilmi ngo ái Káláu a lu long muswan on sang i bos táit no a parai. Káksiai ngo git angagur ngo git tánlak alari kán pinpidan, ái Káláu sang a muswan má ák long artálár pasi kán pinpidan. A ngorer i Buk Tabu a parai sur Káláu er ák utngi ngo
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Te tili gam da parai ngo bos sápkin tatalen kángit á tan Iudáiá a inngas tari ngo ái Káláu a nokwan. Áá, a talas ngo git á tan Iudáiá no git longoi sápkin. Má ngo gita toh arwat pas git mam Káláu er káp a tini longoi sápkin, ki git mák ilmi ngo ái Káláu a nokwan pagas sang. Má ngo worwor erei di parai a támin, ki dánih gita hol on? Gita hol on gut ngo kángit sápkin a tangan Káláu er ák inngas tari ngo ái a nokwan. Má ngo kángit sápkin a tangan Káláu sang, ki kápate arkip ngo ái Káláu na arangrangas i git suri sápkin er git longoi, be?
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Auh, kápte! Kápte sang! Ngo ái Káláu kápate arkip i kán nagogon, ki kápate artálár suri na kipi him án nagogon má nák nagogon i naul matmatngan pokon.
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Má tekes na parai gut ngo, “I pákánbung iau angagur, wa kak angagur a tangan Káláu kabin a inngasi ngo giur lite arsagil, ngorer ái sang a ekesi parai támin má iau kápte. Iau mákái ngorer má a ngoro kak angagur a amer Káláu, be? Má ngo ngorer, kápate nokwan ngo ái Káláu na nagogon i iau ngo iau tám sápkin, be?”
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Má ngo gita lu mur i matngan holhol ngorer, ki gita parai mul ngo, “Gita longoi sápkin, ioh, suri ngorer na lu murmur hanhan á tan táit a kuluk pala sang! Ngo gita longoi lala sápkin, erár gita lala amer Káláu!”
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Dánih má gita parai suri arahi worwor minái? Git á bos Iudáiá, ngádáh git kuluk ngoi á git alari rung tili risán? Wa kápte sang! Kabin inái sár iakte parai ngo git no, tan kakun Iudáiá má bos rung tili risán, git kis i lalin rakrakai káián sápkin má sápkin a lu kátlán i git.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 A ngorer a parai i Buk Tabu ngo,
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Kápte kes a talas i kán hol sur Káláu,
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Di no dikte ilang alari,
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 Kándi worwor a sangin ngorer i tarang án minat ákte pasbat pagas,
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 má ngus di a káng mai wáng má arabilbiling.
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 Kik di a lu sangar suri up bingi kálámul.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Di mur i sál suri amosrahi tan táit má matananu di tabureng si di,
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 má sál án moloh kápte di mánán on.
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 Má rumrum uri narsán ái Káláu káp a tini kusak uri kándi hol.”
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Git mánán má ngo dánih a parai i nagogon a duk i rung di kis i lalin nagogon, má ngorer kápte kes na artálár suri na arkawar palai ngo kápate longoi sápkin. Má ngorer mul naul matmatngan pokon no na tur i mátán táil ái Káláu mái Káláu na nagogon i di.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 Áá, kápte kes na nokwan i mátán ái Káláu kabin ákte mur arwat pasi nagogon si Káláu. Kápte! Auh, táit nagogon a atintin git mai a ngoromin. A talas uri narsá git ngo nagogon kápate long palai kángit sápkin, ái sár nagogon a toh git mák inngasi ngo git longoi sápkin.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Má onin sang má, ákte talas ngo ái Káláu kápnate obop git giták nokwan i mátán mai mur i nagogon si Moses. A inngasi lite sál, má sál erei ákte para aposoi tungu á nagogon má bos tám worwor tus mul.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 A ngoromin. Ái Káláu a obop git gitá nokwan i mátán kabin i kángit ruruna i Iesu Karisito, má a longoi ngorer uri narsán rung no di ruruna, kabin uri holhol si Káláu, git no git tu arwat.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Mái Káláu a hol on ngorer kabin git no git á bos tám long sápkin má gitáte pur pongpong alari ninsin ái Káláu.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 Áá, ái Káláu a tangan git pasi ák tabar bia i git gitá nokwan i mátán. Má a artálár suri ák longoi ngorer kabin ái Iesu Karisito ákte hul asengsegeng pas git alari kángit kis án kamkabat.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Ái Káláu a tar Iesu Karisito i mátán matananu ngorer i osmapak mák sal i dárán suri pormi kángit sápkin. Má kán osmapak er a duk i git ngo git ruruna on. Mái Káláu a longoi ngorer suri inngasi ngo a arkip, kabin tungu kápate arangrangas meleknai rung di longoi sápkin. A kis pau má a hol lákái kándi sápkin pang i bung a mat ái Iesu.
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Ái sár onin ái Káláu kápate hol lákái sápkin má, wa a him mai sang má ák inngas tari ngo kán nagogon a arkip no. Ái sár kápate wás pala git no kabin git longoi sápkin, kápte. Ái rung di atri kándi ruruna i Iesu, á di ái Káláu a anokwa pas di dik nokwan i mátán.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Ki ngádáh? Gita apakta pas git kabin git mur arwat pasi nagogon si Moses má ngorer gitá nokwan? Auh! Kápte git nokwan kabin i táit git sang git longoi, ái sár git nokwan i mátán ái Káláu kabin i kángit ruruna.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Áá, a talas uri narsá git ngo kápte kes a artálár ngo na nokwan i mátán ái Káláu kabin a taram i nagogon. Auh, kápte. Ái Káláu a mák anokwa pasi kabin suri kán ruruna.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Kol, ái Káláu ái a Káláu káián bos kakun Iudáiá masik? Kápte. Wa a Káláu káián rung tili risán mul!
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 Ái Káláu a tukes má a tukes mul i kán tatalen, má ái kápnate mák anokwa pasi bos kakun Iudáiá kabin di kut aririu, kápte. Na anokwa pas di kabin suri kándi ruruna. Má a ngoi mul singin rung kápdite kut aririu. Ái Káláu na anokwa pas di mul kabin i kándi ruruna sár.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Kabin git nokwan tili kángit ruruna, ki ngádáh? Git hol on ngo nagogon a tu táit bia? Kápte sang! Nagogon ákte long muswan on i kán talar er ák inngasi si git ngo git bos tám long sápkin, má ngorer git mák ilmi kán rakrakai muswan.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.