Mateus 9
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA
1 Má ngorer ái Iesu di di sa kaleng uri mon erei sang má di alus kaleng polsai dan taliu á Galiláiá, má dik han masar kaleng á Kapernaum i malar er ái Iesu a lu kiskis ái.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Má namur te kálámul di kipi kesi peu mai kibán sang kabin kálámul er kápte a lu láklák. A mákái kándi ruruna ái Iesu, má a parai singin peu ngoro minái, “Koion una mátut, tuang. Kam sápkin tatalen ákte pah alar iáu.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Má tan tám mánán uri nagogon di longrai ngorer má dik turpasi wor arliu i di sang ngoromin, “Ái sinih á kálámul minái a pulus Káláu?”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Mái Iesu a mánán i kándi holhol má ák parai si di ngoromin, “Suri dáh a káng i bál gam mai boh sápkin holhol ngorer?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Á iau a mon i kak nokwan suri parai singin kálámul erei a peu ngo, ‘Kam tan sápkin tatalen ákte pah,’ kabin ngo iau arwat mul suri parai ngorer singin kálámul er ngo, ‘Una aptur, una kipi kibam má unák láklák!’
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Má inái ina inngas tari si gam ngo Natun Kálámul a mon i kán nokwan suri long palai bos sápkin tatalen main i naul bim!” Má ngorer a parai singin peu ngoromin, “Aptur má, unák pusak pasi kibam má unák han uri kam rum!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Má kálámul erei a aptur mák pusak pasi kibán má a kaleng uranang i rum.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Má ngo matananu erei di mákái, di lala mátut má dik para agas Káláu suri a tari á matngan rakrakai erei singin kálámul.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Mái Iesu a aptur alari malar er mák han. Má ngo a lu lákláklák tangrai sál, a mákái kesi kálámul ngisán ái Mataio, kesi tám kip takis, a sukis pagas iatung i rumán kip takis. Ái Iesu a mákái mák parai singin ngo, “Una mur i iau.” Mái Mataio a longrai ngorer mák aptur má a mur i Iesu.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Má namur ái Mataio a longoi lala namnam sur Iesu i kán rum sang. Má ngorer ái Iesu má kán kalilik án aratintin má marán te rung tili rákán him án kip takis má te mul á tan tám abulbul, di no di kis talum suri namnam iatung.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Má te Parisaio di mák Iesu ngo a kis tiklik mai tan tám sápkin ngorer, má dik parai singin tan kalilik án aratintin si Iesu ngoromin, “Suri dáh kamu tám aratintin a namnam tiklik mai tan tám kip takis má tan tám abulbul?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Má ngo ái Iesu a longrai, a han máng kos di ngoromin, “Ái rung di lain liu kápdite sáhár sur tekes ngo na aliu di, ái rung di sasam masik sár.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Gama han má gamáng kip aratintin tili Buk Tabu suri muswan on á pinpidan min er ái Káláu a parai ngo,
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Má kesi bung kalilik án aratintin si Ioanes Tám Arsiu di han má di gálta Iesu ngo, “Suri dáh gim má tan Parisaio gim lu ahal, mái sár ngo kam kalilik án aratintin á iáu kápte?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ái Iesu a longrai má a kos di ngoromin, “Ngádáh? Ngo da longoi namnam án akila, gam hol on ngo matananu da tinang má da álai namnam i pákánbung er kálámul a hutngin kila a kis tiklik mam di? Kápte! I bung kesi kálámul a kila, di no di namnam tiklik. Má namur da long pasi kálámul er a hutngin kila má nák bokoh alar di. I bung erei da ahal.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Mái Iesu a sopasun kán worwor má a parai ngoromin,
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 “Má kápte kesá kálámul na urai hutngin suir wain uri torahin átbán dan di longoi mai kápán me. Ngo na longoi ngorer, suir wain erei na sut má na korkor má nák tarápái torahin átbán erei má nák ráp, má suir wain na sal no. Gita totrai hutngin suir wain uri hutngin átbán dan suri diar no diara sut tiklik. Ngorer má suir wain má átbán diar no káp diara te sák.”Átbán di longoi mai kápán ololas.|alt="man carrying wineskin" src="ABS-022.TIF" size="col" ref="9:17"
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Má ngo ái Iesu kán tu worwor narsá di be iatung, io kesi kakun Iudáiá a pakpakta án lotu a hut si Iesu iatung má a pur dirtapul i mátán táil mák parai singin ngo, “Iau han suri parai singim ngo inái sár natung tahlik ákte mat, má una lákám unák oboi limam on má nák aptur alari minat má nák liu.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Má ngorer ái Iesu a aptur, má kán kalilik án aratintin mul di tiklik mai má di mur i kálámul erei.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Má kesi wák iatung a sasam mai dár arwat mai sángul mai aru á bet. A mákái kalang má dár kápate rah. Má wák erei a láklák namurwa Iesu má a singli nomnobon lusán,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 kabin a hol on ami bál ngoromin, “Ngo ina tu singli lusán sár, ina sengsegeng.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Mái Iesu a ilang má a mákái ngorer má ák parai singin ngoromin, “Wákán, koion una mátut. Kam ruruna ákte aliu pas iáu!” Má i án pákánbung sang erei, wák er a sengsegeng sár.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Má namur ái Iesu a hut iatung i rum káián pakpakta erei má a mákái di husi tulal, tatalen di lu longoi ami iátin buli, má lala matananu di tang má di lala wakwak.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 A mákái ngorer ái Iesu má a parai si di ngo, “Gama so no tilatung i rum! Kalik átlái erei sinih ngo a mat, a boptin sár.” Má di longrai ngorer má dik lala nongnai.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Mái Iesu a bit rangas uri narsá di ngo da so. Má ngo dikte so no, ái Iesu a kusak urami rum suri kalik átlái er má a top pasi limán, má kalik átlái er a aptur.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Má matananu di para sarai arbin uri táit minái, má a han arkaliut i balis no á Galiláiá.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Mái Iesu a aptur alari malar erei má a lu hanhan iamunang tangrai sál. Má aru kálámul diar rau diar iatung, diar longrai ngorer má diará lu murmur i Iesu. Má ngorer diará lu binbin suri ngo, “Natun ái Dewit, una mámna giur be!” Mái sár ái Iesu kápte be a bin kos diar.
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Má namur ái Iesu a hut iatung i kesi malar má a kusak uri kesá rum. Io, ngorer aru rau erei diar mur on má diará hut iatung i narsán ái Iesu. A longrai ngorer diar lu binbin i aru rau er ái Iesu, io ngorer a ilang má a mák diar má a gálta diar ngoromin, “Ngádáh á kamur ruruna? Gaur ruruna i iau ngo arwat ina apán pasi mát gaur?” Má diará kos Iesu ngo, “Áá, Konom, giur ruruna i iáu.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Mái Iesu a taram i diar má a singli mát diar mák parai si diar ngo, “Táit gaur ruruna suri ngo ina longoi mam gaur, ki erei má!”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Má ngorer mát diar a pán má diará mákmák sang. Mái Iesu a inau i diar ngo, “Gauráte mákmák kaleng má erei, má koion sang gaura parai singin te kálámul!”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Mái sár diar aptur pas tilatung alar Iesu, má diará para sarai arbin ur on tangrai kunlán balis no erei.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Má ngo aru kálámul erei diar aptur pas má diará han má, ki te kálámul bul di tangnai kesi kálámul narsá Iesu a gap i ngudun kabin sápkin tanián a mon on.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Mái Iesu a long palai sápkin tanián alari kálámul erei, má kálámul erei a turpasi worwor kaleng. Má tan kálámul iatung di mák Iesu a long palai sápkin tanián alari kálámul er má dik pángáng suri, má dik parai ngoromin, “Na wa tikai sang! Onin pala sang gitá mákái á matngan táit ngoromin a tapam hut main Israel!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Mái sár tan Parisaio di mákái ngorer má dik parai uri Iesu ngo, “Rakrakai erei káián ái Satan. Kabisit káián tan sápkin tanián a tari singin suri ák lu tipar palai tan sápkin tanián mai.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Má namur ái Iesu a han tangrai tan bimán rum má malar mul, mák lu atintini matananu i tan rumán lotu má a lu arbin mai lain arbin suri lolsit tilami bát, mák lu asengsegeng i matananu alari kandi toltolom sasam.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Mái Iesu a mákái tilik lala matananu má a mámna di, kabin a mák di di ngoro tan sipsip kápte te kák di mák tabureng i kandi holhol suri kápte tám artangan.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Má ngorer ái Iesu a inau i kán tan kalilik án aratintin ngoro minái,
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Má ngorer gama sung Koner a kátlán i num erei suri na tarwa pala te mul i tan tám him suri da dung talmi kán balbal erei ákte matuk i kámniánsit.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.