Mateus 25

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mái Iesu a sopasun mul i kán worwor mák parai ngoromin,
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Má alim tili sángul á wák er di ngul, má alim di tám mánán.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 — ausente —
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Mái sár kálámul er a kila kápate hut melek, má tan wák er ngo di suám ki dik boptin má.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Ákte katbán libung sang má, má dik bin ngo, ‘Er má kálámul a kila! Gam lákám má gamák mákái!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Má sángul á wák er di pán má dik tinrai kandi tan lam.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Má alim á wák er di ngul di tinrai kandi lam má pátum na rah i kandi karasin. Má ngorer dik sungi alim á wák er di tám mánán sur kandi te karasin.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Má alim á wák di tám mánán di ruti kandi karasin má dik parai ngo, ‘Kápate arwat mam gam má gim mul á minái. Gam han hul te ur kamu.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Má ngorer alim á wák er di ngul di han má dik hul karasin. Má pákánbung di han suri hul karasin, kálámul a kila a tapam hut tiklik mai rang turán. Má alim á wák er dikte eran kuluk, di kusak mam di suri long namnam án kila. Má namur mátán sál a batbat.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “Má namur alim á wák di kaleng má di mákái ngo dikte batbat i mátán sál, io dik lu binbin ngo, ‘Konom, pasbat sur gim!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Mái sár a kos di ngoromin, ‘Auh, wa iau parai muswan, káp iau te mánán i gam.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Ngorer má gama ololoh kuluk kabin kápgamte mánán i bung má pákánbung er Natun Kálámul na hut on.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 Mái Iesu a sopasun mul i kán worwor uri narsán kán kalilik án aratintin ngoromin,
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Má kálámul er a mánán i kán tan tám arardos no. Má ngorer a tam purwai kán te pirán tabal si di suri nák arwat mai kándi mánán suri da him mai. Kesá kálámul a tari alim i arip á kepwen pirán tabal gol singin, má kes a tari aru i arip singin, má kesá tur ditul a kipi sár i kesi arip. A longoi ngorer mák han pas.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Ákte han má, má káp melek sár tám arardos er a kipi alim i arip ák han him mai, ki áng kipi mul i alim i arip á kopkobon tili mulán pirán tabal.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Má kálámul er a kipi aru i arip a longoi ngorer mul má áng kipi aru mul.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Mái sár kono a kipi kesá arip sár, a kip pasi pirán tabal er káián kán pakpakta mák han mai. Ák ili bim ngorer mák punmai adi polgon bim na mák rong singin.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Namur ákte dol má i pákánbung, kándi tátáil a kaleng, má a nem ngo na anokwai tan pirán tabal er a tari si ditul.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Má tám arardos a top i alim i arip a tapam hut mák tari alim mul i arip a him pasi mák parai ngo, ‘Konom, ukte tari alim i arip singing. Má mákái, iau him mai má áng kipi alim i arip mul.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Má kálámul erei a mákái ngorer mák parai singin tám arardos erei ngo, ‘A kuluk taladeng. Iáu lain tám arardos sang. Ukte muswan suri longoi gengen talar erei, má ngorer ina tari tilik talar singim. Lákám, una kusak má giták laes tiklik.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Má namur a kusak i tám arardos er a top i aru i arip á kepwen pirán tabal má ák parai singin kabisit er ngo, ‘Mákái, konom, iáu tari aru i arip singing, má min mul á aru i arip iau himna pasi.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Má kálámul a parai ngo, ‘Kuluk taladeng. Iáu lain tám arardos sang. Ukte muswan suri longoi gengen talar erei, má ngorer ina tari tilik talar singim. Lákám, una kusak má giták laes tiklik.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 — ausente —
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 — ausente —
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Má kálámul a parai singin tám arardos er ngo, ‘Iáu tám merok má iáu sápkin kálámul sang. U mánán ngo iau tuan songap má kak tan minsik kápte ngo iau lu himna pasi sang, ái sár iau konom mai tan táit bos lite di himna pasi.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Ngorer ki suri dánih kápute oboi kak pirán tabal i rumán pirán tabal? Má ngorer minái má iakte kaleng, ina top kalengnai á pirán tabal er mam te pirán mul urami iátin.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Má namur a parai singin tan kálámul di sámtur pagas iatung ngo, ‘Gama long pasi alari á pirán tabal erei má gamák tari si koner a top i sángul i arip á pirán tabal.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Ái koner a atur páptai marán má a lu him mai, na kipi marán mul má kápnate sáhár. Mái sár koner a atur páptai mudán sár, má kápate lu him mai mudán er a top on, namur na bokoh alari á mudán er singin.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Má suri tám arardos min kápate him kuluk, gama buswa palai uramudi pokon er a tuan kuron. Iatung i pokon er di lu tang má dik lu ararat ngis ái.’ Má á gam, gama lu him kuluk i pákánbung iau bokoh alar gam gama káp ngorer i tám arardos minái.”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Mái Iesu a paptauni kán worwor ngoromin,
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Má tan matananu án naul matmatngan pokon da hut talum i narsán. Má namur nák purwai matananu ngorer i tám ololoh sipsip a lu tim purwai sipsip alari me.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Má tan tám nokwan na obop di uri mingin má tan tám abulbul uri káisán.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Na be rah ngorer, ki nák sap mái kabisit nák ngoi singin matananu erei i mingin ngo, ‘Gam lákám á gam, ákte asosah i gam ái Tata! Gam lákám gamák otoi singin á lolsit tilami bát, lolsit er ákte eran páksi sur gam hirá i pákánbung a aksimi naul matmatngan pokon.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Gam lákám gamáng kusak kabin i pákánbung ngo iau matpám má, uk tabar iau. Má iau sák suri dan, u tari singing. Iau hut án asir, uk akusak iau i kam rum.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Má ngo iau kunsin, uk asulu i iau. Iau sasam, uk ololoh i iau. Má iau kis i rumán batbat kalar, u han mák iau.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Má tan tám nokwan da longrai ngorer má da gáltai ngo, ‘Konom, anges gim mák iáu ngo u matpám má gimá tabar iáu? Má ngo u sák suri dan má gimá tari?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Má anges gim mák iáu ngo iáu asir má gimá long pas iáu, má ngo u kunsin má gimá asulu i iáu?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Má anges u sasam má ngo u kis i rumán batbat kalar má gimá han laum iáu?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Má kabisit na kosoi ngo, ‘A muswan iau parai si gam, i pákánbung gam artabar uri narsán rang buhang er di sáhár, wa kápte gam longoi uri narsá di masik, gam longoi mam iau sang mul á ngorer.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Má namur nák parai si rung er di kis i káisán ngo, ‘Gam han alar iau, ákte wás pala gam ái Káláu. Gama han uri kámnah a inan áklis er ái Káláu ákte eran on uri Satan má kán tan sápkin angelo.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Gam kaplah alar iau káplabin i pákánbung ngo iau matpám, kápgamte tabar iau. Má iau sák suri dan, kápgamte akngim iau.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Iau hut án asir, má kápgamte long pas iau uri kamu rum. Má ngo iau kunsin, kápgamte asulu i iau. Má iau sasam má iau kis i batbat kalar, kápgamte mák iau.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Má tan tám abulbul da kosoi ngoromin, ‘Konom, anges gimáte mák iáu ngo u matpám ngo u sák suri dan ngo u hut án asir ngo u kunsin ngo u sasam ngo u kis i batbat kalar, má kápgimte tangan iáu?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Má kabisit na kos di ngoromin, ‘A muswan iau parai si gam, i pákánbung gam mákái tan sáhár er má gam matai artangan uri narsá di, a duk i iau mul er, má ngorer kápgamte tangan iau.’”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Mái Iesu a arahi kán worwor ngoromin, “Ái rung minái tan tám abulbul, da han uri rangrangas áklis, má tan tám nokwan uri liu áklis sang.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.