Mateus 25
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB
1 Mái Iesu a sopasun mul i kán worwor mák parai ngoromin,
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Má alim tili sángul á wák er di ngul, má alim di tám mánán.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 — ausente —
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 — ausente —
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Mái sár kálámul er a kila kápate hut melek, má tan wák er ngo di suám ki dik boptin má.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 “Ákte katbán libung sang má, má dik bin ngo, ‘Er má kálámul a kila! Gam lákám má gamák mákái!’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Má sángul á wák er di pán má dik tinrai kandi tan lam.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Má alim á wák er di ngul di tinrai kandi lam má pátum na rah i kandi karasin. Má ngorer dik sungi alim á wák er di tám mánán sur kandi te karasin.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Má alim á wák di tám mánán di ruti kandi karasin má dik parai ngo, ‘Kápate arwat mam gam má gim mul á minái. Gam han hul te ur kamu.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Má ngorer alim á wák er di ngul di han má dik hul karasin. Má pákánbung di han suri hul karasin, kálámul a kila a tapam hut tiklik mai rang turán. Má alim á wák er dikte eran kuluk, di kusak mam di suri long namnam án kila. Má namur mátán sál a batbat.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “Má namur alim á wák di kaleng má di mákái ngo dikte batbat i mátán sál, io dik lu binbin ngo, ‘Konom, pasbat sur gim!’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Mái sár a kos di ngoromin, ‘Auh, wa iau parai muswan, káp iau te mánán i gam.’
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 “Ngorer má gama ololoh kuluk kabin kápgamte mánán i bung má pákánbung er Natun Kálámul na hut on.”
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 Mái Iesu a sopasun mul i kán worwor uri narsán kán kalilik án aratintin ngoromin,
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Má kálámul er a mánán i kán tan tám arardos no. Má ngorer a tam purwai kán te pirán tabal si di suri nák arwat mai kándi mánán suri da him mai. Kesá kálámul a tari alim i arip á kepwen pirán tabal gol singin, má kes a tari aru i arip singin, má kesá tur ditul a kipi sár i kesi arip. A longoi ngorer mák han pas.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Ákte han má, má káp melek sár tám arardos er a kipi alim i arip ák han him mai, ki áng kipi mul i alim i arip á kopkobon tili mulán pirán tabal.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Má kálámul er a kipi aru i arip a longoi ngorer mul má áng kipi aru mul.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Mái sár kono a kipi kesá arip sár, a kip pasi pirán tabal er káián kán pakpakta mák han mai. Ák ili bim ngorer mák punmai adi polgon bim na mák rong singin.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Namur ákte dol má i pákánbung, kándi tátáil a kaleng, má a nem ngo na anokwai tan pirán tabal er a tari si ditul.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Má tám arardos a top i alim i arip a tapam hut mák tari alim mul i arip a him pasi mák parai ngo, ‘Konom, ukte tari alim i arip singing. Má mákái, iau him mai má áng kipi alim i arip mul.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Má kálámul erei a mákái ngorer mák parai singin tám arardos erei ngo, ‘A kuluk taladeng. Iáu lain tám arardos sang. Ukte muswan suri longoi gengen talar erei, má ngorer ina tari tilik talar singim. Lákám, una kusak má giták laes tiklik.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Má namur a kusak i tám arardos er a top i aru i arip á kepwen pirán tabal má ák parai singin kabisit er ngo, ‘Mákái, konom, iáu tari aru i arip singing, má min mul á aru i arip iau himna pasi.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Má kálámul a parai ngo, ‘Kuluk taladeng. Iáu lain tám arardos sang. Ukte muswan suri longoi gengen talar erei, má ngorer ina tari tilik talar singim. Lákám, una kusak má giták laes tiklik.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 — ausente —
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 — ausente —
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 “Má kálámul a parai singin tám arardos er ngo, ‘Iáu tám merok má iáu sápkin kálámul sang. U mánán ngo iau tuan songap má kak tan minsik kápte ngo iau lu himna pasi sang, ái sár iau konom mai tan táit bos lite di himna pasi.
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 Ngorer ki suri dánih kápute oboi kak pirán tabal i rumán pirán tabal? Má ngorer minái má iakte kaleng, ina top kalengnai á pirán tabal er mam te pirán mul urami iátin.’
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 Má namur a parai singin tan kálámul di sámtur pagas iatung ngo, ‘Gama long pasi alari á pirán tabal erei má gamák tari si koner a top i sángul i arip á pirán tabal.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Ái koner a atur páptai marán má a lu him mai, na kipi marán mul má kápnate sáhár. Mái sár koner a atur páptai mudán sár, má kápate lu him mai mudán er a top on, namur na bokoh alari á mudán er singin.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Má suri tám arardos min kápate him kuluk, gama buswa palai uramudi pokon er a tuan kuron. Iatung i pokon er di lu tang má dik lu ararat ngis ái.’ Má á gam, gama lu him kuluk i pákánbung iau bokoh alar gam gama káp ngorer i tám arardos minái.”
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Mái Iesu a paptauni kán worwor ngoromin,
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Má tan matananu án naul matmatngan pokon da hut talum i narsán. Má namur nák purwai matananu ngorer i tám ololoh sipsip a lu tim purwai sipsip alari me.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Má tan tám nokwan na obop di uri mingin má tan tám abulbul uri káisán.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 Na be rah ngorer, ki nák sap mái kabisit nák ngoi singin matananu erei i mingin ngo, ‘Gam lákám á gam, ákte asosah i gam ái Tata! Gam lákám gamák otoi singin á lolsit tilami bát, lolsit er ákte eran páksi sur gam hirá i pákánbung a aksimi naul matmatngan pokon.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Gam lákám gamáng kusak kabin i pákánbung ngo iau matpám má, uk tabar iau. Má iau sák suri dan, u tari singing. Iau hut án asir, uk akusak iau i kam rum.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 Má ngo iau kunsin, uk asulu i iau. Iau sasam, uk ololoh i iau. Má iau kis i rumán batbat kalar, u han mák iau.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 “Má tan tám nokwan da longrai ngorer má da gáltai ngo, ‘Konom, anges gim mák iáu ngo u matpám má gimá tabar iáu? Má ngo u sák suri dan má gimá tari?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Má anges gim mák iáu ngo iáu asir má gimá long pas iáu, má ngo u kunsin má gimá asulu i iáu?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Má anges u sasam má ngo u kis i rumán batbat kalar má gimá han laum iáu?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 “Má kabisit na kosoi ngo, ‘A muswan iau parai si gam, i pákánbung gam artabar uri narsán rang buhang er di sáhár, wa kápte gam longoi uri narsá di masik, gam longoi mam iau sang mul á ngorer.’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Má namur nák parai si rung er di kis i káisán ngo, ‘Gam han alar iau, ákte wás pala gam ái Káláu. Gama han uri kámnah a inan áklis er ái Káláu ákte eran on uri Satan má kán tan sápkin angelo.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Gam kaplah alar iau káplabin i pákánbung ngo iau matpám, kápgamte tabar iau. Má iau sák suri dan, kápgamte akngim iau.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Iau hut án asir, má kápgamte long pas iau uri kamu rum. Má ngo iau kunsin, kápgamte asulu i iau. Má iau sasam má iau kis i batbat kalar, kápgamte mák iau.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 “Má tan tám abulbul da kosoi ngoromin, ‘Konom, anges gimáte mák iáu ngo u matpám ngo u sák suri dan ngo u hut án asir ngo u kunsin ngo u sasam ngo u kis i batbat kalar, má kápgimte tangan iáu?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 “Má kabisit na kos di ngoromin, ‘A muswan iau parai si gam, i pákánbung gam mákái tan sáhár er má gam matai artangan uri narsá di, a duk i iau mul er, má ngorer kápgamte tangan iau.’”
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Mái Iesu a arahi kán worwor ngoromin, “Ái rung minái tan tám abulbul, da han uri rangrangas áklis, má tan tám nokwan uri liu áklis sang.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.