Mateus 17

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Má namur ngo ákte rah i awon á bung, ái Iesu a lam pas Petero mái Iakobo diar tuán ái Ioanes tiklik mai, má dihat má tapam uramuni iátin pungpung suri dihat masik.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Má ngo atul i kalik án aratintin erei ditulá mákmák, ái Iesu a arkeles. Aur a talas ngoro talsán nas, má lusán a tuan bal sang mák pilpilpil.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Má namur ditul má mák Moses mái Elaisa diar worwor mam Iesu.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Má ditul má mákái ngorer, má namur ái Petero a parai si Iesu ngo, “Konom, a kuluk sang ngo git minái. Má ngo u nem on, arwat á iau ina longoi na tul i pálpálih, kes kaiam, má kes káián ái Moses, má kes káián ái Elaisa?”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Má kán tunga worwor be ái Petero, má kumlán mehmeh a talas a hut mák ámkuk di, má namur kaungán kes tilami kumlán mehmeh a para ngoromin, “Minái á kang Kalik alal, iau laes suri, má balang a kuluk mai. Gama alongra singin.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Má ditul longrai ngorer má ditul mátut taladeng má ditulá pur dirtapul uradi bim.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 A han átik mul ái Iesu narsá ditul mák top i ditul mák parai si ditul ngo, “Gamtul aptur má koion gamtula mátut.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Má ditulá mákmák kalar di, mái sár káp ditul te mák tekes mul, ái Iesu masik sár má iatung dihat no.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Má ngo di lu sososih tilamuni pungpung, ái Iesu a tur kalar ditul mák parai ngo, “Koion gamtula parai singin tekes suri táit gamtul mákái nák han pang i pákánbung ngo Natun Kálámul na liu kaleng tili minat.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Má ditulá gátnai ngoromin, “Suri dáh bos tám mánán uri nagogon si Káláu di parai ngo ái Elaisa na hut táil sang, má namur ái Mesaia?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Mái Iesu a parai si di ngoromin, “Támin muswan ngo ái Elaisa na hut táil suri na eran i tan táit no.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Má iau parai si gam ngo ái Elaisa ákte hut má, ái sár matananu kápdite mák ilmi má dik long sáksáknai mai kándi sápkin holhol. Má da longoi ngorer mul mai á Natun Kálámul, da long sáksáknai sang.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Má ngorer ditulá talas má ngo ái Iesu kápate worwor mam ditul sur Elaisa muswan. Kápte. A para tusi si ditul ngo ái Ioanes Tám Arsiu, ái sár ái Elaisa er ákte hut má.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Má ái Iesu dihat, dihat lu sososih tilamuni pungpung uratung i narsán matananu. Io, má ngorer kesi kálámul a han mák pur dirtapul i mátán táil ái Iesu
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 mák parai singin ngo, “Konom, una mámnai besang i natung, kang kalik án káláu. A lala sasam mai gokgok, má a lu pur uri kámnah mák lu pur uri dan mul i te pákán.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Má ngorer iakte long pasi uri narsán kam kalilik án aratintin ngo da long palai sápkin tanián erei, mái sár kápdite long arwat on.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Ái Iesu a longrai worwor erei máng kokos ngoromin, “Á gam er káp kamu te ruruna má kápgamte talas uri táit a kuluk alari táit a sápkin! Na is á bet ina kis tiklik mam gam? Iak ngesmat má, na is á bet mul ina mona gam?” Ngorer mái Iesu a parai si di ngo, “Gama lam pasi kalik ur main.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 A mákái kalik ái Iesu má ngorer a wor uri sápkin tanián mák dos palai alari, má i pákánbung erei sang kalik er a sengsegeng má.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Má namur tan kalilik án aratintin di han kodong narsá Iesu má dik gátnai ngo, “Suri dáh á gim kápgimte arwat suri long palai sápkin tanián erei?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Mái Iesu a parai si di ngoromin,
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Má matngan sápkin tanián minái, sung má ahal masik sár arwat suri tipar palai.]”
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Má ngo ái Iesu má kán kalilik án aratintin di hut talum á Galiláiá, ái Iesu a parai si di ngo, “Da tari Natun Kálámul uri limán bos kálámul
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 má dák up bingi. Mái sár namur ngo atul á bung ákte rah, na liu kaleng.” Má kalilik án aratintin di longrai ngorer mák tabureng i bál di.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Má namur ái Iesu turán kán kalilik án aratintin di hut kaleng i malar á Kapernaum, má ngorer kesi tám kip takis tili rumán osmapak a mák Petero mák gáltai ngo, “Be, Petero, ngádáh suri kam tám aratintin? Na hul takis uri rumán osmapak mul?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Mái Petero a kosoi kálámul erei ngo, “Áá, mokol. Na hul takis sang.”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Mái Petero a parai si Iesu ngo, “Di lu kip pirán tabal singin tan lite.”
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Mái sár da káp sák i bál di uri gitar ái rung tilatung, ngorer una han uradi dan má unák wonwon. Mulán isu una wonoi, ái una long pasi unák tapángni ngudun, ngorer una mákái kesá pirán tabal iatung. Una top pasi pirán tabal er má unák han tari singin tám kip takis má parai singin ngo pirán tabal er kángitar no sár uri takis.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.