Mateus 17
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH
1 Má namur ngo ákte rah i awon á bung, ái Iesu a lam pas Petero mái Iakobo diar tuán ái Ioanes tiklik mai, má dihat má tapam uramuni iátin pungpung suri dihat masik.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Má ngo atul i kalik án aratintin erei ditulá mákmák, ái Iesu a arkeles. Aur a talas ngoro talsán nas, má lusán a tuan bal sang mák pilpilpil.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Má namur ditul má mák Moses mái Elaisa diar worwor mam Iesu.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Má ditul má mákái ngorer, má namur ái Petero a parai si Iesu ngo, “Konom, a kuluk sang ngo git minái. Má ngo u nem on, arwat á iau ina longoi na tul i pálpálih, kes kaiam, má kes káián ái Moses, má kes káián ái Elaisa?”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Má kán tunga worwor be ái Petero, má kumlán mehmeh a talas a hut mák ámkuk di, má namur kaungán kes tilami kumlán mehmeh a para ngoromin, “Minái á kang Kalik alal, iau laes suri, má balang a kuluk mai. Gama alongra singin.”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Má ditul longrai ngorer má ditul mátut taladeng má ditulá pur dirtapul uradi bim.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 A han átik mul ái Iesu narsá ditul mák top i ditul mák parai si ditul ngo, “Gamtul aptur má koion gamtula mátut.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Má ditulá mákmák kalar di, mái sár káp ditul te mák tekes mul, ái Iesu masik sár má iatung dihat no.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Má ngo di lu sososih tilamuni pungpung, ái Iesu a tur kalar ditul mák parai ngo, “Koion gamtula parai singin tekes suri táit gamtul mákái nák han pang i pákánbung ngo Natun Kálámul na liu kaleng tili minat.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Má ditulá gátnai ngoromin, “Suri dáh bos tám mánán uri nagogon si Káláu di parai ngo ái Elaisa na hut táil sang, má namur ái Mesaia?”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Mái Iesu a parai si di ngoromin, “Támin muswan ngo ái Elaisa na hut táil suri na eran i tan táit no.
11 Ele respondeu:
12 Má iau parai si gam ngo ái Elaisa ákte hut má, ái sár matananu kápdite mák ilmi má dik long sáksáknai mai kándi sápkin holhol. Má da longoi ngorer mul mai á Natun Kálámul, da long sáksáknai sang.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Má ngorer ditulá talas má ngo ái Iesu kápate worwor mam ditul sur Elaisa muswan. Kápte. A para tusi si ditul ngo ái Ioanes Tám Arsiu, ái sár ái Elaisa er ákte hut má.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Má ái Iesu dihat, dihat lu sososih tilamuni pungpung uratung i narsán matananu. Io, má ngorer kesi kálámul a han mák pur dirtapul i mátán táil ái Iesu
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 mák parai singin ngo, “Konom, una mámnai besang i natung, kang kalik án káláu. A lala sasam mai gokgok, má a lu pur uri kámnah mák lu pur uri dan mul i te pákán.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Má ngorer iakte long pasi uri narsán kam kalilik án aratintin ngo da long palai sápkin tanián erei, mái sár kápdite long arwat on.”
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Ái Iesu a longrai worwor erei máng kokos ngoromin, “Á gam er káp kamu te ruruna má kápgamte talas uri táit a kuluk alari táit a sápkin! Na is á bet ina kis tiklik mam gam? Iak ngesmat má, na is á bet mul ina mona gam?” Ngorer mái Iesu a parai si di ngo, “Gama lam pasi kalik ur main.”
17 Jesus respondeu:
18 A mákái kalik ái Iesu má ngorer a wor uri sápkin tanián mák dos palai alari, má i pákánbung erei sang kalik er a sengsegeng má.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Má namur tan kalilik án aratintin di han kodong narsá Iesu má dik gátnai ngo, “Suri dáh á gim kápgimte arwat suri long palai sápkin tanián erei?”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Mái Iesu a parai si di ngoromin,
20 Jesus respondeu:
21 [Má matngan sápkin tanián minái, sung má ahal masik sár arwat suri tipar palai.]”
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Má ngo ái Iesu má kán kalilik án aratintin di hut talum á Galiláiá, ái Iesu a parai si di ngo, “Da tari Natun Kálámul uri limán bos kálámul
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 má dák up bingi. Mái sár namur ngo atul á bung ákte rah, na liu kaleng.” Má kalilik án aratintin di longrai ngorer mák tabureng i bál di.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Má namur ái Iesu turán kán kalilik án aratintin di hut kaleng i malar á Kapernaum, má ngorer kesi tám kip takis tili rumán osmapak a mák Petero mák gáltai ngo, “Be, Petero, ngádáh suri kam tám aratintin? Na hul takis uri rumán osmapak mul?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Mái Petero a kosoi kálámul erei ngo, “Áá, mokol. Na hul takis sang.”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Mái Petero a parai si Iesu ngo, “Di lu kip pirán tabal singin tan lite.”
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Mái sár da káp sák i bál di uri gitar ái rung tilatung, ngorer una han uradi dan má unák wonwon. Mulán isu una wonoi, ái una long pasi unák tapángni ngudun, ngorer una mákái kesá pirán tabal iatung. Una top pasi pirán tabal er má unák han tari singin tám kip takis má parai singin ngo pirán tabal er kángitar no sár uri takis.”
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.