Lucas 5

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kesi bung mul ái Iesu a sámtur i risán dan taliu á Genasaret mák arbin. Má i bung erei, matananu di hut talum iatung má dik dung kukut kalar Iesu suri longrai midán ái Káláu erei na aposoi ái Iesu uri narsá di.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Mái Iesu a mákái aru i mon di amasar on i tan tám soksok iatung i kon má di han alari suri gorsai kándi tan uben.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Ái Iesu a mákái ngorer mák roh uri mon si Saimon, mák parai si Saimon suri na sisdoi án mudán alari kon. Mái Saimon a sisdoi mon mam Iesu alari kon, mái Iesu a kis iatung i mon má a atintini matananu.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Má namur ngo ákte rah i kán aratintin, ái Iesu a parai si Saimon ngo, “Gama sisdo palai kamu kesi mon erei urada sár i lámán, má gamák asihái kamu uben uradi lámán suri gamáng kip te isu.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Mái Saimon a kosoi ngo, “Tám Aratintin, gimáte lala him i kunlán libung mai sápkai kángim uben má kápgimte up tekesi isu. Mái sár minái u dos pala iau, ki ina mur on má inak asihái uben má gimák tohoi mul sur te isu.”
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Má ngorer di asihái kándi uben má dik talka pasi lala marán isu, má uben erei ák páput suri ngo na ráp.Kalilik án aratintin di talkai marán isu.|alt="Disciples pulling in net full of fish" src="CN01875B.TIF" size="col" ref="5:6"
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Má di mákái ngorer má ding kaluh pasi rang tur di mai kesi mon mul suri ngo da lákám má dák tangan di iatung. Má ngorer di hut, má di no di talka pasi uben má dik akángái aru mon erei mai isu tili uben, má a páput ngo diara dom á aru mon erei.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Má ngo ái Saimon Petero a mákái táit ngorer, a sukis dirtapul má a agengen pasi kán liu sang i mátán táil ái Iesu mák parai ngo, “Una han alar iau, Konom, kápkabin ngo iau á sápkin kálámul.”
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 — ausente —
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Má namur ngo dikte talka amasar i aru mon uri kon, ái Saimon mái Iakobo mái Ioanes ditul han alari kándi tan táit no iatung má ditulá turpasi mur i Iesu.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Má i kesi bung ái Iesu a iatung i kesá bimán rum, má kesi kálámul iatung a bonta noi kápán páplun i lepra. I pákánbung a mák Iesu, a han mák sukis dirtapul uri mátán táil ái Iesu mák sungi ngo, “Konom, ngo u nem on, u arwat suri ngo una asengsegeng pas iau!”
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Mái Iesu a longrai ngorer mák sarsara mai limán mák top i páplun kálámul erei, má a parai singin ngoromin, “Iau nem on. Inái ukte sengsegeng má!” Má káp melek sár mul má lepra a bokoh alari kápán páplun kálámul erei.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Má namur ái Iesu a inau on ngoromin, “Koion una kálik parai singin tekes. Una han má unák para inngas iáu singin tám osmapak, má unák tari singin á kam osmapak ngorer ái Moses a parai, má kam osmapak erei na inngas tari singin matananu ngo kam sasam ákte rah.”
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Mái sár arbin uri Iesu a han arsagil uri bos malar, má ngorer namur bul matananu di hut talum suri longrai aratintin si Iesu má suri ái Iesu na asengsegeng i di alari kándi boh sasam.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Mái Iesu a lu han alari matananu i te pákán uri pokon mau mák lu sung iatung.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Má kesi bung mul ái Iesu kán tu aratintin be, má te Parisaio má te tan tám aratintin uri nagogon di iatung di longrai. Dikte tapam hut iatung tili tan malar á Galiláiá má Iudáiá má til Ierusalem. Má rakrakai káián ái Káláu a mon i Iesu suri ák aliu pasi boh sasam.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Má namur te kálámul di kipi kesi peu mai kibán sang kabin kápate lu láklák, má di tohtoh suri da kusak mai uri rum ngo da oboi i narsá Iesu.
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 Mái sár kápdite arwat suri da kusak mai peu erei urami rum kabin ngo lala matananu taladeng di káng iatung. Má ngorer di kip tapam i peu erei urami iátin rum, má namur dik pápak palai tan sepen hat tilami iátin rum, má dik asihái peu erei mai kibán uradi katbán matananu uri mátán táil ái Iesu.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 A mákái kándi ruruna ái Iesu, má a parai singin peu ngoro minái, “Tuang, kam sápkin tatalen ákte pah alar iáu.”
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Má tan tám mánán uri nagogon má boh Parisaio di longrai ngorer má dik turpasi worwor arliu i di sang ngoromin, “Ái sinih á kálámul minái a pulus Káláu? Kápte kesi kálámul a arwat ngo na pah palai sápkin tatalen, ái Káláu masik sár a artálár!”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Mái Iesu a mánán i kándi holhol má ák parai si di ngoromin, “Suri dáh gam argálta ngorer ami bál gam?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 Á iau a mon i kak nokwan suri parai singin kálámul erei a peu ngo, ‘Kam tan sápkin tatalen ákte pah,’ kabin ngo iau arwat mul suri parai singin kálámul er ngo, ‘Una aptur, una kipi kibam má unák láklák!’
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Má inái ina inngas tari si gam ngo Natun Kálámul a mon i kán nokwan suri long palai bos sápkin tatalen main i naul bim!” Má ngorer a parai singin peu ngo, “Kauh, aptur má unák pusak pasi kibam má unák han uri kam rum!”
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Má káp melek sár má kálámul erei a aptur i mátán matananu mák pusak pasi kibán, má a kaleng uranang i rum mai parpara agas uri narsán ái Káláu. Kálámul a peu ákte liu máng kipi kibán.|alt="healed man carrying his bed" src="CN01689B.TIF" size="col" ref="5:25"
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Di no iatung di pángáng má di lala mátut má dik para agas Káláu, má ngorer di para ngoro minái, “Wa onin pala sang gitá mákái á matngan táit ngoromin!”
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Má namur ái Iesu a lu hanhan tangrai sál, má a mákái kesi kálámul iatung, ngisán ái Lewi, kesi tám kip takis, a sukis pagas i rumán kip takis. Ái Iesu a mákái mák parai singin ngo, “Una mur i iau.”
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Mái Lewi a longrai mák aptur támlai boh táit no sang iatung má a mur i Iesu.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Má namur ái Lewi a longoi lala namnam sur Iesu i kán rum sang, má marán te rung tili rákán him án kip takis má te mul á kálámul di no di kis suri namnam iatung.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Má te Parisaio má kándi tan tám mánán uri nagogon di mák Iesu ngo a kis tiklik mai tan tám sápkin ngorer, má dik wor arkuh mai tan kalilik án aratintin si Iesu ngoromin, “Suri dáh gam namnam má ngin tiklik mai tan tám kip takis má tan tám abulbul ngorer?”
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Má ngo ái Iesu a longrai, a han má a kos di ngoromin, “Ái rung di lain liu kápdite sáhár sur tekes ngo na aliu di, ái rung di sasam masik sár.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Má iau, káp iau te hut suri ina kilkila pasi bos tám nokwan. Iau hut suri kilkila pasi bos tám sápkin suri da hol kaleng.”
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Má di parai mul si Iesu ngo, “Kalilik án aratintin si Ioanes di lu balbal ahal má sung, má kalilik án aratintin kándi tan Parisaio di lu longoi mul ngorer. Mái sár ngo kam kalilik án aratintin á iáu kápdite lu ahal.”
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Ái Iesu a longrai má a kos di ngoromin, “Ngádáh? Ngo da longoi namnam án akila, u hol on ngo matananu da ahal i pákánbung er kálámul a hutngin kila a kis tiklik mam di? Kápte! I bung kesi kálámul a kila, di no di namnam tiklik.
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Má namur da long pasi kálámul er a hutngin kila má nák bokoh alar di. I bung erei da ahal.”
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Mái Iesu a sopasun kán worwor mai kesi worwor artálár mul ngoromin,
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 Má kápte kesá kálámul na toroi hutngin suir wain uri torahin átbán dan di longoi mai kápán me. Ngo na longoi ngorer, suir wain erei na sut má na korkor má nák tarápái torahin átbán erei má nák ráp, má suir wain na sal no.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 Gita totrai hutngin suir wain uri hutngin átbán dan suri diar no diara sut tiklik.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 “Má ngorer mul ngo kesi kálámul ákte nginmi torahin suir wain, kápnate nem ngo na han nginmi hutngin suir wain mul, kabin na parai ngo torahin suir wain a namnamin, má hutngin suir wain kápte.”
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.