Lucas 20

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Má kesi bung, ái Iesu a atintini matananu iatung i rumán osmapak má ák lu arbin mai lain arbin. Má tan pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon má te kálámul pakta, di mákái má dik hut i narsán
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 má dik gáltai ngo, “Una parai si gim, sinih a dos pala iáu er uk longoi tan táit ngorer? Mái sinih a tari nokwan erei singim?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Má iau mul ina gálta gam má gama parai singing.
3 Jesus respondeu:
4 Gam mánán ái Ioanes Tám Arsiu? Sinih a dos palai suri arbin má arsiu? Sinih a tari singin á him erei? Ái Káláu? Ngo a hut sang tili kán holhol sár?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Má dik nguruk arliu i di sang ngoromin, “Ngo gita parai ngo ái Káláu a tarwa Ioanes ur main, ki na parai ngo, ‘Suri dáh kápgamte ruruna i kán pinpidan?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Má ngo gita parai ngo káián sang ái Ioanes a hut tili kán hol sang, ki matananu da bás bing git kabin di ruruna i Ioanes ngo ái á tám worwor tus káián ái Káláu.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Má ngorer ding kos Iesu ngoromin, “Kápgimte mánán.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Mái Iesu a longrai ngorer mák parai si di ngo, “Á iau mul káp ina te parai si gam ngo ái sinih a tari nokwan singing má iak longoi bos táit minái.”
8 Jesus disse:
9 Mái Iesu a parai kesi worwor artálár narsán tan kálámul ngoromin,
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Má namur ngo ákte arwat i pákánbung suri lus talmi wán wain, io a dos palai kesi tám arardos suri kip te risán wán wain tili kán num. Mái sár bos tám himhimna di mákái tám arardos erei a hut narsá di, má di ubi má dik dos pala kalengnai mai wáin limán.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Namur kákán num a dos palai kesi tám arardos mul, mái sár bos tám himhimna di ubi mul má di abilbilingnai sang má di dos kalengnai mai wáin limán.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Má a dos palai mul i átuil tám arardos má bos tám himhimna dik up sáksáknai mul ngorer má dik buswa aso palai tili polgon numán wain.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Má kálámul er káián á numán wain a parai singin sang ngo, ‘Dánih má ina longoi? Ina dos palai natung, kang kalik alal. Te ngoi gut da rumrum on má kápdate ubi.’ Má ngorer ák dos palai mái natun.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Mái sár bos tám himhimna di mákái ngorer ki dik worwor arliu i di ngoromin, ‘Mákái, erei mái natun, ái koner na tur kelsen. Gita up bingi suri numán wain na ur kángit!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Má ngorer di tolai má dik buswa aso palai tilami numán wain má dik up bingi.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Bung na hut kaleng, na up bingi bos tám himhimna erei má na tari numán wain ur singin te lite tám himhimna bul.” Má ngo tan kálámul di longrai ngorer, ki dik parai si Iesu ngo, “Kápte sang a arwat ngo na ngorer!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Mái Iesu a sálsálah aririu i di má ák gálta di ngoromin, “Gam hol on ngorer sár gam parai, ái sár Buk Tabu a parai lite ngoromin ngo
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Má tara dáh da pur uri iátin hat erei da tu gingin sáksák. Má ngo hat erei na pur uri tekes, na ekesi sá peksai má nák mat.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Má bos tám mánán uri nagogon má bos pakpakta kán tan tám osmapak di mánán tangrai ngo ái Iesu a para tusi worwor artálár er a arwat mam di, má ngorer dik nem suri kabat Iesu i án pákánbung erei sang. Mái sár kápdite long arwat pasi kabin di bulat suri matananu.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Má ngorer di mák tangra Iesu suri dánih na longoi. Má dik long pas te kálámul mul má dik hul di suri da pidir pas Iesu suri te worwor a sák na parai, má namur da atatir uri Iesu singin kálámul pakta til Rom suri ngorer da tar Iesu sang uri limán suri nák nagogon on. Má tan kálámul er di hul di, di hut narsá Iesu mai kándi angagur ngo di muswan mai kándi argátna,
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 má dik parai singin ngoromin, “Tám Aratintin, gim talas ngo iáu lu worwor má aratintin mai támin muswan. Má gim talas mul ngo kápute lu tur i kesi risán masik, má iáu lu atintini matananu mai muswan suri sál si Káláu.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Gim nem ngo una bit gim be. A mángát á kángit nagogon ngo gita tar takis ur si Kaisar? Ngádáh, gita tari ur si Kaisar ngo kápte?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Mái sár ái Iesu a mák ilmi ngo da pidir pasi, má ngorer a parai si di ngo,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Gam kip tekesi pirán tabal inak mákái. Sinih á tantanián má ngisán á minái di le on?” Má di kos Iesu ngo, “Ái Kaisar.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Mái Iesu a parai mul si di ngoromin, “A kuluk. Gama tari sang si Kaisar táit káián ái Kaisar. Má táit káián ái Káláu, gama tari sang si Káláu.”
25 Então Jesus disse:
26 Má kápdite arwat ngo da pidir pas Iesu i mátán matananu suri tekesi táit a parai. Wa di longrai ngorer a kokos ái Iesu má dik pángáng, má ngorer di tu kis pau sár.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Má namur te á bos Sadukaio di han suri gálgálta i Iesu, di ái rung er kápdite ruruna ngo kálámul erei a mat na liu kaleng mul i liu namur.
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Di hut narsá Iesu ngorer má dik parai ngoromin,
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 “Má ahit i aratuán. Mulán i di a kila, má namur ák mat má kápte te natun be.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ngorer má áruán i di a kila pasi bul i mokos sár erei, má namur a mat má kápte besang te natun.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Má namur átuil i di a ngorer mul. Má ngorer ahit no á aratuán er, di kila pasi kes sár á wák, má di no di mat alari má kápate mon i te nat di singin wák er.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Má namur má, wák mul ák mat.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ki namur di no da liu kaleng i liu namur, sinih sang má tili di na kán wák muswan á wák erei, kabin ahit no di kila pasi?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ái Iesu a longrai ngorer máng kosoi boh Sadukaio ngoromin,
34 Jesus respondeu:
35 Mái sár i liu namur, kápte. Ái rung er di nokwan i mátán ái Káláu, da aptur kaleng alari minat má kápdate lu kila
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 kabin kápdate mat mul. Da liu ngoro boh angelo má da rang natun ái Káláu kabin dikte aptur kaleng tili minat.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Gam ruruna ngo rung di mat kápte da liu kaleng. Mái sár ái Moses a para inngasi ngo a mon sang á apaptur kaleng. Gama wásái er i kuir pinpidan a le on ái Moses mák puksai aun kubau a inan má kápate bam. On á kuir erei, ái Moses a utung Káláu ngo ái á Káláu káián ái Abaram má Káláu káián ái Aisak má Káláu káián ái Iakop. Git talas ngo sálán kán worwor er ngo káksiai ngo dituláte mat má, ditul liu be má ditulá lu lotu uri narsán ái Káláu.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ái rung er di lu lotu uri narsán ái Káláu, káksiai ngo kápán páplun i di ákte mat, wa di á tan liuán kálámul sang. Uri mátán ái Káláu, di no di liu pagas.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Má te tám mánán uri nagogon di iatung di parai si Iesu ngo, “Tám Aratintin, kam kokos er a kuluk.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Má di parai ngorer kabin kápte kes mul tili di a mangan suri bali gálta Iesu.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Mái Iesu a gálta di ngoromin,
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Má kes mul á aratintin, ái Dewit sang a parai sur Karisito iatung i buk án parpara agas ngo,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 má iau ina suka bámiai kam tan kurtara uri lalin kikim má ina arumrum di.” ’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Ki ngádáh a ngoi ngo Mesaia a sumlahin ái Dewit má ái sár mul á kán Konom? A kabin ái Dewit a mák ilmi ngo Mesaia ákte kis má i pákánbung er. Ngorer a talas ngo Mesaia a sumlahin ái Dewit, má ái sár á kán Konom mul.”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Má marán matananu di iatung be má dik longra Iesu ák parai ngoromin ur singin kán kalilik án aratintin,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Gama ololoh suri tatalen káián bos tám mánán uri nagogon. Di lu parmat mai salsaliu tangrai sál mai kandi mermer a dol suri tan kálámul da lu rumrum i di. Di nem ngo matananu da lu árár pas di i pokon án sirsira, má dik lu nem mul suri sukis i tan kiskis táil i rumán lotu, má i bos longsit dik lu nem i sukis i kiskis erei matananu da rumrum i di ái.
46 — Cuidado com os
47 Di lu agur pasi minsik kán tan mokos, má dik lu longoi dolon sung suri agurái matananu dák mák di ngo di tám nokwan. Na lala sorliu á kándi rangrangas namur!”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.