Lucas 20
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF
1 Má kesi bung, ái Iesu a atintini matananu iatung i rumán osmapak má ák lu arbin mai lain arbin. Má tan pakpakta kán tan tám osmapak má bos tám mánán uri nagogon má te kálámul pakta, di mákái má dik hut i narsán
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 má dik gáltai ngo, “Una parai si gim, sinih a dos pala iáu er uk longoi tan táit ngorer? Mái sinih a tari nokwan erei singim?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Má iau mul ina gálta gam má gama parai singing.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 Gam mánán ái Ioanes Tám Arsiu? Sinih a dos palai suri arbin má arsiu? Sinih a tari singin á him erei? Ái Káláu? Ngo a hut sang tili kán holhol sár?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Má dik nguruk arliu i di sang ngoromin, “Ngo gita parai ngo ái Káláu a tarwa Ioanes ur main, ki na parai ngo, ‘Suri dáh kápgamte ruruna i kán pinpidan?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Má ngo gita parai ngo káián sang ái Ioanes a hut tili kán hol sang, ki matananu da bás bing git kabin di ruruna i Ioanes ngo ái á tám worwor tus káián ái Káláu.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Má ngorer ding kos Iesu ngoromin, “Kápgimte mánán.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Mái Iesu a longrai ngorer mák parai si di ngo, “Á iau mul káp ina te parai si gam ngo ái sinih a tari nokwan singing má iak longoi bos táit minái.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Mái Iesu a parai kesi worwor artálár narsán tan kálámul ngoromin,
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Má namur ngo ákte arwat i pákánbung suri lus talmi wán wain, io a dos palai kesi tám arardos suri kip te risán wán wain tili kán num. Mái sár bos tám himhimna di mákái tám arardos erei a hut narsá di, má di ubi má dik dos pala kalengnai mai wáin limán.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Namur kákán num a dos palai kesi tám arardos mul, mái sár bos tám himhimna di ubi mul má di abilbilingnai sang má di dos kalengnai mai wáin limán.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Má a dos palai mul i átuil tám arardos má bos tám himhimna dik up sáksáknai mul ngorer má dik buswa aso palai tili polgon numán wain.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 “Má kálámul er káián á numán wain a parai singin sang ngo, ‘Dánih má ina longoi? Ina dos palai natung, kang kalik alal. Te ngoi gut da rumrum on má kápdate ubi.’ Má ngorer ák dos palai mái natun.
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Mái sár bos tám himhimna di mákái ngorer ki dik worwor arliu i di ngoromin, ‘Mákái, erei mái natun, ái koner na tur kelsen. Gita up bingi suri numán wain na ur kángit!’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Má ngorer di tolai má dik buswa aso palai tilami numán wain má dik up bingi.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Bung na hut kaleng, na up bingi bos tám himhimna erei má na tari numán wain ur singin te lite tám himhimna bul.” Má ngo tan kálámul di longrai ngorer, ki dik parai si Iesu ngo, “Kápte sang a arwat ngo na ngorer!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Mái Iesu a sálsálah aririu i di má ák gálta di ngoromin, “Gam hol on ngorer sár gam parai, ái sár Buk Tabu a parai lite ngoromin ngo
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Má tara dáh da pur uri iátin hat erei da tu gingin sáksák. Má ngo hat erei na pur uri tekes, na ekesi sá peksai má nák mat.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Má bos tám mánán uri nagogon má bos pakpakta kán tan tám osmapak di mánán tangrai ngo ái Iesu a para tusi worwor artálár er a arwat mam di, má ngorer dik nem suri kabat Iesu i án pákánbung erei sang. Mái sár kápdite long arwat pasi kabin di bulat suri matananu.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Má ngorer di mák tangra Iesu suri dánih na longoi. Má dik long pas te kálámul mul má dik hul di suri da pidir pas Iesu suri te worwor a sák na parai, má namur da atatir uri Iesu singin kálámul pakta til Rom suri ngorer da tar Iesu sang uri limán suri nák nagogon on. Má tan kálámul er di hul di, di hut narsá Iesu mai kándi angagur ngo di muswan mai kándi argátna,
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 má dik parai singin ngoromin, “Tám Aratintin, gim talas ngo iáu lu worwor má aratintin mai támin muswan. Má gim talas mul ngo kápute lu tur i kesi risán masik, má iáu lu atintini matananu mai muswan suri sál si Káláu.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Gim nem ngo una bit gim be. A mángát á kángit nagogon ngo gita tar takis ur si Kaisar? Ngádáh, gita tari ur si Kaisar ngo kápte?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Mái sár ái Iesu a mák ilmi ngo da pidir pasi, má ngorer a parai si di ngo,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Gam kip tekesi pirán tabal inak mákái. Sinih á tantanián má ngisán á minái di le on?” Má di kos Iesu ngo, “Ái Kaisar.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Mái Iesu a parai mul si di ngoromin, “A kuluk. Gama tari sang si Kaisar táit káián ái Kaisar. Má táit káián ái Káláu, gama tari sang si Káláu.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Má kápdite arwat ngo da pidir pas Iesu i mátán matananu suri tekesi táit a parai. Wa di longrai ngorer a kokos ái Iesu má dik pángáng, má ngorer di tu kis pau sár.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Má namur te á bos Sadukaio di han suri gálgálta i Iesu, di ái rung er kápdite ruruna ngo kálámul erei a mat na liu kaleng mul i liu namur.
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 Di hut narsá Iesu ngorer má dik parai ngoromin,
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 “Má ahit i aratuán. Mulán i di a kila, má namur ák mat má kápte te natun be.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Ngorer má áruán i di a kila pasi bul i mokos sár erei, má namur a mat má kápte besang te natun.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Má namur átuil i di a ngorer mul. Má ngorer ahit no á aratuán er, di kila pasi kes sár á wák, má di no di mat alari má kápate mon i te nat di singin wák er.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Má namur má, wák mul ák mat.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ki namur di no da liu kaleng i liu namur, sinih sang má tili di na kán wák muswan á wák erei, kabin ahit no di kila pasi?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ái Iesu a longrai ngorer máng kosoi boh Sadukaio ngoromin,
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Mái sár i liu namur, kápte. Ái rung er di nokwan i mátán ái Káláu, da aptur kaleng alari minat má kápdate lu kila
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 kabin kápdate mat mul. Da liu ngoro boh angelo má da rang natun ái Káláu kabin dikte aptur kaleng tili minat.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Gam ruruna ngo rung di mat kápte da liu kaleng. Mái sár ái Moses a para inngasi ngo a mon sang á apaptur kaleng. Gama wásái er i kuir pinpidan a le on ái Moses mák puksai aun kubau a inan má kápate bam. On á kuir erei, ái Moses a utung Káláu ngo ái á Káláu káián ái Abaram má Káláu káián ái Aisak má Káláu káián ái Iakop. Git talas ngo sálán kán worwor er ngo káksiai ngo dituláte mat má, ditul liu be má ditulá lu lotu uri narsán ái Káláu.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ái rung er di lu lotu uri narsán ái Káláu, káksiai ngo kápán páplun i di ákte mat, wa di á tan liuán kálámul sang. Uri mátán ái Káláu, di no di liu pagas.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Má te tám mánán uri nagogon di iatung di parai si Iesu ngo, “Tám Aratintin, kam kokos er a kuluk.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Má di parai ngorer kabin kápte kes mul tili di a mangan suri bali gálta Iesu.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Mái Iesu a gálta di ngoromin,
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Má kes mul á aratintin, ái Dewit sang a parai sur Karisito iatung i buk án parpara agas ngo,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 má iau ina suka bámiai kam tan kurtara uri lalin kikim má ina arumrum di.” ’
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Ki ngádáh a ngoi ngo Mesaia a sumlahin ái Dewit má ái sár mul á kán Konom? A kabin ái Dewit a mák ilmi ngo Mesaia ákte kis má i pákánbung er. Ngorer a talas ngo Mesaia a sumlahin ái Dewit, má ái sár á kán Konom mul.”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Má marán matananu di iatung be má dik longra Iesu ák parai ngoromin ur singin kán kalilik án aratintin,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Gama ololoh suri tatalen káián bos tám mánán uri nagogon. Di lu parmat mai salsaliu tangrai sál mai kandi mermer a dol suri tan kálámul da lu rumrum i di. Di nem ngo matananu da lu árár pas di i pokon án sirsira, má dik lu nem mul suri sukis i tan kiskis táil i rumán lotu, má i bos longsit dik lu nem i sukis i kiskis erei matananu da rumrum i di ái.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Di lu agur pasi minsik kán tan mokos, má dik lu longoi dolon sung suri agurái matananu dák mák di ngo di tám nokwan. Na lala sorliu á kándi rangrangas namur!”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.