Lucas 18
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs BKJ
1 Kesi bung, ái Iesu a parai worwor artálár minái uri narsán kán kalilik án aratintin suri da lu sung áklis má koion da lu puplir.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Mái Iesu a sopasun kán worwor mák parai ngoro minái,
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Má kesi mokos tilatung i malar erei sár a lu balbal han uri narsán tám nagogon er mák lu sungi ngo, ‘Una tangan iau má una oboi kálámul er giur lu togor suri na anokwa iau má nák hul iau.’
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Má tám nagogon er a lu longrai ngorer má kápate lu long tekesi táit suri tángni mokos er. Mái sár kesi pákán má, kálámul er a ngoi singin sang ngo, ‘A támin ngo káp iau te lu longra pasi worwor si Káláu má tan kálámul mul,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ái sár ngo mokos minái a lu balbal han uri narsang mák lu som kusa iau. Ngorer ina mákái má inak tángni, na káp balbal kaleng uri narsang má nák amerok i kak hol!’”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Má ngorer ái Konom Iesu a sopasun kán worwor mák parai ngoro minái,
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ngádáh, ái Káláu kápnate long anokwa di ái rung er ákte long pas di ur káián sang, ái rung er kandi tu tang uri narsán i nas má i libung mul? Ngádáh, na talsir ái Káláu suri tangan di?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 A muswan á minái iau parai si gam. Ái Káláu na sangar i tármai kandi sung má nák lu tangan di. Mái sár i pákánbung ngo ái Natun Kálámul na kaleng, ngádáh, na bana te kálámul di ruruna uri narsán ngo kápte?”
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Mái Iesu a parai mul i worwor artálár minái uri narsán tan kálámul erei di hol sang i di ngo dikte tám nokwan má di hol agengen i tan kálámul, má a parai ngoromin,
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kesi pákán aru kálámul diar láklák tapam urami rumán osmapak suri diara sung. Kesá turán a Parisaio, má kes a tám kip takis. Parisaio má tám kip takis diar sung.|alt="publican & pharisee praying" src="ABS-016.tif" size="col" ref="18:10"
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ngorer má Parisaio a sámtur má a parai suri sang i kán sung ngoromin, ‘Káláu, iau utung kuluk uri narsam kápkabin á iau káp iau te ngoro tan kálámul, ái rung di lu agur pasi pirán tabal káián lite, má di tan tám longoi sápkin mul, mái rung di lu bop mai wák kán lite. Má iak para agas iáu mul ngo á iau káp iau te ngoro kono mer si tám kip takis.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Má iau lu ahal aru i bung on á kesá wik, má iau lu bal artabar uri narsam mai keskeskesá táit tili tan táit iau otoi.’
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Mái sár tám kip takis er a kálik tur tepák má kápate saktádái aur urami bát. A tu tur mai rumrum iatung má a tinang i bál, má ngorer a tututi bongbongon mák parai ngo, ‘Káláu, á iau á tám sápkin á minái. Una mámna iau!’”
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Mái Iesu a parai ngoromin, “A muswan á minái iau parai si gam. Tám kip takis minái a han mai lala taun, mái sár ái Káláu a anokwa pasi. Má ngorer i pákánbung kálámul er a kaleng uri kán rum sang, ákte sengsegeng má. Má Parisaio kápte. Kápkabin ái rung di apakta pas di sang, ái Káláu na agengen i di sár. Mái koner a agengen pasi sár, ái Káláu na apakta pasi sang.”
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Má te kálámul di lam tari rang nat di uri narsán ái Iesu suri na top i di má nák asosah i di. Mái sár tan kalilik án aratintin di mákái tan kálámul erei má dik tur kalar di suri koion da longoi ngorer.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Mái sár ái Iesu a bin pasi tan gengen kalilik uri narsán, mák parai ngo, “Gama hol palai boh gengen kalilik ur singing. Koion gama tur kalar di kabin ngo kandi ái rung ngoromin á lolsit si Káláu.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 A muswan iau parai si gam, ái koner a nem ngo na kusak i lolsit si Káláu, na ruruna pasi ngorer i gengen kalik a ruruna i kákán. Ngo kápnate longoi ngorer, ki kápte sang na kusak.”
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Má kesi pakpakta kandi tan Iudáiá a gálta Iesu ngo, “Tám Aratintin, iáu lain kálámul. Dánih ina longoi suri inak atur páptai liu áklis?”
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Mái Iesu a longrai mák parai singin ngoromin, “Suri dáh u utung iau ngo iau lain kálámul? Ái Káláu masik sár a kuluk má kápte kes mul.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 U mánán i nagogon er a parai ngoromin ngo koion una longoi sápkin mai wák káián lite kálámul, má koion una up bingi tekesi kálámul, má koion una siksikip, má koion una poklah pasi angagur uri tekesá kálámul, má una rumrum i kakam mái mamam.”
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Má kálámul er a longrai mák parai si Iesu ngo, “Turpasi til tungu iau kalik be, iau lu mur arwat pas noi tan nagogon erei ák han pang onin.”
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Má a longrai ngorer ái Iesu má a parai singin ngo, “Kesi táit sár u sáhár suri. Una han sira palai kam bos minsik no má una tari pirán tabal singin bos maris. Má ngo una longoi ngorer, na kaiam besang á boh lain minsik imi bát. Má una lákám unák mur i iau.”
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Má ngo kálámul erei a longrai worwor si Iesu uri narsán, ák lala tinang i bál má, kabin ngo a tilik konom sang.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Mái Iesu a mákái ngo kálámul er a tinang i bál mák parai singin ngoro minái, “A tuan rakrakai muswan si di á boh konom suri da kusak uri lolsit si Káláu.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Kamel ngo na sol uri polgon nil án babaut, ái a malmu si diar á kálámul a konom ngo na sol uri lolsit si Káláu.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Má tan kálámul di longrai ngorer má dik gálta Iesu ngoromin, “Ngo ngorer, ki ái sinih sang na liu? Kápte kes sang na kusak!”
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Mái Iesu a kos di ngo, “Táit ngo matananu kápte di arwat suri da longoi, ái Káláu a arwat sang suri long arwat pasi.”
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Mái Petero a parai si Iesu ngoromin, “Mákái, Konom, gimáte han alari kángim boh rum má gimá murmur i iáu.”
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Mái Iesu a parai si di ngo,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 i liu onin na atur páptai marán mul, má namur na atur páptai liu áklis.”
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Mái Iesu a lam pasi kán kalilik án aratintin uri risán alari matananu mák parai si di masik ngo,
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Ái Natun Kálámul da tari uri limán boh kálámul tili risán ami Ierusalem má da tartar retret singin, má da ot bilingnai má da iapsi páplun,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 má ngorer da rapsi má dák up bingi. Má ngo na rah i atul á bung, na liu kaleng mul.”
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Tan kalilik án aratintin di longrai ngorer, mái sár kápdite talas ur on á tan táit erei. Sálán á tan worwor a punpunam alar di, má kápdite mánán tusi táit ái Iesu a parai.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Mái Iesu a lu hanhan pátmi malar á Ieriko má kesi kálámul a rau tám sung a lu kis iatung i risán sál mák lu sungi tan kálámul er di lu láklák pátmi sár.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 I pákánbung a longrai irngán matananu di tiklik mam Iesu, ki ák gálta ngo, “Be, wa dánih á ngorer a tapam hut?”
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Má matananu di parai singin rau erei ngo, “Ái Iesu kakun Nasaret er a láklák sorliu.”
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Má rau er tám sung a lala bin ngo, “Iesu, á iáu natun ái Dewit! Una mámna iau!”
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Má te kálámul er di láklák táil i Iesu di tur kári má di parai singin rau er ngo na kis pau. Mái sár a lala bin pakta sang urami bát ngoromin, “Natun ái Dewit, una mámna iau!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Mái Iesu a longrai kálámul er má a sámtur, má a artari suri da lami rau uri narsán. Má ngo rau er a hut i narsán, ái Iesu a gáltai ngo,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “Dánih u nem on ngo ina longoi mam iáu?” Má kálámul a rau er a kokos ngoromin, “Konom, iau nem sár ngo na talas i matang.”
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Mái Iesu a parai singin ngo, “Una mákmák sár. Kam ruruna ákte aliu pas iáu.”
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Má káp melek sár mul má a talas i mátán, má a mur i Iesu tangra sál mai parpara agas uri narsán ái Káláu. Má matananu di mákái ngorer, má di no mul di párnga Káláu.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.