Lucas 14
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA
1 Kesi bungán aunges má, kesi Parisaio a pakpakta káián boh Parisaio a long pas Iesu má diar má han uri kán rum suri diara namnam. Má matananu iatung di mangwa Iesu ngo na longoi te táit má dák mákái.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Má kesi kálámul a sasam mai aru i limán má aru i keken a sut, má kán lala nemnem suri na asengsegeng on ái Iesu, má ngorer a han uri narsán.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Io, mái Iesu a mákái ngorer má a parai singin tan tám mánán uri nagogon má tan Parisaio ngoromin, “Bos nagogon kángit, di atintin git suri dánih gita longoi i bungán aunges. A sormángát i git suri gita araliu i bungán aunges, ngo kápte?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Má tan kálámul di longrai ngorer, mái sár kápdite kosoi. Má ngorer a long pasi kálámul er ái Iesu, a oboi limán on má a asengsegeng on, mái Iesu a tarwa palai uri kán malar.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Namur ái Iesu a parai narsá di ngoromin, “Ngo kes tili gam a mon i natun má a pur i kalik er uri tinkas i bungán aunges, dánih na longoi á kákán kalik er? Káksiai ngo bungán aunges, na longoi te matngan sál suri na talka pasi tilatung i polgon tinkas. Má ngorer mul ngo kes tili gam a mon i kán ololas mák pur uri mátán dan i bungán aunges. Ngádáh, kápnate long pas te suk má nák talka pasi alari mátán dan erei?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Mái sár di no iatung kápte di kosoi worwor si Iesu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Mái Iesu a mákái boh asir er di han tiklik no suri namnam iatung i rum káián Parisaio er ngo di ilwa pasi tan lain kiskis káián tan kálámul pakta má di sukis on, má ngorer a parai worwor artálár min uri narsá di no. A parai ngoromin,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Pákánbung ngo tekesi kálámul a longoi namnam án akila ngorer má a sik pas iáu suri una han ur on, koion una sangar i kis on á lain kiskis. Na mák hut keleh i tekesá kálámul a pakta i gaur,
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 má ngorer kálámul er a sik pas gaur no na long pala iáu alari lain kiskis erei má nák long pasi kálámul pakta nák aksimi iatung i lain kiskis er. Má ngorer una lala rumrum sang má una tu sukis má turán tan kálámul iatung namur.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Mái sár i pákánbung di long pas iáu, una han sukis iatung tangrai risán suri koner a long pas iáu na han bana iáu iatung má ngorer na parai singim ngo, ‘Wai, tuang, u tu kis sáksák erei á iáu! Lákám ur matung i lain kiskis.’ Má ngorer ái rung gam kis talum i namnam da mákái ngorer má dák rumrum i iáu ngo iáu kálámul pakta.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ái rung di apakta pas di sang, ái Káláu na agengen i di sár. Mái koner a agengen pasi sár, ái Káláu na apakta pasi sang.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Mái Iesu a parai si koner a long pasi ngo,
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ngo una longoi lala namnam sang, una long pasi tan maris má tan rau mái rung a sák i kik di suri ani namnam er ukte eran on.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Kápkabin namnam er kápdite arwat ngo da kosoi uri narsam ái rung erei, má ngorer una tuan kuluk pala. Má ngoromin mul ái Káláu na supan iáu suri i bung namur er tan tám nokwan dikte mat da liu kaleng mul on.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Má kesi kálámul di kis talum no sár mam Iesu i namnam, a longrai worwor a parai ái Iesu mák gas i bál suri, má a parai singin ngo, “Mái rung erei di sukis suri namnam i lolsit káián ái Káláu da tuan kuluk pala!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Má ngorer ái Iesu a parai singin kálámul erei ngo,
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Má ngo ákte eran no má i boh táit iatung, ngorer má konom er a parai singin kán tám arardos suri na han long pasi tan kálámul er ákte sik pas di. Má tám arardos er a han ngorer má a parai si di ngo, ‘Gama lákám má! Ákte eran má boh táit!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Mái sár di no keskeskes di balbal kalar di mai worwor ngoromin. Mulán kálámul a parai singin tám arardos er ngo, ‘Una parai singin ngoromin, “Káp ina te han má iau, kabin iakte huli kesá kuir bim, má ngorer ina han be suri mákái. Na hol pala iau sár.” ’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Má kes bul á kálámul a parai singin tám arardos er ngo, ‘Una parai singin ngoromin, “Káp ina te han má iau, kabin iakte huli alim i bulumakau uri him, má ngorer ina han be suri tingtinglán i di arwat suri da him kuluk be ngo kápte. Na hol pala iau sár.” ’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Má átuil kálámul a parai singin tám arardos er ngo, ‘Una parai singin ngoromin, “Káp ina te han má iau kápkabin iau hutngin kila sár, má ngorer na hol pala iau be.” ’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Má ngorer tám arardos er a kaleng má a parai boh worwor no singin konom erei. Ngorer má konom erei a lala sák i bál má a parai singin tám arardos er ngo, ‘Una sangar i han sosih uradi be i malar má unák láklák tangrai tan sál. Una long pasi boh maris má tan rau mái rung a sák i lim di má kik di mul suri da lákám má dák namnam.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Má ngorer kán tám arardos a longra pasi worwor má a han. A han ngorer má a dos palai te tám arardos mul mai worwor erei. Io, di han má di long pasi tan kálámul má namur di kaleng no. Tám arardos er a mákái ngorer má a kusak mák parai singin konom er ngo, ‘Kam worwor, konom, dikte han má mai. Mái sár a wáin besang á rum.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Má ngorer mul konom er a parai singin kán tám arardos ngo, ‘Una han uri tan kuir sál uranang má uradi má urami bos mul, má una tu hustap pas te kálámul mul suri da lákám má akángái rum min, má giták namnam.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Iau parai si gam no ngo ái rung erei iau bit táilna di suri á long namnam minái, kápdate kis tiklik mam git mul.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Io, namur ái Iesu a han alari malar er má a sopasun kán inan urami Ierusalem, má ngorer tilik lala matananu di tiklik mam Iesu. Má a ilang sur di ái rung er di lu murmur on má a parai ngoromin,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Ái koner a han uri narsang suri na kalik án aratintin kaiak, ki na longoi ngoromin. Na lala mámna iau sang alari tan kálámul ngorer ái kákán mái mámán mái kán wák má rang natun. Má na mámna iau alari rang tuán má rang kukun mul. Má kápnate mámna kalengnai kán liu sang, na tu mámna iau sár. Ngo kápnate longoi ngorer, ki kápnate kalik án aratintin kaiak.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Rung di mur i iau da áslai sang i rangrangas kabin di kaiak. Ái koner kápate bál pasi rangrangas erei, ái kápate arwat suri na kalik án aratintin kaiak.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ngo tekesi kálámul tili gam a hol on suri longoi tekesi rum a pakta, mulán táit na longoi na kis án hol suri ngádáh na longoi ngoi, má a is á mámát i pirán tabal na omlawai suri arahi á him erei.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Mái sár ngo kápate longoi ngorer, má a turpasi longoi rum er mai pálkibán, má namur ngo ákte rah mái pálkibán, koran má na mákái gut ngo kápate arwat suri long arahi, ki na tu lu tur mai pálkibán sár á rum. Má matananu da lu mákái ngorer da lu ret mai má dák lu parai ur on ngo,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Keskam bul singim á iáu, u tartar iáu sang suri longoi á lala rum er. Má u arwat sang suri long arahi? Kol a mon sang á kam pirán tabal? Wa u tu lawa iáu!’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Ngo aru á kabisit a mon i kándiar tan kálámul án arup. Kesá kabisit a sángul i arip sár á kán kálámul, má kesá kabisit aru i sángul á arip sang á kán kálámul. Io, kabisit a mudán sár i kán kálámul án arup a longrai ngo er má koner a marán i kán kálámul ák lu hanhan má suri diara arup. Ngo a longrai ngorer, ki dánih na longoi? Na mulán kis án hol besang suri na arwat suri na arup mai kabisit er ngo kápte.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Má ngo kápte, ki a kuluk ngo na para palai kán worwor uri narsán kabisit er i pákánbung kápate han páput be suri sungi ngo koion diara arup, diara araturán sár.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Má ngorer ái koner a nem suri na kalik án aratintin kaiak, ki na hol palai besang á kán minsik, má erár ák arwat suri na kalik án aratintin kaiak.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Tas a kuluk, mái sár ngo ákte rah á kán mapak, ngádáh gita amapak kalengnai ngoi?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Tas kápate mapak káp kán te talar. Git lu buswai sár. Ái koner a nem ngo na talas má na mánán, ki na kis án alongra sár.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.