Lucas 13
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA
1 I pákánbung erei sang, matananu di hau talum besang i narsán ái Iesu, má te kálámul di han narsán ái Iesu má di bitái suri te kakun Galiláiá di mat. I bung di osmapak on uri narsán ái Káláu, tan tám arup si Pilato di up bing di má dár di a argemwai turán kandi osmapak.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Mái Iesu a kosoi kandi worwor mai argátna ngoromin,
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Wa kápte sang! A muswan á minái iau parai si gam ngo gama hol kaleng. Mái sár ngo káp gama te hol kaleng alari kamu sápkin, wa gam no gama hiru ngorer ái rung erei má gamák mat.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Mái rung er a pur uri di i rum á Siloam má dik mat, di tara sángul mai awal á kálámul, ngádáh da ngoi? Kol gam hol on ngo a aposoi kandi sápkin tatalen má ngo di sápkin kálámul sang alari tan kálámul di kis á Ierusalem?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Wa kápte sang! A muswan á minái iau parai si gam ngo gama hol kaleng. Mái sár ngo káp gama te hol kaleng alari kamu sápkin tatalen, wa gam no gama hiru ngorer ái rung erei má gamák mat.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Mái Iesu a parai worwor artálár minái narsá di á matananu ngoromin,
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Má ngorer a parai singin kán tám himhimna ngo, ‘Mákái! Ákte artálár mai atul á bet iau lu balbal han ur mainái suri laumái tawan min sur te wán, má kápte iau lu bana tekesi wán be. Kápte a kuluk suri a tur bia ngorer iatung mák akángái pokon mul. Una tár palai má suri lite kubau na tur iatung.’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Mái sár ái tám himhimna a kosoi má parai singin ngo, ‘Káksiai be nák lu tur on á bet minái, má inak ili bim i káplabin má kipi teken bulumakau suri oboi on mul.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Má i bet namur, ngo na oboi marán wán má nák lur kuluk, ki na lu tur sang. Má ngo kápte, ki erár má giták tár palai.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Mái Iesu a aratintin mul i kesá rumán lotu i bungán aunges.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Má kesá wák iatung a kusak ur on i sápkin tanián má kán tunga sasam mai ákte artálár mai sángul mai awal á bet. Ngorer kápate arwat suri na takotsai kápán páplun, má a lu luklukus áklis sang.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Má ngo ái Iesu a mákái wák er, a bin mák parai singin ngo, “Awái, wákán, ukte sengsegeng má alari kam sasam.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 A be parai ngorer ái Iesu, io a han má a oboi limán i wák er. Má káp melek sár mul wák er a sámtur má a takotsai kápán páplun. Wák er a mákái ngorer má a para agas Káláu.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Ngorer má kálámul a pakpakta i rumán lotu erei a mák Iesu a aliu pasi wák er i bungán aunges, má ngorer a mos má a wor rakrakai má a parai narsán matananu ngo, “Nagogon a parai ngo awon á bung suri gita him on, má ngorer gama lákám suri da aliu gam i tan bung erei. Mái sár koion sang á araliu on á bungán aunges!”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Má ngorer ái Konom a kosoi pakpakta mai ngoromin,
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Má wák minái sumlahin sár ái Abaram, mái Satan ákte kápti mai sasam arwat mai sángul mai awal á bet. Ngádáh, kápate nokwan suri na sengsegeng alari kán sasam min on á bungán aunges?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Má ngorer boh kurtara iatung di longrai ngorer má di lala rumrum sang suri a kos artálár pas di ái Iesu. Mái sár matananu iatung i rumán lotu di lala gasgas suri tan lain táit ái Iesu ákte longoi.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Má namur ái Iesu a parai ngoromin,
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Kán lolsit ái Káláu a ngorer i kotlin kali ngo kesi kálámul a top pasi mák soi i kán num. Má namur a kopkom i kotlin kali erei má a lala aun kubau sang. Má namur tan man di roh kis on má di longoi páhiun i di iatung i boh rákán má.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Ngorer mái Iesu a bali gátna mul ngo,
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Kán lolsit ái Káláu a ngorer i yis. A long pasi yis i wák mák argemwai turán palawa er i lus, má ngorer palawa no iatung i lus a sut pakta.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Mái Iesu a aratintin hanhan tangrai tan bimán rum má tan malar er i kán inan urami Ierusalem.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Má ngorer te kálámul di gáltai ngo, “Be Konom, kápnate marán gut á kálámul erei da kusak uri lolsit si Káláu, be?”
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “A muswan á minái iau parai si gam, mátsálán lolsit si Káláu a kidut sár. Gama lala tohoi suri kusak i mátán sál erei, kabin marán da nem suri kusak on, mái sár kápdate long artálár on.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Má kálámul er kán rum erei na salaptur tilatung a sukis pagas ái má nák batbat i mátán sál. I pákánbung erei gama tu sámtur iatung i karpala má gama pinpidir i mátán sál má gama bin ngo, ‘Konom, pasbat pas gim be á iáu!’ Má ngorer na kos gam má nák parai ngo, ‘Wa káp iau te mánán i gam! Aiá gam han til ái?’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Má gama kos kalengnai á gam ngo, ‘Na, wa gim namnam má gimá ngin tiklik mam iáu sár, má u lu aratintin i kángim tan malar.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Mái sár ái na parai si gam ngo, ‘Wa káp iau te mánán i gam! Aiá gam han til ái? Ngorer gama kaplah alar iau, gam no erei gam tan tám abulbul sang.’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 “Má i pákánbung gam nem suri kusak uri lolsit si Káláu, da tur pala gam suri koion gama kusak. Mái sár gama mák Abaram má, mái Aisak mái Iakobo má tan tám worwor tus no iatung dikte kusak, má gam kápte. Má ngorer gama tang má gamák ararat ngis.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Má i pákánbung erei, rung tili risán tili ahat i mátán kihkih no da hut talum sang i lolsit si Káláu má da sukis i niá di keskeskes suri da namnam tiklik.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Má te di konom onin, da gengen iatung. Má te di gengen onin, namur da kálámul pakta.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Má te Parisaio di hut narsán ái Iesu i án pákánbung erei sang má di parai singin ngo, “Ái Erodes kán tu ser sur iáu suri na up bing iáu, má ngorer una kelkel besang til mainái má una han uri te pokon tepák.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Mái Iesu a parai singin tan Parisaio ngo,
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Ngorer onin má latiu má iraru ina han sang i kak inan, kabin kápate artálár ngo tám worwor tus na hiru tepák, wa ami sang Ierusalem!
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 U, keskam, tara Ierusalem! Ái Káláu ákte tarwai tan tám worwor tus káián ur si gam má gamá up bing di, má tan tám arbin mul gamá bás di mai hat. Marán pákán sang iau nem i gam á matananu til Ierusalem suri ina lu pam talum gam ngorer i kok a iang talmi rang natun uri lalin bábán, mái sár á gam kápgamte nem i iau.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 A muswan á minái iau parai si gam, kamu malar er gam lu kis ái, na mosrah no. Má á iau sang mul ina bokoh alar gam. Káp gama tini mák iau mul pang i bung ngo gama parai ngoromin ngo, ‘Ái Káláu na kuluk mam Koner a hut mai ngisán!’”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.