João 9
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC
1 Ái Iesu a láklák tangra sál, má a mákái kesi kálámul ákte rau má i mátán tili bung sang a páng on.
1 Caminhando, viu Jesus um cego de nascença.
2 Má kán kalilik án aratintin di mul di mákái kálámul er má dik gálta Iesu ngo, “Tám Aratintin, dánih a longoi ák rau á kálámul minái? Kán sápkin tatalen sang, ngo ái kákán mái mámán diar longoi?”
2 Os seus discípulos indagaram dele: Mestre, quem pecou, este homem ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Kálámul a rau er, kápte a káplabin i kán sápkin sang ngo sápkin si mámán mái kákán. Ái sár a rau ngorer suri inngasi rakrakai si Káláu er na aliu pasi.
3 Jesus respondeu: Nem este pecou nem seus pais, mas é necessário que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Gita longoi sang á him si Koner a tarwa pala iau. Ái a dos pala iau mai kán him, má a nem suri gita longoi i pákánbung kán tu nas be, kabin kuron na hut má kápate artálár suri him mul.
4 Enquanto for dia, cumpre-me terminar as obras daquele que me enviou. Virá a noite, na qual já ninguém pode trabalhar.
5 I pákánbung iau main be i naul bim, á iau á talas uri naul matmatngan pokon.”
5 Por isso, enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Ái Iesu a be parai ngorer, má namur a kis karokrok máng kanus uri bim. A ariwai bim mai kansán er ák ardolat má, má namur a long pasi pen er mák oboi i mátán rau,
6 Dito isso, cuspiu no chão, fez um pouco de lodo com a saliva e com o lodo ungiu os olhos do cego.
7 má a parai singin ngo, “Una han má unák gorsai arum adi mátán dan á Siloam.” (Má sálán ngisán dan er ngo ‘Dos Palai’.) Má kálámul er a rau a han mák gorsai aur má ák mákmák, má ngorer a kaleng uri kán rum.
7 Depois lhe disse: Vai, lava-te na piscina de Siloé {esta palavra significa emissário}. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Má rang turán má te kálámul dikte lu mákái tungu a lu sung, di iatung má di mákái kálámul er má dik gálta arliu i di ngo, “Be, kálámul minái sár a lu kis mák lu sung á tungu?”
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto mendigar perguntavam: Não é este aquele que, sentado, mendigava?
9 Má te di parai ngo, “Áá, ái sár.” Má te sang di parai ngo, “Auh, kápte. Kálámul erei a tu mák ngoro ái sár.” Má kálámul erei sang a aptur mák parai ngo, “Áá, wa iau sár á minái.”
9 Respondiam alguns: É ele. Outros contestavam: De nenhum modo, é um parecido com ele. Ele, porém, dizia: Sou eu mesmo.
10 Mái rung er di longrai ngorer má dik gáltai ngoromin, “Ngádáh a ngoi á matam er ák pán?”
10 Perguntaram-lhe, então: Como te foram abertos os olhos?
11 Má kálámul er a kos di ngo, “Ái koner si Iesu a longoi pen mák salsi matang mai, má ák parai singing suri ina han ur Siloam suri gorsai arung. Iak han ngorer má iak gorsai arung, má namur iak mákmák.”
11 Respondeu ele: Aquele homem que se chama Jesus fez lodo, ungiu-me os olhos e disse-me: Vai à piscina de Siloé e lava-te. Fui, lavei-me e vejo.
12 Má di gáltai ngo, “Ai má kálámul erei?” Ki áng kos di ngoromin, “Siari má, káp iau te mánán on.”
12 Interrogaram-no: Onde está esse homem? Respondeu: Não o sei.
13 Má matananu er di lami kálámul tungu a rau uri narsán tan Parisaio.
13 Levaram então o que fora cego aos fariseus.
14 Má bung erei a bungán aunges sang ái Iesu a longoi pen mák oboi i mátán rau mák apádái mátán.
14 Ora, era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 Má ngorer tan Parisaio di gáltai mul suri ngádáh a mákmák ngoi. Má kálámul er a parai si di ngo, “A oboi pen i matang má iak gorsai arung, má iak mákmák má.”
15 Os fariseus indagaram dele novamente de que modo ficara vendo. Respondeu-lhes: Pôs-me lodo nos olhos, lavei-me e vejo.
16 Má tan Parisaio di longrai ngorer, má te tili di di parai ngo, “Kálámul er kápte ngo tilami si Káláu kabin a longoi táit i bungán aunges, má ngorer kápate taram i nagogon kángit.” Mái sár te á tan Parisaio di parai ngo, “Auh, kápte a tám sápkin! Ngo kálámul a tám sápkin, kápate artálár suri na longoi matngan akiláng ngoro tan akiláng erei.” Má ngorer kándi hol á tan Parisaio er a lite arsagil sur Iesu.
16 Diziam alguns dos fariseus: Este homem não é o enviado de Deus, pois não guarda sábado. Outros replicavam: Como pode um pecador fazer tais prodígios? E havia desacordo entre eles.
17 Má ngorer tan Parisaio di bali gáltai kálámul er ngoromin, “Á iáu sang u parai ngo a apádái matam. Má dánih u hol on suri á kálámul erei?” Má kálámul er a parai ngo, “Wa a tám worwor tus sang!”
17 Perguntaram ainda ao cego: Que dizes tu daquele que te abriu os olhos? É um profeta, respondeu ele.
18 Tan tátáil káián matananu Iudáiá er di longrai táit a parai á kálámul er, mái sár di balbal kalar, má kápdite ruruna ngo kálámul er tungu a rau má onin ákte mákmák má. Má ngorer di artari pasi mámán mái kákán kálámul
18 Mas os judeus não quiseram admitir que aquele homem tivesse sido cego e que tivesse recobrado a vista, até que chamaram seus pais.
19 má dik gálta diar ngo, “Be, nat gaur á kálámul minái? Má gaur mángát ngo a rau til tungu a páng sang? Má ngo ngorer, ngádáh a ngoi ák mákmák onin?”
19 E os interrogaram: É este o vosso filho? Afirmais que ele nasceu cego? Pois como é que agora vê?
20 Mái kákán mái mámán á kálámul er diar parai ngoromin, “Giur mák ilmi ngo nat giur, má a támin ngo i pákánbung a páng a rau.
20 Seus pais responderam: Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego.
21 Ái sár kápte giur mánán ngo ngádáh a pán ngoi á mátán á inái, má kápte giur mánán ngo sinih a apádái. Ákte kálámul má! Gam gáltai sang á gam! Ái a arwat suri kokos.”
21 Mas não sabemos como agora ficou vendo, nem quem lhe abriu os olhos. Perguntai-o a ele. Tem idade. Que ele mesmo explique.
22 Diará parai ngorer kabin diar mátut suri tan tátáil er da ekesi long pala diar alari rumán lotu. Diar mánán ngo tan tátáil káián matananu Iudáiá dikte mángát ngo ái sinih á tekes na aposoi kán hol sang ngo ái Iesu á Mesaia, tan tátáil er da obop palai tili rumán lotu, má kápnate lu lotu tiklik mam di mul.
22 Seus pais disseram isso porque temiam os judeus, pois os judeus tinham ameaçado expulsar da sinagoga todo aquele que reconhecesse Jesus como o Cristo.
23 Diar mánán ngorer má diará mátut, má ngorer má, diará parai ngo koion da gálta diar sang. Da gáltai nat diar kabin ái ákte pakta má.
23 Por isso é que seus pais responderam: Ele tem idade, perguntai-lho.
24 Má ngorer tan tátáil di artari suri kálámul na kaleng mul, má dik parai singin ngo, “Una oror narsán ái Káláu ngo u parai támin suri kálámul er a latlat pas iáu, kabin gim mánán ngo ái a tám sápkin.”
24 Tornaram a chamar o homem que fora cego, dizendo-lhe: Dá glória a Deus! Nós sabemos que este homem é pecador.
25 Má kálámul er a kos di ngo, “Káp iau te mánán on ngo a tám sápkin ngo kápte. Tukes sár á táit iau mánán on. Tungu iau rau, má onin iakte mákmák má!”
25 Disse-lhes ele: Se esse homem é pecador, não o sei... Sei apenas isto: sendo eu antes cego, agora vejo.
26 Má tan Parisaio di bali gáltai ngo, “Dánih a longoi mam iáu er ák pán i matam?”
26 Perguntaram-lhe ainda uma vez: Que foi que ele te fez? Como te abriu os olhos?
27 Má kálámul er ák parai si di ngoromin, “Iakte parai sár si gam, má kápgamte nem suri alongra. Gamá nem mul suri gama bal longrai suri dáh?” Má kálámul er a sopasun kán worwor mák ret mam di ngoromin, “Kol, gam nem ngo gama kán kalilik án aratintin gut á gam, be?”
27 Respondeu-lhes: Eu já vo-lo disse e não me destes ouvidos. Por que quereis tornar a ouvir? Quereis vós, porventura, tornar-vos também seus discípulos?...
28 Tan tátáil er di longrai ngorer má dik lala mos, má ngorer di turpasi para bengtai kálámul er má dik parai ngo, “Á iáu sang una mur on á kálámul imunang! Má gim, gima mur sang i táit a parai ái Moses!
28 Então eles o cobriram de injúrias e lhe disseram: Tu que és discípulo dele! Nós somos discípulos de Moisés.
29 Gim mánán sang ngo ái Káláu a worwor ur si Moses. Mái sár, suri kálámul ái kono munang, kápte gim mánán ngo a han til ái!”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas deste não sabemos de onde ele é.
30 Má kálámul er a parai mul si di ngoromin,
30 Respondeu aquele homem: O que é de admirar em tudo isso é que não saibais de onde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos.
31 Git mánán ngo ái Káláu káp a tini tármai bos tám long sápkin. Mái sár suri rung er di lu lotu uri narsán má dik lu mur i kán nemnem, ái Káláu a lu longra pas di.
31 Sabemos, porém, que Deus não ouve a pecadores, mas atende a quem lhe presta culto e faz a sua vontade.
32 Til hirá i akaksim, kápgite lu longrai sur tekesi kálámul a apádái mátán kálámul a páng mai rau.
32 Jamais se ouviu dizer que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Kálámul min a lu longoi matngan akiláng er kabin a hut sosih tilami si Káláu má ái Káláu a kis i narsán. Má ngo ái Káláu kápate kis narsán, kápate arwat suri longoi ngorer.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não poderia fazer nada.
34 Má tan tátáil er di kosoi ngo, “Á iáu ukte páng mai sápkin má uk lu pakpakta mai sápkin mul. Kam liu ákte káng mai sápkin sang. Má suri dáh u nem ngo una atintin gim?” Di be parai ngorer uri kálámul er, má namur dik tipar palai má dik long palai alari rumán lotu.
34 Responderam-lhe eles: Tu nasceste todo em pecado e nos ensinas?... E expulsaram-no.
35 Má namur ái Iesu a longrai ngo dikte long palai kálámul er, má ngorer ái Iesu a ser pasi kálámul er má a gáltai ngo, “Má iáu ngádáh, u ruruna i Natun Kálámul?”
35 Jesus soube que o tinham expulsado e, havendo-o encontrado, perguntou-lhe: Crês no Filho do Homem?
36 Má kálámul a kosoi ngoromin, “Má Konom, una parai singing ái sinih á Natun Kálámul suri inak ruruna on!”
36 Respondeu ele: Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?
37 Mái Iesu a parai singin ngo, “Ái sár ái koner u mákái má ák worwor mam iáu inái.”
37 Disse-lhe Jesus: Tu o vês, é o mesmo que fala contigo!
38 Má kálámul er a mák ilam Iesu ngorer má a parai singin ngo, “Konom, iau ruruna!” Má namur a pur dirtapul mák lotu uri narsán ái Iesu.
38 Creio, Senhor, disse ele. E, prostrando-se, o adorou.
39 Mái Iesu a parai ngoromin, “Iau tapam hut ur main i naul bim suri tut aposoi sápkin káián matananu. Má pasi á ngorer ái rung di rau, na pán i mát di. Mái sár rung er di hol on ngo dik talas, da tungai rau pagas.”
39 Jesus então disse: Vim a este mundo para fazer uma discriminação: os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Má te Parisaio di iatung narsá diar di longrai ngorer má dik parai si Iesu ngo, “Má kápte sang u para gim er uk parai ngorer!”
40 Alguns dos fariseus, que estavam com ele, ouviram-no e perguntaram-lhe: Também nós somos, acaso, cegos?...
41 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Ngo gamáte parai ngo gam rau, ngorer káp gama te sámtur i nagogon. Mái sár gam parai ngo a talas i mát gam, ki erei má sálán ngo kamu tan sápkin a kis pagas i káil i gam sang.”
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado, mas agora pretendeis ver, e o vosso pecado subsiste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.