João 9

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ái Iesu a láklák tangra sál, má a mákái kesi kálámul ákte rau má i mátán tili bung sang a páng on.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Má kán kalilik án aratintin di mul di mákái kálámul er má dik gálta Iesu ngo, “Tám Aratintin, dánih a longoi ák rau á kálámul minái? Kán sápkin tatalen sang, ngo ái kákán mái mámán diar longoi?”
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Kálámul a rau er, kápte a káplabin i kán sápkin sang ngo sápkin si mámán mái kákán. Ái sár a rau ngorer suri inngasi rakrakai si Káláu er na aliu pasi.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Gita longoi sang á him si Koner a tarwa pala iau. Ái a dos pala iau mai kán him, má a nem suri gita longoi i pákánbung kán tu nas be, kabin kuron na hut má kápate artálár suri him mul.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 I pákánbung iau main be i naul bim, á iau á talas uri naul matmatngan pokon.”
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Ái Iesu a be parai ngorer, má namur a kis karokrok máng kanus uri bim. A ariwai bim mai kansán er ák ardolat má, má namur a long pasi pen er mák oboi i mátán rau,
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 má a parai singin ngo, “Una han má unák gorsai arum adi mátán dan á Siloam.” (Má sálán ngisán dan er ngo ‘Dos Palai’.) Má kálámul er a rau a han mák gorsai aur má ák mákmák, má ngorer a kaleng uri kán rum.
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Má rang turán má te kálámul dikte lu mákái tungu a lu sung, di iatung má di mákái kálámul er má dik gálta arliu i di ngo, “Be, kálámul minái sár a lu kis mák lu sung á tungu?”
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Má te di parai ngo, “Áá, ái sár.” Má te sang di parai ngo, “Auh, kápte. Kálámul erei a tu mák ngoro ái sár.” Má kálámul erei sang a aptur mák parai ngo, “Áá, wa iau sár á minái.”
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Mái rung er di longrai ngorer má dik gáltai ngoromin, “Ngádáh a ngoi á matam er ák pán?”
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Má kálámul er a kos di ngo, “Ái koner si Iesu a longoi pen mák salsi matang mai, má ák parai singing suri ina han ur Siloam suri gorsai arung. Iak han ngorer má iak gorsai arung, má namur iak mákmák.”
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Má di gáltai ngo, “Ai má kálámul erei?” Ki áng kos di ngoromin, “Siari má, káp iau te mánán on.”
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 Má matananu er di lami kálámul tungu a rau uri narsán tan Parisaio.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 Má bung erei a bungán aunges sang ái Iesu a longoi pen mák oboi i mátán rau mák apádái mátán.
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 Má ngorer tan Parisaio di gáltai mul suri ngádáh a mákmák ngoi. Má kálámul er a parai si di ngo, “A oboi pen i matang má iak gorsai arung, má iak mákmák má.”
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Má tan Parisaio di longrai ngorer, má te tili di di parai ngo, “Kálámul er kápte ngo tilami si Káláu kabin a longoi táit i bungán aunges, má ngorer kápate taram i nagogon kángit.” Mái sár te á tan Parisaio di parai ngo, “Auh, kápte a tám sápkin! Ngo kálámul a tám sápkin, kápate artálár suri na longoi matngan akiláng ngoro tan akiláng erei.” Má ngorer kándi hol á tan Parisaio er a lite arsagil sur Iesu.
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Má ngorer tan Parisaio di bali gáltai kálámul er ngoromin, “Á iáu sang u parai ngo a apádái matam. Má dánih u hol on suri á kálámul erei?” Má kálámul er a parai ngo, “Wa a tám worwor tus sang!”
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Tan tátáil káián matananu Iudáiá er di longrai táit a parai á kálámul er, mái sár di balbal kalar, má kápdite ruruna ngo kálámul er tungu a rau má onin ákte mákmák má. Má ngorer di artari pasi mámán mái kákán kálámul
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 má dik gálta diar ngo, “Be, nat gaur á kálámul minái? Má gaur mángát ngo a rau til tungu a páng sang? Má ngo ngorer, ngádáh a ngoi ák mákmák onin?”
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Mái kákán mái mámán á kálámul er diar parai ngoromin, “Giur mák ilmi ngo nat giur, má a támin ngo i pákánbung a páng a rau.
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 Ái sár kápte giur mánán ngo ngádáh a pán ngoi á mátán á inái, má kápte giur mánán ngo sinih a apádái. Ákte kálámul má! Gam gáltai sang á gam! Ái a arwat suri kokos.”
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 Diará parai ngorer kabin diar mátut suri tan tátáil er da ekesi long pala diar alari rumán lotu. Diar mánán ngo tan tátáil káián matananu Iudáiá dikte mángát ngo ái sinih á tekes na aposoi kán hol sang ngo ái Iesu á Mesaia, tan tátáil er da obop palai tili rumán lotu, má kápnate lu lotu tiklik mam di mul.
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Diar mánán ngorer má diará mátut, má ngorer má, diará parai ngo koion da gálta diar sang. Da gáltai nat diar kabin ái ákte pakta má.
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Má ngorer tan tátáil di artari suri kálámul na kaleng mul, má dik parai singin ngo, “Una oror narsán ái Káláu ngo u parai támin suri kálámul er a latlat pas iáu, kabin gim mánán ngo ái a tám sápkin.”
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Má kálámul er a kos di ngo, “Káp iau te mánán on ngo a tám sápkin ngo kápte. Tukes sár á táit iau mánán on. Tungu iau rau, má onin iakte mákmák má!”
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Má tan Parisaio di bali gáltai ngo, “Dánih a longoi mam iáu er ák pán i matam?”
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Má kálámul er ák parai si di ngoromin, “Iakte parai sár si gam, má kápgamte nem suri alongra. Gamá nem mul suri gama bal longrai suri dáh?” Má kálámul er a sopasun kán worwor mák ret mam di ngoromin, “Kol, gam nem ngo gama kán kalilik án aratintin gut á gam, be?”
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Tan tátáil er di longrai ngorer má dik lala mos, má ngorer di turpasi para bengtai kálámul er má dik parai ngo, “Á iáu sang una mur on á kálámul imunang! Má gim, gima mur sang i táit a parai ái Moses!
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 Gim mánán sang ngo ái Káláu a worwor ur si Moses. Mái sár, suri kálámul ái kono munang, kápte gim mánán ngo a han til ái!”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Má kálámul er a parai mul si di ngoromin,
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 Git mánán ngo ái Káláu káp a tini tármai bos tám long sápkin. Mái sár suri rung er di lu lotu uri narsán má dik lu mur i kán nemnem, ái Káláu a lu longra pas di.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Til hirá i akaksim, kápgite lu longrai sur tekesi kálámul a apádái mátán kálámul a páng mai rau.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Kálámul min a lu longoi matngan akiláng er kabin a hut sosih tilami si Káláu má ái Káláu a kis i narsán. Má ngo ái Káláu kápate kis narsán, kápate arwat suri longoi ngorer.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Má tan tátáil er di kosoi ngo, “Á iáu ukte páng mai sápkin má uk lu pakpakta mai sápkin mul. Kam liu ákte káng mai sápkin sang. Má suri dáh u nem ngo una atintin gim?” Di be parai ngorer uri kálámul er, má namur dik tipar palai má dik long palai alari rumán lotu.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 Má namur ái Iesu a longrai ngo dikte long palai kálámul er, má ngorer ái Iesu a ser pasi kálámul er má a gáltai ngo, “Má iáu ngádáh, u ruruna i Natun Kálámul?”
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 Má kálámul a kosoi ngoromin, “Má Konom, una parai singing ái sinih á Natun Kálámul suri inak ruruna on!”
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Mái Iesu a parai singin ngo, “Ái sár ái koner u mákái má ák worwor mam iáu inái.”
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Má kálámul er a mák ilam Iesu ngorer má a parai singin ngo, “Konom, iau ruruna!” Má namur a pur dirtapul mák lotu uri narsán ái Iesu.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Mái Iesu a parai ngoromin, “Iau tapam hut ur main i naul bim suri tut aposoi sápkin káián matananu. Má pasi á ngorer ái rung di rau, na pán i mát di. Mái sár rung er di hol on ngo dik talas, da tungai rau pagas.”
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Má te Parisaio di iatung narsá diar di longrai ngorer má dik parai si Iesu ngo, “Má kápte sang u para gim er uk parai ngorer!”
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Mái Iesu a kos di ngoromin, “Ngo gamáte parai ngo gam rau, ngorer káp gama te sámtur i nagogon. Mái sár gam parai ngo a talas i mát gam, ki erei má sálán ngo kamu tan sápkin a kis pagas i káil i gam sang.”
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.