João 2
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVI
1 Má namur ngo ákte rah i aru á bung, di longoi kesi long namnam án arakila i malar á Kana i balis á Galiláiá. Mái mámán ái Iesu a han suri long namnam erei,
1 No terceiro dia houve um casamento em Caná da Galiléia. A mãe de Jesus estava ali;
2 mái Iesu má kán kalilik án aratintin di long pas di mul.
2 Jesus e seus discípulos também haviam sido convidados para o casamento.
3 Má iatung i long namnam, suir wain a teken rah melek. Má ngorer mámán ái Iesu a han mák parai singin ngo, “Ákte rah má suir wain.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: "Eles não têm mais vinho".
4 Ái Iesu a longrai ngorer má a kos kalengna mámán ngoromin, “Wákán, suri dáh u parai singing? Dánih ina longoi mai? Kak pákánbung káp besang a te hut.”
4 Respondeu Jesus: "Que temos nós em comum, mulher? A minha hora ainda não chegou".
5 Mámán ái Iesu a longrai ngorer, ki ák parai singin bos tám arardos ngo, “Gama longoi ngorer sang na parai si gam.”
5 Sua mãe disse aos serviçais: "Façam tudo o que ele lhes mandar".
6 Tatalen káián tan Iudáiá a ngoromin. Suri da pilpil i pákánbung di han suri namnam, di lu ililim táil má gorsai kik di, má namur dik namnam. Má ngorer, on á rum erei awon i átbán dan dikte longoi mai hat, má di lu totrai náng káng á kes ák arwat mai kesi mar á lita on.
6 Ali perto havia seis potes de pedra, do tipo usado pelos judeus para as purificações cerimoniais; em cada pote cabia entre oitenta a cento e vinte litros.
7 Ái Iesu a mákái tan átbán erei ki ák parai singin tan tám arardos ngoromin, “Gama utwai tan átbán minái mai dan.” Má tan tám arardos di tor akángái tan átbán erei. Tan tám arardos di tor akángái awon i átbán mai dan.|alt="servant filling jars" src="CNT5194.tif" size="col" ref="2:7"
7 Disse Jesus aos serviçais: "Encham os potes com água". E os encheram até à borda.
8 Mái Iesu a parai mul si di ngo, “Gama utwa pas te má tari singin kálámul er a kábái long namnam.”
8 Então lhes disse: "Agora, levem um pouco do vinho ao encarregado da festa". Eles assim o fizeram,
9 ákte arkeles uri wain má dik tari singin kálámul er má a tohoi. Mái sár kálámul erei a kábái long namnam kápate mánán ngo til ái á wain erei. Tan tám arardos masik sár di mánán kabin ngo di sang di utwai á dan. Má kálámul er a namiai suir wain er, má ngorer áng kilkila pasi kálámul er a hutngin kila
9 e o encarregado da festa provou a água que fora transformada em vinho, sem saber de onde este viera, embora o soubessem os serviçais que haviam tirado a água. Então chamou o noivo
10 mák parai ngoromin singin, “Di lu tar táilnai á suir wain a kuluk, má namur ngo dikte lala ngin, ki erár dik lu tari á suir wain kápate lala kuluk. Má iáu masik ukte longoi á matngan ngoromin. Iáu parai dik tulsa táilnai suir wain er kápate kuluk, má lain suir wain iáu oboi ur namur sang.”
10 e disse: "Todos servem primeiro o melhor vinho e, depois que os convidados já beberam bastante, o vinho inferior é servido; mas você guardou o melhor até agora".
11 Minái kán mulán akiláng ái Iesu, má a longoi i malar á Kana i balis á Galiláiá. Má ngorer ák inngas tari kán rakrakai mai tilik támin táit a longoi, má kán kalilik án aratintin dik ruruna on.
11 Este sinal miraculoso, em Caná da Galiléia, foi o primeiro que Jesus realizou. Revelou assim a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Má namur, ái Iesu mái mámán má rang tuán má kán kalilik án aratintin mul di han uradi Kapernaum, má ding kis pas te bung besang ái.
12 Depois disso ele desceu a Cafarnaum com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos. Ali ficaram durante alguns dias.
13 Má namur ákte páput i pákánbung suri longsit án sorliu palai káián tan Iudáiá, mái Iesu má kán kalilik án aratintin di han urami Ierusalem.
13 Quando já estava chegando a Páscoa judaica, Jesus subiu a Jerusalém.
14 Má iatung i pelbut i rumán osmapak, ái Iesu a mákái tan kálámul di sirsira. Te di sira bulumakau má te di sira sipsip má te di lu sira man. Mái rung di lu keles pirán tabal di kis iatung tangrai kandi tan suh.
14 No pátio do templo viu alguns vendendo bois, ovelhas e pombas, e outros assentados diante de mesas, trocando dinheiro.
15 Mái Iesu a mák di ngorer ki ák mos, má ák long pasi tan kuir suk mák hiri uri kán ihil, má ák tipar palai tan ololas tilatung ngorer i sipsip má bulumakau. Má ák pukda sarai mul i bos suh káián rung di keles pirán tabal, má ák ura sarai pirán tabal.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois; espalhou as moedas dos cambistas e virou as suas mesas.
16 Má namur ák tipar palai matananu erei di sira man mák parai si di ngoromin, “Gama long palai tan táit min til main! Káp gama te longoi kán rum ái Kang uri rumán sirsira!”
16 Aos que vendiam pombas disse: "Tirem estas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado! "
17 Io, má kán kalilik án aratintin di longrai worwor erei a parai ái Iesu, ki dik hol pasi pinpidan tili Buk Tabu er a para ngoromin,
17 Seus discípulos lembraram-se que está escrito: "O zelo pela tua casa me consumirá".
18 Má tan tátáil káián matananu Iudáiá di mákái ngorer ki ák mos i bál di, má dik han narsá Iesu má dik gátnai ngoromin, “Matngan akiláng ngádáh una longoi suri inngas tari sang ngo a mon i kam nokwan má ngorer uk longoi tan táit minái?”
18 Então os judeus lhe perguntaram: "Que sinal miraculoso o senhor pode mostrar-nos como prova da sua autoridade para fazer tudo isso? "
19 Mái Iesu a longrai ngorer máng kos di ngoromin, “Ngo gama tarápái rumán osmapak minái, má ngo na rah i atul á bung, ina aptur kalengnai.”
19 Jesus lhes respondeu: "Destruam este templo, e eu o levantarei em três dias".
20 Má tan tátáil di longrai ngorer, ki dik parai singin ngoromin, “Na, wa gim him pasi ahat i sángul mai awon á bet suri longoi á rum minái. Má ngádáh á iáu er uk parai ngo u arwat suri aptur kalengnai i atul sár á bung?”
20 Os judeus responderam: "Este templo levou quarenta e seis anos para ser edificado, e o senhor vai levantá-lo em três dias? "
21 Mái sár rumán osmapak er ái Iesu a worwor suri, a parai sang i kápán páplun.
21 Mas o templo do qual ele falava era o seu corpo.
22 Má namur ngo ái Iesu ákte aptur kaleng tili minat, kán kalilik án aratintin di hol pasi pinpidan erei a parai ái Iesu má dik ruruna i Buk Tabu má worwor er ái Iesu a parai.
22 Depois que ressuscitou dos mortos, os seus discípulos lembraram-se do que ele tinha dito. Então creram na Escritura e na palavra que Jesus dissera.
23 Mái Iesu kán tu kis be ami Ierusalem i pákánbung án longsit án sorliu palai, má a longoi tan akiláng, má marán di mákái má dik ruruna on.
23 Enquanto estava em Jerusalém, na festa da Páscoa, muitos viram os sinais miraculosos que ele estava realizando e creram em seu nome.
24 Mái sár ái Iesu ákte mánán i di no, má ngorer kápate ruruna i di ngo dikte ruruna muswan
24 Mas Jesus não se confiava a eles, pois conhecia a todos.
25 kabin a lala mánán i bál di, má ngorer sinih a arwat ngo na atalsa Iesu suri ninsin matananu?
25 Não precisava que ninguém lhe desse testemunho a respeito do homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.