João 2

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Má namur ngo ákte rah i aru á bung, di longoi kesi long namnam án arakila i malar á Kana i balis á Galiláiá. Mái mámán ái Iesu a han suri long namnam erei,
1 E, ao terceiro dia, fizeram-se umas bodas em Caná da Galiléia; e estava ali a mãe de Jesus.
2 mái Iesu má kán kalilik án aratintin di long pas di mul.
2 E foi também convidado Jesus e os seus discípulos para as bodas.
3 Má iatung i long namnam, suir wain a teken rah melek. Má ngorer mámán ái Iesu a han mák parai singin ngo, “Ákte rah má suir wain.”
3 E, faltando vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Não têm vinho.
4 Ái Iesu a longrai ngorer má a kos kalengna mámán ngoromin, “Wákán, suri dáh u parai singing? Dánih ina longoi mai? Kak pákánbung káp besang a te hut.”
4 Disse-lhe Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Mámán ái Iesu a longrai ngorer, ki ák parai singin bos tám arardos ngo, “Gama longoi ngorer sang na parai si gam.”
5 Sua mãe disse aos serventes: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Tatalen káián tan Iudáiá a ngoromin. Suri da pilpil i pákánbung di han suri namnam, di lu ililim táil má gorsai kik di, má namur dik namnam. Má ngorer, on á rum erei awon i átbán dan dikte longoi mai hat, má di lu totrai náng káng á kes ák arwat mai kesi mar á lita on.
6 E estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam dois ou três almudes.
7 Ái Iesu a mákái tan átbán erei ki ák parai singin tan tám arardos ngoromin, “Gama utwai tan átbán minái mai dan.” Má tan tám arardos di tor akángái tan átbán erei. Tan tám arardos di tor akángái awon i átbán mai dan.|alt="servant filling jars" src="CNT5194.tif" size="col" ref="2:7"
7 Disse-lhes Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Mái Iesu a parai mul si di ngo, “Gama utwa pas te má tari singin kálámul er a kábái long namnam.”
8 E disse-lhes: Tirai agora, e levai ao mestre-sala. E levaram.
9 ákte arkeles uri wain má dik tari singin kálámul er má a tohoi. Mái sár kálámul erei a kábái long namnam kápate mánán ngo til ái á wain erei. Tan tám arardos masik sár di mánán kabin ngo di sang di utwai á dan. Má kálámul er a namiai suir wain er, má ngorer áng kilkila pasi kálámul er a hutngin kila
9 E, logo que o mestre-sala provou a água feita vinho (não sabendo de onde viera, se bem que o sabiam os serventes que tinham tirado a água), chamou o mestre-sala ao esposo,
10 mák parai ngoromin singin, “Di lu tar táilnai á suir wain a kuluk, má namur ngo dikte lala ngin, ki erár dik lu tari á suir wain kápate lala kuluk. Má iáu masik ukte longoi á matngan ngoromin. Iáu parai dik tulsa táilnai suir wain er kápate kuluk, má lain suir wain iáu oboi ur namur sang.”
10 E disse-lhe: Todo o homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 Minái kán mulán akiláng ái Iesu, má a longoi i malar á Kana i balis á Galiláiá. Má ngorer ák inngas tari kán rakrakai mai tilik támin táit a longoi, má kán kalilik án aratintin dik ruruna on.
11 Jesus principiou assim os seus sinais em Caná da Galiléia, e manifestou a sua glória; e os seus discípulos creram nele.
12 Má namur, ái Iesu mái mámán má rang tuán má kán kalilik án aratintin mul di han uradi Kapernaum, má ding kis pas te bung besang ái.
12 Depois disto desceu a Cafarnaum, ele, e sua mãe, e seus irmãos, e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Má namur ákte páput i pákánbung suri longsit án sorliu palai káián tan Iudáiá, mái Iesu má kán kalilik án aratintin di han urami Ierusalem.
13 E estava próxima a páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Má iatung i pelbut i rumán osmapak, ái Iesu a mákái tan kálámul di sirsira. Te di sira bulumakau má te di sira sipsip má te di lu sira man. Mái rung di lu keles pirán tabal di kis iatung tangrai kandi tan suh.
14 E achou no templo os que vendiam bois, e ovelhas, e pombos, e os cambiadores assentados.
15 Mái Iesu a mák di ngorer ki ák mos, má ák long pasi tan kuir suk mák hiri uri kán ihil, má ák tipar palai tan ololas tilatung ngorer i sipsip má bulumakau. Má ák pukda sarai mul i bos suh káián rung di keles pirán tabal, má ák ura sarai pirán tabal.
15 E tendo feito um azorrague de cordéis, lançou todos fora do templo, também os bois e ovelhas; e espalhou o dinheiro dos cambiadores, e derribou as mesas;
16 Má namur ák tipar palai matananu erei di sira man mák parai si di ngoromin, “Gama long palai tan táit min til main! Káp gama te longoi kán rum ái Kang uri rumán sirsira!”
16 E disse aos que vendiam pombos: Tirai daqui estes, e não façais da casa de meu Pai casa de venda.
17 Io, má kán kalilik án aratintin di longrai worwor erei a parai ái Iesu, ki dik hol pasi pinpidan tili Buk Tabu er a para ngoromin,
17 E os seus discípulos lembraram-se do que está escrito: O zelo da tua casa me devorou.
18 Má tan tátáil káián matananu Iudáiá di mákái ngorer ki ák mos i bál di, má dik han narsá Iesu má dik gátnai ngoromin, “Matngan akiláng ngádáh una longoi suri inngas tari sang ngo a mon i kam nokwan má ngorer uk longoi tan táit minái?”
18 Responderam, pois, os judeus, e disseram-lhe: Que sinal nos mostras para fazeres isto?
19 Mái Iesu a longrai ngorer máng kos di ngoromin, “Ngo gama tarápái rumán osmapak minái, má ngo na rah i atul á bung, ina aptur kalengnai.”
19 Jesus respondeu, e disse-lhes: Derribai este templo, e em três dias o levantarei.
20 Má tan tátáil di longrai ngorer, ki dik parai singin ngoromin, “Na, wa gim him pasi ahat i sángul mai awon á bet suri longoi á rum minái. Má ngádáh á iáu er uk parai ngo u arwat suri aptur kalengnai i atul sár á bung?”
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu o levantarás em três dias?
21 Mái sár rumán osmapak er ái Iesu a worwor suri, a parai sang i kápán páplun.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Má namur ngo ái Iesu ákte aptur kaleng tili minat, kán kalilik án aratintin di hol pasi pinpidan erei a parai ái Iesu má dik ruruna i Buk Tabu má worwor er ái Iesu a parai.
22 Quando, pois, ressuscitou dentre os mortos, os seus discípulos lembraram-se de que lhes dissera isto; e creram na Escritura, e na palavra que Jesus tinha dito.
23 Mái Iesu kán tu kis be ami Ierusalem i pákánbung án longsit án sorliu palai, má a longoi tan akiláng, má marán di mákái má dik ruruna on.
23 E, estando ele em Jerusalém pela páscoa, durante a festa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Mái sár ái Iesu ákte mánán i di no, má ngorer kápate ruruna i di ngo dikte ruruna muswan
24 Mas o mesmo Jesus não confiava neles, porque a todos conhecia;
25 kabin a lala mánán i bál di, má ngorer sinih a arwat ngo na atalsa Iesu suri ninsin matananu?
25 E não necessitava de que alguém testificasse do homem, porque ele bem sabia o que havia no homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.