João 21
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC
1 Má namur, ái Iesu a tur soura mul singin kán kalilik án aratintin ami dan taliu á Taiberias, má kesi ngisán mul ngo dan taliu á Galiláiá. Ngoromin a hut ngoi.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Tan kalilik án aratintin er dikte hut talum iatung i risán dan taliu, má di tara hit ngoromin: ái Saimon Petero, mái Tomas koner di utngi mul mai Lulu, mái Nataniel (koner tili malar á Kana i balis á Galiláiá), má aru natun ái Sebedaio, má aru mul á kalik.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Kándi tu kis sár, mái Saimon Petero a parai si di ngo, “Inak han be suri soksok isu á iau!”
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Má ngo ákte arasa má, má nas ákte pos, ái Iesu a sámtur ami kon. Tan kalilik di mákái, má kápdite mák ilmi ngo ái Iesu sár á erei.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Mái Iesu a bin ur si di mák gálta di ngo, “Kalilik, gam up te isu ngo kápte?” Má di kosoi ngo, “Auh, wa kápte sang!” “Kalilik, gam up te isu ngo kápte?”|alt="disciples in boat" src="cn01876B.tif" size="col" ref="21:5"
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Má a parai si di ngoromin, “Gama asihái kamu uben tili balsán mingin mon má gama up te isu!” Má ngorer di asihái uben uradi dan má kápate artálár ngo da talka kalengnai urami mon kabin ákte lala káng mai marán isu.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Má kalik án aratintin erei ái Iesu a lala mámnai a parai si Petero ngo, “Ái Konom sár á erei!” Má ngo ái Petero a longrai ngo ái Konom sang á erei, ki a sol kalengnai lusán nengen ákte lus palai mák roh uradi dan máng kakas masar urami kon
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 kabin kápdite tepák alari kon. A ngorer i kesá mar sár á mitá tili kon uratung di bok ái mai mon. Má tan kalilik di masar namur mai mon urami kon, má di talkai mul i uben a káng mai marán isu.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Má ngo di masar ami kon, di mákái kámnah ákte oloi ái Iesu má isu a sawi iatung i kámnah má te balbal mul iatung i risán.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Mái Iesu a parai si di ngo, “Gam kip te isu er gam ubi ur main.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Mái Saimon Petero a roh kaleng uri mon má a artangan i talka amasar i uben a káng mai tara isu. Má tan isu er di arwat mai kesi mar mai alim i sángul mai atul no (153). A lala marán á isu, ái sár kápate ráp á uben.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Mái Iesu a parai si di ngo, “Gam lákám! Gamák namnam!” Má kápte kesá kalik án aratintin ngo na gáltai ngo, “Iáu sinih?” Di no di rumrum kabin dikte mánán ngo ái Konom sár á erei.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Mái Iesu a han mák long pasi balbal erei. Ák tibi mák tami singin tan kalilik, má a longoi ngorer mul mai isu.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Má minái á átuil pákán ái Iesu a tur soura singin kán kalilik án aratintin i pákánbung ákte aptur kaleng tili minat.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Namur ngo dikte namnam no, ái Iesu a gálta Saimon Petero ngo, “Be, Saimon natun ái Ioanes, u mámna iau sang? Ái rung minái di lala mámna iau. Má iáu? Ngádáh, kam armámna uri narsang a pakta sorliwi kándi armámna ái rung min?” Ái Petero a kosoi ngo, “Áá, Konom, u mánán sang ngo iau mámna iáu.” Mái Iesu a longrai ngorer má a parai singin ngoromin, “A kuluk. Una ololoh i rang táring ngorer i tám ololoh a lu bálbálken i tan gengen sipsip.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Mái Iesu a bal gáltai ngo, “Be, Saimon natun ái Ioanes, u mámna iau sang?” Mái Petero a kosoi ngo, “Áá, Konom, u mánán ngo iau mámna iáu.” Má ngorer ái Iesu a parai singin ngoromin, “A kuluk. Una ololoh i rang táring ngorer i tám ololoh a lu bálbálken i tan sipsip.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Má i átuil pákán ái Iesu a gálta Petero ngo, “Be, Saimon natun ái Ioanes, u mámna iau sang?” Mái Petero a longra Iesu a gáltai i átuil pákán ngo, ‘U mámna iau?’ Ki ák tinang suri má ák parai si Iesu ngoromin, “Konom, ukte talas má suri tan táit no, má u mánán ngo iau mámna iáu!” Mái Iesu a parai singin ngo, “A kuluk. Una ololoh i rang táring ngorer i tám ololoh a lu bálbálken i tan sipsip.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 A muswan iau parai singim. I pákánbung ngo iáu kaukak, u lu eran má uk lu mur i kam nemnem uri pokon u han ur on. Ái sár namur, ngo ukte pupunkak má, una takotsai limam má tan kálámul da kabat iáu má dák talka iáu uri pokon u matai ngo una han ur on.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Ái Iesu a parai ngorer si Petero suri para tusi matngan minat ngádáh ái Petero na áslai má nák para agas Káláu mai. Má namur ái Iesu a parai singin ngo, “Má una mur i iau má, ioh!”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Mái Petero a ilang má ák mák pasi kalik án aratintin er ái Iesu a lala mámnai a tur namurwai, koner a deng sur Iesu tungu i long namnam mák gáltai ngo, “Konom, ái sinih na agur tar iáu?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Ái Petero a mákái ngorer má ák gálta Iesu ngo, “Má Konom, ngádáh sur konomin?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Mái Iesu a kos Petero ngo, “Má ngo iau nem ngo na liu átik i pákánbung ina kaleng on, ki á iáu káp kam te ngat on. Má iáu sang una mur i iau!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Má kabin suri worwor er si Iesu, marán i rang táir di hol on ngo kalik án aratintin er kápnate mat. Mái Iesu kápate parai ngo kalik er kápnate mat, ái sár a tu parai ngoromin, “Má ngo iau nem ngo na liu átik i pákánbung ina kaleng on, ki á iáu káp kam te ngat on.”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Má kalik er a parai ái Iesu, ái sang á kalik án aratintin er a parai tan worwor min má ák le páptai mul, má gim mánán ngo táit a parai a támin.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Má marán mul á te táit ái Iesu a longoi. Má ngo da lain le páptai tan táit no erei mul, iau hol on ngo naul bát má naul bim kápnate artálár gut suri tan buk er na kis on.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.