João 20

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Má namur i kábungbung sáksák i Sade kán tu kuron be, ái Maria til Magadalene a hut iatung i mátán hat er di dung Iesu ái, má a mákái ngo hat di batbat kári tarang mai ákte tur uri risán mátán tarang.
1 No primeiro dia da semana Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra fora removida do sepulcro.
2 Ái Maria a mákái ngorer mák rut kaleng uri narsá Saimon Petero diar ái kalik án aratintin er ái Iesu a lala mámnai, má a parai si diar ngoromin, “Dikte long pasi má páplun ái Konom tili tarang, má kápgite mánán ngo aiá dikte oboi ái!”
2 Correu, pois, e foi ter com Simão Pedro, e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Mái Petero diar ái kalik er diar longrai ngorer má diará han uri tarang.
3 Saíram então Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Diar no diar rut, ái sár kalik án aratintin er a rut sorliu Petero má ák hut táil iatung i tarang.
4 Corriam os dois juntos, mas o outro discípulo correu mais ligeiro do que Pedro, e chegou primeiro ao sepulcro;
5 A parau má ák mákmák uramuni polgon tarang má a mákái tan sepen sulu er di dur Iesu mai, ái sár kápate kusak.
5 e, abaixando-se viu os panos de linho ali deixados, todavia não entrou.
6 Ái Saimon Petero a hut namur iatung má a kusak sorsorliu uramuni tarang. A mákái tan sepen sulu iatung
6 Chegou, pois, Simão Pedro, que o seguia, e entrou no sepulcro e viu os panos de linho ali deixados,
7 má ák mákái mul i sepen er dikte kápti aur ái Iesu mai. Sepen er kápate kis tiklik mai tan sepen sulu er di duri páplun mai, ái sár kes ákte pipdai mák oboi uri kesi risán sang.
7 e que o lenço, que estivera sobre a cabeça de Jesus, não estava com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Má namur kalik er a hut táil iatung i tarang, ái mul a kusak. A mákái tan táit er má ák ruruna.
8 Então entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu e creu.
9 Ái rugar er káp diar te talas be suri kuir Buk Tabu er a parai ngo na aptur kaleng tili minat.
9 Porque ainda não entendiam a escritura, que era necessário que ele ressurgisse dentre os mortos.
10 Má namur diar kaleng uri rum er diar lu kiskis ái.
10 Tornaram, pois, os discípulos para casa.
11 Mái Maria til Magadalene ákte kaleng mul uri tarang má ák tur iatung i risán mák tang. Kán tu tang be má ák parau mák mákmák uramuni polgon tarang
11 Maria, porém, estava em pé, diante do sepulcro, a chorar. Enquanto chorava, abaixou-se a olhar para dentro do sepulcro,
12 mák mákái aru i angelo iatung. Lusán i diar a bal, má diar kis pagas iatung i polgon tarang i pokon er páplun ái Iesu a bop ái tungu, kes a kis tili lulngán má kes tili karkeken.
12 e viu dois anjos vestidos de branco sentados onde jazera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Má aru angelo er diar gálta Maria ngo, “Wákán, u tang suri dáh?” Má a kos diar ngo, “Dikte long pasi páplun i kang Konom, má káp iau te mánán aiá dikte oboi ái!”
13 E perguntaram-lhe eles: Mulher, por que choras? Respondeu-lhes: Porque tiraram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 A be parai ngorer ái Maria má ák ilang ák mák Iesu a sámtur iatung, ái sár kápate mák ilmi ngo ái Iesu er.
14 Ao dizer isso, voltou-se para trás, e viu a Jesus ali em pé, mas não sabia que era Jesus.
15 Mái Iesu a gáltai ngo, “Wákán, u tang suri dáh? Ái sinih er u mákmák suri?” Ái Maria a hol on ngo tám himhimna er a wor mai, má a parai singin ngoromin, “Ngo á iáu sár ukte long pasi páplun, iau sung iáu, konom, ngo una parai singing má ina han inák long pasi.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, julgando que fosse o jardineiro, respondeu-lhe: Senhor, se tu o levaste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Mái Iesu a utngi ngo, “Maria!” Ái Maria a longrai ngorer má ák mák ilmi ngo ái Iesu, má a ilang suri mák parai ngo, “Rabonai!”. Má kuir wor er tili worwor Ebaraio, sálán ngo ‘Tám Aratintin’.
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, virando-se, disse-lhe em hebraico: Raboni!-que quer dizer, Mestre.
17 Mái Iesu a parai singin ngoromin, “Káp una te sigil iau be kabin kápte be iau kaleng urami narsán ái Kang. Mái sár una han uri narsán rang táring, má una bit di sur iau ngo ina kaleng urami narsán ái koner a Kakang má a Kák gam, ái koner kang Káláu má a kamu Káláu mul.”
17 Disse-lhe Jesus: Deixa de me tocar, porque ainda não subi ao Pai; mas vai a meus irmãos e dize-lhes que eu subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Má ngorer ái Maria til Magadalene a han narsán kalilik án aratintin mák parai si di ngo, “Iakte mák Konom!” Má ák bit di uri tan táit ái Iesu ákte parai singin.
18 E foi Maria Madalena anunciar aos discípulos: Vi o Senhor!-e que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ákte libung má i Sade erei, má tan kalilik án aratintin di kis pagas sang iatung i rum dikte lok on kabin di bulat suri tan tátáil káián tan Iudáiá. Kándi tu kis ngorer, mái Iesu a tur soura iatung i katbán i di mák parai ngo, “Matau uri bál gam!”
19 Chegada, pois, a tarde, naquele dia, o primeiro da semana, e estando os discípulos reunidos com as portas cerradas por medo dos judeus, chegou Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco.
20 A be libung pas di ngorer, má namur a para inngasi aru limán má rusun si di er a manu tungu. Má tan kalilik di mák Iesu er tiklik mam di má dik lala laes sang.
20 Dito isto, mostrou-lhes as mãos e o lado. Alegraram-se, pois, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Mái Iesu ákte lu bal parai mul si di ngo, “Matau uri bál gam! Ái Kang ákte tarwa iau uri naul matmatngan pokon, má ngorer á iau iau tarwa gam mul uri naul matmatngan pokon.”
21 Disse-lhes, então, Jesus segunda vez: Paz seja convosco; assim como o Pai me enviou, também eu vos envio a vós.
22 Má namur a aunges uri di mák parai si di ngo, “Gama pasbat i bál gam pasi Tanián a Pilpil.
22 E havendo dito isso, assoprou sobre eles, e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ngo gam hol palai sápkin káián kálámul, ki ái Káláu a hol palai mul má ákte ekesi pah má. Mái sár ngo kápgamte hol palai, ki kápate pah, a kis pagas sang.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; e àqueles a quem os retiverdes, são-lhes retidos.
24 Má kes tili di á sángul mai aru á kalik án aratintin, ngisán ái Tomas koner di utngi mul mai Lulu, ái a bokoh i pákánbung ái Iesu a tur soura singin kán kalilik.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Má ngorer tan kalilik di han parai singin ngo dikte mák Konom a liu. Ái Tomas a longrai ngorer mák parai si di ngo, “Káp ina te ruruna be á iau! Koran má iak mákái bunrán nil i limán má iak singli, má iang kálik solai kátngán limang uri rusun, ki erár inak ruruna!”
25 Diziam-lhe, pois, ou outros discípulos: Vimos o Senhor. Ele, porém, lhes respondeu: Se eu não vir o sinal dos cravos nas mãos, e não meter a mão no seu lado, de maneira nenhuma crerei.
26 Má kesá wik a rah, má tan kalilik án aratintin di kis talum mul i rum, mái Tomas iatung tiklik mam di. Tan mátán sál dikte lok on ngoro tungu, mái Iesu a tur soura mul i katbán i di mák parai ngo, “Matau uri bál gam!”
26 Oito dias depois estavam os discípulos outra vez ali reunidos, e Tomé com eles. Chegou Jesus, estando as portas fechadas, pôs-se no meio deles e disse: Paz seja convosco.
27 Má namur a parai si Tomas ngoromin, “Mákái limang má singli bunrán nil minái. Una sarsara má unák solai limam uri rusung. Koion na ru i kam hol, una ruruna sár!”
27 Depois disse a Tomé: Chega aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos; chega a tua mão, e mete-a no meu lado; e não mais sejas incrédulo, mas crente.
28 Mái Tomas a mákái ngorer mák parai si Iesu ngo, “Kang Konom má kang Káláu!”Mái Tomas a mák Iesu mák parai ngo, “Kang Konom má kang Káláu.”|alt="Jesus & Thomas" src="cn01871b.tif" size="col" ref="20:28"
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu, e Deus meu!
29 Mái Iesu a parai singin ngo, “Ngádáh, u ruruna kabin ukte mák iau, be? Mái sár ái rung kápdite mák iau má di ruruna sár, di kuluk pala sang!”
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 [Á iau ái Ioanes iau le páptai tan táit minái ái Iesu ákte longoi i mát gim i kán kalilik án aratintin.] Má tara marán akiláng mul a longoi i mát gim, ái sár kápte iau le noi main i buk minái.
30 Jesus, na verdade, operou na presença de seus discípulos ainda muitos outros sinais que não estão escritos neste livro;
31 Má tan táit minái iakte le páptai suri gama ruruna ngo ái Iesu á Mesaia, Natun ái Káláu. Má ngo gama ruruna on, ki gama atur páptai liu muswan.
31 estes, porém, estão escritos para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.