João 19

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A longrai ái Pilato ngorer mák ardos suri long pas Iesu má dik tasi.
1 Aí Pilatos mandou chicotear Jesus.
2 Má tan tám arup di longoi balaparip mai kaulbek má dik oboi i lul ái Iesu. Má namur di long pasi kesi lusán a kás má dik oboi on. Di longoi balaparip mai kaulbek má dik oboi i lul ái Iesu.|alt="Jesus portrait" src="RT0005.tif" size="col" ref="19:2"
2 Depois os soldados fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na cabeça dele, e o vestiram com uma capa vermelha.
3 Má tan tám arup er di lu ararkeles i han uri narsán ái Iesu má dik lu posri, má dik lu tartar retret mai ngo, “Huihui iá! Erei má kabisit kándi tan Iudáiá!”
3 Chegavam perto dele e diziam: — Viva o rei dos judeus! E davam bofetadas nele.
4 Má namur ái Pilato a bali so kaleng mul mák parai singin matananu ngo, “Gam longrai! Ina long pasi ur main narsá gam má gamák mákái ngo káp iau te bana te táit a sák a longoi á kálámul min suri arangrangas on.”
4 Aí Pilatos saiu outra vez e disse para a multidão: — Escutem! Vou trazer o homem aqui para que vocês saibam que não encontro nenhum motivo para condená-lo!
5 Má ngorer ái Iesu a so mai balaparip er a sursuru má lusán a kás. Mái Pilato a parai singin matananu ngoromin, “Gam mákái kálámul min!”
5 Então Jesus saiu com a coroa de espinhos na cabeça e vestido com a capa vermelha. — Vejam! Aqui está o homem! — disse Pilatos.
6 Má ngo bos pakpakta kán tan tám osmapak má tan tám mákmák kalar di mák Iesu ngorer, di lala wakwak ngo, “Bás páptai! Bás páptai uri kubau kus!” Mái Pilato a parai si di ngo, “Má, gam sang! Gama top pasi má gamák bás páptai! Á iau káp iau te bana te sápkin a longoi arwat suri ina oboi nagogon on.”
6 Quando os chefes dos sacerdotes e os guardas do Templo viram Jesus, começaram a gritar: — Crucifica! Crucifica! — Vocês que o levem e o crucifiquem! Eu não encontro nenhum motivo para condenar este homem! — repetiu Pilatos.
7 Má tan Iudáiá er di nem suri parai ngo kándi hol a nokwan, má ngorer di parai si Pilato ngo, “Kesi kángim nagogon a parai ngo a kuluk ngo na mat á kálámul min kabin a kaiang pasi ngo ái á Natun ái Káláu.”
7 A multidão respondeu: — Nós temos uma
8 Mái Pilato a longra di di parai ngorer mák lala mátut.
8 Quando Pilatos ouviu isso, ficou com mais medo ainda.
9 Má a kusak kaleng urami rum má a gálta Iesu ngo, “Ai u han til ái á iáu?” Mái sár ái Iesu kápate kosoi.
9 Entrou outra vez no palácio e perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não respondeu nada.
10 Ngorer ái Pilato a parai singin ngoromin, “Ngádáh? Kápute nem i para te táit singing? Una hol páptai sang ngo a mon i kak nokwan suri pálás pala iáu unák sengsegeng. Má a mon mul i kak nokwan suri obop iáu suri dák bás pápta iáu.”
10 Então Pilatos disse: — Você não quer falar comigo? Lembre que eu tenho autoridade tanto para soltá-lo como para mandar crucificá-lo.
11 Mái Iesu a kosoi ngo, “A mon sang i kam nokwan suri longoi ngorer mam iau, má a kabin ái Káláu ákte tari singim. Sápkin á iáu u longoi kápate sák taladeng ngorer i lala sápkin di longoi ái rung er dikte tar iau uri limam.”
11 Jesus respondeu:
12 Má ngo ái Pilato a longrai ngorer, a lala ngoi i bál ngo na ser sál suri pálás pala Iesu. Ái Pilato kán tu holhol be, má namur a longrai matananu di lu wakwakwak. Di matai ngo ái Pilato na pálás Iesu, má ngorer dik bin ngoromin ngo, “Kálámul er a kaiang pasi ngo a kabisit, má ngorer a abulbul i Kaisar kángit kálámul pakta! Má ngo una pálási kálámul erei á iáu, ki á iáu mul kápute turán ái Kaisar!”
12 Depois disso Pilatos quis soltar Jesus. Mas a multidão gritou: — Se o senhor soltar esse homem, não é amigo do Imperador! Pois quem diz que é rei é inimigo do Imperador!
13 Ái Pilato a longrai worwor káián matananu, má ngorer a artari suri da lam pas Iesu uri risán rum i mátán matananu. Mái Pilato mul a so uratung i kahkah i rum mák sukis i nián nagogon iatung i pokon dikte oboi tan hat pakta on uri pálkibán. Má on á worwor Ebaraio di utngi pokon er mai Gabata.
13 Quando Pilatos ouviu isso, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado “Calçada de Pedra”. (Em hebraico o nome desse lugar é “Gabatá”.)
14 Má i pákánbung er ákte páput má suri sángul mai aru á pákánbung i bungun eran sang suri longsit án sorliu palai. Mái Pilato a parai mul singin matananu ngo, “Minái má kamu kabisit!”
14 Era quase meio-dia da véspera da Páscoa . Pilatos disse para a multidão: — Aqui está o rei de vocês!
15 Má matananu dikte lu bal kilkil má dik parai ngo, “Ubi! Up bingi! Bás páptai uri kubau kus!”
15 Mas eles gritaram: — Mata! Mata! Crucifica! Então Pilatos perguntou: — Querem que eu crucifique o rei de vocês? Mas os chefes dos sacerdotes responderam: — O nosso único rei é o Imperador!
16 Má ngorer ái Pilato a sisdo tar Iesu ur si di suri da bás páptai uri kubau kus.
16 Então Pilatos entregou Jesus aos soldados para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Má tan tám arup di lam aso Iesu tili narsán ái Pilato, mái Iesu a pusak pasi kán kubau kus mák han hut mai i pokon da bás páptai ái. Má pokon erei di utngi ngo Koroson Lul, má on á worwor Ebaraio di utngi ngo Golgata.
17 Jesus saiu carregando ele mesmo a cruz para o lugar chamado Calvário . (Em hebraico o nome desse lugar é “Gólgota”.)
18 Di bás páptai uri kubau kus iatung i pokon er, má di bás páptai mul i aru i kálámul, kes tili kesi balsán ái Iesu má kes tili kesi balis, mái Iesu iatung i katbán i diar.
18 Ali os soldados pregaram Jesus na cruz. E crucificaram também outros dois homens, um de cada lado dele. Pilatos mandou escrever um letreiro e colocá-lo na parte de cima da cruz. Nesse letreiro estava escrito em hebraico, latim e grego : “Jesus de Nazaré, Rei dos Judeus”. Muitas pessoas leram o letreiro porque o lugar em que Jesus foi crucificado ficava perto da cidade.
19 Ái Pilato ákte parai suri dik le i worwor talas mák artari suri dik bás páptai iatung i kubau kus i iátin i lul ái Iesu. Má worwor talas a parai ngoromin ngo, “Ái Iesu til Nasaret, ái á kabisit káián tan Iudáiá”.
19 — ausente —
20 Worwor talas er di le on mai wor til Ebaraio má mai wor til Rom má mai wor til Girik. Má pokon er di bás pápta Iesu ái, kápate tepák alari bimán rum á Ierusalem, má ngorer marán Iudáiá di saliu iatung má dik wásái worwor er.
20 — ausente —
21 Má tan pakpakta kán tan tám osmapak di wásái worwor talas erei, má namur dik han narsá Pilato má dik parai singin ngo, “Koion da le on ngo ‘Kabisit káián tan Iudáiá’, ái sár da le on ngo ‘Kálámul min a parai ngo, iau á kabisit káián tan Iudáiá’.”
21 Então os chefes dos sacerdotes disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos Judeus”; escreva: “Este homem disse: Eu sou o Rei dos Judeus”.
22 Mái Pilato a longrai ngorer mák parai si di ngo, “Worwor erei iakte le on, na ngorer sang.”
22 — O que escrevi escrevi! — respondeu Pilatos.
23 I pákánbung di bás pápta Iesu uri kubau kus, tan tám arup er di tara hat. Dihat má long pasi lusán ái Iesu má tan táit no a oboi, má dihatá obop páksi á lusán erei, má tan táit er di timlai uri ahat á boh, ki keskeskesá tám arup sang a top pasi kesá boh. Má lusán ái Iesu er kápte bauti, a tukes sár á sepen má a kunlán. Má tan tám arup di long pasi,
23 Depois que os soldados crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma para cada um. Mas a túnica era sem costura, toda tecida numa só peça de alto a baixo.
24 má dik parai arliu i dihat sang ngo, “Koion gita tarápái. Gita hom satu suri, má tekes tili githat er ngo na sorliu, ái na top on ur káián.” Ki dik longoi ngorer. Má táit erei tan tám arup di longoi a long artálár pasi worwor tili Buk Tabu er a parai ngo
24 Por isso os soldados disseram uns aos outros: — Não vamos rasgar a túnica. Vamos tirar a sorte para ver quem fica com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse o que as “Repartiram entre si as minhas roupas e fizeram E foi isso o que os soldados fizeram.
25 Mái rung di sámtur pátmi kán kubau kus ái Iesu, ngis di minái: ái mámán sang ái Iesu, mái tuán lik, mái Maria kán wák ái Kilopas, mái Maria til Magadalene,
25 Perto da cruz de Jesus estavam a sua mãe, e a irmã dela, e Maria, a esposa de Clopas, e também Maria Madalena.
26 má kesi kán kalik án aratintin, ái koner a lu lala mámnai ái Iesu. Ái Iesu a mák mámán má kalik er a lu mámnai, diar sámtur iatung, má ák parai si mámán ngo, “Wákán, erei má natum.”
26 Quando Jesus viu a sua mãe e perto dela o discípulo que ele amava, disse a ela:
27 Má namur a parai singin kalik án aratintin er ngo, “Erei má wák na mamam.” Má turpasi i pákánbung er, kalik án aratintin er a long pas mámán ái Iesu uri kán rum mák ololoh on ngoro mámán sang.
27 Em seguida disse a ele: E esse discípulo levou a mãe de Jesus para morar dali em diante na casa dele.
28 Ái Iesu a mánán ngo ákte long arahi tan táit no er ái Káláu ákte tarwai suri na longoi. Má namur a parai ngo, “Iau sák suri dan.” A parai ngorer suri long arwat pasi worwor tili Buk Tabu.
28 Agora Jesus sabia que tudo estava completado. Então, para que se cumprisse o que dizem as Escrituras Sagradas , disse:
29 Má kesi les suir wain iatung a maptal. Má ngo di longrai ngorer a parai ái Iesu, ki kes tili di a long pasi kesi táit ngoro loson lamas má a dungi uri les wain er mák sosap pasi suir, má a akai táit er i kuir gáh mák sua tari uramuni ngudun.
29 Havia ali uma vasilha cheia de vinho comum. Molharam no vinho uma esponja, puseram a esponja num bastão de hissopo e a encostaram na boca de Jesus.
30 Mái Iesu a nginmi suir wain er, má namur a parai ngo, “Ákte rah má!”. Má a dirtapul mák bál palai tanián mák mat.
30 Quando ele tomou o vinho, disse: Então baixou a cabeça e morreu.
31 Má bung erei bungán eran suri bungán aunges, má bungán aunges erei ái á bungán longsit án sorliu palai mul, má ngorer bung a lala tam. Má tan tátáil káián tan Iudáiá di matai ngo kápán páplun i atul á kálámul er na iatung sang i atul á kubau kus má nák arasa uri bungán aunges er. Má ngorer di han uri narsán ái Pilato má dik sungi suri na artari má dák bauri kik ditul ditulák mat melek, má ngorer dák asih pala ditul.
31 Então os líderes judeus pediram a Pilatos que mandasse quebrar as pernas dos que tinham sido crucificados e mandasse tirá-los das cruzes. Pediram isso porque era sexta-feira e não queriam que, no sábado, os corpos ainda estivessem nas cruzes. E aquele sábado era especialmente santo.
32 Má ngorer ái Pilato a artari suri tan tám arup da bauri kik ditul. Má tan tám arup di sá kusi keken mulán kálámul dikte bás páptai tiklik mam Iesu, má namur di sá kusi keken kono áruán mul.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas do primeiro homem que tinha sido crucificado com Jesus e depois quebraram as pernas do outro.
33 Má ngo di hut narsá Iesu suri sá kusi keken, di mákái ngo ákte mat má, má ngorer kápdite bauri keken.
33 Mas, quando chegaram perto de Jesus, viram que ele já estava morto e não quebraram as suas pernas.
34 Ái sár kesi tám arup a soi rusun ái Iesu mai kán lamrut, má káp melek dár má dan a sararap tili rusun.
34 Porém um dos soldados furou o lado de Jesus com uma lança. No mesmo instante saiu sangue e água.
35 Mái koner sang a mákái tan táit minái, ái ákte apapos ur on má kán apapos a támin. Ái sang a mánán ngo a parai támin, má a apapos ngorer suri gama longrai má gamák ruruna.
35 Quem viu isso contou o que aconteceu para que vocês também creiam. O que ele disse é verdade, e ele sabe que fala a verdade.
36 Kápdite bauri keken ngorer suri ák tapam hut muswan i worwor tili Buk Tabu er a parai ngo, “Kápte kesi tuán a puh.”
36 Isso aconteceu para que se cumprisse o que as Escrituras Sagradas dizem: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Má kesi kuir wor mul tili Buk Tabu a parai ngoromin, “Tan kálámul sang da mák koner dikte soi.”
37 E em outro lugar as Escrituras Sagradas dizem: “Eles olharão para aquele a quem atravessaram com a lança.”
38 Má kesi kálámul iatung ngisán ái Iosep, má ái tili malar á Aramatia. Ái Iosep a lu mur i Iesu mul, mái sár kápate parai i mátán matananu tungu kabin a bulat suri tan tátáil da káp arangrangas on. Má ngo dikte mánán pasi ngo ákte mat mái Iesu, ngorer ái Iosep a han mák sung Pilato suri kápán páplun ái Iesu suri na tahni. Mái Pilato a sormángát palai kápán páplun ái Iesu, má ngorer ái Iosep ák han long pasi.
38 Depois disso, José, da cidade de Arimateia, pediu licença a Pilatos para levar o corpo de Jesus. (José era seguidor de Jesus, mas em segredo porque tinha medo dos líderes judeus.) Pilatos deu licença, e José foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Mái Nikodimo, ái koner a han suri mák Iesu i kesá libung, a kipi lala boh táit a tomtom ngorer i bultán kubau má kesi matngan kubau sang. Má boh táit erei a taun artálár mai atul i sángul mai ahat á kilogerem.
39 Nicodemos, aquele que tinha ido falar com Jesus à noite, foi com José, levando uns trinta e cinco quilos de uma mistura de aloés e mirra .
40 Má aru kálámul er diar long pasi páplun ái Iesu, má diar duri mai tan sepen sulu turán tan táit a tomtom ngorer i tatalen káián tan Iudáiá suri eran i buli uri tahtahun.
40 Os dois homens pegaram o corpo de Jesus e o enrolaram em lençóis nos quais haviam espalhado essa mistura. Era assim que os judeus preparavam os corpos dos mortos para serem sepultados.
41 I pokon er a mat on ái Iesu, a mon i kesi poron kubau iatung páput. Má on á poron kubau erei kesi hutngin tarang án minat kápdite tahun tekes on be.
41 No lugar onde Jesus tinha sido crucificado havia um jardim com um túmulo novo onde ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Má diar oboi páplun ái Iesu i tarang er kabin a pátum sár, má ákte páput má suri na kuron má nák turpasi bungán aunges káián tan Iudáiá.
42 Puseram ali o corpo de Jesus porque o túmulo ficava perto e também porque o sábado dos judeus ia começar logo .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.