João 19
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA
1 A longrai ái Pilato ngorer mák ardos suri long pas Iesu má dik tasi.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Má tan tám arup di longoi balaparip mai kaulbek má dik oboi i lul ái Iesu. Má namur di long pasi kesi lusán a kás má dik oboi on. Di longoi balaparip mai kaulbek má dik oboi i lul ái Iesu.|alt="Jesus portrait" src="RT0005.tif" size="col" ref="19:2"
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Má tan tám arup er di lu ararkeles i han uri narsán ái Iesu má dik lu posri, má dik lu tartar retret mai ngo, “Huihui iá! Erei má kabisit kándi tan Iudáiá!”
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Má namur ái Pilato a bali so kaleng mul mák parai singin matananu ngo, “Gam longrai! Ina long pasi ur main narsá gam má gamák mákái ngo káp iau te bana te táit a sák a longoi á kálámul min suri arangrangas on.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Má ngorer ái Iesu a so mai balaparip er a sursuru má lusán a kás. Mái Pilato a parai singin matananu ngoromin, “Gam mákái kálámul min!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Má ngo bos pakpakta kán tan tám osmapak má tan tám mákmák kalar di mák Iesu ngorer, di lala wakwak ngo, “Bás páptai! Bás páptai uri kubau kus!” Mái Pilato a parai si di ngo, “Má, gam sang! Gama top pasi má gamák bás páptai! Á iau káp iau te bana te sápkin a longoi arwat suri ina oboi nagogon on.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Má tan Iudáiá er di nem suri parai ngo kándi hol a nokwan, má ngorer di parai si Pilato ngo, “Kesi kángim nagogon a parai ngo a kuluk ngo na mat á kálámul min kabin a kaiang pasi ngo ái á Natun ái Káláu.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Mái Pilato a longra di di parai ngorer mák lala mátut.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Má a kusak kaleng urami rum má a gálta Iesu ngo, “Ai u han til ái á iáu?” Mái sár ái Iesu kápate kosoi.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Ngorer ái Pilato a parai singin ngoromin, “Ngádáh? Kápute nem i para te táit singing? Una hol páptai sang ngo a mon i kak nokwan suri pálás pala iáu unák sengsegeng. Má a mon mul i kak nokwan suri obop iáu suri dák bás pápta iáu.”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Mái Iesu a kosoi ngo, “A mon sang i kam nokwan suri longoi ngorer mam iau, má a kabin ái Káláu ákte tari singim. Sápkin á iáu u longoi kápate sák taladeng ngorer i lala sápkin di longoi ái rung er dikte tar iau uri limam.”
11 Jesus respondeu:
12 Má ngo ái Pilato a longrai ngorer, a lala ngoi i bál ngo na ser sál suri pálás pala Iesu. Ái Pilato kán tu holhol be, má namur a longrai matananu di lu wakwakwak. Di matai ngo ái Pilato na pálás Iesu, má ngorer dik bin ngoromin ngo, “Kálámul er a kaiang pasi ngo a kabisit, má ngorer a abulbul i Kaisar kángit kálámul pakta! Má ngo una pálási kálámul erei á iáu, ki á iáu mul kápute turán ái Kaisar!”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Ái Pilato a longrai worwor káián matananu, má ngorer a artari suri da lam pas Iesu uri risán rum i mátán matananu. Mái Pilato mul a so uratung i kahkah i rum mák sukis i nián nagogon iatung i pokon dikte oboi tan hat pakta on uri pálkibán. Má on á worwor Ebaraio di utngi pokon er mai Gabata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Má i pákánbung er ákte páput má suri sángul mai aru á pákánbung i bungun eran sang suri longsit án sorliu palai. Mái Pilato a parai mul singin matananu ngo, “Minái má kamu kabisit!”
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Má matananu dikte lu bal kilkil má dik parai ngo, “Ubi! Up bingi! Bás páptai uri kubau kus!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Má ngorer ái Pilato a sisdo tar Iesu ur si di suri da bás páptai uri kubau kus.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Má tan tám arup di lam aso Iesu tili narsán ái Pilato, mái Iesu a pusak pasi kán kubau kus mák han hut mai i pokon da bás páptai ái. Má pokon erei di utngi ngo Koroson Lul, má on á worwor Ebaraio di utngi ngo Golgata.
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Di bás páptai uri kubau kus iatung i pokon er, má di bás páptai mul i aru i kálámul, kes tili kesi balsán ái Iesu má kes tili kesi balis, mái Iesu iatung i katbán i diar.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ái Pilato ákte parai suri dik le i worwor talas mák artari suri dik bás páptai iatung i kubau kus i iátin i lul ái Iesu. Má worwor talas a parai ngoromin ngo, “Ái Iesu til Nasaret, ái á kabisit káián tan Iudáiá”.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Worwor talas er di le on mai wor til Ebaraio má mai wor til Rom má mai wor til Girik. Má pokon er di bás pápta Iesu ái, kápate tepák alari bimán rum á Ierusalem, má ngorer marán Iudáiá di saliu iatung má dik wásái worwor er.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Má tan pakpakta kán tan tám osmapak di wásái worwor talas erei, má namur dik han narsá Pilato má dik parai singin ngo, “Koion da le on ngo ‘Kabisit káián tan Iudáiá’, ái sár da le on ngo ‘Kálámul min a parai ngo, iau á kabisit káián tan Iudáiá’.”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Mái Pilato a longrai ngorer mák parai si di ngo, “Worwor erei iakte le on, na ngorer sang.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 I pákánbung di bás pápta Iesu uri kubau kus, tan tám arup er di tara hat. Dihat má long pasi lusán ái Iesu má tan táit no a oboi, má dihatá obop páksi á lusán erei, má tan táit er di timlai uri ahat á boh, ki keskeskesá tám arup sang a top pasi kesá boh. Má lusán ái Iesu er kápte bauti, a tukes sár á sepen má a kunlán. Má tan tám arup di long pasi,
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 má dik parai arliu i dihat sang ngo, “Koion gita tarápái. Gita hom satu suri, má tekes tili githat er ngo na sorliu, ái na top on ur káián.” Ki dik longoi ngorer. Má táit erei tan tám arup di longoi a long artálár pasi worwor tili Buk Tabu er a parai ngo
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Mái rung di sámtur pátmi kán kubau kus ái Iesu, ngis di minái: ái mámán sang ái Iesu, mái tuán lik, mái Maria kán wák ái Kilopas, mái Maria til Magadalene,
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 má kesi kán kalik án aratintin, ái koner a lu lala mámnai ái Iesu. Ái Iesu a mák mámán má kalik er a lu mámnai, diar sámtur iatung, má ák parai si mámán ngo, “Wákán, erei má natum.”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Má namur a parai singin kalik án aratintin er ngo, “Erei má wák na mamam.” Má turpasi i pákánbung er, kalik án aratintin er a long pas mámán ái Iesu uri kán rum mák ololoh on ngoro mámán sang.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Ái Iesu a mánán ngo ákte long arahi tan táit no er ái Káláu ákte tarwai suri na longoi. Má namur a parai ngo, “Iau sák suri dan.” A parai ngorer suri long arwat pasi worwor tili Buk Tabu.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Má kesi les suir wain iatung a maptal. Má ngo di longrai ngorer a parai ái Iesu, ki kes tili di a long pasi kesi táit ngoro loson lamas má a dungi uri les wain er mák sosap pasi suir, má a akai táit er i kuir gáh mák sua tari uramuni ngudun.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Mái Iesu a nginmi suir wain er, má namur a parai ngo, “Ákte rah má!”. Má a dirtapul mák bál palai tanián mák mat.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Má bung erei bungán eran suri bungán aunges, má bungán aunges erei ái á bungán longsit án sorliu palai mul, má ngorer bung a lala tam. Má tan tátáil káián tan Iudáiá di matai ngo kápán páplun i atul á kálámul er na iatung sang i atul á kubau kus má nák arasa uri bungán aunges er. Má ngorer di han uri narsán ái Pilato má dik sungi suri na artari má dák bauri kik ditul ditulák mat melek, má ngorer dák asih pala ditul.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Má ngorer ái Pilato a artari suri tan tám arup da bauri kik ditul. Má tan tám arup di sá kusi keken mulán kálámul dikte bás páptai tiklik mam Iesu, má namur di sá kusi keken kono áruán mul.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Má ngo di hut narsá Iesu suri sá kusi keken, di mákái ngo ákte mat má, má ngorer kápdite bauri keken.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Ái sár kesi tám arup a soi rusun ái Iesu mai kán lamrut, má káp melek dár má dan a sararap tili rusun.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Mái koner sang a mákái tan táit minái, ái ákte apapos ur on má kán apapos a támin. Ái sang a mánán ngo a parai támin, má a apapos ngorer suri gama longrai má gamák ruruna.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Kápdite bauri keken ngorer suri ák tapam hut muswan i worwor tili Buk Tabu er a parai ngo, “Kápte kesi tuán a puh.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Má kesi kuir wor mul tili Buk Tabu a parai ngoromin, “Tan kálámul sang da mák koner dikte soi.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Má kesi kálámul iatung ngisán ái Iosep, má ái tili malar á Aramatia. Ái Iosep a lu mur i Iesu mul, mái sár kápate parai i mátán matananu tungu kabin a bulat suri tan tátáil da káp arangrangas on. Má ngo dikte mánán pasi ngo ákte mat mái Iesu, ngorer ái Iosep a han mák sung Pilato suri kápán páplun ái Iesu suri na tahni. Mái Pilato a sormángát palai kápán páplun ái Iesu, má ngorer ái Iosep ák han long pasi.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Mái Nikodimo, ái koner a han suri mák Iesu i kesá libung, a kipi lala boh táit a tomtom ngorer i bultán kubau má kesi matngan kubau sang. Má boh táit erei a taun artálár mai atul i sángul mai ahat á kilogerem.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Má aru kálámul er diar long pasi páplun ái Iesu, má diar duri mai tan sepen sulu turán tan táit a tomtom ngorer i tatalen káián tan Iudáiá suri eran i buli uri tahtahun.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 I pokon er a mat on ái Iesu, a mon i kesi poron kubau iatung páput. Má on á poron kubau erei kesi hutngin tarang án minat kápdite tahun tekes on be.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Má diar oboi páplun ái Iesu i tarang er kabin a pátum sár, má ákte páput má suri na kuron má nák turpasi bungán aunges káián tan Iudáiá.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.