João 12
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs BKJ
1 Má awon á bung sár má suri longsit án sorliu palai, mái Iesu a kaleng urami Betani i malar si Lasaro, koner a aptur kalengnai alari minat.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 Má rang turán ái Iesu dikte leget i namnam suri namnam tiklik mai. Ái Lasaro, ái mul a kis iatung suri namnam tiklik mam Iesu, mái Marta mul iatung a tulus di.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Kándi tu namnam besang, mái Maria, kukun lik ái Lasaro, a kipi átbán wel a tomtom má a pakta sang i mátán. A urai wel erei uri keken ái Iesu, má namur a salsi keken mai nihun. Má polgon rum a káng mai lain tomtomon wel er.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 Má kesi kalik án aratintin si Iesu, ái Iudas Iskariot, koner na agur tari, a mákái ngorer mák parai ngo,
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “Má suri dáh á wák minái a longoi ngoromin mai wel erei? Mátán wel er artálár mai arul kán kálámul uri kesá kunlán bet. Arwat suri na sirai pasi pirán tabal, má pirán tabal er da tari singin tan sáhár!”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Ái Iudas kápate lala hol pasi tan sáhár, ái sár a parai ngorer kabin a tám siksikip sang. Ái a tám ololoh pirán tabal káián ái Iesu má kán kalilik, má i te pákán sang a lu punam sál i te pirán tabal ur káián.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Mái Iesu a longrai táit er ái Iudas a parai suri wák er, má a parai ngo, “Káksiai! Wák minái na hol pasi táit a longoi mam iau namur i bung da tahun iau on.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Tan sáhár di erei narsá gam áklis, mái sár á iau káp ina te kis áklis narsá gam.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Má marán tan Iudáiá dikte longrai ngo ái Iesu a lu kiskis á Betani, má ngorer di han uratung. Di han suri mák Iesu, má di han mul suri mák Lasaro, ái koner a aptur kalengnai ái Iesu tili minat.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 — ausente —
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 — ausente —
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Má arasa uri kesi bung mul, má lala matananu er dikte han ur Ierusalem suri longsit án sorliu palai, di longrai ngo ái Iesu erei mái tangrai sál suri na hut á Ierusalem.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Má ngorer di kotoi tan rákán báibái má dik han suri bana Iesu. Dik lu hanhan ngorer má dik lu wakwakwak ngoromin ngo, “Huihui iá! Huihui iá! Ái Káláu na kuluk mam Koner a hut mai ngisán, wa koner a kabisit káián Israel!”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Mái Iesu a long pasi gengen dongki má ák sukis on, má a lu hanhan tangrai sál. Má minái a long artálár pasi worwor tili Buk Tabu er a parai ngo,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Matananu til Saion, koion gama mátut!
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 I pákánbung erei sang, kán kalilik án aratintin di mákái ngorer má kápdite talas suri tan táit erei. Má namur ngo ái Iesu ákte tapam urami, ki erár di mákmák kaleng má dik hol pasi worwor er tili Buk Tabu, má dik mák ilmi mul ngo matananu dikte longoi sang mam Iesu ngorer a parai i Buk Tabu.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 — ausente —
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 — ausente —
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Tan Parisaio di mákái ngorer má dik para kalengnai si di ngo, “Gam mákái má! Káp gita te long te táit sang! Naul matmatngan pokon sang ákte mur i kálámul er!”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Má i pákánbung er, te rung tili risán iatung Ierusalem dikte ruruna i Káláu sang má dik lu mur i tatalen káián tan Iudáiá. Di han ur Ierusalem suri lotu tiklik mai tan Iudáiá i pákánbung án longsit.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 Má di han narsá Pilip, koner til Betesaida i balis á Galiláiá, má dik parai singin ngo, “Ai, kono mer, gim nem suri worwor mam Iesu.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Ái Pilip a han mák parai si Enru, má diará han narsá Iesu má diará parai singin.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 Ái Iesu a longrai ngorer, má a kos diar ngoromin,
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 A támin muswan sang ngoromin. Ngo kesá kotlin padi, má ngo kápte kes a soi, ki ngorer na táit bia. Mái sár ngo di soi uri bim, a marang mák maukut, má ngorer na tikbut namur má nák maras má na oboi marán wán.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ái sinih a lala mámnai kán liu sang mák ololoh on, kán liu na bokoh alari. Mái koner kápate lala hol pasi kán liu main i naul bim, kán liu na kelsen bul uri liu muswan er a kis áklis.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ái koner a nem suri na him singing má na kak toptop, ái na lu mur i iau suri giura ekesi kis tiklik. Mái koner a him kaiak mák tangan iau, ái Kakang na durki sang.”
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 Mái Iesu a sopasun i kán worwor ngoromin, “A lala tabureng i balang onin, má dánih má ina longoi? Ngádáh, ina parai ngoromin si Kang ngo na long palai pákánbung án rangrangas alar iau? Auh, káp ina te parai ngorer kabin iau hut suri ina áslai pákánbung án rangrangas minái.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Kang, una inngas tar iáu singin matananu!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Má matananu di sámtur iatung di longrai worwor er, má te tili di di parai ngo, “Dánih erei? Wa pár gut!” Má te bul di ngo, “Na, wa angelo er a worwor mai!”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 A longrai ngorer ái Iesu má a parai si di ngoromin, “Worwor er gamáte longrai, kápte ngo na tangan iau, wa uri tangan gam sang.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Pákánbung onin sang má, nagogon uri naul matmatngan pokon na hut, má ái Káláu na tipar pala koner onin a kátlán naul matmatngan pokon.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Má iau, ngo da duruk pas iau urami alari naul bim, ngorer ina talkai matananu no uri narsang.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Matngan worwor ngoromin ái Iesu a para tusi matngan minat er na áslai.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Má matananu di longrai ngorer má ding kosoi ngo, “Kángit nagogon a parai ngo Mesaia na liu áklis. Má ngádáh ngorer uk parai ngo Natun Kálámul da duruk pasi urami? Má Natun Kálámul, ái sinih?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 A longrai ngorer ái Iesu máng kos di ngo, “Talas na iatung i katbán i gam i án mudán pákánbung sár. Ngorer gama láklák hanhan ngo kán tu talas be suri na máng kuron i gam tangra sál, kabin koner a láklák i kuron kápate mánán tusi ai a han ur ái.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Ngorer ngo kán tu talas be, gama ruruna on suri gama rang natun ái Koner ái á talas muswan.” Io, a para noi worwor er ái Iesu, má a han mák punpunam alar di.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Ái Iesu ákte longoi marán akiláng narsán matananu, mái sár kápdite ruruna on.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Má táit er a long artálár pasi worwor si Aisaia tám worwor tus er a parai ngo,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Má ngorer kápdite artálár suri da ruruna kabin ái Káláu a parai si Aisaia ngoromin mul,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Á iau ái Káláu iakte apedei mát di suri dik rau,
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Ái Aisaia a parai ngoromin kabin ái ákte mák táilnai minmáir i Iesu pasi ák worwor ngorer.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Má i pákánbung erei, marán tili tan tátáil káián matananu Iudáiá dikte ruruna i Iesu. Mái sár kápdite para aposoi i mátán matananu kabin di bulat suri tan Parisaio da mák ekesi long pala di tili rumán lotu.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Kápdite para aposoi kándi ruruna kabin di lala nem i párpárnga káián kálámul sár alari sorsormángát káián ái Káláu.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Má namur ái Iesu a perek ami bát ngoromin,
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Mái sinih a mák iau, ái a mák Koner mul a tarwa iau.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Iakte kusak ur main i naul matmatngan pokon ngoro talas, má iau atalsai matananu suri kápdate lu kis pagas i kuron ái rung da ruruna i iau.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Má ái sinih a longrai kak pinpidan má kápate taram on, á iau káp ina te nagogon i koner. Káp iau te hut suri ina nagogon i matananu on á naul matmatngan pokon, ái sár suri ina aliu pas di.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ái koner a pua iau má kápate longra pasi kak pinpidan, a mon á kesá táit na nagogon on, wa kak pinpidan sang! Ái na nagogon i kálámul erei i áwáwat i bung.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 A muswan á min kabin táit iau parai kápate hut tili kak hol masik sár. Ái sár ái Kakang er a tarwa iau, ákte dos pala iau má ákte para talsai singing suri worwor sang ina parai.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ákte dos i iau ngorer, má iak mánán ngo kán arardos ái Kakang a aliwi matananu suri dák liu áklis. Má táit iau parai, ái á táit ái Tata a bit iau on ngo ina para aposoi narsá gam.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.