João 11
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Ái Lasaro a sasam ngorer, má aru kukun lik diará tarwa wor urada si Iesu ngoromin, “Konom, ái Lasaro er lain turam a sasam.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Má ngo ái Iesu a longrai ngorer, a parai ngo, “Sasam minái kápte ngo na arahi liu si Lasaro. Ái sár a uri inngasi rakrakai má minmáir i Káláu, má suri minmáir i Natun ái Káláu na tur talas mul.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Ái Iesu a lala mámna Marta ditul kukun no,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 mái sár ngo a longrai arbin sur Lasaro ngo a sasam, kápate aptur melek suri han. A kis sár iatung pasi aru á bung mul.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Má namur a parai singin kán kalilik án aratintin ngo, “Git má, gitáng kaleng urami Iudáiá.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Má tan kalilik án aratintin di kosoi ngoromin ngo, “Tám Aratintin, tungu sár tan tátáil káián tan Iudáiá di nem suri bás iáu. Má suri dáh u nem ngo gita kaleng urami?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Mái Iesu a parai si di ngoromin, “Be, on á kesá pákán nas sángul mai aru á awa sang? Mái sinih a lu láklák i nas, kápate lu tutkum kabin talas a atalsai kán sál.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Mái sár ngo na láklák i kuron, ki na tutkum kabin talas a bokoh.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Ái Iesu a be parai ngorer, má namur a sopasun kán worwor ngoromin, “Tur git ái Lasaro ákte boptin má, má ina han urami suri ina áplas pasi.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Má tan kalilik án aratintin di parai singin ngo, “Má Konom, ngo a boptin, nákte sengsegeng má.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Sálán worwor si Iesu ngo ái Lasaro a mat, mái sár kalilik án aratintin kápdite talas ur on. Di hol on ngo a tu boptin sár.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Má ngorer ái Iesu a para talsai si di ngo, “Ái Lasaro ákte mat má.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Mái sár a kuluk ngo káp iau te kis narsán i pákánbung minái suri ngorer kamu ruruna i iau na pakta hanhan. Má git má urami narsán!”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Mái Tomas, koner di utngi mul mai Lulu, kes tili di á kalilik án aratintin, a parai singin rang turán ngoromin, “Git má, giták han mai kángit Tám Aratintin suri gita mat tiklik mai mul!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Má ngo ái Iesu a hut iatung, ki ák mánán pasi ngo ái Lasaro ákte mat mákte bop pasi ahat á bung má.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Til Betani ur Ierusalem arwat mai atul á kilomita sár,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 má ngorer marán Iudáiá dikte hut suri mák Marta diar ái Maria, má suri abálbál diar kabin kuk diar ákte mat.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Má i pákánbung er ái Iesu a lu hanhan, ái Marta a longrai ngo er páput ái, má ngorer a han suri banbanah on. Mái Maria kán tu kis sang iatung i rum.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ái Marta a bana Iesu mák parai singin ngoromin, “Konom, ngo una han iain, kápnate han mat ái kukung!
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Mái sár iau talas ngo onin, káksiai ngo ákte mat, matngan dánih una sung Káláu suri, ái na tari singim.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Ái Iesu a parai si Marta ngo, “Kukum na liu kaleng.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ái Marta a parai ngo, “Iau mánán ngo na aptur kaleng uri liu i arahrahi bung.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Mái Iesu a parai singin ngoromin, “Á iau ái Koner iau lu apturi kálámul tili minat má iau lu tari liu singin. Ái sinih a ruruna i iau, káksiai ngo ákte mat, wa na liu sang.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mái sinih a liu má ák ruruna i iau, kápnate ekesi mat. Tanián sang na liu áklis. Ngádáh, u ruruna on á táit iau parai ngo a támin?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Mái Marta a longrai ngorer má áng kosoi ngo, “Áá, Konom, iau ruruna ngo iáu á Mesaia, Natun ái Káláu sang, ái koner ái Káláu a oror pagas mai suri na hut sosih ur main i naul matmatngan pokon.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Ái Marta a be parai ngorer, ki áng kaleng urami rum, má a para kodongnai si tuán lik ái Maria ngo, “Ái Tám Aratintin ákte hut má, má ák gálta sur iáu.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Ái Maria a longrai ngorer má ák aptur, má a sangar i so suri na bana Iesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Ái Iesu kápte be a hut muswan i malar. A iatung be i pokon ái Marta a banai ái.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Má i pákánbung ái Maria a aptur má ák sangar i han alari rum, tan Iudáiá er dikte han suri abálbálái, di hol on ngo a han urami tarang án minat er di obop Lasaro on suri na tang iatung.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Ái Maria a lu hanhan má ák bana Iesu. A mák Iesu ngorer má ák pur dirtapul uri keken mák parai ngoromin, “Konom, ngo una han iain, kápnate han mat ái kukung!”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ái Iesu a mákái ngo a tang ái Maria, mái rung er di tiklik mai di tang mul. A mákái ngorer mák tuan taun i kán liu suri,
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 má a gálta di ngo, “Aiá á tarang er gam oboi on?” Má di parai singin ngo, “Má lákám, Konom, unák mákái.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Ái Iesu a tang.
35 Jesus chorou.
36 Má tan Iudáiá er di mákái ngorer má dik parai ngo, “Gam mákái, a lala mámna Lasaro sang!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Má te tili di di parai ngoromin, “Kálámul minái ákte apádái mátán rau, be? Má ngorer a artálár mul suri na han aliu pas Lasaro tungu suri kápnate mat.”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Mái Iesu a hut ami tarang án minat si Lasaro mák tuan taun i kán liu mul suri. Tarang er a mátán hat sár dikte bor kári mai kesi hat iatung i mátán sál.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ái Iesu a mákái ngorer mák ardos ngo, “Gama long palai hat!” Mái Marta, kukun lik á kálámul er ákte mat, a parai si Iesu ngo, “Konom, ákte bop palai ahat i bung má, má ngorer ákte sangin má kápán páplun!”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Mái Iesu a parai singin ngoromin, “Ngádáh, káp iau te parai singim be? Ngo una ruruna, ki una mákái rakrakai si Káláu!”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Má tan kálámul di long palai hat alari tarang er. Má namur ái Iesu a tántán urami bát mák parai si Káláu ngo, “Iau ot kuluk uri narsam, Tata, ngo u lu longra iau.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Iau mánán ngo u lu ekesi alongra singing, mái sár minái iau parai suri rung min suri da ruruna ngo á iáu sang ukte tarwa iau.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Ái Iesu a parai ngorer, má namur a lala bin ngoromin, “Lasaro, una so ur main!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Mái Lasaro a so tilatung i tarang án minat. Aru i limán má aru i keken dikte duri má ding kápti mai sepen sulu, má aur mul, má tan sepen sulu er a iatung be i páplun. Mái Iesu a parai si di ngo, “Uláti be tan sepen sulu er til on má nák lu han.” Ái Lasaro a so tilatung i tarang án minat.|alt="Lazarus coming out of grave" src="CN01769B.TIF" size="col" ref="11:44"
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Má marán tili di á tan Iudáiá di hut suri mák Maria, di mákái akiláng a longoi ái Iesu má ngorer dik ruruna on.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mái sár te tili di di kaleng ur Ierusalem uri narsán tan Parisaio, má di parai si di suri táit ákte longoi ái Iesu.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Má ngorer tan Parisaio má bos pakpakta kán tan tám osmapak di kis talum mai tan kaunsel má dik parai ngo, “Marán akiláng ákte longoi á kálámul min. Má dánih má gita longoi?
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ngo gita tu mákmákái kálámul er ngorer, marán da ruruna on. Má ngorer nagogon til Rom da hut sang má tarápái kángit rumán osmapak, má da abilbiling i git no á tan Iudáiá!”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Má kes tili di á tan tátáil, ái Kaiapas, koner a tám osmapak táil i bet er sang, a sámtur mák parai si di ngo, “Kápgamte mánán kuluk uri táit minái!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ngádáh, kápte gam talas ngo tukes sár á kálámul na mat suri matananu da mák hiru no?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kálámul er kápate talas uri táit a parai. A hol on ngo a tu worwor bia sár, ái sár kápte. Ái a tám osmapak táil i bet erei, má ngorer kán worwor er a worwor taru sang, má sálán ngo ái Iesu na mat suri matananu Iudáiá.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Má kápte ngo na mat sur di masik. Na mat suri iang talmi matananu si Káláu di tam sara i naul matmatngan pokon. Na mat ngorer má nák iang talum di uri kesi mát sár.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Má turpasi bung erei má, tan tátáil káián tan Iudáiá di eran páksi sál da mur on suri up Iesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Má ngorer ái Iesu kápate lu saliu i mátán matananu Iudáiá. Ái sár a han alari malar erei mák han uri malar á Eparaim a kis pátmi pokon mau. Má a lu kis iatung tiklik mai kán kalilik án aratintin.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Má longsit án sorliu palai káián tan Iudáiá ákte páput má. Má marán matananu tili tan malar no di han urami Ierusalem, má di lu longoi tatalen án arapilpil táil suri eran uri longsit er.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Má matananu er di lala mákmák sur Iesu. Má ngo di hut talum i rumán osmapak, di gálta arliu i di ngo, “Dánih gam hol on? Na han sang suri longsit ngo kápte?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Má dikte artari má bos pakpakta kán tan tám osmapak má tan Parisaio ngo tekes a mánán ngo aiá a kis ái ái Iesu, na sangar i atatir si di suri ngorer da tolai.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.