João 10

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mái Iesu a parai si di ngo,
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Mái sár ngo gama mákái kálámul a kusak tili mátán kas, ki gama mák ilmi ngo ái á tám ololoh sipsip muswan.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Tám ololoh mátán kas a mákái kálámul a tám ololoh sipsip má a pasbat i mátán kas pasi, suri na kusak uri narsán tan sipsip. Má tan sipsip di longra ilmi kaungán kándi tám ololoh er a utung keskeskes i di mai ngis di, má a lam pas di dik so alari áir.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Má tám ololoh sipsip er a táilnai kán tan sipsip má dik lu mur on kabin di longra ilmi kaungán.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Má ngo tekesi temes, tan sipsip kápdate mur on, ái sár da táu alari kabin kápdite longra ilmi kaungán.”
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ái Iesu a parai worwor artálár minái narsá di, mái sár kápte di talas suri sálán.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Mái Iesu a mákái ngorer mák para talsai si di ngoromin,
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Má marán dikte táil i iau má dikte parai ngo di sang á tám ololoh sipsip. Má kápte sang. Di tan tám siksikip sár, má tan sipsip kápdite taram i di.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Á iau á mátán kas. Ái sinih a lákám sur iau kápnate hiru, má na kusak má nák so kaleng suri ser namnam.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 Tám siksikip a hut má sár suri sipki sipsip má suri up bingi má long sáksáknai. Ái sár á iau, iakte hut suri gama liu má suri liu er i gam na lu pakpakta hanhan.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Á iau á tám ololoh iau lu belbelken i kak tan sipsip. Lain tám ololoh sipsip a lu eran suri ngo na mat suri kán tan sipsip da mák hiru.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Mái sár te kálámul a mon i kándi tan sipsip, di lu huli lite kálámul suri ololoh i tan sipsip. Má pákánbung tám ololoh erei ngo a mák pasi pap rokoi a han suri ubi tan sipsip, ki ák lu táu alari tan sipsip má kápte a lu ololoh kulukna di. Má pap rokoi a hut sang mák lu tipar sarai tan sipsip mák lu arat pasi kes tili di.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Kálámul er a táu kabin di tu huli sár suri na ololoh i tan sipsip, má tan sipsip er kápte ngo káián sang, má ngorer kápte a lala hol pas di.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Kak te sipsip mul, kápte di tili numán sipsip minái. Má iau ina lam akusak pas di be. Da longra pasi kaungang, má ngorer da tukes mam rung dikte kusak táil. Má di no da kes sár á numán sipsip, má kes sár á tám ololoh na ololoh i di.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 Ái Kakang a mámna iau kabin iau bál palai kak liu suri ngorer inak top kalengnai mul.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Kápte kes na long pasi kak liu alar iau, á iau sang iau bál tari. Iau arwat suri tari, má iau arwat mul suri top kalengnai. Ái Kakang ákte dos i iau suri ina longoi ngorer.”
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Má tan Iudáiá erei di longrai ngorer mák lite arsagil mul i kándi hol kabin suri tan worwor er.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Marán di parai ngo, “Kálámul er a ngul sang, a mon i sápkin tanián on! Gam alongra singin suri dáh?”
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Má te sang di parai ngo, “Auh, kápte. Kálámul a mon i sápkin tanián on kápnate para te táit ngoromin. Má ngádáh má na apádái rau ngoi ngo a mon i sápkin tanián on?”
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Má namur, ákte taul gáwár má, má pákánbung mul án longsit ami Ierusalem suri akiláng i bung hirá dikte pasbat i rumán osmapak on.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Ái Iesu a lu lákláklák iatung i rumán osmapak i nián sámtur si Solomon,
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 má tara Iudáiá di tapam hut singin má dik tur kauli má dik gáltai ngo, “Gim lala kis mona iáu má! Enges una para tar iáu sang? Una parai muswan si gim. Á iáu á Mesaia ngo kápte?”
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Mái Iesu a kos di ngoromin,
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Mái sár á gam kápgamte ruruna kabin kápgamte sipsip kaiak.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Kak tan sipsip di alongra suri kaungang. Iau mánán i di, má di sang di lu mur i iau.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Má iau tari si di á liu muswan er a kis áklis, má kápte da mat. Má kápte kes a arwat suri na ras pas di tili kak ololoh.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ái Kakang, koner ákte tari kak tan sipsip singing, ái a pakta sorliwi tan táit no. Má kápte kes a arwat suri na ras pasi kak tan sipsip tili limán ái Kakang.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Ái Kakang má iau, giur tukes sár.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Tan Iudáiá di longrai ngorer má a mos i bál di, má dik long pasi tan hat suri básái.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Mái Iesu a parai si di ngo, “Marán i lain táit iakte longoi narsá gam ngorer ái Kakang a dos pala iau suri longoi. Tan lalain táit iau longoi, má kono dáh a sápkin uri mát gam er gamá nem suri up iau?”
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Má tan Iudáiá di kosoi ngo, “Kápte gim nem suri bás iáu mai hat kabin i tan lain him ukte longoi, kápte. Ái sár gim mos kabin u pulus Káláu. Á iáu kálámul sár, má u hol apakta i iáu sang ngo gaur arwat ái Káláu.”
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Mái Iesu a kos di ngoromin,
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Git mánán ngo táit a parai i Buk Tabu a támin muswan áklis. Má on á kuir Buk Tabu er, ái Káláu a para palai midán sang singin rung er má ák utung di ngo di ngoro Káláu.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Má ngo a utung di ngorer má di kálámul sár, ki ngádáh sur iau, á iau ái koner a ilwa pasi ái Káláu mák dos palai ur main i naul matmatngan pokon? Suri dáh gam atiutiu iau ngo iau pulus Káláu erei iau parai ngo iau Natun ái Káláu?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Ngo á iau káp iau te longoi ngorer ái Kakang a nem on, ki koion gama ruruna i iau.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Mái sár ngo iau longoi sang ngorer a nem on, káksiai ngo kápgamte ruruna i iau, ái sár gama ruruna i tan akiláng iau longoi. Gama ruruna i táit iau longoi suri ngorer gama talas muswan ngo ái Kakang má iau, giur tukes sár.”
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Matananu di longrai ngorer, má kes mul i pákán di tohoi suri tola Iesu, má káp sang. Ái Iesu a tu láklák alar di sár.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Mái Iesu má kán kalilik án aratintin di kaleng mul urada i balsán dan á Ioridan tilada uri pokon erei ái Ioanes Tám Arsiu a lu arsiu ái á tungu. Di hut iatung má ding kis.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Má marán kálámul di hut narsán, má di lu worwor arliu i di sang ngoromin ngo, “Ái Ioanes kápte a longoi akiláng, mái sár worwor no a parai suri kálámul min a támin.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Má marán kálámul iatung di ruruna i Iesu.
42 E muitos ali creram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.