Hebreus 9

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Má hirá i pákánbung ái Káláu a oboi mulán kamkabat, ái Moses a tari bos pinsokon lotu er da mur on, mák inau i matananu suri da longoi pokon main sang i bim uri lotu uri narsán ái Káláu.
1 A primeira aliança, na verdade, teve regulamentos rituais e seu santuário terrestre.
2 Má pokon erei a ngoromin. Di áir kári sár, má ami katbán di atri lala rumán pálpálih aru i rum on, má tukes sár á mátán sál uri rum erei. Má on á mulán rum, a sámtur i nián lam uri kesi balsán, má suh án obop beret di tari ur si Káláu uri kesi balsán sang. Má ngisán mulán rum er ngo ‘Rum a Pilpil’.Rumán Pálpálih si Káláu|alt="Tabernacle" src="RT-Tabernacle.tif" size="col" ref="9:2-5"
2 Consistia numa tenda: a parte anterior encerrava o candelabro e a mesa com os pães da proposição; chamava-se Santo.
3 — ausente —
3 Atrás do segundo véu achava-se a parte chamada Santo dos Santos.
4 — ausente —
4 Aí estava o altar de ouro para os perfumes, e a Arca da Aliança coberta de ouro por todos os lados; dentro dela, a urna de ouro contendo o maná, a vara de Aarão que floresceu e as tábuas da aliança;
5 Ami mátán á bokis erei, aru tártárwán angelo imi kiskis si Káláu di hutngi ngo kerobim. Má kerobim er a mon i bábán, má bábán i diar a boh kári iátin bokis er. Má mátán bokis erei di utngi mai ‘Nián Armámna si Káláu’. Tan táit er a kuluk, mái sár inái kápte marán pákánbung suri para talsa noi.
5 em cima da arca, os querubins da glória estendendo a sombra de suas asas sobre o propiciatório. Mas não é aqui o lugar de falarmos destas coisas pormenorizadamente.
6 Rumán pálpálih mai aru rum er má tan táit a kis on a ngorer, má ngo ákte rah no i himhimna ur on má ngo dikte eran suri turpasi him má, ki tan tám osmapak di turpasi kándi talar. Bohboh bung no, di lu kusak uri mulán rum suri longoi tan tatalen ngorer ái Káláu a nem on ngo da mur on ngoi.
6 Assim sendo, enquanto na primeira parte do tabernáculo entram continuamente os sacerdotes para desempenhar as funções,
7 Má uri áruán rum, Rum a Pilpil Sorliu, kes sár á tám osmapak, tám osmapak táil, a lu kusak on. I kes sár á bung i keskeskesá bet, a kusak. Má kápate lu sol bia uratung i rum erei, kápte. A lu kip pasi dárán ololas a ubi mák oboi i mátán bokis er uri narsá Káláu. A lu longoi ngorer suri ái Káláu na hol lákái kán sápkin sang má sápkin káián matananu mul.
7 no segundo entra apenas o sumo sacerdote, somente uma vez ao ano, e ainda levando consigo o sangue para oferecer pelos seus próprios pecados e pelos do povo.
8 Má tatalen er suri tukes sár á kálámul, koner si tám osmapak táil, ngo ái masik sár a kusak uri Rum a Pilpil Sorliu, ái á aratintin uri git onin. Tanián a Pilpil a worwor artálár ngorer ngo sál uri narsán muswan ái Káláu kápte be a tur talas i pákánbung erei, má ngorer rung er kápate arwat suri da han pátum Káláu. Má kabin mulán rum er má sepen sulu diar kis be, ngorer diar tur kári sál suri koion di no da kusak.
8 Com o que significava o Espírito Santo que o caminho do Santo dos Santos ainda não estava livre, enquanto subsistisse o primeiro tabernáculo.
9 Má tan táit erei a tártárwán i tan táit uri pákánbung onin. Onin git mák ilmi ngo tan artabar má tan osmapak di tari narsá Káláu, kápate artálár suri ái Káláu na pah palai kándi sápkin má nák apilpilái bál di. Má ngorer di tubán arumrum kalengna di sang i mátán ái Káláu, má kápdite artálár suri da mákmák arsuar mam Káláu.
9 Isto é também uma figura que se refere ao tempo presente, sinal de que os dons e sacrifícios que se ofereciam eram incapazes de justificar a consciência daquele que praticava o culto.
10 Káplabin ái rung er di taram i táit a tam ur si di suri namnam má dan má suri siusiu, tan táit di lu longoi uri kápán páplun sár, má kápate lu kusak urami bál má uri kándi hol suri timan pas di. Tan pinsokon lotu er a oboi ái Káláu, da mur on artálár mai mudán pákánbung sár, má na kis nák han pang sár i bung na hut i hutngin kamkabat.
10 Culto que consistia unicamente em comidas, bebidas e abluções diversas, ritos materiais que só podiam ter valor enquanto não fossem instituídos outros mais perfeitos.
11 Mái sár ái Karisito ákte hut sang. Ái á tám osmapak táil uri hutngin kamkabat, má ngorer matananu si Káláu dikte turpasi otoi má i lalain táit er ákte oror mai ái Káláu. Má rumán pálpálih er a longoi on á kán him án tám osmapak ái Karisito, wa a tuan alal sang alari torahin er di lu lotu uri narsán ái Káláu ái. A alal ngorer kabin ngo kápte a táit til main i bim má kápte a longoi á kálámul.
11 Porém, já veio Cristo, Sumo Sacerdote dos bens vindouros. E através de um tabernáculo mais excelente e mais perfeito, não construído por mãos humanas {isto é, não deste mundo},
12 Má i bos pákánbung tan torahin tám osmapak táil di kusak urami Rum a Pilpil Sorliu, di lu kipi dárán ololas di dungi i lus uri artabar uri narsán ái Káláu. Mái sár ái Karisito kápte a balbal kusak ngoro di tungu. A tukes sár á pákán a kusak uri nián ái Káláu ki ákte artálár má. Má i pákánbung er, kápte a kipi dárán ololas tiklik mai, war a tari dárán sang uri arul suri kángit sápkin tatalen. Má ngorer ái Káláu ák apilpil pasi bál git mák aliu pas git suri gita kis áklis i liu muswan.
12 sem levar consigo o sangue de carneiros ou novilhos, mas com seu próprio sangue, entrou de uma vez por todas no santuário, adquirindo-nos uma redenção eterna.
13 Tungu i pákánbung i mulán kamkabat, ngo kálámul a long te táit ngoro top i buli, ki buli erei a long adurwán i kálámul er má ngorer kápnate kis ngo lotu tiklik mai matananu. Má suri na pilpil kaleng i kápán páplun, tám osmapak na timsi kálámul er mai dárán ololas má iahiah un bulumakau dikte osoi.
13 Pois se o sangue de carneiros e de touros e a cinza de uma vaca, com que se aspergem os impuros, santificam e purificam pelo menos os corpos,
14 Io, má ngo a támin suri dárán ololas a long artálár pas noi tan táit erei i pákánbung i mulán kamkabat, ki ngádáh suri dárán ái Karisito? Kápte ngo a tu táit bia á dárán, wa a long arah noi tan sápkin tili kápán páplun má bál git mul. Tanián a Pilpil, koner a mon áklis, a tángni mák arakrakai on suri a tari kápán páplun ngorer i alal án osmapak ur si Káláu. Má kápte gita mákmák rumrum mul, kabin suri dárán ákte apilpil pasi bál git alari tan sápkin tatalen a lu lam git uri nagogon án minat. Má táit er a longoi mai dárán, a asengsegeng i git suri gita lotu muswan uri narsán ái Káláu koner a liu áklis, má suri gita puski kán him mul.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que pelo Espírito eterno se ofereceu como vítima sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência das obras mortas para o serviço do Deus vivo?
15 Má kabin i dárán ái Karisito a sal má, ki onin sál a tur talas suri ái Káláu na timan git, ngorer ái Káláu ákte tarwa Karisito sang suri na tur i katbán i Káláu má git, mák atri hutngin kamkabat. Io, má ngorer ái rung ákte ilwa pas di ái Káláu, da atur páptai arasosah áklis erei ái Káláu a oror mai. Má kápte a kip git masik, a tangan pas di mul ái rung di ruruna i lalin torahin kamkabat, kabin ái Karisito a mat suri hul pas di mul alari kándi sápkin tatalen.
15 Por isso ele é mediador do novo testamento. Pela sua morte expiou os pecados cometidos no decorrer do primeiro testamento, para que os eleitos recebam a herança eterna que lhes foi prometida.
16 — ausente —
16 Porque, onde há testamento, é necessário que intervenha a morte do testador.
17 — ausente —
17 Um testamento só entra em vigor depois da morte do testador. Permanece sem efeito enquanto ele vive.
18 Má ngorer, suri kápti mulán kamkabat a oboi ái Káláu, ái Moses a ubi ololas mák long pasi dárán er a sal suri atumran sang i kamkabat erei.
18 Por essa razão, nem mesmo o primeiro testamento foi inaugurado sem uma efusão de sangue.
19 A ngoromin. Mulán ái Moses a arbin uri narsán matananu suri nagogon si Káláu, tan arardos má bos tatalen án lotu mul, má namur a up bingi tan ololas pasi dár mák argemwai mai dan. Ák longoi ngorer má ák long pasi rákán kubau di kabat atri nihun sipsip a mirik ur on, má ák pukdai dárán ololas er turán dan, mák timtimsi buk án nagogon má ák sáprai uri matananu mul.
19 Moisés, ao concluir a proclamação de todos os mandamentos da lei, em presença de todo o povo reunido, tomou o sangue dos touros e dos cabritos imolados, bem como água, lã escarlate e hissopo, aspergiu com sangue não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 Kán tu longoi ngorer be, ki ák parai singin matananu ngo, “Minái á dárán ololas iau ubi, má ái a kápti kamkabat ái Káláu a longoi mam gam má ngorer gama mur on.”
20 dizendo: Este é o sangue da aliança que Deus contraiu convosco {Ex 24,8}.
21 Má namur ái Moses a sáprai dár er uri rumán pálpálih má uri tan táit da lu lotu mai mul.
21 E da mesma maneira aspergiu o tabernáculo e todos os objetos do culto.
22 Má a támin sang ngo nagogon si Káláu a parai ngo tan táit no da lu lotu mai, da apilpilái mai dárán ololas. Má a ngoromin mul, ái Káláu kápnate pah palai sápkin kán matananu ngo kápte te dár na sal.
22 Aliás, conforme a lei, o sangue é utilizado, para quase todas as purificações, e sem efusão de sangue não há perdão.
23 Tan táit suri lotu uri narsán ái Káláu na pilpil ngo dárán osmapak na kis on. Ngorer, on á pokon main i bim, di oboi dárán ololas dikte ubi suri tan táit erei na pilpil narsá Káláu. Má tan táit er bos tártárwán sár i pokon imi bát i narsán muswan ái Káláu. Má ngorer, suri eran páksi támin pokon imi, dárán osmapak a tuan alal a sal suri apilpil pasi, wa dárán ái Karisito sang.
23 Se os meros símbolos das realidades celestes exigiam uma tal purificação, necessário se tornava que as realidades mesmo fossem purificadas por sacrifícios ainda superiores.
24 Ái Karisito kápate kusak uri pokon a longoi á kálámul kabin ái a tu tártárwán sár i pokon muswan imi bát. Ái Karisito a kusak urami naul bát sang uri narsán ái Káláu, má onin ákte tur sur git mák lu sung Káláu suri na tangan git.
24 Eis por que Cristo entrou, não em santuário feito por mãos de homens, que fosse apenas figura do santuário verdadeiro, mas no próprio céu, para agora se apresentar intercessor nosso ante a face de Deus.
25 Torahin tám osmapak táil a kusak urami Rum a Pilpil Sorliu i kesá bung i keskeskesá bet, mák lu kusak mai dárán lite táit, kápte ngo dárán sang. Mái sár ái Karisito kápate longoi ngorer. Ái kápate balbal kusak urami bát uri narsá Káláu marán pákán suri balbal osmapak mai dárán sang, kápte.
25 E não entrou para se oferecer muitas vezes a si mesmo, como o pontífice que entrava todos os anos no santuário para oferecer sangue alheio.
26 Támin ngo kápnate han artálár i kán mulán osmapak ngorer, ki na han balbal áslai rangrangas má minat marán i pákán turpasi til hirá i akaksim nák han pang onin. Mái sár kápate ngorer. Ái Karisito a hut tukes sár á pákán, tungu sár i pákánbung ái Káláu a oboi hutngin kamkabat. A hut ngorer mák osmapak mai dárán suri ái Káláu na pah palai sápkin má nák asengsegeng i git.
26 Do contrário, lhe seria necessário padecer muitas vezes desde o princípio do mundo; quando é certo que apareceu uma só vez ao final dos tempos para destruição do pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Má ngoromin mul. A támin ngo kálámul keskeskes, a tukes sár i kán liu má tukes sár i kán minat, má namur na tur i nagogon si Káláu.
27 Como está determinado que os homens morram uma só vez, e logo em seguida vem o juízo,
28 Má a támin mul ngo ái Karisito a osmapak mai sang tukes sár á pákán máng kip palai sápkin káián matananu, má na kaleng mul namur. Kápnate kaleng suri na bali osmapak mul mai ngorer ákte longoi tungu suri sápkin, ái sár suri tari tan lain arasosah áklis uri narsán ái rung er di nanai.
28 assim Cristo se ofereceu uma só vez para tomar sobre si os pecados da multidão, e aparecerá uma segunda vez, não porém em razão do pecado, mas para trazer a salvação àqueles que o esperam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.