Hebreus 9
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARC
1 Má hirá i pákánbung ái Káláu a oboi mulán kamkabat, ái Moses a tari bos pinsokon lotu er da mur on, mák inau i matananu suri da longoi pokon main sang i bim uri lotu uri narsán ái Káláu.
1 Ora, também o primeiro tinha ordenanças de culto divino e um santuário terrestre.
2 Má pokon erei a ngoromin. Di áir kári sár, má ami katbán di atri lala rumán pálpálih aru i rum on, má tukes sár á mátán sál uri rum erei. Má on á mulán rum, a sámtur i nián lam uri kesi balsán, má suh án obop beret di tari ur si Káláu uri kesi balsán sang. Má ngisán mulán rum er ngo ‘Rum a Pilpil’.Rumán Pálpálih si Káláu|alt="Tabernacle" src="RT-Tabernacle.tif" size="col" ref="9:2-5"
2 Porque um tabernáculo estava preparado, o primeiro, em que havia o candeeiro, e a mesa, e os pães da proposição; ao que se chama o Santuário.
3 — ausente —
3 Mas, depois do segundo véu, estava o tabernáculo que se chama o Santo dos Santos,
4 — ausente —
4 que tinha o incensário de ouro e a arca do concerto, coberta de ouro toda em redor, em que estava um vaso de ouro, que continha o maná, e a vara de Arão, que tinha florescido, e as tábuas do concerto;
5 Ami mátán á bokis erei, aru tártárwán angelo imi kiskis si Káláu di hutngi ngo kerobim. Má kerobim er a mon i bábán, má bábán i diar a boh kári iátin bokis er. Má mátán bokis erei di utngi mai ‘Nián Armámna si Káláu’. Tan táit er a kuluk, mái sár inái kápte marán pákánbung suri para talsa noi.
5 e sobre a arca, os querubins da glória, que faziam sombra no propiciatório; das quais coisas não falaremos agora particularmente.
6 Rumán pálpálih mai aru rum er má tan táit a kis on a ngorer, má ngo ákte rah no i himhimna ur on má ngo dikte eran suri turpasi him má, ki tan tám osmapak di turpasi kándi talar. Bohboh bung no, di lu kusak uri mulán rum suri longoi tan tatalen ngorer ái Káláu a nem on ngo da mur on ngoi.
6 Ora, estando essas coisas assim preparadas, a todo o tempo entravam os sacerdotes no primeiro tabernáculo, cumprindo os serviços;
7 Má uri áruán rum, Rum a Pilpil Sorliu, kes sár á tám osmapak, tám osmapak táil, a lu kusak on. I kes sár á bung i keskeskesá bet, a kusak. Má kápate lu sol bia uratung i rum erei, kápte. A lu kip pasi dárán ololas a ubi mák oboi i mátán bokis er uri narsá Káláu. A lu longoi ngorer suri ái Káláu na hol lákái kán sápkin sang má sápkin káián matananu mul.
7 mas, no segundo, só o sumo sacerdote, uma vez no ano, não sem sangue, que oferecia por si mesmo e pelas culpas do povo;
8 Má tatalen er suri tukes sár á kálámul, koner si tám osmapak táil, ngo ái masik sár a kusak uri Rum a Pilpil Sorliu, ái á aratintin uri git onin. Tanián a Pilpil a worwor artálár ngorer ngo sál uri narsán muswan ái Káláu kápte be a tur talas i pákánbung erei, má ngorer rung er kápate arwat suri da han pátum Káláu. Má kabin mulán rum er má sepen sulu diar kis be, ngorer diar tur kári sál suri koion di no da kusak.
8 dando nisso a entender o Espírito Santo que ainda o caminho do Santuário não estava descoberto, enquanto se conservava em pé o primeiro tabernáculo,
9 Má tan táit erei a tártárwán i tan táit uri pákánbung onin. Onin git mák ilmi ngo tan artabar má tan osmapak di tari narsá Káláu, kápate artálár suri ái Káláu na pah palai kándi sápkin má nák apilpilái bál di. Má ngorer di tubán arumrum kalengna di sang i mátán ái Káláu, má kápdite artálár suri da mákmák arsuar mam Káláu.
9 que é uma alegoria para o tempo presente, em que se oferecem dons e sacrifícios que, quanto à consciência, não podem aperfeiçoar aquele que faz o serviço,
10 Káplabin ái rung er di taram i táit a tam ur si di suri namnam má dan má suri siusiu, tan táit di lu longoi uri kápán páplun sár, má kápate lu kusak urami bál má uri kándi hol suri timan pas di. Tan pinsokon lotu er a oboi ái Káláu, da mur on artálár mai mudán pákánbung sár, má na kis nák han pang sár i bung na hut i hutngin kamkabat.
10 consistindo somente em manjares, e bebidas, e várias abluções e justificações da carne, impostas até ao tempo da correção.
11 Mái sár ái Karisito ákte hut sang. Ái á tám osmapak táil uri hutngin kamkabat, má ngorer matananu si Káláu dikte turpasi otoi má i lalain táit er ákte oror mai ái Káláu. Má rumán pálpálih er a longoi on á kán him án tám osmapak ái Karisito, wa a tuan alal sang alari torahin er di lu lotu uri narsán ái Káláu ái. A alal ngorer kabin ngo kápte a táit til main i bim má kápte a longoi á kálámul.
11 Mas, vindo Cristo, o sumo sacerdote dos bens futuros, por um maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos, isto é, não desta criação,
12 Má i bos pákánbung tan torahin tám osmapak táil di kusak urami Rum a Pilpil Sorliu, di lu kipi dárán ololas di dungi i lus uri artabar uri narsán ái Káláu. Mái sár ái Karisito kápte a balbal kusak ngoro di tungu. A tukes sár á pákán a kusak uri nián ái Káláu ki ákte artálár má. Má i pákánbung er, kápte a kipi dárán ololas tiklik mai, war a tari dárán sang uri arul suri kángit sápkin tatalen. Má ngorer ái Káláu ák apilpil pasi bál git mák aliu pas git suri gita kis áklis i liu muswan.
12 nem por sangue de bodes e bezerros, mas por seu próprio sangue, entrou uma vez no santuário, havendo efetuado uma eterna redenção.
13 Tungu i pákánbung i mulán kamkabat, ngo kálámul a long te táit ngoro top i buli, ki buli erei a long adurwán i kálámul er má ngorer kápnate kis ngo lotu tiklik mai matananu. Má suri na pilpil kaleng i kápán páplun, tám osmapak na timsi kálámul er mai dárán ololas má iahiah un bulumakau dikte osoi.
13 Porque, se o sangue dos touros e bodes e a cinza de uma novilha, esparzida sobre os imundos, os santificam, quanto à purificação da carne,
14 Io, má ngo a támin suri dárán ololas a long artálár pas noi tan táit erei i pákánbung i mulán kamkabat, ki ngádáh suri dárán ái Karisito? Kápte ngo a tu táit bia á dárán, wa a long arah noi tan sápkin tili kápán páplun má bál git mul. Tanián a Pilpil, koner a mon áklis, a tángni mák arakrakai on suri a tari kápán páplun ngorer i alal án osmapak ur si Káláu. Má kápte gita mákmák rumrum mul, kabin suri dárán ákte apilpil pasi bál git alari tan sápkin tatalen a lu lam git uri nagogon án minat. Má táit er a longoi mai dárán, a asengsegeng i git suri gita lotu muswan uri narsán ái Káláu koner a liu áklis, má suri gita puski kán him mul.
14 quanto mais o sangue de Cristo, que, pelo Espírito eterno, se ofereceu a si mesmo imaculado a Deus, purificará a vossa consciência das obras mortas, para servirdes ao Deus vivo?
15 Má kabin i dárán ái Karisito a sal má, ki onin sál a tur talas suri ái Káláu na timan git, ngorer ái Káláu ákte tarwa Karisito sang suri na tur i katbán i Káláu má git, mák atri hutngin kamkabat. Io, má ngorer ái rung ákte ilwa pas di ái Káláu, da atur páptai arasosah áklis erei ái Káláu a oror mai. Má kápte a kip git masik, a tangan pas di mul ái rung di ruruna i lalin torahin kamkabat, kabin ái Karisito a mat suri hul pas di mul alari kándi sápkin tatalen.
15 E, por isso, é Mediador de um novo testamento, para que, intervindo a morte para remissão das transgressões que havia debaixo do primeiro testamento, os chamados recebam a promessa da herança eterna.
16 — ausente —
16 Porque, onde há testamento, necessário é que intervenha a morte do testador.
17 — ausente —
17 Porque um testamento tem força onde houve morte; ou terá ele algum valor enquanto o testador vive?
18 Má ngorer, suri kápti mulán kamkabat a oboi ái Káláu, ái Moses a ubi ololas mák long pasi dárán er a sal suri atumran sang i kamkabat erei.
18 Pelo que também o primeiro não foi consagrado sem sangue;
19 A ngoromin. Mulán ái Moses a arbin uri narsán matananu suri nagogon si Káláu, tan arardos má bos tatalen án lotu mul, má namur a up bingi tan ololas pasi dár mák argemwai mai dan. Ák longoi ngorer má ák long pasi rákán kubau di kabat atri nihun sipsip a mirik ur on, má ák pukdai dárán ololas er turán dan, mák timtimsi buk án nagogon má ák sáprai uri matananu mul.
19 porque, havendo Moisés anunciado a todo o povo todos os mandamentos segundo a lei, tomou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, lã purpúrea e hissopo, e aspergiu tanto o mesmo livro como todo o povo,
20 Kán tu longoi ngorer be, ki ák parai singin matananu ngo, “Minái á dárán ololas iau ubi, má ái a kápti kamkabat ái Káláu a longoi mam gam má ngorer gama mur on.”
20 dizendo: Este é o sangue do testamento que Deus vos tem mandado.
21 Má namur ái Moses a sáprai dár er uri rumán pálpálih má uri tan táit da lu lotu mai mul.
21 E semelhantemente aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os vasos do ministério.
22 Má a támin sang ngo nagogon si Káláu a parai ngo tan táit no da lu lotu mai, da apilpilái mai dárán ololas. Má a ngoromin mul, ái Káláu kápnate pah palai sápkin kán matananu ngo kápte te dár na sal.
22 E quase todas as coisas, segundo a lei, se purificam com sangue; e sem derramamento de sangue não há remissão.
23 Tan táit suri lotu uri narsán ái Káláu na pilpil ngo dárán osmapak na kis on. Ngorer, on á pokon main i bim, di oboi dárán ololas dikte ubi suri tan táit erei na pilpil narsá Káláu. Má tan táit er bos tártárwán sár i pokon imi bát i narsán muswan ái Káláu. Má ngorer, suri eran páksi támin pokon imi, dárán osmapak a tuan alal a sal suri apilpil pasi, wa dárán ái Karisito sang.
23 De sorte que era bem necessário que as figuras das coisas que estão no céu assim se purificassem; mas as próprias coisas celestiais, com sacrifícios melhores do que estes.
24 Ái Karisito kápate kusak uri pokon a longoi á kálámul kabin ái a tu tártárwán sár i pokon muswan imi bát. Ái Karisito a kusak urami naul bát sang uri narsán ái Káláu, má onin ákte tur sur git mák lu sung Káláu suri na tangan git.
24 Porque Cristo não entrou num santuário feito por mãos, figura do verdadeiro, porém no mesmo céu, para agora comparecer, por nós, perante a face de Deus;
25 Torahin tám osmapak táil a kusak urami Rum a Pilpil Sorliu i kesá bung i keskeskesá bet, mák lu kusak mai dárán lite táit, kápte ngo dárán sang. Mái sár ái Karisito kápate longoi ngorer. Ái kápate balbal kusak urami bát uri narsá Káláu marán pákán suri balbal osmapak mai dárán sang, kápte.
25 nem também para a si mesmo se oferecer muitas vezes, como o sumo sacerdote cada ano entra no Santuário com sangue alheio.
26 Támin ngo kápnate han artálár i kán mulán osmapak ngorer, ki na han balbal áslai rangrangas má minat marán i pákán turpasi til hirá i akaksim nák han pang onin. Mái sár kápate ngorer. Ái Karisito a hut tukes sár á pákán, tungu sár i pákánbung ái Káláu a oboi hutngin kamkabat. A hut ngorer mák osmapak mai dárán suri ái Káláu na pah palai sápkin má nák asengsegeng i git.
26 Doutra maneira, necessário lhe fora padecer muitas vezes desde a fundação do mundo; mas, agora, na consumação dos séculos, uma vez se manifestou, para aniquilar o pecado pelo sacrifício de si mesmo.
27 Má ngoromin mul. A támin ngo kálámul keskeskes, a tukes sár i kán liu má tukes sár i kán minat, má namur na tur i nagogon si Káláu.
27 E, como aos homens está ordenado morrerem uma vez, vindo, depois disso, o juízo,
28 Má a támin mul ngo ái Karisito a osmapak mai sang tukes sár á pákán máng kip palai sápkin káián matananu, má na kaleng mul namur. Kápnate kaleng suri na bali osmapak mul mai ngorer ákte longoi tungu suri sápkin, ái sár suri tari tan lain arasosah áklis uri narsán ái rung er di nanai.
28 assim também Cristo, oferecendo- se uma vez, para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, sem pecado, aos que o esperam para a salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.