Atos 8
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA
1 Mái Saulo a sámtur pagas iatung má ák mákái tan kálámul di bás bing Sitiwen, má ák mángát mul ngo kán minat ái Sitiwen a nokwan.
1 E Saulo consentia na sua morte. Naquele dia, levantou-se grande perseguição contra a igreja em Jerusalém; e todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e Samaria.
2 Má te kálámul, ái rung di lotu mai muswan uri narsá Káláu, di tapam hut i pokon di bás bing Sitiwen ái má long pasi páplun, má dik han tahun palai. Mái rung iatung er di lu kiskis i iátin ái Sitiwen, di lala tangsi má ot keskam suri.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande pranto sobre ele.
3 Mái Saulo ák turpasi tohoi suri sák mai tan tám ruruna má suh pala di, ngorer ák aptur pas mák han uri boh rum keskeskes káián boh tám ruruna má ák talka ráhra pas di, ngorer ák dung di i rumán batbat kalar.
3 Saulo, porém, assolava a igreja, entrando pelas casas; e, arrastando homens e mulheres, encerrava-os no cárcere.
4 Mái rung er di tam táu arsagil, di han arbin mai pinpidan tangrai boh goson erei di han átik ái.
4 Entrementes, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Mái Pilip kes tili rung er di táu, má ái a han solsol hut i kesá bimán rum adi Samaria má ák arbin talas suri Mesaia iatung i narsán matananu.
5 Filipe, descendo à cidade de Samaria, anunciava-lhes a Cristo.
6 Má matananu iatung di alongra sur Pilip má dik mákái tara akiláng a longoi, ki dik paupau alongra suri táit a parai.
6 As multidões atendiam, unânimes, às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele operava.
7 Marán kálámul a mon i sápkin tanián i di, a aliu pas di ái Pilip, má bos sápkin tanián di lala wakwak urami iát sang má dik so alar di. Má marán ákte mat á te kuir páplun i di mái rung mul a sák i kik di, a aliu pas di ái Pilip dik sengsegeng má.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam gritando em alta voz; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Má ngorer matananu tili bimán rum erei a tuan gáu i bál di má dik lala mámás taladeng.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Má kesi kálámul ngisán ái Saimon a lu kis á Samaria, má ákte kis iatung marán á bet má ák lu latlat pasi kálámul, má matananu Samaria di pángáng suri táit a longoi. A tubán kaiang pasi ur on sang ái Saimon ngo ái a kálámul pakta.
9 Ora, havia certo homem, chamado Simão, que ali praticava a mágica, iludindo o povo de Samaria, insinuando ser ele grande vulto;
10 Má matananu no iatung, ái rung a ninir i ngis di má tan piráh piráh, di paupau alongra suri, má dik parai ur on ngo, “Káláu, Koner a Rakrakai Sorsorliu, ákte hut sosih ur main i katbán i git má ákte tar kápán páplun áng kálámul má.”
10 ao qual todos davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande Poder.
11 Má matananu di lu paupau alongra suri, kápkabin marán bung ái Saimon ákte latlat i marán kálámul má dik pángáng on.
11 Aderiam a ele porque havia muito os iludira com mágicas.
12 Má ngo matananu di longrai arbin si Pilip sur Iesu Karisito má lolsit si Káláu, ái rung er di ruruna, tan káláu má boh wák mul, ding kipi arsiu.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, assim homens como mulheres.
13 Mái Saimon mul a ruruna máng kipi arsiu namur, pasi ngorer ák patap i Pilip, má ák lala pánsálngát suri mákái tara akiláng ái Pilip a longoi.
13 O próprio Simão abraçou a fé; e, tendo sido batizado, acompanhava a Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Ami Ierusalem, boh apostolo di longrai ngo ái rung i balis á Samaria dikte ruruna má i pinpidan si Káláu, ki ngorer dik dos pala Petero mái Ioanes uri narsá di.
14 Ouvindo os apóstolos, que estavam em Jerusalém, que Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João;
15 — ausente —
15 os quais, descendo para lá, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo;
16 — ausente —
16 porquanto não havia ainda descido sobre nenhum deles, mas somente haviam sido batizados em o nome do Senhor Jesus.
17 má namur diará oboi lim diar ami iátin lul di keskeskes, ki erár má ák porta i di á Tanián a Pilpil.
17 Então, lhes impunham as mãos, e recebiam estes o Espírito Santo.
18 Mái Saimon tám latlat a mákái ngo Tanián a Pilpil a porta i di ái rung er diar oboi lim diar i iátin lul di, ki ák nem ngo na hul pasi rakrakai er mai pirán tabal,
18 Vendo, porém, Simão que, pelo fato de imporem os apóstolos as mãos, era concedido o Espírito [Santo], ofereceu-lhes dinheiro,
19 mák parai ái Saimon si diar ngoromin, “Awái! Gaur tari bul singing á rakrakai erei suri inak arwat mul suri oboi limang i tan kálámul má Tanián a Pilpil nák porta i di.”
19 propondo: Concedei-me também a mim este poder, para que aquele sobre quem eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Má diar longrai ngorer ki ák bali ur on ái Petero ngoromin, “Á iáu mai kam pirán tabal gaura mosrah tiklik, kabin u hol on ngo iáu arwat suri hul pasi artabar káián ái Káláu mai kam pirán.
20 Pedro, porém, lhe respondeu: O teu dinheiro seja contigo para perdição, pois julgaste adquirir, por meio dele, o dom de Deus.
21 Á iáu káp kam te kuir on á him minái kabin balam kápte a nokwan i mátán táil ái Káláu.
21 Não tens parte nem sorte neste ministério, porque o teu coração não é reto diante de Deus.
22 Una hol kaleng alari kam sápkin holhol erei má unák sung uri narsán ái Konom, má koran nák pah palai kam sápkin er a kis i balam.
22 Arrepende-te, pois, da tua maldade e roga ao Senhor; talvez te seja perdoado o intento do coração;
23 Kabin iau mák iáu ngo balam a káng mai bálsák má á iáu iáu toptop káián sápkin.”
23 pois vejo que estás em fel de amargura e laço de iniquidade.
24 Mái Saimon a kos diar mák parai ngoromin, “Keskam, gaura sung Konom sur iau suri koion á tekesá táit gauráte parai na tapam hut singing.”
24 Respondendo, porém, Simão lhes pediu: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que dissestes sobrevenha a mim.
25 Má ngo ái Petero mái Ioanes diar má te para aposoi tan táit diaráte mákái má diar mánán on sur Iesu má diará arbin talas ur on, ki diar má arbin hanhan mai lain arbin tangrai bos malar i balis á Samaria on á kándiar inan kaleng ur Ierusalem.
25 Eles, porém, havendo testificado e falado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 — ausente —
26 Um anjo do Senhor falou a Filipe, dizendo: Dispõe-te e vai para o lado do Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto. Ele se levantou e foi.
27 — ausente —
27 Eis que um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro, que viera adorar em Jerusalém,
28 má minái ák elkaleng má suri na han uri kán malar, má a kis i kán karis a talkai i hos. Má tátáil erei a lu murmur i sál iamudi, má kán tu wáwás tili buk er a siri ái Aisaia tám worwor tus.
28 estava de volta e, assentado no seu carro, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Ngorer má Tanián a Pilpil ák parai si Pilip ngo, “Una han uri narsán karis imudi má unák láklák pátmi.”
29 Então, disse o Espírito a Filipe: Aproxima-te desse carro e acompanha-o.
30 A longrai ngorer ái Pilip ki ák sangar i rut pátmi tátáil er mák longrai ngo ái kán tu wáwás tili buk er a siri ái Aisaia tám worwor tus. Mái Pilip a gátnai ngo, “Ukte talas má gut suri sálán worwor erei u wásái?”Ái Pilip a sangar i rut pátmi karis káián tátáil til Itiopiá.|alt="Philip approaching officials chariot" src="LB00331B.TIF" size="col" ref="8:30"
30 Correndo Filipe, ouviu-o ler o profeta Isaías e perguntou: Compreendes o que vens lendo?
31 Má tátáil a kosoi ngo, “Kápate artálár singing ngo ina talas ur on. Mái sár ngo tekes na pálási ur singing, ki erár má inak talas.” Má ngorer ák sik pas Pilip áng káusa uramuni iátin karis uri narsán, má diará lu hanhan tangrai sál tiklik.
31 Ele respondeu: Como poderei entender, se alguém não me explicar? E convidou Filipe a subir e a sentar-se junto a ele.
32 Má pokon páp tili Buk Tabu a wásái a ngoromin:
32 Ora, a passagem da Escritura que estava lendo era esta: Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo perante o seu tosquiador, assim ele não abriu a boca.
33 Kálámul minái a rumrum i mátán matananu,
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem lhe poderá descrever a geração? Porque da terra a sua vida é tirada.
34 Má tátáil erei a gálta Pilip ngo, “Arwat una bit iau ngo ái sinih á minái tám worwor tus a worwor suri? A worwor suri sang, ngo a parai lite kálámul?”
34 Então, o eunuco disse a Filipe: Peço-te que me expliques a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de algum outro?
35 Io, mái Pilip a tangkabin pálási tili kuir pinpidan sár kán tu wásái, má mai tan kuir pinpidan tili Buk Tabu mul ák taswai ur singin á lain arbin sur Iesu.
35 Então, Filipe explicou; e, começando por esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a Jesus.
36 Ngo kándiar tungai han be tangrai sál, diar má hut i pokon a mon i mátán pán ái. Má tátáil a parai ngo, “Minái má dan, apong. Iau nem ngo ina kipi arsiu. Dánih be a tur kalar iau má káp ina te kipi arsiu inái?”
36 Seguindo eles caminho fora, chegando a certo lugar onde havia água, disse o eunuco: Eis aqui água; que impede que seja eu batizado?
37 [Mái Pilip a kosoi ngo, “A kuluk. Ngo u ruruna mai kunlán balam no, ki a arwat sár una kipi arsiu.” Má tátáil er a parai ngo, “Áá, iau ruruna ngo ái Iesu Karisito a Natun sang ái Káláu.”]
37 [Filipe respondeu: É lícito, se crês de todo o coração. E, respondendo ele, disse: Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 A be parai ngorer ái tátáil, ki ák artari ur singin kálámul a tipri karis suri ngo na tur be. A be tur sár i karis, ki diar má sosih uradi dan, ngorer mái Pilip ák siwi tátáil er.
38 Então, mandou parar o carro, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Má ngo diar tapam alari dan má sár, káp melek má Tanián ái Káláu ák long pas Pilip ák bokoh alari. Má ngorer tátáil kápte a mák Pilip mul, ái sár áng káusa kaleng uri kán karis má ák sopasun kán inan uradi kán malar mák tuan gas taladeng i bál.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou a Filipe, não o vendo mais o eunuco; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de júbilo.
40 Mái Pilip ák han mákái ngo ákte tapam hut bul i malar á Asdot, pasi ák turpasi arbin iatung mák lu hanhan arkaliut mai arbin suri lain arbin uri tan malar átik á Sisaria.
40 Mas Filipe veio a achar-se em Azoto; e, passando além, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.