Atos 5
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA
1 — ausente —
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 — ausente —
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Mái Petero a mákái ngorer mák parai singin ngoromin,
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Tungu kápte be u sirai kam bim, wa kaiam masik sang. Má namur má, ngo ukte sirai, ki kaiam sang á pirán tabal, má ngorer á iáu sang u kátlán i pirán erei ngorer u nem on. Má suri dáh u hol on ngo una longoi ngoromin? Angagur minái u longoi, kápte ngo u agur gim, wa u agur Káláu sang!”
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 — ausente —
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 — ausente —
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Mái Sapaira, kán wák ái Ananias, kápate mánán i táit a tapam hut. Ki ngorer, namur sár ngo atul i awa ákte rah, ák solsol hut mul uratung i rum er a kis ái ái Petero.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Mái Petero a mákái, má ngorer ák gáltai ngoromin, “Una para talsai singing ngo ngádáh, minái sár á lálám i pirán tabal er á iáu mái kam pup gaur top on tili bim gaur sirai?” Mái Sapaira a kosoi ngo, “Áá, erei sár á lálám i pirán giur top on.”
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ái Petero a longrai ngorer má ák parai ngoromin, “Suri dáh gaur mokson mángát suri gaura tohoi Tanián ái Káláu? Gaur hol on ngo kápnate kosoi kamur angagur, be? Mákái, tan kálámul dikte tahun pala kam pup, di imunang i mátán sál má da kip iáu uranang i tarang án minat má dák tahun iáu mul!”
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Má káp melek ái Sapaira a bámrus uradi bim i mátán táil ái Petero ák mat. Má tan kaukak er di kusak má dik mákái ngo ákte mat mul ái Sapaira, ki ngorer di kip pasi uranang i tarang án minat má dik tahni i risán i kán pup.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Má tan tám ruruna no á Ierusalem mái rung mul di longrai arbin sur Ananias mái kán wák, di no sang, tilik ráuráuwas má mátut a bonta di.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 I bos bung minái, ái Káláu a longoi marán akiláng i katbán matananu mai limán bos apostolo. Má bos tám ruruna no di lu han suri hau talum iatung i kuir rumán osmapak di utngi ngo Kahkah si Solomon.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Matananu di lu hol apakta i tan tám ruruna erei, mái sár ái rung kápdite ruruna, di lu bunbun suri kusak tiklik mam di.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Mái sár ák lu marmarán hanhan á tan káláu má tan wák di ruruna i Konom, má lálám i di no á tan tám ruruna ák lala marán.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Tan apostolo kandi tu longoi sang i bos akiláng ngorer, pasi matananu di kip rung er di sasam uratung i sál má dik pálas kim uri di suri dik bopbop on nana Petero. Mái Petero a láklák mák top i di dik liu. Mái rung kápate arwat ngo na top i di, ki pákpák i Petero na kip di á te suri dák liu kuluk.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Má tilik matananu mul tili tan malar pátmi bimán rum á Ierusalem di han. Di kip rung di sasam mái rung er a kis i di á sápkin tanián, má tan apostolo dik aliu pas di no.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Má namur tám osmapak táil tiklik mai rang turán, di á tan Sadukaio, di lala bálsák uri tan apostolo,
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 má ngorer dik tola pas di má dik akusak di i rumán batbat kalar.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Mái sár i libung, kesi angelo káián ái Konom a soura si di mák pasbat i rumán batbat kalar mák aso pala di.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 Má namur a parai si di ngoromin, “Gama han urami rumán osmapak má gamák arbin talas singin matananu iatung suri bos táit no ur on á hutngin liu minái gam áslai.”
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Má tan apostolo di longrai worwor káián angelo ki dik han má. Má arasa uri kábungbung, di solsol hut iatung i rumán osmapak má dik turpasi mul i atintini matananu.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Má ngorer tan tám mákmák kalar di han suri long pas di. Mái sár ngo di kusak iatung i rumán batbat kalar, bos apostolo di bokoh, má ngorer di kaleng uri narsán tan kálámul pakta má dik atatir ngo,
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Gimáte hut i rumán batbat kalar, má gimá mákái boh tám ololoh di sámtur pagas, má gimá mákái tan mátán sál a batbat mul. Ái sár ngo gim pasbat i bos mátán sál má gimá sol urami polgon, kápgimte mákái tekesi kálámul.”
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Má pákánbung di be longrai ngorer á bos pakpakta kán tám osmapak má pakpakta kándi tan tám mákmák kalar, a lala ser i kandi hol suri ngo ngádáh a hut ngoi á táit min.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Kándi tu holhol be ngorer, má kesi kálámul a hut iatung má ák parai si di ngo, “Tan kálámul gam obop di i rumán batbat kalar nabung, wa di imi má i rumán osmapak dik lu atintini matananu mul!”
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Io, di longrai ngorer, má pakpakta kándi tan tám mákmák kalar a long pasi rang táir má dik han má dik long pasi tan apostolo kaleng uratung i rumán kis talum. Má tan tám mákmák kalar erei kápte di talka rápsa pasi tan apostolo kabin di mátut suri matananu da káp bás di mai hat, má ngorer di tu lain lam pas di sár uratung i rum di kis ái á tan kálámul pakta.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Tan tám mákmák kalar di long pasi tan apostolo uratung i rumán kis talum ngorer, má dik atur di i mátán táil i kaunsel kán tan Iudáiá. Má namur tám osmapak táil a gálgálta i di
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 mák parai ngoromin, “Gimáte wor rakrakai uri gam suri koion gama bali atintini matananu mul suri kálámul er, ái sár kápte gam taram i gim! Mákái táit gamáte longoi! Gamáte bonta noi bimán rum á Ierusalem mai kamu aratintin, má gamá atiutiu gim mai dárán ái koner ngo a kángim talar á kán minat!”
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mái Petero má tan apostolo di longrai worwor er má ding kosoi ngoromin ngo,
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ái Káláu káián rang támin i git a aptur kalengna Iesu alari minat, ái koner gam bás páptai iamuni naul páspáng ák mat.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 Má ái, ái Káláu ák sángwái urami narsán i kiskis pakta tili limán mingin. Ái Káláu a ilwa pasi suri áng kabisit kángit má kángit Tám Araliu mul. Má ákte pasbat i sál suri git á matananu Iudáiá gita hol kaleng mái Káláu na pah palai kángit tan sápkin.
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Má tan táit erei, gim sang gimáte mákái, má gimá para talsai ngo a támin. Má Tanián a Pilpil mul, koner ái Káláu ákte tari si rung di lu taram on, ái mul a lu para talsai ngo a támin á bos táit erei.”
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Má tan kálámul pakta erei di longrai worwor kandi á bos apostolo má dik lala mos sáksák sang, má dik hol on ngo da sá bing di.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Má kesi kálámul iatung, ngisán ái Gamaliel, kesi Parisaio má a tám aratintin uri nagogon, má matananu no til Iudáiá di lu rumrum on mul. Ái Gamaliel a aptur i katbán i di mák parai ngo da aso palai be bos apostolo uranang i malar arwat mai mudán pákánbung sár suri nák worwor.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 Má namur a ot inau ur singin tan kálámul pakta ngoromin,
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 Ur tungu sár, ái koner si Tiudas a aptur má áng kaiang pasi ngo ái sang a kálámul pakta, má ngorer ák iang talmi marán kálámul di arwat mai ahat i mar dik rang táir. Má namur di up bing Tiudas ák mat, ki rang táir no dik tam sara má kándi him ák tu wáráh sár.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Má namur bul kesi kálámul sang a aptur, má ái mul a kaiang pasi ngo a kálámul pakta. Kálámul er ái Iudas a kakun Galiláiá, má a táilnai matananu er di mur on mai tatalen án abulbul i pákánbung án kip ngis. Má namur dik up bingi ák mat, má rang táir no di tam han sara.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 “Má minái suri tan kálámul imunang, iau parai si gam ngo gama káksia di dák han. Ngo kándi him ákte aptur tili holhol kán kálámul sár, ki na han bokoh pas má!
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Mái sár ngo kándi him a aptur tili holhol si Káláu, káp gama te arwat suri tur kalar di. Má ngo him si Káláu, ki gama ololoh suri gama mák arup keleh mam Káláu!”
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Io, tan kálámul pakta erei di longrai worwor án inau si Gamaliel má dik sormángát suri. Má ngorer dik bin pas kalengnai bos apostolo má dik tas di, má namur di tur kalar di ngo koion má da bali arbin mul mai ngisán ái Iesu, ki dik pálás pala di má dik han.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Má pákánbung tan apostolo di han alari kis talum erei, di lala laes kabin di mákái ngo ái Káláu a wás pas di ngo di arwat suri áslai arabilbiling sur Iesu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Má ngorer tan apostolo kápdite aunges suri arbin. Bosbos bung no di atintini matananu iatung i pelbut án rumán osmapak má narsán tan kálámul i kándi boh rum mul, má dik arbin talas mai lain arbin sur Iesu ngo ái á Mesaia.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.