Atos 5
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF
1 — ausente —
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 — ausente —
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Mái Petero a mákái ngorer mák parai singin ngoromin,
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 Tungu kápte be u sirai kam bim, wa kaiam masik sang. Má namur má, ngo ukte sirai, ki kaiam sang á pirán tabal, má ngorer á iáu sang u kátlán i pirán erei ngorer u nem on. Má suri dáh u hol on ngo una longoi ngoromin? Angagur minái u longoi, kápte ngo u agur gim, wa u agur Káláu sang!”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 — ausente —
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 — ausente —
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Mái Sapaira, kán wák ái Ananias, kápate mánán i táit a tapam hut. Ki ngorer, namur sár ngo atul i awa ákte rah, ák solsol hut mul uratung i rum er a kis ái ái Petero.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Mái Petero a mákái, má ngorer ák gáltai ngoromin, “Una para talsai singing ngo ngádáh, minái sár á lálám i pirán tabal er á iáu mái kam pup gaur top on tili bim gaur sirai?” Mái Sapaira a kosoi ngo, “Áá, erei sár á lálám i pirán giur top on.”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ái Petero a longrai ngorer má ák parai ngoromin, “Suri dáh gaur mokson mángát suri gaura tohoi Tanián ái Káláu? Gaur hol on ngo kápnate kosoi kamur angagur, be? Mákái, tan kálámul dikte tahun pala kam pup, di imunang i mátán sál má da kip iáu uranang i tarang án minat má dák tahun iáu mul!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Má káp melek ái Sapaira a bámrus uradi bim i mátán táil ái Petero ák mat. Má tan kaukak er di kusak má dik mákái ngo ákte mat mul ái Sapaira, ki ngorer di kip pasi uranang i tarang án minat má dik tahni i risán i kán pup.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Má tan tám ruruna no á Ierusalem mái rung mul di longrai arbin sur Ananias mái kán wák, di no sang, tilik ráuráuwas má mátut a bonta di.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 I bos bung minái, ái Káláu a longoi marán akiláng i katbán matananu mai limán bos apostolo. Má bos tám ruruna no di lu han suri hau talum iatung i kuir rumán osmapak di utngi ngo Kahkah si Solomon.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Matananu di lu hol apakta i tan tám ruruna erei, mái sár ái rung kápdite ruruna, di lu bunbun suri kusak tiklik mam di.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Mái sár ák lu marmarán hanhan á tan káláu má tan wák di ruruna i Konom, má lálám i di no á tan tám ruruna ák lala marán.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Tan apostolo kandi tu longoi sang i bos akiláng ngorer, pasi matananu di kip rung er di sasam uratung i sál má dik pálas kim uri di suri dik bopbop on nana Petero. Mái Petero a láklák mák top i di dik liu. Mái rung kápate arwat ngo na top i di, ki pákpák i Petero na kip di á te suri dák liu kuluk.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Má tilik matananu mul tili tan malar pátmi bimán rum á Ierusalem di han. Di kip rung di sasam mái rung er a kis i di á sápkin tanián, má tan apostolo dik aliu pas di no.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Má namur tám osmapak táil tiklik mai rang turán, di á tan Sadukaio, di lala bálsák uri tan apostolo,
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 má ngorer dik tola pas di má dik akusak di i rumán batbat kalar.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Mái sár i libung, kesi angelo káián ái Konom a soura si di mák pasbat i rumán batbat kalar mák aso pala di.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 Má namur a parai si di ngoromin, “Gama han urami rumán osmapak má gamák arbin talas singin matananu iatung suri bos táit no ur on á hutngin liu minái gam áslai.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Má tan apostolo di longrai worwor káián angelo ki dik han má. Má arasa uri kábungbung, di solsol hut iatung i rumán osmapak má dik turpasi mul i atintini matananu.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Má ngorer tan tám mákmák kalar di han suri long pas di. Mái sár ngo di kusak iatung i rumán batbat kalar, bos apostolo di bokoh, má ngorer di kaleng uri narsán tan kálámul pakta má dik atatir ngo,
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 “Gimáte hut i rumán batbat kalar, má gimá mákái boh tám ololoh di sámtur pagas, má gimá mákái tan mátán sál a batbat mul. Ái sár ngo gim pasbat i bos mátán sál má gimá sol urami polgon, kápgimte mákái tekesi kálámul.”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Má pákánbung di be longrai ngorer á bos pakpakta kán tám osmapak má pakpakta kándi tan tám mákmák kalar, a lala ser i kandi hol suri ngo ngádáh a hut ngoi á táit min.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Kándi tu holhol be ngorer, má kesi kálámul a hut iatung má ák parai si di ngo, “Tan kálámul gam obop di i rumán batbat kalar nabung, wa di imi má i rumán osmapak dik lu atintini matananu mul!”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Io, di longrai ngorer, má pakpakta kándi tan tám mákmák kalar a long pasi rang táir má dik han má dik long pasi tan apostolo kaleng uratung i rumán kis talum. Má tan tám mákmák kalar erei kápte di talka rápsa pasi tan apostolo kabin di mátut suri matananu da káp bás di mai hat, má ngorer di tu lain lam pas di sár uratung i rum di kis ái á tan kálámul pakta.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Tan tám mákmák kalar di long pasi tan apostolo uratung i rumán kis talum ngorer, má dik atur di i mátán táil i kaunsel kán tan Iudáiá. Má namur tám osmapak táil a gálgálta i di
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 mák parai ngoromin, “Gimáte wor rakrakai uri gam suri koion gama bali atintini matananu mul suri kálámul er, ái sár kápte gam taram i gim! Mákái táit gamáte longoi! Gamáte bonta noi bimán rum á Ierusalem mai kamu aratintin, má gamá atiutiu gim mai dárán ái koner ngo a kángim talar á kán minat!”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Mái Petero má tan apostolo di longrai worwor er má ding kosoi ngoromin ngo,
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Ái Káláu káián rang támin i git a aptur kalengna Iesu alari minat, ái koner gam bás páptai iamuni naul páspáng ák mat.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Má ái, ái Káláu ák sángwái urami narsán i kiskis pakta tili limán mingin. Ái Káláu a ilwa pasi suri áng kabisit kángit má kángit Tám Araliu mul. Má ákte pasbat i sál suri git á matananu Iudáiá gita hol kaleng mái Káláu na pah palai kángit tan sápkin.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Má tan táit erei, gim sang gimáte mákái, má gimá para talsai ngo a támin. Má Tanián a Pilpil mul, koner ái Káláu ákte tari si rung di lu taram on, ái mul a lu para talsai ngo a támin á bos táit erei.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Má tan kálámul pakta erei di longrai worwor kandi á bos apostolo má dik lala mos sáksák sang, má dik hol on ngo da sá bing di.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Má kesi kálámul iatung, ngisán ái Gamaliel, kesi Parisaio má a tám aratintin uri nagogon, má matananu no til Iudáiá di lu rumrum on mul. Ái Gamaliel a aptur i katbán i di mák parai ngo da aso palai be bos apostolo uranang i malar arwat mai mudán pákánbung sár suri nák worwor.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Má namur a ot inau ur singin tan kálámul pakta ngoromin,
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Ur tungu sár, ái koner si Tiudas a aptur má áng kaiang pasi ngo ái sang a kálámul pakta, má ngorer ák iang talmi marán kálámul di arwat mai ahat i mar dik rang táir. Má namur di up bing Tiudas ák mat, ki rang táir no dik tam sara má kándi him ák tu wáráh sár.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Má namur bul kesi kálámul sang a aptur, má ái mul a kaiang pasi ngo a kálámul pakta. Kálámul er ái Iudas a kakun Galiláiá, má a táilnai matananu er di mur on mai tatalen án abulbul i pákánbung án kip ngis. Má namur dik up bingi ák mat, má rang táir no di tam han sara.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 “Má minái suri tan kálámul imunang, iau parai si gam ngo gama káksia di dák han. Ngo kándi him ákte aptur tili holhol kán kálámul sár, ki na han bokoh pas má!
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Mái sár ngo kándi him a aptur tili holhol si Káláu, káp gama te arwat suri tur kalar di. Má ngo him si Káláu, ki gama ololoh suri gama mák arup keleh mam Káláu!”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Io, tan kálámul pakta erei di longrai worwor án inau si Gamaliel má dik sormángát suri. Má ngorer dik bin pas kalengnai bos apostolo má dik tas di, má namur di tur kalar di ngo koion má da bali arbin mul mai ngisán ái Iesu, ki dik pálás pala di má dik han.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Má pákánbung tan apostolo di han alari kis talum erei, di lala laes kabin di mákái ngo ái Káláu a wás pas di ngo di arwat suri áslai arabilbiling sur Iesu.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Má ngorer tan apostolo kápdite aunges suri arbin. Bosbos bung no di atintini matananu iatung i pelbut án rumán osmapak má narsán tan kálámul i kándi boh rum mul, má dik arbin talas mai lain arbin sur Iesu ngo ái á Mesaia.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.