Atos 11

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tan apostolo má tan tám ruruna ami balis á Iudáiá di longrai arbin suri rung tili risán mul ngo dikte ruruna i pinpidan si Káláu.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Má on á malar á Ierusalem, bos kakun Iudáiá dikte ruruna i Iesu, di lala tur besang i nagogon má dik hol on ngo sinih na ruruna i Iesu, na kut aririu mul. Má ngorer i pákánbung ái Petero a aptur pas til Sisaria mák han tapam hut ami Ierusalem, di para sáksáknai ngoromin,
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 “Be, á iáu erei u kis án asir i rum kándi ái rung kápte kut aririu i di má uk namnam tiklik mam di?”
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Io, mái Petero a kos di ngo, “Áá, a támin iau longoi ngorer.” Má ák turpasi taswai tan táit keskeskes narsá rung iatung ngorer ákte purut ngoi,
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 má a parai ngoro minái,
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 Iak tiktikon urami polgon sepen kaen erei má a tuan káng mai toltolom ololas a tam uri narsá git á boh Iudáiá suri ani. Te táit ahat i kik di, má tan rokoi, má te táit di kárkap adi bim, mái rung di sehel mai bál di, má toltolom man tili armongoh.
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 Iau alongra má iak longrai kaungán kes a parai ngoromin singing, ‘Petero, tan ololas erei u mákái, aptur má unák up bing te má unák ani.’
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Mái sár iak parai ngo, ‘Auh, Konom! Kápate arwat muswan sang ngo ina longoi ngorer! Káp iau te lu ani tekesi durwán namnam be.’
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 Má i áruán pákán kaungán kes er tilami bát a parai singing ngo, ‘Koion una utngi táit ái Káláu ákte apilpilái ngo a durwán táit.’
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Má ngo kángiur tu arkipkip mai worwor ngorer atul á pákán, ki káp melek sár mul má sepen kaen erei a tapam kaleng urami bát.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 “Má i pákánbung sang erei, atul á kálámul dikte dos pala ditul til Sisaria sur iau, ditul má te sámtur i mátsálán rum er iau kis ái.
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 Má Tanián a Pilpil a parai singing ngo, ‘Saimon, atul á kálámul idi malar, ditul gálta sur iáu. Koion na ru i kam hol suri han mam ditul kabin á iau sang iakte dos pala ditul.’ Má i kábungbung on, gimhat aptur tiklik til Iopa ur Sisaria, má awon á tám ruruna minái til Iopa gim no. Má ngo gim hut á Sisaria, gimá sol uri rum si Konilius.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Má ngo gimáte sol no urami polgon rum, ái Konilius a taswai ur si gim ngo a mákái angelo a sámtur i mátán táil anang i kán rum, má angelo a parai singin ngo, ‘Konilius, una dos pala te kálámul uradi Iopa má gálgálta suri kesi kálámul ngisán ái Saimon Petero.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 Ái kálámul minái na hut mai lain arbin narsá gam má nák arbin má gamák ruruna, má ngorer ái Káláu na aliu iáu má di no erei i kam rum.’
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 “Má iak turpasi arbin má sár ngorer, má Tanián a Pilpil a hut sosih mák porta i di no ái rung er di longrai ngorer sár mul a hut sosih ur si git tungu i bungán Pentikos.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Erei má iak han hol pasi worwor si Konom a parai ngo, ‘Ái Ioanes Tám Arsiu a arsiu mai dan sár. Mái sár á gam má, ái Káláu na siu gam mai Tanián a Pilpil.’
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ákte talas má narsá git ngo ái Káláu a tari si rung tili risán á matngan artabar sár mul ngorer ákte tari si git i pákánbung git ruruna i Konom Iesu Karisito. Iau mákái ngorer má iak ilmi ngo a lain táit suri ina mur i nemnem si Káláu ngorer.”
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Má ngo di longrai worwor ngorer, ák rah sár á kándi bál mos má dik para agas Káláu má dik parai ngoromin, “Onin pala sang ái Káláu ákte pasbat i sál si rung tili risán mul suri ngo da hol kaleng má dák otoi liu!”
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Má tungu i pákánbung di bás bing Sitiwen má, tilik lala arabilbiling a tapam hut. Bos tám ruruna dikte tam táu arsagil til Ierusalem má dik han sara uri tan kuir. Te di han átik á balis á Ponisia, má te sang di han uri sim á Saipárás, má te di han uri malar á Antiok. Má ái rung minái di lu arbin mai pinpidan tangrai bos malar erei, mái sár di lu arbin uri narsán tan Iudáiá masik.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Má te tili di, tan kálámul sang til Saipárás má til Sairini, di han uri malar á Antiok má dik turpasi arbin mai lain arbin sur Konom Iesu uri narsá di ái rung tili risán mul.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Má rakrakai káián ái Káláu a kis tiklik mam di, má ngorer marán tili di ái rung tili risán di ruruna i arbin má dik tapriu uri narsán ái Konom.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Má ngo arbin suri dánih a hut i malar á Antiok a tasi talngá di á bos tám ruruna ami Ierusalem, ki dik dos pala Banabas uranang Antiok suri mánán pasi ngo a támin i táit di longrai.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Má ngo a hut á Antiok má ák mákái ngo ái Káláu a lala asosah i di, a gas i bál mák inau i di suri da muswan pagas mai kunlán bál di uri narsá Konom.
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Ái Banabas a lain kálámul sang, má a atu i kán ruruna má a káng mai Tanián a Pilpil mul, má ngorer marán dik turpasi mur i Konom.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Má namur ái Banabas ák han uranang Tarsus mák lala ser sur Saulo,
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 má ngo ákte han bana pas Saulo, ki ák lam pas kalengnai uradi Antiok suri tángni i arbin mai lain arbin sur Iesu. Má arwat mai kesá kunlán bet, ái Banabas mái Saulo diar lu kis tiklik mai bos tám ruruna má atintini tilik lala matananu. Má i malar á Antiok a mulán pákán di utngi bos tám ruruna mai Kiristien, sálán ngo ‘kálámul a mur muswan i Iesu Karisito’.
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Má i pákánbung sang minái, te á kálámul a mon i kándi artabar suri mánán tusi midán ái Káláu di aptur má dik sosih tilami Ierusalem má dik han uranang Antiok.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Má i pákánbung án lotu, kes tili di ngisán ái Agabus a sámtur i katbán i di, má mai rakrakai káián Tanián a Pilpil ák para tusi tilik taul itol na bontai marán kuir i naul matmatngan pokon. Má tilik taul itol minái a tapam hut i pákánbung a nagogon ái Kalaudius ada Rom.
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Ngo tan tám ruruna á Antiok di longrai worwor tus si Agabus ngorer, ki dik hol pasi suri ngo keskeskesá kálámul na tari kán artabar artálár mai ngorer a kis ngoi. Ngorer tan konom di tari marán, má tan piráh piráh di tari mudán sár. Má artabar minái uri tángni bos tám ruruna di sáhár di kis i balis á Iudáiá.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Má ngo dikte lápka talum noi kándi artabar, ki dik sua tari si Banabas mái Saulo suri diara kipi má tari singin rung di táilnai bos tám ruruna ami Ierusalem.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.