Atos 10

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Má on á malar Sisaria, kesi lala boh tám arup di lu kis iatung. Má boh tám arup erei di utngi mai ‘Boh Tám Arup til Itali’. Má kesi tátáil tili katbán i di ngisán ái Konilius, a kátlán i kesá mar á boh tám arup iatung i malar erei.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Ái Konilius tiklik mai rung no di lu kis i kán rum, di lotu mai muswan narsán ái Káláu kán tan Iudáiá. Má a lu balbal tángni tan kálámul til Iudáiá di sáhár, má a lu balbal sung uri narsán ái Káláu.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Kesá bung má, mamudi má nas, ákte tul á pákánbung má, mái Konilius a mákái kesá mákmák. Má i mákmák erei a mák tusi angelo káián ái Káláu a han narsán mák ágái ngo, “Konilius!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Má ái a lala mákái angelo erei má ák ráuráuwas mák parai ngo, “Be, dánih?”
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kesá kálámul onin a lu kiskis i malar á Iopa má ngisán kálámul er ái Saimon, kesi ngisán mul ái Petero. Una dos pala te kálámul dák lam pasi ur main i narsam.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Má kálámul minái a lu kis i rum káián ái kán kes ngis, ái Saimon sang mul. Ái Saimon minái a lu timtiman kápán ololas suri da longoi reureu mai, má ái ái koner a atri kán rum pátmi lontas.”
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Io, má ngo angelo erei a worwor mam Konilius ákte han pas má alari, ki namur ái Konilius ák bin pasi aru i kán tám arardos mai kesá tám arup mul a tám artangan káián má a lu lotu mai muswan uri narsán ái Káláu.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Mái ruktul erei a bin pas ditul ái Konilius. Ditul han uri narsán má ák bit ditul suri tan táit no ákte tapam hut singin, ki erár má ák dos pala ditul uradi Iopa má ngorer ditulá turpasi kánditul inan.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 I arasa ur latiu, nas a kis lul tur má, atul á kálámul si Konilius kánditul tu láklák be tangrai sál pátmi malar á Iopa. Kánditul tu láklák be ngorer, mái Petero a tapam urami iátin rum er a kis on. Rum er a leplep i ungán, má ngorer ák sa uramuni iátin suri sung.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Ái Petero a lala matpám mák nem i an te táit, má i pákánbung di eran be i namnam, ái Petero a mákái kesi mákmák.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 A mákái naul bát a pasbat, mák mákái kesi táit a ngoro sepen kaen ngorer di top i ahat á goson má dik asosih on tilami naul bát ur main i naul bim.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Sepen kaen erei a káng mai toltolom ololas erei a tam uri narsá di á boh Iudáiá suri ani. Te á táit ahat i kik di, má te á táit di káukáu adi bim, mái rung di sehel mai bál di, má toltolom man mul tili armongoh.Ái Petero a mákái mákmák.|alt="Peter’s vision" src="RT0006.tif" size="col" ref="10:12"
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Má kaungán kes a parai ngoromin singin, “Petero, tan ololas erei u mákái, aptur má unák up bing te má unák ani.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mái Petero a kosoi ngoromin, “Auh, Konom! Kápate arwat muswan sang suri ina longoi ngorer! Káp iau te lu an tekesi durwán táit.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Má i áruán pákán kaungán kes er a parai ngoromin singin, “Koion una utngi táit ái Káláu ákte apilpilái ngo a durwán táit.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Kándiar tu arkipkip mai worwor ngorer atul á pákán, ki káp melek sár mul má sepen kaen erei a tapam kaleng urami bát.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Ngo ái Petero kán tu ngátngát sálán mákmák er a mákái, atul á kálámul er a dos pala ditul ái Konilius dituláte mánán pasi rum si Saimon singin te kálámul er ditul gátna di, ki ditul má han sámtur i mátsálán rum er.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ditulá aráng má gátna ngo, “Be, tekesá asir ngisán ái Saimon Petero almainái i narsá gam?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ái Petero kán tu kis án hol besang suri mákmák, má Tanián a Pilpil a parai singin ngo, “Saimon, atul á kálámul idi malar, ditul gátna sur iáu.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Aptur má unák sosih uradi lal sur ditul. Má koion na ru i kam hol suri han tiklik mam ditul, kabin á iau sang iakte dos pala ditul ur main i narsam.”
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ái Petero a aptur mák sosih uradi lal sur ditul mák parai si ditul ngo, “Wa, á iau sár á kálámul gamtul ser suri. Dánih á káplabin á kamutul inan ur main?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Atul á kálámul er ditul má kosoi ngo, “Gimtul han tilanang Sisaria singin kesi tátáil kán tan tám arup. Ninsin a nokwan uri mátán ái Káláu má a lu lotu mai muswan uri narsán, má ái di lu mák ilmi ngo a lain kálámul má dik lu rumrum on á matananu Iudáiá. Ngisán ái Konilius, má nabung sár angelo si Káláu a parai singin suri gima sik pas iáu uranang i kán rum suri nák longrai dánih una parai singin.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Mái Petero a longrai kánditul worwor ngorer má ák parai si ditul ngo, “A kuluk. Gamtula bop be main, má latiu giták aptur uranang Sisaria.”
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Má ngo ákte arasa má bul, ki dik han solsol hut má á Sisaria ái Petero di. Mái Konilius a tungai mákmák kursál sur di, má ákte el pasi rang buhán má tan lain rang turán, di no di kis mona Petero dihat.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Má ngo ái Petero a láklák suri ngo na kusak sár, ái Konilius a mákái ki ák sangar i láklák suri banai, ngorer ák pur dirtapul mák lotu uri narsá Petero.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Mái sár ái Petero a top pasi limán ái Konilius mák parai singin ngo, “Salaptur, iau kálámul bia sár ngorer i iáu.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mái Petero diar tungai wor be ái Konilius iatung i mátán rum, má namur diará sol urami polgon rum, mái Petero a mákái lala matananu dikte hau talum monai iatung.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Mái Petero a mákái ngorer mák parai narsán matananu erei ngo,
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Má ngorer kápate ru i kak hol erei ngo u artari pas iau, má iau minái má. Má inái iau nem ina gálta iáu ngo dánih gam nem on ina longoi narsá gam?”
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Mái Konilius a kosoi ngo,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 mák sanglái ngisang ngo, ‘Konilius! A gas i bál ái Káláu mai tan sung kaiam má kam artangan uri narsán bos sáhár, má inái ái Káláu a kosoi uri narsam.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ngorer una dos palai te kálámul uradi Iopa suri kesi kálámul ngisán ái Saimon Petero. Kálámul minái a asir a lu kiskis i rum káián ái Saimon, koner a lu timani kápán ololas, má a atri kán rum pátmi lontas.’
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Má ngo iakte longrai ngorer, iau sangar sár i artari sur iáu, má a tuan kuluk sang ngo ukte hut má. Gim no minái gimáte hau talum i mátán táil ái Káláu, má gimá kis monai te táit ngorer ái Konom ákte artari pas iáu suri una parai si gim inái.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Io, mái Petero a mák ilmi ngo lala támin táit má a taun á minái, má ngorer ák turpasi atalsai uri narsá di ngoromin,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mái sár a mángát pasi matananu tili naul matmatngan pokon no, ái rung er ninsi di a nokwan uri mátán ái Káláu má di lu lotu muswan uri narsán. Páksiai ngo di tili kabinhun dáh, a hol pas di no.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Má minái á midán ái Káláu a tarwai uri narsán matananu Israel. Ái á lain arbin a ngoro minái ngo ái Iesu Karisito, Konom káián matananu no, ákte pam kes i git mam Káláu má ngorer gitá kis i lalin kán moloh ái Káláu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Gam talas ur on á tara támin táit a tapam hut main i kunlán balis á Iudáiá. A tangkabin á Galiláiá sang namurwai pákánbung erei ái Ioanes a lu arbin suri tatalen án arsiu.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 A ngoromin. Ái Iesu til Nasaret, ái Káláu a ilwa pasi suri him má ák asosah on mai Tanián a Pilpil má mai rakrakai. Áá, ái Káláu a tiklik mai, má ngorer a han arkaliut uri tan kuir, ák longoi lain artangan uri narsán bos kálámul mák aliu pas di ái rung er a taun pápta di ái Satan.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Má gim sang á tan apostolo gim lu apapos uri tan táit no ákte longoi ami Ierusalem má i boh malar no i balis á Iudáiá. Má gim apapos mul suri tan táit a tapam hut singin erei tan kálámul di top pasi má dik sá bingi mai ariuriwi iamuni kubau kus.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mái sár ái Káláu a salaptur kalengnai tili minat i átuil bung má ák tur soura.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 A arinngas uri narsá gim ái rung sár ái Káláu ákte ilwa pas gim tungu, suri namur gima arbin talas ur on. Kápate tur soura singin matananu no, kápte. Gim masik sár gim namnam má ngin tiklik mai namurwai kán aptur kaleng, á gim sár gimáte mákái.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Má ngorer ái Iesu a ngángsa gim suri arbin mai lain arbin narsán matananu, má suri atalsai singin matananu ngo ái sang ái koner ái Káláu ákte tulsai suri na nagogon i di ái rung di liu be mái rung dikte mat mul.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Má bos tám worwor tus no hirá di worwor talas ur on ngoromin ngo a artálár suri ái Káláu na pah palai kángit tan sápkin tatalen kabin i táit a longoi. Ngorer ái sinih na ruruna on, ái Káláu na pah palai sang i kán sápkin alari.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ái Petero kán tu parai tan worwor erei be, má i pákánbung sang erei Tanián a Pilpil ák hut sosih mák porta i di no ái rung di longrai pinpidan si Káláu er a parai ái Petero.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 “Ái Káláu a tari Tanián a Pilpil ur si git á tan Iudáiá tungu. Má onin ákte tari mul si di ái rung tili risán minái. Má ngorer gita tur kalar di suri dáh? Onin gita siu di sár mai dan suri akiláng i di ngo ái Káláu ákte siu táilna di mai Tanián a Pilpil.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 Má ngorer ák parai si di suri ding kipi arsiu i ngisán ái Iesu Karisito. Má ngo dikte kipi arsiu ngorer, ki dik sung pápta Petero suri na kis tiklik mam di pas te na is á bung mul.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.