Atos 10

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Má on á malar Sisaria, kesi lala boh tám arup di lu kis iatung. Má boh tám arup erei di utngi mai ‘Boh Tám Arup til Itali’. Má kesi tátáil tili katbán i di ngisán ái Konilius, a kátlán i kesá mar á boh tám arup iatung i malar erei.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ái Konilius tiklik mai rung no di lu kis i kán rum, di lotu mai muswan narsán ái Káláu kán tan Iudáiá. Má a lu balbal tángni tan kálámul til Iudáiá di sáhár, má a lu balbal sung uri narsán ái Káláu.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Kesá bung má, mamudi má nas, ákte tul á pákánbung má, mái Konilius a mákái kesá mákmák. Má i mákmák erei a mák tusi angelo káián ái Káláu a han narsán mák ágái ngo, “Konilius!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Má ái a lala mákái angelo erei má ák ráuráuwas mák parai ngo, “Be, dánih?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Kesá kálámul onin a lu kiskis i malar á Iopa má ngisán kálámul er ái Saimon, kesi ngisán mul ái Petero. Una dos pala te kálámul dák lam pasi ur main i narsam.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Má kálámul minái a lu kis i rum káián ái kán kes ngis, ái Saimon sang mul. Ái Saimon minái a lu timtiman kápán ololas suri da longoi reureu mai, má ái ái koner a atri kán rum pátmi lontas.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Io, má ngo angelo erei a worwor mam Konilius ákte han pas má alari, ki namur ái Konilius ák bin pasi aru i kán tám arardos mai kesá tám arup mul a tám artangan káián má a lu lotu mai muswan uri narsán ái Káláu.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Mái ruktul erei a bin pas ditul ái Konilius. Ditul han uri narsán má ák bit ditul suri tan táit no ákte tapam hut singin, ki erár má ák dos pala ditul uradi Iopa má ngorer ditulá turpasi kánditul inan.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 I arasa ur latiu, nas a kis lul tur má, atul á kálámul si Konilius kánditul tu láklák be tangrai sál pátmi malar á Iopa. Kánditul tu láklák be ngorer, mái Petero a tapam urami iátin rum er a kis on. Rum er a leplep i ungán, má ngorer ák sa uramuni iátin suri sung.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Ái Petero a lala matpám mák nem i an te táit, má i pákánbung di eran be i namnam, ái Petero a mákái kesi mákmák.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 A mákái naul bát a pasbat, mák mákái kesi táit a ngoro sepen kaen ngorer di top i ahat á goson má dik asosih on tilami naul bát ur main i naul bim.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Sepen kaen erei a káng mai toltolom ololas erei a tam uri narsá di á boh Iudáiá suri ani. Te á táit ahat i kik di, má te á táit di káukáu adi bim, mái rung di sehel mai bál di, má toltolom man mul tili armongoh.Ái Petero a mákái mákmák.|alt="Peter’s vision" src="RT0006.tif" size="col" ref="10:12"
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Má kaungán kes a parai ngoromin singin, “Petero, tan ololas erei u mákái, aptur má unák up bing te má unák ani.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Mái Petero a kosoi ngoromin, “Auh, Konom! Kápate arwat muswan sang suri ina longoi ngorer! Káp iau te lu an tekesi durwán táit.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Má i áruán pákán kaungán kes er a parai ngoromin singin, “Koion una utngi táit ái Káláu ákte apilpilái ngo a durwán táit.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kándiar tu arkipkip mai worwor ngorer atul á pákán, ki káp melek sár mul má sepen kaen erei a tapam kaleng urami bát.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Ngo ái Petero kán tu ngátngát sálán mákmák er a mákái, atul á kálámul er a dos pala ditul ái Konilius dituláte mánán pasi rum si Saimon singin te kálámul er ditul gátna di, ki ditul má han sámtur i mátsálán rum er.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ditulá aráng má gátna ngo, “Be, tekesá asir ngisán ái Saimon Petero almainái i narsá gam?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ái Petero kán tu kis án hol besang suri mákmák, má Tanián a Pilpil a parai singin ngo, “Saimon, atul á kálámul idi malar, ditul gátna sur iáu.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Aptur má unák sosih uradi lal sur ditul. Má koion na ru i kam hol suri han tiklik mam ditul, kabin á iau sang iakte dos pala ditul ur main i narsam.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Ái Petero a aptur mák sosih uradi lal sur ditul mák parai si ditul ngo, “Wa, á iau sár á kálámul gamtul ser suri. Dánih á káplabin á kamutul inan ur main?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Atul á kálámul er ditul má kosoi ngo, “Gimtul han tilanang Sisaria singin kesi tátáil kán tan tám arup. Ninsin a nokwan uri mátán ái Káláu má a lu lotu mai muswan uri narsán, má ái di lu mák ilmi ngo a lain kálámul má dik lu rumrum on á matananu Iudáiá. Ngisán ái Konilius, má nabung sár angelo si Káláu a parai singin suri gima sik pas iáu uranang i kán rum suri nák longrai dánih una parai singin.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Mái Petero a longrai kánditul worwor ngorer má ák parai si ditul ngo, “A kuluk. Gamtula bop be main, má latiu giták aptur uranang Sisaria.”
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Má ngo ákte arasa má bul, ki dik han solsol hut má á Sisaria ái Petero di. Mái Konilius a tungai mákmák kursál sur di, má ákte el pasi rang buhán má tan lain rang turán, di no di kis mona Petero dihat.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Má ngo ái Petero a láklák suri ngo na kusak sár, ái Konilius a mákái ki ák sangar i láklák suri banai, ngorer ák pur dirtapul mák lotu uri narsá Petero.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mái sár ái Petero a top pasi limán ái Konilius mák parai singin ngo, “Salaptur, iau kálámul bia sár ngorer i iáu.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Mái Petero diar tungai wor be ái Konilius iatung i mátán rum, má namur diará sol urami polgon rum, mái Petero a mákái lala matananu dikte hau talum monai iatung.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Mái Petero a mákái ngorer mák parai narsán matananu erei ngo,
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Má ngorer kápate ru i kak hol erei ngo u artari pas iau, má iau minái má. Má inái iau nem ina gálta iáu ngo dánih gam nem on ina longoi narsá gam?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Mái Konilius a kosoi ngo,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 mák sanglái ngisang ngo, ‘Konilius! A gas i bál ái Káláu mai tan sung kaiam má kam artangan uri narsán bos sáhár, má inái ái Káláu a kosoi uri narsam.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ngorer una dos palai te kálámul uradi Iopa suri kesi kálámul ngisán ái Saimon Petero. Kálámul minái a asir a lu kiskis i rum káián ái Saimon, koner a lu timani kápán ololas, má a atri kán rum pátmi lontas.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Má ngo iakte longrai ngorer, iau sangar sár i artari sur iáu, má a tuan kuluk sang ngo ukte hut má. Gim no minái gimáte hau talum i mátán táil ái Káláu, má gimá kis monai te táit ngorer ái Konom ákte artari pas iáu suri una parai si gim inái.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Io, mái Petero a mák ilmi ngo lala támin táit má a taun á minái, má ngorer ák turpasi atalsai uri narsá di ngoromin,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mái sár a mángát pasi matananu tili naul matmatngan pokon no, ái rung er ninsi di a nokwan uri mátán ái Káláu má di lu lotu muswan uri narsán. Páksiai ngo di tili kabinhun dáh, a hol pas di no.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Má minái á midán ái Káláu a tarwai uri narsán matananu Israel. Ái á lain arbin a ngoro minái ngo ái Iesu Karisito, Konom káián matananu no, ákte pam kes i git mam Káláu má ngorer gitá kis i lalin kán moloh ái Káláu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Gam talas ur on á tara támin táit a tapam hut main i kunlán balis á Iudáiá. A tangkabin á Galiláiá sang namurwai pákánbung erei ái Ioanes a lu arbin suri tatalen án arsiu.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 A ngoromin. Ái Iesu til Nasaret, ái Káláu a ilwa pasi suri him má ák asosah on mai Tanián a Pilpil má mai rakrakai. Áá, ái Káláu a tiklik mai, má ngorer a han arkaliut uri tan kuir, ák longoi lain artangan uri narsán bos kálámul mák aliu pas di ái rung er a taun pápta di ái Satan.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Má gim sang á tan apostolo gim lu apapos uri tan táit no ákte longoi ami Ierusalem má i boh malar no i balis á Iudáiá. Má gim apapos mul suri tan táit a tapam hut singin erei tan kálámul di top pasi má dik sá bingi mai ariuriwi iamuni kubau kus.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mái sár ái Káláu a salaptur kalengnai tili minat i átuil bung má ák tur soura.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 A arinngas uri narsá gim ái rung sár ái Káláu ákte ilwa pas gim tungu, suri namur gima arbin talas ur on. Kápate tur soura singin matananu no, kápte. Gim masik sár gim namnam má ngin tiklik mai namurwai kán aptur kaleng, á gim sár gimáte mákái.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Má ngorer ái Iesu a ngángsa gim suri arbin mai lain arbin narsán matananu, má suri atalsai singin matananu ngo ái sang ái koner ái Káláu ákte tulsai suri na nagogon i di ái rung di liu be mái rung dikte mat mul.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Má bos tám worwor tus no hirá di worwor talas ur on ngoromin ngo a artálár suri ái Káláu na pah palai kángit tan sápkin tatalen kabin i táit a longoi. Ngorer ái sinih na ruruna on, ái Káláu na pah palai sang i kán sápkin alari.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Ái Petero kán tu parai tan worwor erei be, má i pákánbung sang erei Tanián a Pilpil ák hut sosih mák porta i di no ái rung di longrai pinpidan si Káláu er a parai ái Petero.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Ái Káláu a tari Tanián a Pilpil ur si git á tan Iudáiá tungu. Má onin ákte tari mul si di ái rung tili risán minái. Má ngorer gita tur kalar di suri dáh? Onin gita siu di sár mai dan suri akiláng i di ngo ái Káláu ákte siu táilna di mai Tanián a Pilpil.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Má ngorer ák parai si di suri ding kipi arsiu i ngisán ái Iesu Karisito. Má ngo dikte kipi arsiu ngorer, ki dik sung pápta Petero suri na kis tiklik mam di pas te na is á bung mul.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.