Apocalipse 21
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NTLH
1 Má namur iau mákái hutngin naul bát má hutngin naul bim. Mulán naul bát má naul bim ákte bokoh, má lontas ákte liur pas mul.
1 Então vi um novo céu e uma nova terra. O primeiro céu e a primeira terra desapareceram, e o mar sumiu.
2 Má iau mákái bimán rum er a pilpil, hutngin Ierusalem sang, má a sosih tilami bát sang i narsán ái Káláu ngorer i tahlik ákte mermer má eran suri banai kán hutngin pup diara kila.
2 E vi a Cidade Santa, a nova Jerusalém, que descia do céu. Ela vinha de Deus, enfeitada e preparada, vestida como uma noiva que vai se encontrar com o noivo.
3 Iau mákái ngorer má iak longrai lala kaungán kes a worwor tilami nián kabisit má a parai ngoromin,
3 Ouvi uma voz forte que vinha do trono, a qual disse: — Agora a morada de Deus está entre os seres humanos! Deus vai morar com eles, e eles serão os povos dele. O próprio Deus estará com eles e será o Deus deles.
4 Má luir mát di á matananu er, ái Káláu na salus pala noi. Torahin táit ákte rah má ákte bokoh, má ngorer kápdate tang ngo sum ngo áslai rangrang mul, má matananu káp da tini mat.”
4 Ele enxugará dos olhos deles todas as lágrimas. Não haverá mais morte, nem tristeza, nem choro, nem dor. As coisas velhas já passaram.
5 Mái koner a sukis i nián kabisit a parai ngo, “Inái iau ahutngin pasi tan táit no dik hutngin má!” Má a parai mul singing ngo, “Una sir páptai worwor minái iakte parai, kabin pinpidan minái a támin má a arwat suri matananu da ruruna on.”
5 Aquele que estava sentado no trono disse: — Agora faço novas todas as coisas! E também me disse: — Escreva isto, pois estas palavras são verdadeiras e merecem confiança.
6 Má a parai ngo,
6 E continuou: — Tudo está feito! Eu sou o
7 Ái rung di sorsorliu i pákánbung án arup, á iau ina tari tan táit erei uri kándi arsupan, má ina Káláu kándi, má di da rang natung má da matananu kaiak sang.
7 Aqueles que conseguirem a vitória receberão de mim este presente: eu serei o Deus deles, e eles serão meus filhos.
8 Mái sár rung erei di lu longoi tan sápkin tatalen, di sang da áslai rangrangas on á dan taliu án kámnah a lala málmálas má a tuan sangin. Di ái rung er di lu longoi tan tatalen ngoromin:
8 Mas os covardes, os traidores, os que cometem pecados nojentos, os assassinos, os imorais, os que praticam a feitiçaria, os que adoram ídolos e todos os mentirosos, o lugar dessas pessoas é o lago onde queima o fogo e o enxofre, que é a segunda morte.
9 Má namur kesi angelo a hut i narsang suri long pas iau. Angelo erei ái á kes til di á ahit á angelo di top i ahit á kuro a káng mai ahit á arabilbiling suri arahi kán togor ái Káláu. Angelo er a hut singing mák parai ngoromin, “Lákám be. Ina para tari singim á kalik átlái na kila pasi ái Sipsip.”
9 Um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das últimas sete pragas veio e me disse: — Venha, e eu lhe mostrarei a Noiva, a Esposa do Cordeiro.
10 Má Tanián ái Káláu a top i iau, má ngorer angelo erei a kip iau uralami sang i iátin tilik lala pungpung. Má iatung a para tari singing á bimán rum er a pilpil, wa Ierusalem sang, a sosih tilami bát i narsán ái Káláu,
10 Então o Espírito de Deus me dominou, e o anjo me levou para uma montanha grande e muito alta. Ele me mostrou Jerusalém, a Cidade Santa, que descia do céu e vinha de Deus,
11 má bimán rum er a talas má a pilpilpil mai talsán minmáir i Káláu. A tuan kuluk má a tuan alal. A pilpilpil ngoro hat a lala mátán má ngoro galas a tuan talas arwat suri da mákmák utliu.
11 brilhando com a glória de Deus. A cidade brilhava como uma pedra preciosa, como uma pedra de jaspe , clara como cristal.
12 — ausente —
12 Ela era cercada por uma muralha muito alta e grande, com doze portões, guardados por doze anjos. Nos portões estavam escritos os nomes das doze tribos do povo de Israel.
13 — ausente —
13 Havia três portões de cada lado: três ao norte, três ao sul, três a leste e três a oeste.
14 Má sángul mai aru á tilik hat a kábutkis on á bat er a bat kauli bimán rum, má on á tan hat erei dikte siri ngisán sángul mai aru á apostolo káián Sipsip, ngorer i kesi ngisán apostolo i keskeskesá hat.
14 A muralha da cidade estava construída sobre doze rochas, nas quais estavam escritos os nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Má angelo erei ákte kip iau, a top i buk án láklák gol uri toh pasi táit. Má buk er a uri toh pasi dol káián bimán rum erei má tan mátán sál má bat er a bat kauli mul.
15 O anjo que falou comigo levava consigo uma vara de ouro para medir a cidade, os seus portões e a muralha.
16 Má angelo a top i buk mák toh pasi dol káián bimán rum. Bimán rum erei kesi balsán a arwat mai aru i arip mai aru i mar á kilomita (2200), má ahat á balsán no a tu arwat sár. Má kán dol urami iát a ngorer mul, aru i arip mai aru i mar á kilomita (2200) tiladi pálkibán bimán rum urami iátin sang.
16 A cidade era quadrada, pois o seu comprimento era igual à sua largura. O anjo mediu a cidade com a vara de ouro e viu que media dois mil e duzentos quilômetros. O seu comprimento, largura e altura eram iguais.
17 Má bat a arwat mai kesi mar mai ahat i sángul mai ahat á mitá (144). Matngan tohtohpas erei angelo a mur on er ákte toh pasi bimán rum mai, a artálár mai ngorer kálámul sár a lu longoi.
17 O anjo mediu também a muralha e viu que tinha sessenta e quatro metros de largura, conforme as medidas comuns que o anjo estava usando.
18 Má bat er dikte longoi mai matngan hat di utngi mai diaspa, má hat er a lala mátán má a tuan talas. Má bimán rum dikte longoi mai gol sang, má gol erei a tuan pilpil taladeng má a ngorer i galas a talas dik lu mákmák utliu on.
18 A muralha era de jaspe, e a própria cidade era de ouro puro, claro como vidro.
19 Má sángul mai aru á hat er a kábutkis i bat, dikte merei mai toltolom hat a taba mátán i di. Kono mulán hat er a kábutkis a diaspa sang; má áruán hat sapaia, a mákráu ngoro armongoh; má átuil hat a bal má di utngi mai agat. Atatin hat a kábutkis, a emeral er a mákráu ngoro pákán kubau;
19 As rochas do alicerce da muralha estavam enfeitadas de todo tipo de pedras preciosas. A primeira rocha estava enfeitada de jaspe; a segunda, de safira ; a terceira, de ágata ; a quarta, de esmeralda;
20 má álimán hat onik, koner a sirsirsir mai a mirik má a bal; má awon mai, a mirik má di utngi ngo karnelián. Má hat a kábutkis er ahit, kirisolait a maksin; má kono awal beril, a mákráu ngorer i ur; má asiu mai á hat topas, matngan er a maksin. Hat er sángul kirisopras, a mákráu ngoro wán tawan; má kes mul á hat er sángul mai kes mai, iasin er a mákráu ngoro lontas; má arahrahi hat a kábutkis, a kás má di utngi ngo amatis. Tan hat no minái a lala mátán i di, má di tuan kuluk má di tuan alal, má dikte oboi suri áng kábutkis suri bat kauli bimán rum erei.
20 a quinta, de sardônica ; a sexta, de sárdio ; a sétima, de crisólito ; a oitava, de berilo ; a nona, de topázio ; a décima, de crisópraso ; a décima primeira, de jacinto ; e a décima segunda, de ametista .
21 Má sángul mai aru á mátán sál er, wa sángul mai aru sang á mátán kelel, dikte longoi keskeskesi mátán sál mai kesi kepwen mátán kelel sár. Má sál i bimán rum er dikte longoi mai gol di mákmák utliu on ngorer i galas.
21 Os doze portões são doze pérolas. E cada um desses portões era feito de uma só pérola. A rua principal era de ouro puro, claro como vidro.
22 Má iatung i bimán rum, kápte kesi rumán osmapak iau mákái kabin ái Káláu Konom, Tám Rakrakai Sorsorliu, mái Sipsip, diar sang á rumán osmapak on á bimán rum er.
22 Não vi nenhum templo na cidade, pois o seu templo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Má nas kápte kán te talar suri na atalsai bimán rum er, má kalang mul ngoi, kabin minmáir i Káláu ái á talas ur on, mái Sipsip ái á lam uri atalsai.
23 A cidade não precisa de sol nem de lua para a iluminarem, pois a glória de Deus brilha sobre ela, e o Cordeiro é o seu candelabro .
24 Matananu no on á naul matmatngan pokon da lu kis i talas a talápár tili bimán rum er, má tan kabisit tili naul bim da lu kipi kándi tan minsik ur on.
24 Os povos do mundo andarão na luz dela, e os reis da terra vão lhe trazer as suas riquezas.
25 Tan mátán sál i bimán rum na pasbat pagas ekes pala, má kápdate lu batbat on kabin kápnate lu libung má mul, na ekesi talas pagas sár.
25 Os portões da cidade estarão sempre abertos o dia inteiro. Não se fecharão porque ali não haverá noite.
26 Má matananu no da lu kipi kándi tan omobop urami bimán rum er má da lu inngasi kándi rumrum iatung.
26 As nações vão trazer os seus tesouros e as suas riquezas para a cidade.
27 Má tan táit a dur uri mátán ái Káláu, kápnate kusak iatung. Má tan kálámul di lu longoi sápkin tatalen mái rung di lu angagur, kápdate kusak mul. Á di masik sár ái rung ngis di a kis i buk án liu káián Sipsip, di sang da kusak on á bimán rum er.
27 Porém nela não entrará nada que seja impuro nem ninguém que faça coisas vergonhosas ou que conte mentiras. Entrarão na cidade somente as pessoas que têm o seu nome escrito no Livro da Vida , o qual pertence ao Cordeiro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.