Apocalipse 19

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Má namur iak longrai kaungán táit a ngoro lala matananu taladeng imi naul bát, má dik lu binbin ngo,
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Kán nagogon a támin,
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Má dik bin mul má dik parai ngo,
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Má namur, aru i sángul mai ahat á kálámul pakta má ahat i liuán táit mul di no di pur dirtapul i mátán táil ái Káláu er a sukis i nián kabisit, má dik lotu uri narsán má dik parai ngo, “A támin! Parpara agas uri narsán ái Káláu!”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Má tilatung i nián kabisit kaungán kes a bin ngoromin,
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Má namur iak longrai kaungán táit a ngoro tilik lala matananu, má a ngoro irngán lala dan ngo ngorer i kaungán pár a rakrakai sang. Iak longrai di parai ngoromin,
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Gita parmat má giták laes
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Ái Káláu ákte sormángát tari tahlik er
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Má namur angelo a parai singing ngo, “Una le i worwor min. Di tuan kuluk pala ái rung er ái Káláu a long pas di suri da han suri namnam án akila káián Sipsip.” Má angelo a parai mul ngo, “Minái á midán muswan ái Káláu.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Iau longrai ngorer má iak pur dirtapul i narsán keken angelo er suri ina lotu uri narsán, mái sár angelo a parai singing ngo,
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Má namur iau mákái naul bát a pasbat má kesi hos a bal iatung, má kesi kálámul a sukis on, ái koner di utngi mai Muswan má mai Támin, má ái ái koner a lu nagogon mai nokwan má a lu arup suri táit a kuluk.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Má mátán ái koner a ngoro kurmen kámnah, má iatung i lul tikai pákpákur káián kabisit. Má kesi ngisán dikte sir páptai on, má ngis erei kápte kes sang a mánán on, ái masik sár a mánán.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Má kesá ngisán sang mul di utngi ngo Pinpidan si Káláu, má lusán a oboi ákte talbap no mai dár.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Má tan tám arup tilami naul bát, di báiruruh namurwai kálámul er. Má di mul di sukis i tan hos a bal, má dikte oboi lusán i di a bal má a tuan alal.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Mái koner a táilna di, kesi tilik is a tuan inan a so tili ngudun, má is erei na top on suri na han suka bámiai tan mát on á naul matmatngan pokon. Na lu kátlán i di mai kán rakrakai a tuan sorliu sang, má na lu suka peksai tan wán wain pasi suir er a tur arwat mai kán togor ái Káláu Tám Rakrakai Sorsorliu.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Má iatung i lusán má iatung i páwán sang, ngisán a kis ngoromin ngo Kabisit káián tan Kabisit má Konom Sorsorliu.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Má namur iau mákái kesi angelo a sámtur iamuni mátán nas, má angelo erei a bin mai lala kaungán ur singin tan man no di roh iamuni armongoh, má ák parai si di ngoromin, “Gam lákám be suri gama namnam i tilik longsit si Káláu!
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Gam lákám suri gama ani pinsán tan buli minái, pinsán rung di kálámul pakta tungu ngorer i tan kabisit má bos pakpakta káián tan tám arup má tan tám arup sang mul. Má gama ani pinsán tan hos mái rung di lu kis on, má pinsán tan matananu no ngorer i rung di kis án toptop mái rung di láuláuwán, tan pakpakta má tan gengen mul!”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Má namur iau mákái rokoi má tan kabisit tili naul bim dikte hut talum tiklik mai kándi tan tám arup suri da arup mam koner a kis i hos má mai kán tan tám arup.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Má dik turpasi arup ngorer. Má namur ái koner si Mesaia er a kis i hos, ái a tolai rokoi má a tolai mul i angagur án tám worwor tus, ái koner a lu longoi tan akiláng tungu, má ngorer ákte agur pasi tan kálámul er dik lu lotu uri narsán tantanián rokoi mái rung dikte oboi kán akiláng iatung i kápán páplun i di. Ái Mesaia a tola diar ngorer má kápate up bing diar. A buswa diar uri dan taliu án kámnah, má kámnah erei a lala málmálas má a tuan sangin.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Má kándiar tan tám arup ái rugar er, a sá bing di á tilik is a so tili ngudun ái koner a kis i hos. Io, dik mat ngorer, má namur tan man di han má dik ani tan pinsán buli er má dik mas tigán te páplun buli iatung.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.