Apocalipse 14

Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Má namur iau mákmák má iak mákái Sipsip a sámtur ami pungpung á Saion i bimán rum á Ierusalem. Má kán matananu di sámtur tiklik mai, di ái rung er ngisán ái Sipsip má ngisán mul ái Kákán dikte sir páptai iatung i ar di. Má mámát i di a arwat mai kesi mar mai ahat i sángul mai ahat i arip á kálámul (144,000).
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Má iak longrai kaungán kes tilami naul bát a ngoro irngán lala dan ngo ngorer i kaungán pár a rakrakai sang. A tang ngoro kaungán marán gita er tan kálámul di ubi.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Má tilik matananu erei si Sipsip di tur i mátán táil i kiskis án kabisit er má i mátán táil i ahat i liuán táit má tan kálámul pakta. Matananu di tur ngorer má dik saksak. Di lu saki hutngin saksak er di masik di mánán on má kápte kes mul na aratintin on. Má di ái Káláu ákte hul pas di tili katbán matananu no on á naul matmatngan pokon.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Tan kálámul erei di pilpil pagas kabin kápdite bop tiklik mai wák má ngorer kápdite long adurwán i di sang. Má ai a han ur ái ái Sipsip, di tiklik no, dik lu murmur on i bos pokon. Má di sang ái rung ái Káláu ákte hul aliu pas di alari matananu no, má di káián ái Káláu má káián ái Sipsip mul, má di sang á tan mulán wán a matuk uri artabar uri narsán ái Káláu.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Kápdite lu mánán i angagur, di pilpil má dik nokwan pagas.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Má namur iau mákái kesi angelo mul a roh iamuni armongoh mák lu arbin mai lain arbin na tur áklis. Má worwor erei a suri para talsai ur singin matananu no di lu kis i naul bim, ngorer ur singin bos mát má bos worwor má bos kabinhun no.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Má angelo erei a bin mai lala kaungán mák parai ngoromin, “Gama rumrum i Káláu má gama para agasi kán rakrakai, kabin ákte hut má i kán pákánbung suri na nagogon i matananu. Gama lotu uri narsán ái Koner a aksimi bát má bim má lontas má tan dan mul!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Io, ákte rah má kán worwor ái kono mulán angelo ngorer, má kesi angelo mul a hut iamuni armongoh mák parai ngo, “Ákte pur! Ákte pur má! Babilon er a tuan rakrakai ákte mosrah no! Kán tan sápkin a long sáksáknai tan mát no on á naul bim! Ákte tari kán suir wain án araturán sáksák si di, má dik ngin on má dik bau!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Má namur kesi angelo mul a mur i aru turán mák parai ngoromin mai lala kaungán,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Ái rung er da ngin i suir wain si Káláu! Suir wain erei a tur arwat mai kán lala togor ái Káláu, mái Káláu ákte toroi uri kinleh án mos káián! Ái rung er da ngin on, da áslai rangrangas iatung i kámnah a lala málmálas má a tuan sangin, mái Sipsip má tan angelo si Káláu da mákái.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Má sahwán kámnah erei a arangrangas i di, na lu kurkurem áklis sang, kápnate mat. Mái rung er dikte lotu uri narsán rokoi má uri narsán tantanián má dikte oboi kán akiláng i kápán páplun i di, kápnate mon i kándi te aunges alari á rangrangas erei. Bosbos pákán nas má bosbos pákán libung, da iatung pagas má dák lu áslai rangrangas.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Má ngorer matananu si Káláu koion á puplir, á gam er gam lu mur arwat pasi pinpidan si Káláu má gam lu muswan pagas uri narsán ái Iesu!
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Má namur iau longrai kaungán kes tilami bát má ák parai singing ngo, “Una le ngoromin: turpasi onin, rung di ruruna pagas i Konom, ngo di mat, di tuan kuluk pala!” Má Tanián ái Káláu a mángát mák parai ngo, “Áá, a támin muswan! Ái rung er da aunges kuluk alari kándi rakrakai án talar má alari tan rangrangas a hut i narsá di, kabin wán i kándi him na han tiklik mam di suri para inngasi tan táit dikte longoi.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Má iau mákmák má iak mákái kumlán mehmeh a bal, má iatung i kumlán mehmeh a sukis i kesi páplun táit a ngoro kálámul, má a mon i pákpákur gol káián kabisit ami lul, má a top i kesi kirau mai limán.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Má kesi angelo a so tili rumán osmapak mák bin mai lala kaungán ur si koner a kis i kumlán mehmeh, má a parai ngoromin, “Ákte arwat i pákánbung má balbal ákte matuk má! Han má, má unák il talmi balbal ur main i kámniánsit!”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Mái koner a kis i kumlán mehmeh a longrai ngorer má a turpasi ihil tangrai naul bim, má ngorer áng kip talmi balbal.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Má namur iau mákái kesi angelo bul a so tili rumán osmapak imi bát, má ái a top i is a inan.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Má kesi angelo sang, koner a lu ololoh i kámnah imi nián osmapak, a aptur tilatung mák bin mai lala kaungán ur singin angelo erei a top i is a inan, má a parai ngoromin singin, “Top pasi kam is má unuk lu han tár pasi wán wain tili sukán er a tur idi naul bim! Wán wain erei ákte matuk má!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Má angelo er a top i is, a longrai ngorer má ák tangkabin i tár pasi tan wán wain iatung tangrai naul bim, má namur ák lu buswai urami lus uri suka peksai wán pasi suir wain. Lus erei a tur arwat mai kán togor ái Káláu má rangrangas na oboi i tan tám abulbul.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Má lus erei a kis i risán bimán rum á Ierusalem, má iatung dik lu suka peksai tan wán wain pasi suir. Má suir wain er a sal tili lus, wa dár sang! Má dár er a sal mák tibin arwat mai atul i mar á kilomita, má a lámán arwat mai kesi mitá má tigán.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.