1 João 4
Hutngin kamkabat si Káláu (SGZ) vs NAA
1 Lain rang buhang, koion gama ruruna i tan kálámul no er di kaiang pasi Tanián ái Káláu ngo a kis i di. Ái sár gama tohtohoi tanián erei i di ngo a Tanián ái Káláu ngo kápte. Gama tohtoh di ngorer kabin marán i angagur án tám worwor tus di erei sár má tangrai malar.
1 Amados, não deem crédito a qualquer espírito, mas provem os espíritos para ver se procedem de Deus; porque muitos falsos profetas têm saído mundo afora.
2 Má ngoromin gama mánán tusi ngoi ngo Tanián ái Káláu á erei: ái rung er di para aposoi kándi ruruna ngo ái Iesu Karisito a sosih tilami si Káláu mák tar kápán páplun áng kálámul. Ái rung er, Tanián ái Káláu a kis i di.
2 Nisto vocês reconhecem o Espírito de Deus: todo espírito que confessa que Jesus Cristo veio em carne é de Deus;
3 Ái sár koner a arkawar ngo Iesu kápate tar kápán páplun, Tanián ái Káláu kápate mon on á kálámul er. Má matngan tanián er a kis on á kálámul er, ái á tanián a kurtara mam Karisito. Gamáte longrai ngo matngan tanián er na hut ur main i naul matmatngan pokon, má inái ákte kis má.
3 e todo espírito que não confessa isso a respeito de Jesus não procede de Deus; pelo contrário, este é o espírito do anticristo, a respeito do qual vocês ouviram dizer que viria e que agora já está no mundo.
4 Má gam, kang kalilik, gam káián ái Káláu, má gamáte rakrakai sorliwi tan angagur án tám worwor tus. Má suri dáh? A kabin Tanián er a kis i gam a rakrakai sorliwi tanián er a kis i rung káián naul bim.
4 Filhinhos, vocês são de Deus e venceram os falsos profetas, porque aquele que está em vocês é maior do que aquele que está no mundo.
5 Tan angagur án tám worwor tus er di káián naul matmatngan pokon, má kándi aratintin a kopkom tili holhol án naul matmatngan pokon, má ngorer matananu tili naul bim di lu alongra suri matngan worwor di parai.
5 Eles procedem do mundo; por essa razão, falam da parte do mundo, e o mundo os ouve.
6 Ái sár á git git káián ái Káláu. Mái sinih a mánán muswan i Káláu, ái a lu alongra si git. Má ái koner kápate káián ái Káláu kápate lu alongra si git. Má ngorer gita mák ilmi ngoi á Tanián ái Káláu er a lu inngasi támin sur Káláu alari tanián a lu apakta pasi worwor a sák. Koner Tanián muswan ái Káláu a mon on, ái a lu alongra si git.
6 Nós somos de Deus. Quem conhece a Deus nos ouve; quem não é de Deus não nos ouve. Nisto reconhecemos o espírito da verdade e o espírito do erro.
7 Má lain rang buhang, gita lu armámna arliu i git kabin ái Káláu a káplabin armámna. Ái sinih a lu armámna, ái á natun ái Káláu má a mánán muswan i Káláu.
7 Amados, amemo-nos uns aos outros, porque o amor procede de Deus, e todo aquele que ama é nascido de Deus e conhece a Deus.
8 Mái koner kápate lu armámna, kápate mánán mul i Káláu kabin ái Káláu ái á armámna.
8 Quem não ama não conhece a Deus, pois Deus é amor.
9 Ái Káláu ákte inngasi kán armámna uri narsá git er ák tarwa palai kán Kalik alal ur main i naul bim suri ngorer gita atur páptai singin á liu muswan er a kis áklis.
9 Nisto se manifestou o amor de Deus em nós: em haver Deus enviado o seu Filho unigênito ao mundo, para vivermos por meio dele.
10 Má ngoromin á sálán armámna muswan: kápte ngo git git mámna Káláu, ái sár ái Káláu sang a mámna git má ák tarwa pala Natun suri ák pormi kángit sápkin ák pah.
10 Nisto consiste o amor: não em que nós tenhamos amado a Deus, mas em que ele nos amou e enviou o seu Filho como propiciação pelos nossos pecados.
11 Lain rang buhang, erei á matngan armámna ái Káláu a lu mámna git mai, má ngorer a kuluk ngo git gita armámna arliu i git sang.
11 Amados, se Deus nos amou de tal maneira, nós também devemos amar uns aos outros.
12 Kápte kes ákte mák Káláu, mái sár ngo git armámna arliu i git, ki ái Káláu a kis i git má kán armámna a táplas mák lu pakpakta hanhan ami bál git nák matuk.
12 Nunca ninguém viu Deus. Se amarmos uns aos outros, Deus permanece em nós, e o seu amor é, em nós, aperfeiçoado.
13 Má ngádáh gita mánán ngoi ngo git kes mam Káláu má git kis tiklik mai, má ngo ái a kis tiklik mam git? Gita mánán on ngoromin: gita mák ilmi ngo ái Káláu ákte lu tari Tanián sang si git.
13 Nisto conhecemos que permanecemos nele e que ele permanece em nós: pelo fato de nos ter dado do seu Espírito.
14 Ái Káláu Kák git a tarwai Natun suri na aliu pasi naul matmatngan pokon. Má gim gimáte mákái má gimá lu arbin talas suri i narsá gam.
14 E nós temos visto e damos testemunho de que o Pai enviou o seu Filho como Salvador do mundo.
15 Mái sinih a para aposoi kán ruruna sang ngo ái Iesu a Natun ái Káláu, kálámul er diar tukes ái Káláu má diar kis tiklik.
15 Aquele que confessar que Jesus é o Filho de Deus, Deus permanece nele, e ele permanece em Deus.
16 Má git mánán i armámna si Káláu uri narsá git má gitá áslai, má gitá ruruna pagas on.
16 E nós conhecemos o amor e cremos neste amor que Deus tem por nós. Deus é amor, e aquele que permanece no amor permanece em Deus, e Deus permanece nele.
17 Kán armámna ái Káláu a táplas mák lu pakpakta hanhan ami bál git suri namur i bungán nagogon, gita tur atu i mátán táil ái Káláu. Áá, gita tur atu ngorer, má kápte gita mátut kabin kángit liu main i bim na káng mai armámna ngorer i kán liu ái Karisito.
17 Nisto o amor é aperfeiçoado em nós, para que, no Dia do Juízo, mantenhamos confiança; pois, assim como ele é, também nós somos neste mundo.
18 Armámna má mátut káp diar te lu kis tiklik, kabin ngo kes a káng mai armámna, kápte arliwán mul suri mátut na kis. Ngorer mátut a lu táu alari armámna. Má kálámul a mátut a kabin a konngek ngo ái Káláu na atri rangrangas on suri kán sápkin tatalen, má ngorer mátut a kis iatung i bál. Má kabin mátut a kis, ngorer kápate artálár ngo armámna na káng i bál kálámul er.
18 No amor não existe medo; pelo contrário, o perfeito amor lança fora o medo. Porque o medo envolve castigo, e quem teme não é aperfeiçoado no amor.
19 Git mámna Káláu kabin ái a mulán mámna git sang.
19 Nós amamos porque ele nos amou primeiro.
20 Ngo tekes a parai ngo a mámna Káláu, ái sár a lu mikmikwai táir, ái a tám angagur. Ngo a parai ngo kápate mámnai táir er a lu mákái mai mátán, ngádáh má na mámna Káláu ngoi, ái koner kápate artálár ngo na mákái mai mátán?
20 Se alguém disser: “Amo a Deus”, mas odiar o seu irmão, esse é mentiroso. Pois quem não ama o seu irmão, a quem vê, não pode amar a Deus, a quem não vê.
21 Má minái má arardos ái Karisito ákte tari si git: ái koner a mámna Káláu, ái na mámnai táir mul.
21 E o mandamento que dele temos é este: quem ama a Deus, que ame também o seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.