Atos 27
Ya habi ni apo namalyari: Bayon tsipan - Ayta Mag-antsi (SGB) vs NAA
1 Hên napikakayarian lay na, ya hikay ay dapat gêtan ha balayan Roma, ha Italia, ay impatsiwala hi Pablo haka hilay kaatag êt ya nangahukul, kan Kapitan Julio, ya mihay kapitan hên hundaloh hên Roma, ya ambaêgên “Pangkat nan Emperador.”
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Himmakay kay ha mihay barko ya ubat ha balayan hên Adramitio palako ha laylay hên lanêm hên pantauyan lan taga probinsyan Asia. Nammitay na ya hatoy barko ya anhakyan naên hên kalamo hi Aristarco ya mihay taga-Tesalonica ha probinsyan Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ha humonoy allo, ay nilumatêng kay ha balayan Sidon. Gawan mangêd ya nakêm ni Kapitan Julio, ay pinaulayan na ya hi apostol Pablo hên hirawên na ya kabalay na, êmên la ya mahawpan ha pangangailangan na.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Hên nag-alíh kay bayro ha balayan Sidon, ya anhakyan naên ya barko ay anhalongatên hên angin, kabay nagdann kay tana ha dani hên pulo hên Chipre ta nihalimbêng ha angin.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nagdann kay ha dagat ya atsi ha êtêb hên probinsyan Cilicia, haka ha probinsyan Panfilia angga ha niabot kay ha balayan Mira ha probinsyan Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bayron nakatapol hi Kapitan Julio hên barko ya naubat ha balayan Alejandria ya palakon balayan Italia, haka na kay pinahakay bayro.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ampakanawa ya anhakyan naên ya barko gawan pahalongat kannaên ya angin, kabay inabutan kay hên ungnoy allo, bayo kay niabot ha êtêb hên balayan hên Gnido. Paubat bayro, ay a kay midann ha bêtlay dagat kabay nagdann kay tana ha dani hên Salmon ha Pulo hên Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nairapan ya barko hên nagdann ha laylay hên lanêm hên angga ha nilatêng kay ha mihay logal ya ambaêgên lan Payhalimbêngan Barko ya narani ha balayan hên Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ha ungnoy allo ya nahayang ha pamanlumagay naên, ay kapapotog hên maghundo, gawan panaon bagyo. Kabay wani apostol Pablo kanla,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Hikaw ya patêl ko, muwang ko ya no ihundo tamo ya habaytsi ya pamanlumagay tamo, ay alwan bat kalga tamo, noa, ya barko haka biyay tamo ay atsi ha kapapotog etaman. Kabay paan kitaminan mita.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Noa, hinonol ni Kapitan Julio ya hinabi lan kapitan hên barko haka ya nagbandi hên barko ya dapat tampol hilan mita, kanan impayo ni apostol Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Gawan alwan mangêd ya habaytoy dinyanan naên hên pagtunggênan barko ha panaon hên bagyo, ay labay lan kal-atan ya kalamo naên ya ihundo naên ya biyahe naên. Labay la dayi hên maabutan lay Fenice ha pulo hên Creta, ya mangêd ya pantunggênan barko ha panaon hên bagyo gawan nihalimbêng ha angin.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Hên tinunggên ya makhaw ya angin, ta main mangêd ya angin ya ampangubat ha timog, ay êndat lan malyari kay hên maghakay. Kabay inhakay lay nay pabato, ta naghundo kay hên nagdann ha laylay hên lanêm ha Pulo hên Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Noa, namakonkaynaman ay bininhêkan kay hên hadyay hêkaw hên bagyo, ya naubat ha tawgtug hên Creta.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Gawan ahina makwan mahalongat hên barko ya angin, ay pinaulayan naên tanay barko hên impayidpid no ayrin palako man ya angin.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Hên nipadpad kay ha dani hên mihay nanaway pulo ya ambaêgên Cauda, ay nihalimbêng kay pon ha angin, kabay nairapan kay man, ay inhakay naên ya pon ya hatoy bangka ya pangguluyên hên barko.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Hên naihakay naên ya bangka, ay kinêlkêlan la ya barko hên mangahlay ya yubil ta êmên a maagwat ya lolog na. Ha limo la ya mipayidpid kay ha kabalahan Sirte, ya atsi ha dani hên bansan Libia, ay in-aypa lay mahlay ya tolda ya pinaglayag hên barko ta êmên pakanawa yan mipayidpid hên angin.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Bininhêkan kay êt hên hadyay hêkaw hên bagyo, kabay ha humonoy allo, ay inumpisaan lay nan inhamwag ha dagat ya kaatag ya karga.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Hên humonoy allo, ay inhamwag lay na êt ya kaatag ya manigamit-gamit hên barko ha dagat.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hên hadyay hêkaw pon hên bagyo, haka hadyay buyot naên hên a nahêlêk ya allo haka bêtêwên, ay naalihan kay tsiwala hên miligtas ha kamatsan.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Hên nabuyot kay hên a nakaêkan, gawan ha kayagahan naên hên pangênggan hên tunggên ya bagyo, ay nirêng ya hi apostol Pablo, ta wana, “Hikaw ya kalamo ko, no pinanggilaman yo dayi ya hinabi ko ya manugêl kitamo pon ha pagtunggênan hên barko ha Creta, ay ayn dayin karga ya inhamwag ha dagat haka ayn dayin nahira.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Noa, ampakihabi ko kamoyu ya pataniêhên yoy nakêm yo, gawan ayn matsi ya miha man kantamo, ta barkon bat ya mangahihira.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Muwang koy habayto, ta nayabi ay nagpahlêk kangko ya mihay anghel ni Apo Namalyari, ya ampaghuyuan haka ansimbaên ko.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Hinabi na kangko ya wana, ‘Pablo, paan kan malimo, ta dapat kan umarap kanan Emperador. Haka gawan ha ingalo ni Apo Namalyari, ay iligtas na etaman ya hilay kalamo mo ha barko.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Kabay pataniêhên yoy nakêm yo, ta ampagtsiwala ko kan Apo Namalyari, ya malyari ya inhabi kangko.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Noa, mipayidpid ya barko tamo hên angin ha mihay pulo.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Hên ikalabin-apat ya yabi naên ha dagat, hên nipadpad kay hên angin ha dagat ya ambaêgên lan Adriatico, hên bonak yabi ay napansin lan siman ya andumani kay ha laylay lanêm.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Kabay hinukat lay kalalêan hên lanêm haka la namwangan ya lowampoy dêpa hên lalên lanêm bayro. Hên nikakahig hên pêrad ya barko, ay nanukat hilay na êt haka la namwangan ya labinlima tanay dêpa hên kalalêan lanêm.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Nalimwan hila, ta kayno misapung ya barko ha bato. Ya dinyag la, ay innabo la ha lanêm ya apat ya pabato ha bandan bulin barko, ta êmên ya dayi tunggên. (Nangwa hila etaman hên yubil ya pamtêh lan tabla, ya nanad manobela hên barko.) An-ipanalangin la etaman, ya dayi ay tampol mawatah.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Labay lan siman dayi hên magtakah hila, kabay in-aypa lay habaytoy bangka ha lanêm ta nagbabara hên maynabo hên pabato ha unaan hên barko.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Noa, hinabi ni apostol Pablo kan Kapitan Julio haka kanlan hundaloh na, “No a hila patêkbêk bayri ha barko ya siman, ay ayn miligtas kamoyu.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Kabay bintah lan hundaloh ya yubil hên hatoy bangka, haka la pinaulayan ya habayto hên mianol.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Hên maranin maranon, ay naubuh na hilan hinagyat hên mangan ni apostol Pablo, ya wana, “Ikalabin-apat ya allo amêhên, ya a kaw nangan gawan ha kayagahan yon pangênggan hên tunggên ya bagyo.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Kabay ampakihabi ko ya mangan kaw pon dayi hên pêrad, ta kailangan yoy habaytsi ta êmên kaw hên humkaw. Ayn matsi kantamo, o mahakitan man.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Hên pangahabi nan habayto ni apostol Pablo, ay nandampot yan puto, impahalamat na kan Apo Namalyari ha arapan lan kal-atan, haka na pinutoh-potoh, haka ya nangan.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Gawan ha hinabi ni apostol Pablo, ay naubuh hên hinumkaw ya nakêm la, kabay nangan hila etaman.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 (Ya kabooan naên ya nakahakay ha barko ay lowang gatoh boy pitumpo boy anêm.)
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Hên nangabhoy hilay na, ay intapon lay na ha dagat ya tagan hên trigo ta êmên lumpaw ya hatoy barko.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Hên humonoy maranon, ay main hilan naipatanêh ya laylay lanêm, noa, a la muwang no hinon pulo ya habayto. Nadambi lay kabalahan awud hên habaytoy laylay lanêm, kabay napikakayarian lan ipatunggên ya barko bayro no malyari.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Kabay bintah lay nay yubil hên habaytoy apat ya pabato ta pinaulayan la bayro ha lalên dagat. Inokal la êt ya hatoy yubil ya pinamtêh lan tabla, ya nanad manobela hên barko, ya pinamiptêhan la hên innabo lay pabato. Intag-ay la etaman ya layag ha unaan, ta êmên ya ipayidpid hên angin hên palako ha laylay lanêm ya barko.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Noa, hên marayo kay pon ha laylay lanêm, ay niballok ya unaan hên barko ha balah. A yay na taganán maalíh bayro. Nangaagwat ya bulian hên barko gawan ampungkogên hên mangakhaw ya tandulon.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Labay lan hundaloh hên patsên ya nakahukul ta êmên ayn makakaway hên makatakah kanla.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Noa, binawal hila ni Kapitan Julio, ta labay nan miligtas hi apostol Pablo. Pinalukho na hila ha dagat ya kamwang hên mangaway ta êmên hila miabot bayro ha laylay lanêm ya angkahêlêk la.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Hilay kaatag etaman ay inutuhan na hên mipangwa hên tabla o kaatag ya kayo ya ubat ha barko. Ha êmbayro ay niabot kay ha laylay lanêm hên ayn man miha ya nalêmêh.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.