Atos 27
Ya habi ni apo namalyari: Bayon tsipan - Ayta Mag-antsi (SGB) vs ARC
1 Hên napikakayarian lay na, ya hikay ay dapat gêtan ha balayan Roma, ha Italia, ay impatsiwala hi Pablo haka hilay kaatag êt ya nangahukul, kan Kapitan Julio, ya mihay kapitan hên hundaloh hên Roma, ya ambaêgên “Pangkat nan Emperador.”
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Himmakay kay ha mihay barko ya ubat ha balayan hên Adramitio palako ha laylay hên lanêm hên pantauyan lan taga probinsyan Asia. Nammitay na ya hatoy barko ya anhakyan naên hên kalamo hi Aristarco ya mihay taga-Tesalonica ha probinsyan Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ha humonoy allo, ay nilumatêng kay ha balayan Sidon. Gawan mangêd ya nakêm ni Kapitan Julio, ay pinaulayan na ya hi apostol Pablo hên hirawên na ya kabalay na, êmên la ya mahawpan ha pangangailangan na.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Hên nag-alíh kay bayro ha balayan Sidon, ya anhakyan naên ya barko ay anhalongatên hên angin, kabay nagdann kay tana ha dani hên pulo hên Chipre ta nihalimbêng ha angin.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nagdann kay ha dagat ya atsi ha êtêb hên probinsyan Cilicia, haka ha probinsyan Panfilia angga ha niabot kay ha balayan Mira ha probinsyan Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bayron nakatapol hi Kapitan Julio hên barko ya naubat ha balayan Alejandria ya palakon balayan Italia, haka na kay pinahakay bayro.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ampakanawa ya anhakyan naên ya barko gawan pahalongat kannaên ya angin, kabay inabutan kay hên ungnoy allo, bayo kay niabot ha êtêb hên balayan hên Gnido. Paubat bayro, ay a kay midann ha bêtlay dagat kabay nagdann kay tana ha dani hên Salmon ha Pulo hên Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Nairapan ya barko hên nagdann ha laylay hên lanêm hên angga ha nilatêng kay ha mihay logal ya ambaêgên lan Payhalimbêngan Barko ya narani ha balayan hên Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ha ungnoy allo ya nahayang ha pamanlumagay naên, ay kapapotog hên maghundo, gawan panaon bagyo. Kabay wani apostol Pablo kanla,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Hikaw ya patêl ko, muwang ko ya no ihundo tamo ya habaytsi ya pamanlumagay tamo, ay alwan bat kalga tamo, noa, ya barko haka biyay tamo ay atsi ha kapapotog etaman. Kabay paan kitaminan mita.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Noa, hinonol ni Kapitan Julio ya hinabi lan kapitan hên barko haka ya nagbandi hên barko ya dapat tampol hilan mita, kanan impayo ni apostol Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Gawan alwan mangêd ya habaytoy dinyanan naên hên pagtunggênan barko ha panaon hên bagyo, ay labay lan kal-atan ya kalamo naên ya ihundo naên ya biyahe naên. Labay la dayi hên maabutan lay Fenice ha pulo hên Creta, ya mangêd ya pantunggênan barko ha panaon hên bagyo gawan nihalimbêng ha angin.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Hên tinunggên ya makhaw ya angin, ta main mangêd ya angin ya ampangubat ha timog, ay êndat lan malyari kay hên maghakay. Kabay inhakay lay nay pabato, ta naghundo kay hên nagdann ha laylay hên lanêm ha Pulo hên Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Noa, namakonkaynaman ay bininhêkan kay hên hadyay hêkaw hên bagyo, ya naubat ha tawgtug hên Creta.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Gawan ahina makwan mahalongat hên barko ya angin, ay pinaulayan naên tanay barko hên impayidpid no ayrin palako man ya angin.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Hên nipadpad kay ha dani hên mihay nanaway pulo ya ambaêgên Cauda, ay nihalimbêng kay pon ha angin, kabay nairapan kay man, ay inhakay naên ya pon ya hatoy bangka ya pangguluyên hên barko.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Hên naihakay naên ya bangka, ay kinêlkêlan la ya barko hên mangahlay ya yubil ta êmên a maagwat ya lolog na. Ha limo la ya mipayidpid kay ha kabalahan Sirte, ya atsi ha dani hên bansan Libia, ay in-aypa lay mahlay ya tolda ya pinaglayag hên barko ta êmên pakanawa yan mipayidpid hên angin.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Bininhêkan kay êt hên hadyay hêkaw hên bagyo, kabay ha humonoy allo, ay inumpisaan lay nan inhamwag ha dagat ya kaatag ya karga.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Hên humonoy allo, ay inhamwag lay na êt ya kaatag ya manigamit-gamit hên barko ha dagat.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Hên hadyay hêkaw pon hên bagyo, haka hadyay buyot naên hên a nahêlêk ya allo haka bêtêwên, ay naalihan kay tsiwala hên miligtas ha kamatsan.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Hên nabuyot kay hên a nakaêkan, gawan ha kayagahan naên hên pangênggan hên tunggên ya bagyo, ay nirêng ya hi apostol Pablo, ta wana, “Hikaw ya kalamo ko, no pinanggilaman yo dayi ya hinabi ko ya manugêl kitamo pon ha pagtunggênan hên barko ha Creta, ay ayn dayin karga ya inhamwag ha dagat haka ayn dayin nahira.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Noa, ampakihabi ko kamoyu ya pataniêhên yoy nakêm yo, gawan ayn matsi ya miha man kantamo, ta barkon bat ya mangahihira.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Muwang koy habayto, ta nayabi ay nagpahlêk kangko ya mihay anghel ni Apo Namalyari, ya ampaghuyuan haka ansimbaên ko.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Hinabi na kangko ya wana, ‘Pablo, paan kan malimo, ta dapat kan umarap kanan Emperador. Haka gawan ha ingalo ni Apo Namalyari, ay iligtas na etaman ya hilay kalamo mo ha barko.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Kabay pataniêhên yoy nakêm yo, ta ampagtsiwala ko kan Apo Namalyari, ya malyari ya inhabi kangko.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Noa, mipayidpid ya barko tamo hên angin ha mihay pulo.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Hên ikalabin-apat ya yabi naên ha dagat, hên nipadpad kay hên angin ha dagat ya ambaêgên lan Adriatico, hên bonak yabi ay napansin lan siman ya andumani kay ha laylay lanêm.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kabay hinukat lay kalalêan hên lanêm haka la namwangan ya lowampoy dêpa hên lalên lanêm bayro. Hên nikakahig hên pêrad ya barko, ay nanukat hilay na êt haka la namwangan ya labinlima tanay dêpa hên kalalêan lanêm.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nalimwan hila, ta kayno misapung ya barko ha bato. Ya dinyag la, ay innabo la ha lanêm ya apat ya pabato ha bandan bulin barko, ta êmên ya dayi tunggên. (Nangwa hila etaman hên yubil ya pamtêh lan tabla, ya nanad manobela hên barko.) An-ipanalangin la etaman, ya dayi ay tampol mawatah.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Labay lan siman dayi hên magtakah hila, kabay in-aypa lay habaytoy bangka ha lanêm ta nagbabara hên maynabo hên pabato ha unaan hên barko.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Noa, hinabi ni apostol Pablo kan Kapitan Julio haka kanlan hundaloh na, “No a hila patêkbêk bayri ha barko ya siman, ay ayn miligtas kamoyu.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Kabay bintah lan hundaloh ya yubil hên hatoy bangka, haka la pinaulayan ya habayto hên mianol.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Hên maranin maranon, ay naubuh na hilan hinagyat hên mangan ni apostol Pablo, ya wana, “Ikalabin-apat ya allo amêhên, ya a kaw nangan gawan ha kayagahan yon pangênggan hên tunggên ya bagyo.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Kabay ampakihabi ko ya mangan kaw pon dayi hên pêrad, ta kailangan yoy habaytsi ta êmên kaw hên humkaw. Ayn matsi kantamo, o mahakitan man.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Hên pangahabi nan habayto ni apostol Pablo, ay nandampot yan puto, impahalamat na kan Apo Namalyari ha arapan lan kal-atan, haka na pinutoh-potoh, haka ya nangan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Gawan ha hinabi ni apostol Pablo, ay naubuh hên hinumkaw ya nakêm la, kabay nangan hila etaman.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 (Ya kabooan naên ya nakahakay ha barko ay lowang gatoh boy pitumpo boy anêm.)
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Hên nangabhoy hilay na, ay intapon lay na ha dagat ya tagan hên trigo ta êmên lumpaw ya hatoy barko.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Hên humonoy maranon, ay main hilan naipatanêh ya laylay lanêm, noa, a la muwang no hinon pulo ya habayto. Nadambi lay kabalahan awud hên habaytoy laylay lanêm, kabay napikakayarian lan ipatunggên ya barko bayro no malyari.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Kabay bintah lay nay yubil hên habaytoy apat ya pabato ta pinaulayan la bayro ha lalên dagat. Inokal la êt ya hatoy yubil ya pinamtêh lan tabla, ya nanad manobela hên barko, ya pinamiptêhan la hên innabo lay pabato. Intag-ay la etaman ya layag ha unaan, ta êmên ya ipayidpid hên angin hên palako ha laylay lanêm ya barko.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Noa, hên marayo kay pon ha laylay lanêm, ay niballok ya unaan hên barko ha balah. A yay na taganán maalíh bayro. Nangaagwat ya bulian hên barko gawan ampungkogên hên mangakhaw ya tandulon.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Labay lan hundaloh hên patsên ya nakahukul ta êmên ayn makakaway hên makatakah kanla.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Noa, binawal hila ni Kapitan Julio, ta labay nan miligtas hi apostol Pablo. Pinalukho na hila ha dagat ya kamwang hên mangaway ta êmên hila miabot bayro ha laylay lanêm ya angkahêlêk la.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Hilay kaatag etaman ay inutuhan na hên mipangwa hên tabla o kaatag ya kayo ya ubat ha barko. Ha êmbayro ay niabot kay ha laylay lanêm hên ayn man miha ya nalêmêh.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.