Lucas 24

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Duꞌru macarepa coꞌamaña ne muꞌse paꞌi maca cuiꞌnaohuaꞌipi saëꞌë, ta̱si daripë quëꞌrona nea hue̱ꞌñarepa huëo së̱ñe ne deꞌhuaseꞌere sajë. Cuiꞌne yecohuaꞌi nomiohuaꞌi co̱ni saëꞌë.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ja̱ maca ti̱ꞌajë ñajëna, quë̱na pë daripë si̱osicopi ti̱rore paꞌiona, ti̱ꞌahuë.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Ti̱ꞌani cacajë Ëjaë Jesús ca̱përe ti̱ꞌamaꞌpë.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Peoquëna, ai quëquëhuë, me neiꞌni cajë. Ja̱je quëquëjë ñajëna, ja̱rote caya ë̱mëohuaꞌi mia juꞌi ca̱ña juꞌicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni nëcahuë.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ja̱je ña quëquëni yejare pana në me huesëjëna, ñajë ja̱ohuaꞌipi, cahuë:
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 I̱ñore paꞌimaꞌë paꞌiji. Tsoe huëjiꞌi. Cuasajë̱ꞌë. Ja̱ yëꞌtaꞌa Galilea paꞌimaꞌca i̱ caꞌñere,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ñeje: ‘Pa̱i Mamaquë coꞌaye yoꞌocohuaꞌi jë̱ñana i̱sisiquë paꞌija̱ꞌquë api. Paꞌina, ja̱ohuaꞌipi que̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë, so̱quë sarahuana. Ja̱je yoꞌosiquëtaꞌa toaso̱ muꞌseña paꞌi maca huajëquë huëija̱ꞌquë api.’ Tsoe ja̱re quëapi”.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Ja̱je caëna, ja̱ maca Jesús caꞌñe cuasa ñajaëꞌë.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ja̱ jeteyoꞌje daripë ñasicohuaꞌipi coꞌini siꞌaye i̱ohuaꞌi ñaseꞌere quëahuë, once soisicohuaꞌire cuiꞌne siꞌahuaꞌi i̱ti maca co̱ni paꞌicohuaꞌireje̱.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Iye coca i̱ soisicohuaꞌire sani quëasicohuaꞌi cato paëꞌë: María Magdalena, Juana, María, Jacobo pëca jaꞌco, cuiꞌne yequë nomiohuaꞌi co̱ni.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Ja̱je quëajëna, i̱ soisicohuaꞌipi ja̱ohuaꞌi quëaye asani sehuomaꞌpë paëꞌë, coa cuepejë cayeje̱ paꞌye nëina.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ja̱je nuñerepa cayë cuasamaꞌquëtaꞌa Pedropi etani huëꞌhuëquë sajiꞌi, ta̱si daripëre ñasiꞌi caquë. Sa ti̱ꞌani ñaquëna, i̱te ca̱ꞌnesi ca̱ña ti̱rona ne saoseꞌepi pajiꞌi. Paꞌina, ñani ai cuasaquë sajiꞌi, huëꞌena.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ja̱re ja̱ muꞌse caya ë̱mëohuaꞌi Emaús daripëna saëꞌë, Jerusalénpi once kilómetro sai hue̱ꞌñana.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Saijë Jesús ayere cajë saëꞌë.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ja̱je cajë saijëna, ja̱re i̱pi Jesús ja̱ohuaꞌire tsioja̱jiꞌi. Tsioja̱ni i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sajiꞌi.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Saina, aꞌri maña carapi, i̱ohuaꞌi ña ti̱ꞌare paye i̱te.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ja̱ maca sai Jesupi ja̱ohuaꞌire se̱jiꞌi:
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Caquëna, ja̱ohuaꞌi aquë Cleofas hueꞌequëpi sehuopi, i̱te:
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Caquëna, ja̱ maca i̱pi capi, i̱te:
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Ja̱je paꞌini, que̱ni huani je̱ohuë, Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌi maire cua̱ñecohuaꞌi cuiꞌne siꞌa ëjaohuaꞌi huani je̱oñe paꞌiji cajëna.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Yëquë cato ja̱ëpi Israel pa̱ire huasoja̱ꞌquë api cajë utecohuaꞌi paëꞌë. Yure ja̱je paꞌijëna, siꞌaye iye coꞌaye yoꞌohuë, coa toaso̱ muꞌseña i̱te yoꞌoseꞌe tëtosaiji, yure.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ja̱je yoꞌoseꞌe paꞌitoje̱ ai jerepa ai cuasaye paꞌiji. Yëquë ja̱ꞌre co̱ni nomiohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi nea hue̱ꞌñarepa sani ña quëquëhuë, ta̱si daripë.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Jesús ca̱pë peoco paꞌina, ja̱je ñani ja̱ohuaꞌipi dani yëquëre quëahuë. Huëo ca̱ni ñañeje paꞌye hui̱ñaohuaꞌire ñajëna, ja̱ohuaꞌipi Jesús huajëquëpi paꞌiji cahuë cajë.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ja̱ jeteyoꞌje yëquë cajeohuaꞌije̱ ta̱si daripëre sani ñajëna, ja̱re ja̱je nomiohuaꞌi caseꞌeje̱ paꞌye paꞌina, ti̱ꞌani ñahuë. Jesuretaꞌa ñamaꞌpë paëꞌë.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Ja̱je quëaquëna, ja̱ maca Jesupi capi, ja̱ohuaꞌire:
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 ¿Mësarupi cuasato Cristo ai yoꞌoye paja̱ꞌquë paquë siꞌaye iye ja̱ yëꞌtaꞌa i̱ deꞌo hue̱ꞌñarepa saimaꞌë pani?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Ja̱je se cani ja̱ maca quëa huëopi, siꞌaye i̱te yoꞌo ja̱ꞌñere cajë toyaseꞌere. Moisés toyaquë paꞌiseꞌepi huëoni cuiꞌne yecohuaꞌi Maijaꞌquë quëaquëna, toyasicohuaꞌi toyajë paꞌiseꞌe co̱ni quëapi.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 I̱ohuaꞌi cajë saisi daripëna ti̱ꞌani, Jesús ja̱ yëꞌtaꞌa i̱ sai hue̱ꞌña sasiꞌi caquë yoꞌoyeje̱ yoꞌopi.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Ja̱je yoꞌoquëna, ja̱ohuaꞌipi soihuë:
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Pëasiquëpi a̱o a̱i saihuëna i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni jaꞌrusi maca i̱pi panpë i̱ni Maijaꞌquëre se pëpani jëyoni jëꞌyequë ja̱ohuaꞌire a̱opi.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ja̱je i̱ yoꞌo maca ña ti̱tahuë, i̱re papi cuasajë. Ja̱je cuasa maca tsoe peo hue̱ꞌña huesëpi.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ja̱ maca i̱ohuaꞌija̱ꞌa sa̱ꞌñe cahuë:
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ja̱je ñani ti uteye peoyerepa maꞌajaꞌa dai huëoni daëꞌë, cuiꞌnaohuaꞌipi Jerusalénna. Ti̱tajëna, ja̱rote paëꞌë, once Jesús soicohuaꞌi tsiꞌsisicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi cajeohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Paꞌijëna, ti̱tani asajëna, ja̱ohuaꞌije̱ cahuë:
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Cajëna, ja̱ maca i̱ohuaꞌije̱ quëahuë, maꞌajaꞌa saijëna, yoꞌoseꞌere. Cuiꞌne Jesupi panre jëꞌyequëna, ñani i̱te ña ti̱taseꞌere.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ja̱ yëꞌtaꞌa i̱ti yoꞌoseꞌere cajëna, Jesús i̱ohuaꞌi jopore pana ñai nëcapi. Ja̱ maca pëpapi, ñeje caquë:
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Caquëna, ja̱ohuaꞌipi ai quëquë huesëhuë, i̱ paꞌisi joyore ñañë cuasajë.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ja̱je cuasajëna, Jesupi ja̱ohuaꞌire capi:
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Ñajëꞌë, yëꞌë jë̱ñare cuiꞌne yëꞌë quë̱ore. Ja̱re yëꞌë i̱ aꞌë, mësaru ñasiquërepa. Patoni cuiꞌne ñajëꞌë. Joyo cato ca̱pë cuiꞌne tara peocoa. Mësarupi yëꞌëre ñajëtaꞌa ca̱pë tara hueꞌequë paꞌiye. Yëꞌë aꞌë, me joyo paꞌiyeꞌni.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Ja̱je cani ja̱ohuaꞌire i̱ñopi, jë̱ña cuiꞌne quë̱o i̱te que̱seꞌere.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ja̱je yoꞌoquëna, ja̱ yëꞌtaꞌa i̱re papi cuasaye pa̱huë, ai sihua doꞌire, cuiꞌne quëquë doꞌire. Ja̱je paꞌina, Jesupi ja̱ohuaꞌire capi:
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Caquëna, i̱ni i̱sihuë, tsiaya huaꞌi tsaro sëyosiconi.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 I̱sijëna, i̱ni i̱ohuaꞌique ñajëna, a̱jiꞌi.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Ja̱ jeteyoꞌje capi, ja̱ohuaꞌire:
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Ja̱ cato quëapi, toyaseꞌe cayere nuñerepa asa ti̱ꞌajajë caquë.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ja̱je paꞌina, quëaquë ja̱ohuaꞌire capi:
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ja̱je paꞌina, Cristo mamire cajë quëaye paꞌiji. Siꞌa hue̱ꞌña paꞌicohuaꞌire Jerusalén pa̱ire quëa huëoye paꞌiji. Huëosicohuaꞌipi ñeje cajë: Ja̱ꞌnë cuasaseꞌe je̱oni po̱nëjëꞌë. Ja̱je yoꞌojëna, mësaru coꞌaye yoꞌoseꞌere sa̱i deꞌhuacaiye paꞌija̱ꞌcoa.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ja̱je paꞌina, mësaru aꞌë, yure iye ñasicohuaꞌirepa.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 I̱na, yëꞌëpi, jaꞌquë ca nëoseꞌe jëjo daoja̱ꞌquë aꞌë, mësaruna. Ja̱je paꞌina, saimaꞌpë i̱ño Jerusalén daripëre paꞌijë̱ꞌë, maꞌtëmo jëjo dao tuture utejë̱ꞌë, mësaru su̱ña ja̱ꞌñere.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Jesupi sai sapi, jai daripë Betaniare pana. Ja̱rona jë̱ña mëani Maijaꞌquëre se̱cacajiꞌi, ja̱ohuaꞌire.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Deꞌoye paꞌijë̱ꞌë, cani ja̱ohuaꞌire je̱oni maꞌtëmona sa cua̱ñopi.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ja̱ jeteyoꞌje Maijaꞌquëre se̱ni tëjini coꞌihuë, Jerusalénna ai sihuajë.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Cuiꞌne siꞌanë Maijaꞌquëre se̱ huëꞌere paꞌijë Maijaꞌquëre deꞌoquë api cajë sihuajë paëꞌë. Deꞌoji. Ca tëjihuë.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.