Atos 22
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARC
1 “Aꞌyë dohuë, cuiꞌne jaꞌquëohuaꞌi asajë̱ꞌë siꞌaye quëasiꞌi, mësarute.”
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Ja̱je hebreo cocapi caquëna, asani Pablo caye ai jerepa joꞌcua je̱oni camaꞌpë asajëna, capi:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 “Yëꞌë Israel pa̱i aꞌë. Cilicia yeja Tarso daripëna co̱asiquë aꞌë. Ja̱je paꞌipi iye daripë Jerusalénna ai deꞌohuë. Ai deꞌoquëna, Gamalielpi yëꞌëre yeꞌyapi, mai aiohuaꞌi cua̱ñeseꞌere siꞌaye. Yeꞌyasiquëpi siꞌaye Maijaꞌquë yëye yoꞌosiꞌi caquë deꞌhue yoꞌohuë, mësaru yoꞌoyeje̱ paꞌye cuiꞌne.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Jesús yeꞌyaseꞌere ë̱sequë i̱te sehuocohuaꞌire huani je̱osiꞌi caquë i̱te sehuocohuaꞌire tse̱ani siꞌseni co hue̱ꞌñana jëjo saohuë, ë̱mëohuaꞌire cuiꞌne nomiohuaꞌire.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaërepa cuiꞌne siꞌa Israel aiohuaꞌi asayë. Yëꞌë ja̱je yoꞌoseꞌe, ja̱ohuaꞌipi Damasco acohuaꞌina Israel pa̱ina toyani jëjo saohuë, Jesure sehuocohuaꞌire coꞌequë tse̱ani i̱ño Jerusalénna dani siꞌseye paꞌiji caquë.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 Maꞌajaꞌa sai Damasco ti̱ꞌañe jaꞌi maca paꞌina, jopo muꞌse maꞌtëmopi ai miañerepa yëꞌëna juꞌapi.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Juꞌaquëna, yejana to̱mehuë. Ja̱ macapi asahuë, yëꞌoseꞌe: ‘¿Saulo, Saulo me yoꞌoquë yëꞌëre jo̱sa yoꞌoquëꞌni?’
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Caquëna, sehuohuë. ‘¿Ne aꞌni ëjaë?’ cahuë. Caquëna, capi: ‘Yëꞌë Jesu aꞌë. Nazaret aquë aꞌë, mëꞌë jo̱sa yoꞌoquë.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Caquëna, yëꞌëre co̱cohuaꞌi cato miañe ñajëtaꞌa Jesús cayete asamaꞌpë quëquësicohuaꞌi pateña.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Paꞌijëna, Jesús caquëna, asani cahuë: ‘¿I̱quere yoꞌoja̱ꞌquë aꞌni, Ëjaë?’ Caquëna, mai Ëjaëpi capi: ‘Huëni Damascona saijë̱ꞌë. Ja̱ropi mëꞌë yoꞌo ja̱ꞌñe quëaye paꞌiji.’
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ai miañepi juꞌa huesouna, ñamaꞌquë deꞌohuë. Yëꞌëre co̱cohuaꞌipi jë̱tëre tse̱ꞌejë sahuë, Damascona.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 Ja̱rote Ananías Moisés cua̱ñeseꞌe yoꞌoquëpi Damascore pëasiquëpi pajiꞌi. Ja̱ë cato ai deꞌoquë api, siꞌaohuaꞌi judío pa̱i cajëna, paꞌiquë pajiꞌi.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Damascona ti̱ꞌani pëahuë. Pëaëna, Ananíaspi dani nëcaquë capi: ‘Saulo yëꞌë yoꞌjei, yure mëꞌëpi ñañe paꞌiji. Caquëna, ñahuë, i̱ti macapi.’
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Ja̱ maca yëꞌëre capi: ‘Mai aiohuaꞌi Diusupi i̱ yëyere asaquë yoꞌoja̱quë caquë mëꞌëre joꞌya nepi, nuñe paꞌini ñaquë cuiꞌne Jesús cayere asaquë yoꞌoja̱ꞌquëni soipi.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Ja̱je paꞌina, mëꞌë ñaseꞌere cuiꞌne asaseꞌere siꞌaohuaꞌire quëaye paꞌiji. Mëꞌë cato i̱ paꞌiyere quëacaiquë paꞌija̱ꞌquë aꞌë.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ¿Yure me yoꞌoquë utequëꞌni? Huëni do cua̱ñojëꞌë, mai Ëjaë mamire cuasaquë mëꞌë coꞌaye yoꞌoseꞌe tsoa to̱siquë paꞌiquë.’
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 Jeteyoꞌje Jerusalénna coꞌini Maijaꞌquëre se̱ huëꞌena cacani Maijaꞌquëni se̱i ca̱ni ñañeje paꞌye ñahuë.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Ñaquëna, Ëjaëpi yëꞌëre capi: ‘Esa Jerusalénpi etani saijë̱ꞌë. Iye daripë paꞌicohuaꞌi yëꞌë coca mëꞌë quëaye asacaiye pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Caquëna cahuë: ‘Ëjaë, me ja̱ohuaꞌire quëayeꞌni, tsoe ja̱ohuaꞌipi yëꞌë mëꞌëre sehuocohuaꞌire judío pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñana sai tse̱aquë tëꞌcaquë cuiꞌne co hue̱ꞌñana coquë yoꞌoseꞌe asacohuaꞌire.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Cuiꞌne mëꞌë joꞌyaë Estebanre huani je̱ojëna, yëꞌëpi huaicohuaꞌi ca̱ña ñacai nëcaquë huaiye deꞌoji cuasahuë. Siꞌa pa̱i asayë, yëꞌë yoꞌoseꞌe.’
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Caquëna, mai Ëjaëpi yëꞌëre capi: ‘Saijë̱ꞌë. Soꞌona jëjo saosiꞌi, yëꞌë cocarepa yequë pa̱ire quëaja̱ꞌquëre, Israel pa̱i peocohuaꞌini,’ capi.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Deꞌoye iye ca macaja̱ꞌa asa tëjini ai tutu cui huëohuë:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Ja̱je je̱oñe peoyerepa ai tutu cuijë pë̱ijë i̱ohuaꞌi juꞌi sara duꞌteni je̱ajë cuiꞌne yaꞌo neꞌñare ë̱mëjeꞌena je̱ajë yoꞌohuë.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Yoꞌojëna, soldado huëꞌena Pablore coni ca̱ꞌni mepi siꞌsejë̱ꞌë. ¿Siꞌsejëna, quëaja̱quë i̱ coꞌaye yoꞌoseꞌe. I̱quere yoꞌoquëna, ai sa̱ñope cayeꞌni? Asasiꞌi caquë cua̱ñepi, Coronelpi.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Siꞌseñuꞌu cajë hue̱ni yoꞌojëna, Pablopi Capitánre capi:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Caquëna, Capitánpi asani sani i̱ ëjaëre capi:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Caquëna, Coronelpi dani capi:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Caquëna, Coronelpi capi:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Caquëna, siꞌseñuꞌu cajë yoꞌosicohuaꞌipi i̱te je̱oni sateña. Cuiꞌne Coronelpi romanore hue̱jëꞌë cua̱ñesiquëpi quëquëpi.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Ñatasi muꞌse Coronelpi Israel pa̱i Pablote sa̱ñope caseꞌere asasiꞌi i̱que doꞌire sa̱ñope cayeꞌni caquë Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌire cuiꞌne judío pa̱i yoꞌoye asani ca tëji ëjaohuaꞌire tsiꞌsopi. Aiohuaꞌire tsiꞌsoni Pablote quë̱na mea joyeni tsiꞌsi hue̱ꞌñana daëña.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.