Atos 22
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA
1 “Aꞌyë dohuë, cuiꞌne jaꞌquëohuaꞌi asajë̱ꞌë siꞌaye quëasiꞌi, mësarute.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ja̱je hebreo cocapi caquëna, asani Pablo caye ai jerepa joꞌcua je̱oni camaꞌpë asajëna, capi:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Yëꞌë Israel pa̱i aꞌë. Cilicia yeja Tarso daripëna co̱asiquë aꞌë. Ja̱je paꞌipi iye daripë Jerusalénna ai deꞌohuë. Ai deꞌoquëna, Gamalielpi yëꞌëre yeꞌyapi, mai aiohuaꞌi cua̱ñeseꞌere siꞌaye. Yeꞌyasiquëpi siꞌaye Maijaꞌquë yëye yoꞌosiꞌi caquë deꞌhue yoꞌohuë, mësaru yoꞌoyeje̱ paꞌye cuiꞌne.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Jesús yeꞌyaseꞌere ë̱sequë i̱te sehuocohuaꞌire huani je̱osiꞌi caquë i̱te sehuocohuaꞌire tse̱ani siꞌseni co hue̱ꞌñana jëjo saohuë, ë̱mëohuaꞌire cuiꞌne nomiohuaꞌire.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaërepa cuiꞌne siꞌa Israel aiohuaꞌi asayë. Yëꞌë ja̱je yoꞌoseꞌe, ja̱ohuaꞌipi Damasco acohuaꞌina Israel pa̱ina toyani jëjo saohuë, Jesure sehuocohuaꞌire coꞌequë tse̱ani i̱ño Jerusalénna dani siꞌseye paꞌiji caquë.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Maꞌajaꞌa sai Damasco ti̱ꞌañe jaꞌi maca paꞌina, jopo muꞌse maꞌtëmopi ai miañerepa yëꞌëna juꞌapi.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Juꞌaquëna, yejana to̱mehuë. Ja̱ macapi asahuë, yëꞌoseꞌe: ‘¿Saulo, Saulo me yoꞌoquë yëꞌëre jo̱sa yoꞌoquëꞌni?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Caquëna, sehuohuë. ‘¿Ne aꞌni ëjaë?’ cahuë. Caquëna, capi: ‘Yëꞌë Jesu aꞌë. Nazaret aquë aꞌë, mëꞌë jo̱sa yoꞌoquë.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Caquëna, yëꞌëre co̱cohuaꞌi cato miañe ñajëtaꞌa Jesús cayete asamaꞌpë quëquësicohuaꞌi pateña.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Paꞌijëna, Jesús caquëna, asani cahuë: ‘¿I̱quere yoꞌoja̱ꞌquë aꞌni, Ëjaë?’ Caquëna, mai Ëjaëpi capi: ‘Huëni Damascona saijë̱ꞌë. Ja̱ropi mëꞌë yoꞌo ja̱ꞌñe quëaye paꞌiji.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ai miañepi juꞌa huesouna, ñamaꞌquë deꞌohuë. Yëꞌëre co̱cohuaꞌipi jë̱tëre tse̱ꞌejë sahuë, Damascona.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Ja̱rote Ananías Moisés cua̱ñeseꞌe yoꞌoquëpi Damascore pëasiquëpi pajiꞌi. Ja̱ë cato ai deꞌoquë api, siꞌaohuaꞌi judío pa̱i cajëna, paꞌiquë pajiꞌi.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Damascona ti̱ꞌani pëahuë. Pëaëna, Ananíaspi dani nëcaquë capi: ‘Saulo yëꞌë yoꞌjei, yure mëꞌëpi ñañe paꞌiji. Caquëna, ñahuë, i̱ti macapi.’
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Ja̱ maca yëꞌëre capi: ‘Mai aiohuaꞌi Diusupi i̱ yëyere asaquë yoꞌoja̱quë caquë mëꞌëre joꞌya nepi, nuñe paꞌini ñaquë cuiꞌne Jesús cayere asaquë yoꞌoja̱ꞌquëni soipi.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Ja̱je paꞌina, mëꞌë ñaseꞌere cuiꞌne asaseꞌere siꞌaohuaꞌire quëaye paꞌiji. Mëꞌë cato i̱ paꞌiyere quëacaiquë paꞌija̱ꞌquë aꞌë.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 ¿Yure me yoꞌoquë utequëꞌni? Huëni do cua̱ñojëꞌë, mai Ëjaë mamire cuasaquë mëꞌë coꞌaye yoꞌoseꞌe tsoa to̱siquë paꞌiquë.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Jeteyoꞌje Jerusalénna coꞌini Maijaꞌquëre se̱ huëꞌena cacani Maijaꞌquëni se̱i ca̱ni ñañeje paꞌye ñahuë.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ñaquëna, Ëjaëpi yëꞌëre capi: ‘Esa Jerusalénpi etani saijë̱ꞌë. Iye daripë paꞌicohuaꞌi yëꞌë coca mëꞌë quëaye asacaiye pa̱jaꞌcohuaꞌi aꞌë.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Caquëna cahuë: ‘Ëjaë, me ja̱ohuaꞌire quëayeꞌni, tsoe ja̱ohuaꞌipi yëꞌë mëꞌëre sehuocohuaꞌire judío pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñana sai tse̱aquë tëꞌcaquë cuiꞌne co hue̱ꞌñana coquë yoꞌoseꞌe asacohuaꞌire.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Cuiꞌne mëꞌë joꞌyaë Estebanre huani je̱ojëna, yëꞌëpi huaicohuaꞌi ca̱ña ñacai nëcaquë huaiye deꞌoji cuasahuë. Siꞌa pa̱i asayë, yëꞌë yoꞌoseꞌe.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Caquëna, mai Ëjaëpi yëꞌëre capi: ‘Saijë̱ꞌë. Soꞌona jëjo saosiꞌi, yëꞌë cocarepa yequë pa̱ire quëaja̱ꞌquëre, Israel pa̱i peocohuaꞌini,’ capi.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Deꞌoye iye ca macaja̱ꞌa asa tëjini ai tutu cui huëohuë:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ja̱je je̱oñe peoyerepa ai tutu cuijë pë̱ijë i̱ohuaꞌi juꞌi sara duꞌteni je̱ajë cuiꞌne yaꞌo neꞌñare ë̱mëjeꞌena je̱ajë yoꞌohuë.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yoꞌojëna, soldado huëꞌena Pablore coni ca̱ꞌni mepi siꞌsejë̱ꞌë. ¿Siꞌsejëna, quëaja̱quë i̱ coꞌaye yoꞌoseꞌe. I̱quere yoꞌoquëna, ai sa̱ñope cayeꞌni? Asasiꞌi caquë cua̱ñepi, Coronelpi.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Siꞌseñuꞌu cajë hue̱ni yoꞌojëna, Pablopi Capitánre capi:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Caquëna, Capitánpi asani sani i̱ ëjaëre capi:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Caquëna, Coronelpi dani capi:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Caquëna, Coronelpi capi:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Caquëna, siꞌseñuꞌu cajë yoꞌosicohuaꞌipi i̱te je̱oni sateña. Cuiꞌne Coronelpi romanore hue̱jëꞌë cua̱ñesiquëpi quëquëpi.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ñatasi muꞌse Coronelpi Israel pa̱i Pablote sa̱ñope caseꞌere asasiꞌi i̱que doꞌire sa̱ñope cayeꞌni caquë Maijaꞌquë huëꞌe ñacai ëjaohuaꞌire cuiꞌne judío pa̱i yoꞌoye asani ca tëji ëjaohuaꞌire tsiꞌsopi. Aiohuaꞌire tsiꞌsoni Pablote quë̱na mea joyeni tsiꞌsi hue̱ꞌñana daëña.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.