Atos 16
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NAA
1 Pablopi Derbena cuiꞌne Listrana ti̱ꞌani ja̱rona Timoteore ñapi. Judío nomiopi sehuosico mamaquëni cuiꞌne i̱ pëca jaꞌquëpi griego pa̱i pajiꞌi.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Ja̱je paꞌini Timoteore sehuosicohuaꞌipi deꞌoquë api cahuë, Listra cuiꞌne Iconia paꞌicohuaꞌipi.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Ja̱je caquëni Pablopi i̱te co̱jaꞌquëre sasiꞌi, cuasaquë. Ja̱ yëꞌtaꞌa samaꞌnë Timoteo ca̱ꞌnihuëre yëto tëapi, judío pa̱i i̱ saija̱ꞌto paꞌicohuaꞌipi coꞌaye camaꞌcohuaꞌini caquë. Cuiꞌne siꞌaohuaꞌi Timoteore griego pa̱i mamaquë api, asa doꞌire ja̱je yoꞌopi.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Ja̱je yoꞌosi jeteyoꞌje siꞌa daripë̱a maña i̱ohuaꞌi sa saiyeje̱ paꞌye Jesús jëjo saocohuaꞌi cuiꞌne Jerusalén paꞌicohuaꞌi sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi caseꞌere quëahuë, sehuosicohuaꞌina ñeje yoꞌojë̱ꞌë cajë.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Ja̱je yoꞌojëna, sehuosicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi sehuoseꞌere i̱tire paꞌë asajë tutu quëꞌi joñoa paëꞌë. Paꞌijëna, muꞌseña ñape jai pa̱i sehuojë jai saëꞌë.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Deꞌo joyopi Asia yejana Maijaꞌquë coca quëaye ë̱se doꞌire Frigia yeja cuiꞌne Galacia yeja sa tëto sani,
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia yeja niamona ti̱ꞌahuë. Ti̱ꞌani ja̱ropi Bitinia sañuꞌu cuasahuë. Cuasajëtaꞌare Jesús joyopi ë̱sepi.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ë̲sequëna, Misia yejaje̱ sa tëto sani Troas yo saꞌrona meñe cajehuë.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Cajeni ja̱rona Pablopi ca̱ni ñapi, teꞌi Macedonia aquëpi nëcaquë i̱te yëquëre dani co̱caijë̱ꞌë caquëna.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Ja̱je Pablopi ca̱ni ñaëna, ja̱ro Macedoniana deꞌo coca quëaye paꞌiji caquë Maijaꞌquëpi soiji cajë ne deꞌhuahuë, sañuꞌu cajë.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Troas yo saꞌrona aya mëisicohuaꞌipi teꞌe muꞌserepa saëꞌë, Samotracia saodohuëna. Saisicohuaꞌipi ñatasi muꞌse Neápolisna ti̱ꞌahuë.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Ti̱ꞌani ja̱ropi Filiposna saëꞌë, romano pa̱i daripëna. Ja̱ro Macedonia yeja ai ëja daripëre pana saëꞌë. Sani ja̱rona pëahuë, tsoe muꞌseña maña.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Pëasicohuaꞌipi huajë muꞌse paꞌina, pa̱i daripëpi hueꞌsena etani saëꞌë. Tsiaya të̱ꞌtëpa quëꞌrona sani cuasahuë, judío pa̱i Maijaꞌquëre se̱ hue̱ꞌñaꞌë. I̱ño cuasani jaꞌruni ñuꞌijë deꞌo cocare quëahuë, nomiohuaꞌire i̱ti maca tsiꞌsini ñuꞌicohuaꞌire.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Quëajëna, teꞌo nomio Lidia hueꞌecopi, Tiatira daripë pa̱iopi, jai doꞌi ca̱ña ma ja̱ꞌñe i̱sicopi tsiꞌsicohuaꞌi ja̱ꞌre pacoꞌë. Ja̱je paꞌiona, Maijaꞌquëpi Pablo cayere deꞌoyerepa asaja̱co caquë necaina, ai Pablo cayeseꞌe asao, siꞌaye i̱ quëaye. Ja̱o cato Maijaꞌquëre se̱co pacoꞌë.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ja̱je paꞌiopi i̱o tsëcapë ja̱ꞌre co̱ni oco do cua̱ñoni yëquëre cao:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Pëasicohuaꞌipi teꞌe muꞌse Maijaꞌquëre se̱ hue̱ꞌñana saijë teꞌo nomi tsi̱o ta̱ꞌñe yequë muꞌseña paꞌi ja̱ꞌñere quëa joyore hueꞌeconi ti̱ꞌahuë. Ja̱je paꞌiopi i̱o ëjaohuaꞌire jaiye curiquë necaico pacoꞌë, i̱o ta̱ꞌñe ca doꞌipi. I̱o cato i̱ohuaꞌi joꞌyao pacoꞌë.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Ja̱je paꞌiopi Pablore cuiꞌne yëquëre peꞌte huëoni peꞌteco cuio:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Ja̱jeseꞌe siꞌa muꞌseña cuico peꞌteroja̱iona, yoꞌo jujani Pablopi coꞌye po̱nëni i̱ote ta̱ꞌñe ca cocare capi:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Ja̱je huatipi etaëna, i̱o ëjaohuaꞌipi ñani yure curiquë neñe peoji cuasajë Pablore cuiꞌne Silasre tse̱ahuë. Tse̱ani coꞌamaña huero hue̱ꞌñana sahuë, ja̱ daripë ëjaohuaꞌi quëꞌrona.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Dani ëjaohuaꞌire cahuë:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Israel pa̱i yoꞌoyere yeꞌyayë, ja̱ohuaꞌi. ¿Me mai romano pa̱i i̱ohuaꞌi caye asani yoꞌoyeꞌni?”
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Cajëna, siꞌaohuaꞌi cuiꞌne cahuë. Cajëna, ja̱ daripë pa̱i yoꞌoye ñacohuaꞌipi Pablore cuiꞌne Silasre juꞌi ca̱ña duꞌteni siꞌsejë̱ꞌë, cua̱ñehuë.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Cua̱ñejëna, ai siꞌsehuë. Siꞌse tëjini co hue̱ꞌñana sani cosicohuaꞌire ñaquëre deꞌhua ñajëꞌë, icohuaꞌire cajë cua̱ñeni co huesohuë.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Cua̱ñerena, asani ai sa̱ꞌnahuë tuꞌrihuëna sani copi. Coni so̱quë totona co̱ña nesicona nëcañoa jua nëoni hue̱ñopi.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Hue̱ñosicohuaꞌipi ñuꞌijë jopo ñami paꞌina, Pablopi cuiꞌne Silaspi co̱ni Maijaꞌquëre se̱jë cuiꞌne jë̱jë yoꞌojëna, siꞌa cosicohuaꞌi asahuë.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Ja̱ macarepa yejapi ai ñuꞌcueo. Ñuꞌcuecona, co hue̱ꞌña eta saꞌnoapi siꞌaye huiꞌyo sao, cuiꞌne pa̱ire quë̱na meapi hue̱seꞌeje̱ to̱me sapi, peo hue̱ꞌña.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ja̱ maca cosicohuaꞌire ñaquëpi sëtani huiꞌyoseꞌe eta saꞌnoa paꞌiona, ñani cosicohuaꞌipi tsoe etahuë cuasaquë i̱ huaꞌtipi dutani coꞌye huasiꞌi caquë yoꞌopi.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Yoꞌoquëna, Pablopi tutu capi:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Caquëna, asani miañe dajë̱ꞌë cani tsasiquë caꞌraquë huëꞌhuë cacani Pablo cuiꞌne Silas quë̱o quëꞌrona doꞌre jaꞌrupi.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Yoꞌo tëjini huëni nëcani Pablore cuiꞌne Silasre etoni se̱jiꞌi:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Se̱ina cahuë:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Ja̱ maca i̱te cuiꞌne siꞌaohuaꞌi i̱ huëꞌe acohuaꞌire mai Ëjaë cocare quëahuë.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Ja̱re i̱ti quëa tëji maca, cosicohuaꞌire ñaquëpi Pablore cuiꞌne Silasre siꞌseseꞌe aꞌsi tsoapi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱ cuiꞌne siꞌaohuaꞌi i̱ huëꞌe acohuaꞌi oco do cua̱ñohuë.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Do tëjisi maca tu̱mani Pablore cuiꞌne Silasre i̱ huëꞌena sani a̱opi. I̱ cuiꞌne i̱ tsëcapë acohuaꞌi Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌi paꞌijë ai sihuahuë.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Nea hue̱ꞌña paꞌi maca pa̱i yoꞌoye ñani ca deꞌhuacohuaꞌipi Pablore cuiꞌne Silasre eto saojë̱ꞌë cajë cosicohuaꞌire ñaquëre quëaja̱ꞌa soldado pa̱ire jëjo daohuë.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Sani quëarena, cosicohuaꞌire ñaquëpi capi, Pablore:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Caquëna, Pablopi capi:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Caquëna, soldado pa̱ipi sani romano pa̱i aꞌë, quëarena, pa̱i yoꞌoye ñani ca deꞌhuacohuaꞌipi quëquëhuë.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Quëquësicohuaꞌipi dani pa̱i yoꞌoye ca deꞌhua ëjaohuaꞌipi yëquë mësarute coꞌaye yoꞌoseꞌe oijë̱ꞌë cajë se̱iꞌë, Pablore cuiꞌne Silasre. Ja̱je cani etoni iye daripëpi etani saijë̱ꞌë cajë se̱iꞌë.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Se̱tena, Pablopi cuiꞌne Silaspi co hue̱ꞌñapi etani Lidia huëꞌena saëꞌë. Sani sehuosicohuaꞌire ñajë cuiꞌne je̱omaꞌpë tuijë̱ꞌë cajë yëhuo tëjini etani saëꞌë.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.