Atos 15

Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ja̱ muꞌseña Judeapi Antioquíana cayao maña saisicohuaꞌipi Maijaꞌquë doꞌijëre yeꞌyajë cahuë huaso cua̱ñoñe peoji, Moisés cua̱ñeseꞌere yoꞌomaꞌpë pani, ca̱ꞌni tëamaꞌpë pani, cahuë.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Ja̱je cajëna, Pablopi cuiꞌne Bernabépi co̱ni i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ai sa̱ꞌñe yoꞌojë cahuë. Ja̱je yoꞌojë cajëna, Pablore, Bernabére cuiꞌne yecohuaꞌi sehuosicohuaꞌire Jerusalénna sani Jesús jëjo saocohuaꞌi ja̱ꞌre cuiꞌne ja̱ daripë sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi ja̱ꞌre ca̱ꞌni tëaye ayere coca caja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoñuꞌu, cani jëjo saohuë.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Antioquía daripë sehuosicohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi jëjo saojëna, saicohuaꞌipi Fenicia yejaja̱ꞌa cuiꞌne Samaria yejaja̱ꞌa sa saijë quëahuë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasajë paꞌiseꞌere je̱oconi Maijaꞌquëre sehuoseꞌere quëajëna, asani siꞌaohuaꞌi sehuocohuaꞌi sihuahuë.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Jerusalénna Pablo cuiꞌne Bernabé ti̱ꞌarena, sehuosicohuaꞌipi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi co̱ni deꞌoye pëpahuë. Pëparena, paꞌijë siꞌaye Maijaꞌquë i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre yoꞌoseꞌere quëahuë.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Quëajëna, fariseo acohuaꞌipi Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌipi huëni nëcani cahuë:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Cajëna, asani ja̱ maca Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi tsiꞌsihuë, fariseo acohuaꞌi caseꞌere sa̱ꞌñe coca cajë asañuꞌu cajë.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ja̱je cajë tsiꞌsisicohuaꞌipi ai sa̱ꞌñe ca tëji maca Pedropi huëni nëcani capi:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Maijaꞌquë pa̱i joñoa cuasaye ñaquëpi yëꞌë tse̱cohuaꞌire neñë caquë i̱ñoquë, deꞌo joyore i̱sipi, judío pa̱i peocohuaꞌina maire i̱siseꞌeje̱ paꞌye.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato ja̱ohuaꞌire cuiꞌne maire ti̱ñe paꞌiohuaꞌire ñañe pa̱ji, siꞌaohuaꞌire cuiꞌne paꞌiohuaꞌire ñaji. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre cuasa doꞌija̱ꞌa deꞌo joñoa tsoa to̱cajiꞌi, ja̱ohuaꞌireje̱.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Yure ja̱je paꞌito, ¿me yoꞌojë Maijaꞌquë yoꞌoyere sa̱ñope uihuayeꞌni, sehuosicohuaꞌina dëquëcoje̱ paꞌiore hueꞌocaijë maije cuiꞌne mai aipëje̱ yoꞌo ti̱ꞌañe pa̱seꞌere?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Ja̱je paꞌina, yëquë cato cuasayë ja̱ohuaꞌire huasoseꞌeje̱ paꞌyepi yëquëreje̱ Ëjaë Jesús oi coa i̱siyepi huasopi cuasayë.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Caquëna, siꞌaohuaꞌi joꞌcua je̱oni Bernabé cuiꞌne Pablo cayere asahuë. I̱ohuaꞌi ja̱ꞌre Maijaꞌquë paꞌi co̱caina, yequë muꞌseña paꞌi ja̱ꞌñe i̱ñoseꞌe cuiꞌne pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñe yoꞌoseꞌe quëajëna, asahuë.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Ja̱ maca quëa tëjijëna, Santiagopi capi:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Maijaꞌquëpi judío pa̱i peocohuaꞌire deꞌoye yoꞌocai ja̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani i̱ pa̱irepa paꞌija̱ꞌcohuaꞌire neseꞌere Simónpi maire quëaquëna, asahuë.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Ja̱je paꞌina, iye toyaseꞌe cato Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌeje̱ paꞌye yoꞌoseꞌe aꞌë. Ja̱je paꞌina, ñeje caji, toyaseꞌe:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Ja̱ jeteyoꞌje coꞌi co̱ni
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Ne deꞌhuaëna, ëjaëre judío pa̱i coꞌeja̱jë,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Tsoe hue̱ꞌña iye yoꞌo ja̱ꞌñe quëasiquëpi, ëjaëpi i̱sipi iye coca.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Ja̱je paꞌina, yëꞌë cato cayë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasaseꞌere je̱oni Maijaꞌquëni tuicohuaꞌire cua̱ñeseꞌere yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoji.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Ja̱je paꞌina, coa iyeseꞌe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë cajë toyaseꞌe tsoe ti̱ꞌapi. Pa̱i deꞌhuasi diusure i̱sisi huaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, ë̱mëre cuiꞌne nomiore coa yoꞌoroja̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, pa̱nitaꞌa tsie a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ja̱ maña toyañuꞌu, Moisés cua̱ñeseꞌe cato tsoe hue̱ꞌñapi pa̱i ñape daripë̱a paꞌicohuaꞌire quëajë paꞌiyë, huajë muꞌseña ñape tsiꞌsi huë̱ꞌñapi i̱ti toyaseꞌere ñajë. Ja̱je paꞌito me airepa cayeꞌni.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Ja̱ maca yuretaꞌa Antioquíana i̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani Pablo cuiꞌne Bernabé ja̱ꞌre jëjo saoñuꞌu, cajë siꞌa sehuosicohuaꞌi. Sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌi teꞌe cuasahuë. Cuasani yoꞌojë Judas hueꞌequëni, ja̱re i̱pi yequë mami Barsabás hueꞌequëni cuiꞌne Silasni saija̱ꞌcohuaꞌire nehuë, deꞌocohuaꞌire pare.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Neni ja̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ñeje toyasicore jëjo saohuë:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Cuiꞌne yëquë jëjo saomaꞌcohuaꞌipi i̱ñopi. Saisicohuaꞌipi mësarute jo̱sa yoꞌojë huesë ëaye ca co̱ꞌme huesojëna, ai yoꞌojë asahuë.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 — ausente —
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ja̱je yoꞌosicohuaꞌipi yure mësaru quëꞌrona jëjo saoyë, Judasre cuiꞌne Silasre mësaru ja̱ꞌre teꞌe tsiarepa ñajë coca siꞌaye quëaja̱ꞌcohuaꞌire, yëquë quëaseꞌeje̱ paꞌye.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Ja̱je paꞌina, deꞌo joyoje̱ deꞌoji, ja̱je yoꞌoye caquëna, ñaquëna, yëquëje̱ mësarute jaiye yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoyë. Coa doꞌi quëꞌyeseꞌe yoꞌojë̱ꞌë caye yëyë, iyeseꞌe:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Pa̱i deꞌhuasi diusuna i̱sisi huaꞌi a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, tsieje̱ a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, cuiꞌne ë̱mëpi nomiohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, nomioje ë̱mëohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌo paꞌijë̱ꞌë. Iye caseꞌere yoꞌoni mësaru deꞌoye paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Deꞌoye paꞌijë̱ꞌë. Ca tëjihuë.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Ja̱ maca sai huëoni pëpa tëjini yuretaꞌa Antioquíana saëꞌë. Sani ti̱ꞌani sehuosicohuaꞌire tsiꞌsoni toyasicore i̱sihuë.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 I̱sirena, sehuosicohuaꞌipi toyaseꞌere ñajë cajëna, asajë jai pa̱i sihuahuë, i̱te yëhuoyere asajë.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Sihuajë asajëna, Judas cuiꞌne Silaspi Maijaꞌquë caye asani quëacai tutu pacohuaꞌipi ai tsoe quëahuë, yëhuojë. Ja̱je yëhuojëna, asa huajëjë jerepa tutu quëꞌi joñoa paëꞌë.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ja̱je quëajë pani tëjirena, sehuosicohuaꞌipi sani pëpacaijë̱ꞌë siꞌaohuaꞌire mësarute jëjo daosicohuaꞌire cajë pëpa tëjihuë, coꞌija̱ꞌcohuaꞌire.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Silasseꞌe deꞌoji pëaye cuasani pëapi.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pëaquëna, cuiꞌne Pabloje̱ cuiꞌne Bernabéje̱ pëahuë, Antioquíana, Maijaꞌquë coca yeꞌyajë cuiꞌne quëaroja̱ijë yoꞌoja̱ꞌcohuaꞌipi. Pëarena, jai pa̱i sehuosicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni yoꞌohuë, i̱ti coꞌamaña.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Ai tsoe paꞌiquëpi Pablo capi, Bernabére:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Caquëna, Bernabépi Juanre yequë mami Marco hueꞌequëre sañuꞌu capi.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Caquëna, Pablopi ë̱sepi, saye. Ja̱ë Marcopi ja̱ꞌnëje Panfiliana i̱ yoꞌoye je̱oconi teꞌe nemaꞌë yoꞌosiquëre me caquë.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Ja̱je paꞌina, teꞌe cuasaye peoquëna, teꞌohuaꞌiseꞌe huahuë. Huani Bernabépi Marcore sapi. Saquë jai yohuëna aya mëni Chiprena saëꞌë.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Saijëna, Pablopi i̱te co̱jaꞌquëre Silasni ti̱ꞌapi. Ti̱ꞌaëna, sehuosicohuaꞌipi Maijaꞌquëre se̱cacatena, etani sajiꞌi.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Saiquëpi Siria yejaja̱ꞌa cuiꞌne Cilicia yejaja̱ꞌa sa tëto sai Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌire quëa huasoquë cujiꞌi.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.