Atos 15
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs NTLH
1 Ja̱ muꞌseña Judeapi Antioquíana cayao maña saisicohuaꞌipi Maijaꞌquë doꞌijëre yeꞌyajë cahuë huaso cua̱ñoñe peoji, Moisés cua̱ñeseꞌere yoꞌomaꞌpë pani, ca̱ꞌni tëamaꞌpë pani, cahuë.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Ja̱je cajëna, Pablopi cuiꞌne Bernabépi co̱ni i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ai sa̱ꞌñe yoꞌojë cahuë. Ja̱je yoꞌojë cajëna, Pablore, Bernabére cuiꞌne yecohuaꞌi sehuosicohuaꞌire Jerusalénna sani Jesús jëjo saocohuaꞌi ja̱ꞌre cuiꞌne ja̱ daripë sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi ja̱ꞌre ca̱ꞌni tëaye ayere coca caja̱ꞌcohuaꞌire jëjo saoñuꞌu, cani jëjo saohuë.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Antioquía daripë sehuosicohuaꞌi paꞌicohuaꞌipi jëjo saojëna, saicohuaꞌipi Fenicia yejaja̱ꞌa cuiꞌne Samaria yejaja̱ꞌa sa saijë quëahuë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasajë paꞌiseꞌere je̱oconi Maijaꞌquëre sehuoseꞌere quëajëna, asani siꞌaohuaꞌi sehuocohuaꞌi sihuahuë.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Jerusalénna Pablo cuiꞌne Bernabé ti̱ꞌarena, sehuosicohuaꞌipi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi co̱ni deꞌoye pëpahuë. Pëparena, paꞌijë siꞌaye Maijaꞌquë i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre yoꞌoseꞌere quëahuë.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Quëajëna, fariseo acohuaꞌipi Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌipi huëni nëcani cahuë:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Cajëna, asani ja̱ maca Jesús jëjo saocohuaꞌipi cuiꞌne sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi tsiꞌsihuë, fariseo acohuaꞌi caseꞌere sa̱ꞌñe coca cajë asañuꞌu cajë.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ja̱je cajë tsiꞌsisicohuaꞌipi ai sa̱ꞌñe ca tëji maca Pedropi huëni nëcani capi:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Maijaꞌquë pa̱i joñoa cuasaye ñaquëpi yëꞌë tse̱cohuaꞌire neñë caquë i̱ñoquë, deꞌo joyore i̱sipi, judío pa̱i peocohuaꞌina maire i̱siseꞌeje̱ paꞌye.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato ja̱ohuaꞌire cuiꞌne maire ti̱ñe paꞌiohuaꞌire ñañe pa̱ji, siꞌaohuaꞌire cuiꞌne paꞌiohuaꞌire ñaji. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre cuasa doꞌija̱ꞌa deꞌo joñoa tsoa to̱cajiꞌi, ja̱ohuaꞌireje̱.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Yure ja̱je paꞌito, ¿me yoꞌojë Maijaꞌquë yoꞌoyere sa̱ñope uihuayeꞌni, sehuosicohuaꞌina dëquëcoje̱ paꞌiore hueꞌocaijë maije cuiꞌne mai aipëje̱ yoꞌo ti̱ꞌañe pa̱seꞌere?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ja̱je paꞌina, yëquë cato cuasayë ja̱ohuaꞌire huasoseꞌeje̱ paꞌyepi yëquëreje̱ Ëjaë Jesús oi coa i̱siyepi huasopi cuasayë.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Caquëna, siꞌaohuaꞌi joꞌcua je̱oni Bernabé cuiꞌne Pablo cayere asahuë. I̱ohuaꞌi ja̱ꞌre Maijaꞌquë paꞌi co̱caina, yequë muꞌseña paꞌi ja̱ꞌñe i̱ñoseꞌe cuiꞌne pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñe yoꞌoseꞌe quëajëna, asahuë.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ja̱ maca quëa tëjijëna, Santiagopi capi:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Maijaꞌquëpi judío pa̱i peocohuaꞌire deꞌoye yoꞌocai ja̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani i̱ pa̱irepa paꞌija̱ꞌcohuaꞌire neseꞌere Simónpi maire quëaquëna, asahuë.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ja̱je paꞌina, iye toyaseꞌe cato Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi toyaseꞌeje̱ paꞌye yoꞌoseꞌe aꞌë. Ja̱je paꞌina, ñeje caji, toyaseꞌe:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 Ja̱ jeteyoꞌje coꞌi co̱ni
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Ne deꞌhuaëna, ëjaëre judío pa̱i coꞌeja̱jë,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Tsoe hue̱ꞌña iye yoꞌo ja̱ꞌñe quëasiquëpi, ëjaëpi i̱sipi iye coca.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Ja̱je paꞌina, yëꞌë cato cayë, judío pa̱i peocohuaꞌipi ja̱ꞌnë i̱tire paꞌë cuasaseꞌere je̱oni Maijaꞌquëni tuicohuaꞌire cua̱ñeseꞌere yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoji.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Ja̱je paꞌina, coa iyeseꞌe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë cajë toyaseꞌe tsoe ti̱ꞌapi. Pa̱i deꞌhuasi diusure i̱sisi huaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, ë̱mëre cuiꞌne nomiore coa yoꞌoroja̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, pa̱nitaꞌa tsie a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ja̱ maña toyañuꞌu, Moisés cua̱ñeseꞌe cato tsoe hue̱ꞌñapi pa̱i ñape daripë̱a paꞌicohuaꞌire quëajë paꞌiyë, huajë muꞌseña ñape tsiꞌsi huë̱ꞌñapi i̱ti toyaseꞌere ñajë. Ja̱je paꞌito me airepa cayeꞌni.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Ja̱ maca yuretaꞌa Antioquíana i̱ohuaꞌi acohuaꞌini sahuani Pablo cuiꞌne Bernabé ja̱ꞌre jëjo saoñuꞌu, cajë siꞌa sehuosicohuaꞌi. Sehuosicohuaꞌi ëjaohuaꞌi cuiꞌne Jesús jëjo saocohuaꞌi teꞌe cuasahuë. Cuasani yoꞌojë Judas hueꞌequëni, ja̱re i̱pi yequë mami Barsabás hueꞌequëni cuiꞌne Silasni saija̱ꞌcohuaꞌire nehuë, deꞌocohuaꞌire pare.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Neni ja̱ohuaꞌi ja̱ꞌre ñeje toyasicore jëjo saohuë:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Cuiꞌne yëquë jëjo saomaꞌcohuaꞌipi i̱ñopi. Saisicohuaꞌipi mësarute jo̱sa yoꞌojë huesë ëaye ca co̱ꞌme huesojëna, ai yoꞌojë asahuë.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 — ausente —
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 — ausente —
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ja̱je yoꞌosicohuaꞌipi yure mësaru quëꞌrona jëjo saoyë, Judasre cuiꞌne Silasre mësaru ja̱ꞌre teꞌe tsiarepa ñajë coca siꞌaye quëaja̱ꞌcohuaꞌire, yëquë quëaseꞌeje̱ paꞌye.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ja̱je paꞌina, deꞌo joyoje̱ deꞌoji, ja̱je yoꞌoye caquëna, ñaquëna, yëquëje̱ mësarute jaiye yoꞌojë̱ꞌë cajë cua̱ñeñe peoyë. Coa doꞌi quëꞌyeseꞌe yoꞌojë̱ꞌë caye yëyë, iyeseꞌe:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Pa̱i deꞌhuasi diusuna i̱sisi huaꞌi a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, quio hue̱asicohuaꞌire a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, tsieje̱ a̱imaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, cuiꞌne ë̱mëpi nomiohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌpë paꞌijë̱ꞌë, nomioje ë̱mëohuaꞌire coa yoꞌoroja̱iñe yoꞌomaꞌo paꞌijë̱ꞌë. Iye caseꞌere yoꞌoni mësaru deꞌoye paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë. Deꞌoye paꞌijë̱ꞌë. Ca tëjihuë.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Ja̱ maca sai huëoni pëpa tëjini yuretaꞌa Antioquíana saëꞌë. Sani ti̱ꞌani sehuosicohuaꞌire tsiꞌsoni toyasicore i̱sihuë.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 I̱sirena, sehuosicohuaꞌipi toyaseꞌere ñajë cajëna, asajë jai pa̱i sihuahuë, i̱te yëhuoyere asajë.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Sihuajë asajëna, Judas cuiꞌne Silaspi Maijaꞌquë caye asani quëacai tutu pacohuaꞌipi ai tsoe quëahuë, yëhuojë. Ja̱je yëhuojëna, asa huajëjë jerepa tutu quëꞌi joñoa paëꞌë.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ja̱je quëajë pani tëjirena, sehuosicohuaꞌipi sani pëpacaijë̱ꞌë siꞌaohuaꞌire mësarute jëjo daosicohuaꞌire cajë pëpa tëjihuë, coꞌija̱ꞌcohuaꞌire.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare Silasseꞌe deꞌoji pëaye cuasani pëapi.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Pëaquëna, cuiꞌne Pabloje̱ cuiꞌne Bernabéje̱ pëahuë, Antioquíana, Maijaꞌquë coca yeꞌyajë cuiꞌne quëaroja̱ijë yoꞌoja̱ꞌcohuaꞌipi. Pëarena, jai pa̱i sehuosicohuaꞌipi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni yoꞌohuë, i̱ti coꞌamaña.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ai tsoe paꞌiquëpi Pablo capi, Bernabére:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Caquëna, Bernabépi Juanre yequë mami Marco hueꞌequëre sañuꞌu capi.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Caquëna, Pablopi ë̱sepi, saye. Ja̱ë Marcopi ja̱ꞌnëje Panfiliana i̱ yoꞌoye je̱oconi teꞌe nemaꞌë yoꞌosiquëre me caquë.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ja̱je paꞌina, teꞌe cuasaye peoquëna, teꞌohuaꞌiseꞌe huahuë. Huani Bernabépi Marcore sapi. Saquë jai yohuëna aya mëni Chiprena saëꞌë.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Saijëna, Pablopi i̱te co̱jaꞌquëre Silasni ti̱ꞌapi. Ti̱ꞌaëna, sehuosicohuaꞌipi Maijaꞌquëre se̱cacatena, etani sajiꞌi.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Saiquëpi Siria yejaja̱ꞌa cuiꞌne Cilicia yejaja̱ꞌa sa tëto sai Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌire quëa huasoquë cujiꞌi.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.