Atos 10
Maija'quë Huajë Ca Nëose'e (SEYNT) vs ARA
1 Cesarea daripëre teꞌi ë̱më Cornelio hueꞌyosiquë pajiꞌi, cien soldado pa̱i ëjaë. Capitán pajiꞌi. I̱ Cien soldado tsëcapë aquë mami cato Italiano hueꞌyosico pacoꞌë.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ja̱ë cato deꞌoquë pajiꞌi, Maijaꞌquëre caꞌraquëpi. Ja̱je paꞌipi siꞌa i̱ huëꞌe acohuaꞌi ja̱ꞌre Maijaꞌquëre se̱i paꞌiquë pajiꞌi. Ja̱je paꞌipi peocohuaꞌire deꞌoye i̱sipi, co̱casiꞌi caquë judío pa̱ire, cuiꞌne siꞌa muꞌseña Maijaꞌquëre se̱i pajiꞌi.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Paꞌipi teꞌe muꞌse naꞌiquëna, tres paꞌi maca ca̱ni ñañeje paꞌye ñaquëna, Maijaꞌquë jëjo daoquë hui̱ñaëpi i̱ huëꞌena cacapi. Cacaquëna, ti̱ñarepa i̱te ñapi. Ñaquëna, capi:
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Caquëna, i̱ni ñaquë quëquëni se̱jiꞌi, i̱te:
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Yure ë̱mëohuaꞌire Jopena jëjo saojë̱ꞌë, Simón Pedro hueꞌyosiquëre quërëja̱ijaꞌcohuaꞌire. Pedro cato yequë Simón huëꞌere pëasiquëpi paꞌiji.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Yequë Simón ca̱ꞌni deꞌhuaquë huëꞌere paꞌiji. Ja̱ huëꞌe cato jaira të̱ꞌtëpare paꞌiji.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 — ausente —
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 — ausente —
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Jëjo saouna, se ñatasi muꞌse ja̱ yëꞌtaꞌa maꞌare saijë je̱ꞌnë Jope quë̱no macare paꞌijëna, jopo muꞌserepa paꞌi maca Pedropi huëꞌe ë̱mëjeꞌe totona mëjiꞌi, Maijaꞌquëre se̱siꞌi caquë.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ja̱ yëꞌtaꞌa a̱ore cuaꞌcojëna, a̱o ëaye nëi macapi ca̱ni ñañeje paꞌye ñapi.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Ñaquëna, maꞌtëmopi huiꞌyoni jai ca̱ ca̱ꞌtipëje̱ paꞌiona, cajeseꞌe si̱ca que̱ꞌquesicona,
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 siꞌa nëicohuaꞌire, u̱ijë cuꞌicohuaꞌire cuiꞌne jaꞌjëcohuaꞌire ayasi tuꞌupi yejare pana cajeo.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Caje maca yëꞌoseꞌe i̱te jutapi ñeje:
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Caquëna, Pedropi sa̱ñope capi:
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Caquëna, ti̱jupë yëꞌoseꞌe i̱te jutaëña:
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Ja̱je toaso̱ñe paꞌye Maijaꞌquë i̱te ca tëjini coꞌamaña ayasi tuꞌure maꞌtëmona mëa huesopi.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Mëa huesouna, Pedro ¿merepa yoꞌo ja̱ꞌñere ja̱je paꞌye i̱ño uꞌni? caquë ai cuasaquë pajiꞌi. Paꞌina, Cornelio jëjo saosicohuaꞌipi ja̱to saꞌro quëꞌrona ti̱tahuë, ¿Simón huëꞌe jerore paꞌicoꞌni? cajë se̱ni asajë daicohuaꞌipi.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Ja̱ohuaꞌi ti̱tani tutu cajë se̱iꞌë: I̱ño Simón hueꞌequëpi cuiꞌne yequë mami Pedro hueꞌequë paꞌimaꞌquë cajë se̱iꞌë.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ja̱je se̱ni asajëna, Pedro cato ja̱ yëꞌtaꞌa i̱ ñaseꞌere cuasaquë pajiꞌi. Paꞌina, deꞌo joyopi capi, i̱te:
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Huëni i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre saijë̱ꞌë, jëa coeye peoyerepa. Yëꞌë jëjo daosicohuaꞌi aꞌë.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Caëna, Pedro cajeni capi:
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Caquëna, i̱ohuaꞌipi cahuë:
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Cajëna, Pedropi capi: “Cacani pëajë̱ꞌë.” Caëna, cacani i̱ ja̱ꞌre co̱ni pëahuë, ja̱ ñami. Ñatasi muꞌse Pedropi i̱ohuaꞌi ja̱ꞌre co̱ni sajiꞌi. Saina, i̱te co̱ñuꞌu cajë Jope acohuaꞌije̱ i̱ ja̱ꞌre saëꞌë, Maijaꞌquëre sehuosicohuaꞌipi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ja̱je saisicohuaꞌipi se ñatasi muꞌse Cesareana ti̱ꞌahuë, Cornelio cuiꞌne i̱ tsëcapë cuiꞌne i̱ ai oi cajeohuaꞌi co̱ni tsiꞌsini ute hue̱ꞌñana. Ja̱ohuaꞌi cato Cornelio huëosicohuaꞌipi daisicohuaꞌipi paëꞌë.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Paꞌijëna, Pedropi huëꞌena ti̱ꞌaquëna, Corneliopi pëpasiꞌi caquë etaquëpi Pedrote yëꞌë ëjaërepa caquë doꞌre jaꞌruëña.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Jaꞌruquëna, Pedropi i̱te naë huëo nëcoquë capi:
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ja̱je i̱ ja̱ꞌre caquë sa cacaquë ñaquëna, jai pa̱i tsiꞌsicohuaꞌipi paëꞌë.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Paꞌijëna, ñani Pedropi capi:
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Ja̱je paꞌina, ja̱ohuaꞌi sani yëꞌëre se̱jëna, ai cuasaye peoyerepa esa daëꞌë. Deꞌoji. Yuretaꞌa quëajë̱ꞌë. ¿I̱quere cajë yëꞌëre soireꞌni?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Caquëna, Corneliopi capi:
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 ‘Cornelio, mëꞌë Maijaꞌquëre se̱ñe Maijaꞌquë asaji, cuiꞌne mëꞌë peocohuaꞌire co̱caiyeje̱ Maijaꞌquë ñaquë sihuaji deꞌoyerepa yoꞌoji caquë ñaji.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ja̱je paꞌiye sëte yurepi ë̱mëohuaꞌire Jopena jëjo saojë̱ꞌë, Simón Pedro hueꞌequëre quërëja̱ni i̱ñona daja̱ꞌcohuaꞌire. I̱ cato yequë Simón huëꞌere paꞌiji, ja̱ë yequë Simón cato ca̱ꞌnipi deꞌhuaquë api. I̱ huëꞌe cato jaira të̱ꞌtëpare paꞌiji,’ capi, yëꞌëre.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Caëna, asani esa mëꞌëre quërëja̱ijaꞌcohuaꞌire jëjo saohuë. Ja̱je jëjo saouna, yure mëꞌëpi daquëna, deꞌoji. Maijaꞌquë coca asañuꞌu cajë yëquë tsiꞌsisicohuaꞌipi paꞌiyë, mëꞌëre mai Ëjaërepa cajë̱ꞌë caquë i̱siyere caquëna, asañuꞌu, yëquë.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Caquëna, Pedropi quëapi:
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë cato siꞌa pa̱ire i̱te deꞌoquëre paꞌni cacohuaꞌire cuiꞌne nuñerepa yoꞌocohuaꞌire deꞌoji caquë ñaji, coa siꞌa tsëca acohuaꞌire.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Ja̱je paꞌina, siꞌaohuaꞌi Ëjaë Jesucristoja̱ꞌa deꞌoye paꞌiye ti̱ꞌañere, Maijaꞌquë i̱ coca Israel pa̱ina i̱sipi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Mësarupi siꞌaohuaꞌi asayë, Juan oco doquë cuiꞌne quëaquë yoꞌosi jeteyoꞌje Jesupi Galileapi huëoni siꞌa hue̱ꞌña judío pa̱i paꞌi hue̱ꞌña yoꞌoseꞌe cuꞌiseꞌe.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëpi Jesús Nazaret aquëre deꞌo joyo tuture i̱sipi. I̱sina, huati tutupi yoꞌoquëna, ai yoꞌojë paꞌicohuaꞌire jujucai cuiꞌne pa̱ire deꞌoye yoꞌocai cujiꞌi, Maijaꞌquëpi i̱ ja̱ꞌre paꞌi doꞌire.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Ja̱je yoꞌoquëna, yëquë ñasicohuaꞌi aꞌë, Jesús yoꞌoye. Jerusalénna cuiꞌne Judea yejana yoꞌoquëna, ñasicohuaꞌi aꞌë. Ja̱ jeteyoꞌje yuretaꞌa i̱te so̱quë sarahuana que̱ deoni huani je̱ohuë, judío pa̱ipi.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ja̱je huaisiquëtaꞌa toaso̱ muꞌseña paꞌi maca Maijaꞌquëpi huajëquëre huëopi. Huëoni yëquëre i̱ñopi.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Coa yëquëseꞌere ñai i̱ñopi. Siꞌa pa̱ire ñai i̱ñoñe pa̱pi. Yëquë i̱ tsoe sahua nëosicohuaꞌiseꞌere ñai i̱ñopi. Ja̱je paꞌina, yëquë i̱ ja̱ꞌre co̱ni u̱cujë cuiꞌne a̱ijë yoꞌohuë, i̱ huëisi jeteyoꞌje.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ja̱re ja̱ëni Maijaꞌquëpi ju̱ꞌisicohuaꞌire cuiꞌne huajëcohuaꞌire ñani ca tëjiquëre nepi cajë quëaja̱ꞌcohuaꞌini yëquëre jëjo daopi.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ja̱je paꞌina, tsoe Maijaꞌquëre quëacaicohuaꞌi Jesús ayere cajë cahuë, i̱te Jesure sehuocohuaꞌipi i̱ohuaꞌi coꞌaye yoꞌoseꞌere sa̱i deꞌhuani oni yeje cua̱ñojaꞌcohuaꞌi aꞌë.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ja̱ yëꞌtaꞌa Pedro caquëna, deꞌo joyopi i̱ caye asacohuaꞌina tsio dajiꞌi.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tsio daquëna, Israel pa̱i sehuoye sehuocohuaꞌipi Pedro ja̱ꞌre daisicohuaꞌipi ai cuasajë ñahuë, Israel pa̱i peocohuaꞌipi deꞌo joyore i̱si cua̱ñojë,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 yequë pa̱i cocapi cajë cuiꞌne Maijaꞌquëre deꞌoquëre paꞌni cajë yoꞌojëna.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Ja̱je ai cuasajëna, Pedropi capi:
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Cani i̱ohuaꞌire Jesucristo mamipi do cua̱ñoñe paꞌiji cani docajiꞌi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱ohuaꞌipi Pedrore cahuë, yëquë ja̱ꞌre tsoe muꞌseña maña pëani paꞌijë̱ꞌë.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.