Marcos 12

Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ja̱ maca Jesús pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye caquë quëaëña, ñeje: “Pajiꞌi, teꞌi pa̱i yeja paquë. Ja̱je paꞌipi ta̱pi, cuiyaꞌi. Ta̱ni tuꞌrihuë tëhuopi. Cuiꞌne cuiyaꞌi suni deꞌhuaja̱ꞌtoje̱ nepi. Cuiꞌne cuiyaꞌi tsio ë̱më huëꞌepi tuijë siꞌa tsio ñajaꞌcore nepi. Ja̱je siꞌaye ne tëjini coꞌamaña necaicohuaꞌini i̱si nëoni sajiꞌi.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Tëaye ti̱ꞌasi maca i̱ joꞌyare jëjo daopi, coꞌamaña necaicohuaꞌi quëꞌrona i̱te cajë necaiseꞌe paꞌiji, caquë.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ja̱je jëjo daosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi tse̱ani siꞌseni i̱simaꞌpë jëjo saohuë.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ja̱je yoꞌorena, i̱ti tse̱ aquëpi yequëre jëjo saopi. Jëjo saouna, ja̱ëreje̱ quë̱na pë̱api je̱ahuë. Cuiꞌne si̱opëje̱ aꞌsi quëꞌire tea ju̱ꞌijë yoꞌoni jëjo saohuë.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ja̱je yoꞌoruje̱ i̱ti tse̱ aquë ja̱ yëꞌtaꞌapi yequëre jëjo sao co̱pi. Jëjo saosiquëni ja̱ëni coa huani je̱ohuë.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Jëjo saoquë pequë yuretaꞌa i̱ mamaquëre pani jëjo saopi, yëꞌë mamaquëre cato yoꞌoye peoji caquë.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ja̱je caquë jëjo saosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi ñani ‘iquëpi siꞌa coꞌamaña paja̱ꞌquë api huani je̱oni maipi i̱ti tse̱ acohuaꞌi neñuꞌu,’ cani huani je̱ohuë.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Ja̱je yoꞌoni tse̱ani huani je̱oni i̱ ca̱pë hueꞌsena je̱ocohuë.”
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Ja̱je quëa tëjini Jesús se̱quëña: “¿Me yoꞌoja̱ꞌquë aꞌni, i̱ti yeja aquë?” Cani caëña, i̱ti yeja aquë cato dani, huani je̱ajaꞌquë api, coꞌamaña necohuaꞌire. Huani je̱oni yecohuaꞌina i̱sija̱ꞌquë api.
9 Aí Jesus perguntou:
10 ¿Ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni toya pëpë caye? Ñeje caji:
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Casi maca Jesure tse̱añuꞌu cajë yoꞌoreña. Jesupi yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye caquë i̱ohuaꞌi yoꞌoyere caëna, asani pë̱ijë yoꞌoreña. Ja̱je yoꞌojëtaꞌa tse̱añe pa̱reña, pa̱ini caꞌrajë. Ja̱je paꞌina, yoꞌomaꞌpë pateña.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ja̱ jeteyoꞌje Jesús quëꞌrona fariseo acohuaꞌire cuiꞌne Herodes acohuaꞌire jëjo daoreña, ja̱ohuaꞌipi i̱te neñajajë cajë.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ja̱je daisicohuaꞌipi Jesure careña: “Yeꞌyaquë, yëquë asayë, mëꞌë nuñerepa caquëpi paꞌiye, pa̱i cayere asamaꞌquëpi nuñerepa Maijaꞌquë cocare caquëpi pa̱ire siꞌaohuaꞌire siꞌa yëꞌquë maca caquëpi paꞌiye. Ja̱je paꞌina, ¿deꞌoquë paꞌi doꞌire romano pa̱i ëjaëna sa̱iñe, pa̱nitaꞌa pa̱ñe?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Cajëna, Jesupi tsoe i̱ohuaꞌi coa caye asani caëña: “¿Me neñuꞌju yëꞌëre cosojë neñañuꞌu cajë cayeꞌni? Dajë̱ꞌë, curiquë tëꞌquire ñajaꞌcore.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Darena, Jesús ñani se̱quëña: “¿Ne tsiaꞌni ico? ¿Cuiꞌne, ne mamire toyasicoaꞌni?” Caquëna, sehuoreña: “Romano pa̱i ëjaë mamipi toyasicoa.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Cajëna, Jesupi caëña: “I̱ tse̱co paꞌito i̱na i̱sijë̱ꞌë. Maijaꞌquë tse̱co paꞌito Maijaꞌquëna i̱sijë̱ꞌë.” Ja̱je sehuouna, airepa deꞌoyerepa caëꞌni, cuasareña.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Jesure ñañuꞌu cajë dateña, saduceo pa̱i acohuaꞌipi. Ja̱ohuaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji cacohuaꞌi pateña. Ja̱ohuaꞌipi careña, ñeje:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 “Yeꞌyaquë, Moiséspi yëquëre toyani je̱ocaꞌa̱jiꞌi, majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱ꞌisiquë paꞌito yoꞌjeipi huejani mamajëre pacaiye paꞌiji, majaꞌyë doꞌire.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Teꞌipi siete mamajë ë̱mëohuaꞌire paëña. Paquëna, ja̱ohuaꞌi aquë majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱jiꞌi.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ju̱quëna, yoꞌjeipi huaꞌjeore huejapi. Ja̱ëje mamajëre peoquë ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, yoꞌjeipi huejani cuiꞌne yoꞌopi.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ja̱re ja̱jeseꞌe siꞌa tsëcapë huaꞌjeore huejajë ju̱ju sahuë, siꞌaohuaꞌi mamajëre peocohuaꞌi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱oje ju̱coꞌë.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 ¿Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ne nëjo paꞌija̱ꞌcoaꞌni, teꞌoni siete pa̱irepa huejasico?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Cajëna, Jesupi sehuouña: “Mësaru coa tayo huesëjë cayë, Maijaꞌquë tuturepa cuiꞌne Maijaꞌquë toya pëpë ñamaꞌ doꞌire.
24 Jesus respondeu:
25 Ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëisicohuaꞌi cato huejaye peoji. Mamajëre i̱siye peoji. Maꞌtëmo hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 ¿Ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye ayere, toyaseꞌe mësaru ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni, Moisés toyaseꞌe ja̱ropi caji, Maijaꞌquë aꞌri so̱quë yëpi toaje̱ paꞌio tsë̱ꞌisicopi caseꞌere? ‘Yëꞌë cato Abraham Diusu aꞌë, Isaac Diusu aꞌë, cuiꞌne Jacobo Diusu aꞌë.’
26 Vocês nunca leram no
27 Diusu cato ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji, huajëcohuaꞌi Diusupi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mësaru coa tayo huesëni yoꞌojë cayë.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Sa̱ꞌñe yoꞌojë cajëna, Jesupi siꞌaye tayomaꞌë sehuoquëna, asasiquëpi cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi ti̱tani se̱quëña: “¿Jeco aꞌni, duꞌru macarepa huëo maca cua̱ñesico jerepa paꞌio?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Caquëna, Jesupi caëña: “Duꞌru macarepa cua̱ñeseꞌe siꞌaye jerepa paꞌio cato caji: Israel pa̱i asajë̱ꞌë, mai Ëjaë Diusure. Ja̱ëseꞌe teꞌi paꞌiji.
29 Jesus respondeu:
30 Oijë̱ꞌë, Ëjaë Diusure siꞌa mëꞌë yëyepi, siꞌa mëꞌë joyopi, siꞌa mëꞌë cuasayepi cuiꞌne siꞌa mëꞌë tutupi. Ja̱je caji, cua̱ñeseꞌe duꞌru macarepa aye siꞌaye jerepa paꞌye.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Cayaye acoje̱ ja̱re cuiꞌne paꞌio. Ja̱opi caji ñeje: ‘Oijë̱ꞌë, mëꞌë quë̱no maca paꞌiquëre mëꞌëjaꞌa coꞌye oiyeje̱ paꞌye.’ Yeque jerepa paꞌye peoji.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Ja̱je sehuouna, cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi caëña: “Deꞌoyerepa cahuë, mëꞌë yeꞌyaquë. Peore paji, yequë Diusu. Teꞌi paꞌiji, Diusu. Nuñerepa cahuë, mëꞌë.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre siꞌa më yëye oiyepi siꞌaye më asaye oiyepi cuiꞌne siꞌa joyo oiyepi cuiꞌne siꞌa tutu oiyepi, cuiꞌne mai quë̱no maca paꞌiquëre coꞌye oiyeje̱ paꞌyepi, ja̱ oiyepi jerepa paꞌye aꞌë, Maijaꞌquëre i̱siye, cuiꞌne ëojë se̱ñe jerepa.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Siꞌaye nuñerepa caquëna, Jesupi ñani caëña: “Mëꞌëre Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌte soꞌore paꞌiye pa̱ji.” Ja̱je caëna, asani yecohuaꞌije̱ i̱te se̱ni co̱ñe pa̱reña, siꞌaye asaquë api cajë.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Maijaꞌquë huëꞌena yeꞌyaquë Jesús caëña: “¿Me yoꞌojë cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi Cristo cato David mamaquë api cayeꞌni?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 David ja̱re i̱pi capi. Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, ñeje capi:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 ¿Ja̱je paꞌito me Cristo David mamaquë paꞌiquëꞌni, Davidpi Cristore yëꞌë ëjaë hueꞌyoto?” Ja̱je caquëna, jai pa̱i tsiꞌsisicohuaꞌipi ai yëjë asareña.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Jesupi caëña, i̱ yeꞌya maca: “Deꞌhua ñajëꞌë, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi yoꞌoye yeꞌyemaꞌpë. Ja̱ohuaꞌi cato tsoa ca̱ña su̱ñani cuiꞌne pa̱ipi deꞌoye pëpaja̱jë cajë yoꞌocohuaꞌi aꞌë.
38 Ele dizia ao povo:
39 Ja̱ohuaꞌi cato deꞌo ñuꞌi saire pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñana coꞌeni jaꞌrucohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne deꞌo hue̱ꞌñana a̱oje a̱icohuaꞌi aꞌë.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Huaꞌjeohuaꞌi huë̱ꞌña jiojë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Pa̱ipi deꞌocohuaꞌire paꞌë caja̱jë cajë tsoaye Maijaꞌquëre se̱ñë cajë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Ja̱ohuaꞌi aꞌë, i̱ti jerepa siꞌse cua̱ñojaꞌcohuaꞌi, ja̱je yoꞌosi doꞌire.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Jesús Maijaꞌquë huëꞌere paquëña, Maijaꞌquëna curi i̱si mahuë je̱ꞌñere pare. Ja̱rote ñuꞌi ñaquëna, jaiye curi pacohuaꞌi daijë i̱ti mahuëna ayareña.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ayajëna, ñaquë ñuꞌina, huaꞌjeo maca curiquë peocopi dani caya cobre të̱ꞌñare ayaoña, jai doꞌi peoyere.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Ja̱je ñani i̱ yeꞌyacohuaꞌire soini caëña: “Nuñerepa cayë, mësarute. Ja̱o huaꞌjeo coꞌamaña peocopi siꞌaohuaꞌi curi ayaye jerepa ayao doꞌi quëꞌyerepa.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Yecohuaꞌi cato i̱ohuaꞌi huero jujaseꞌere i̱siyë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ico cato peocopi siꞌa mañare i̱si sao.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.