Marcos 12
Secoya NT (SEY_WBT) vs ARIB
1 Ja̱ maca Jesús pa̱i yoꞌoyeje̱ paꞌye caquë quëaëña, ñeje: “Pajiꞌi, teꞌi pa̱i yeja paquë. Ja̱je paꞌipi ta̱pi, cuiyaꞌi. Ta̱ni tuꞌrihuë tëhuopi. Cuiꞌne cuiyaꞌi suni deꞌhuaja̱ꞌtoje̱ nepi. Cuiꞌne cuiyaꞌi tsio ë̱më huëꞌepi tuijë siꞌa tsio ñajaꞌcore nepi. Ja̱je siꞌaye ne tëjini coꞌamaña necaicohuaꞌini i̱si nëoni sajiꞌi.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Tëaye ti̱ꞌasi maca i̱ joꞌyare jëjo daopi, coꞌamaña necaicohuaꞌi quëꞌrona i̱te cajë necaiseꞌe paꞌiji, caquë.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ja̱je jëjo daosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi tse̱ani siꞌseni i̱simaꞌpë jëjo saohuë.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ja̱je yoꞌorena, i̱ti tse̱ aquëpi yequëre jëjo saopi. Jëjo saouna, ja̱ëreje̱ quë̱na pë̱api je̱ahuë. Cuiꞌne si̱opëje̱ aꞌsi quëꞌire tea ju̱ꞌijë yoꞌoni jëjo saohuë.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Ja̱je yoꞌoruje̱ i̱ti tse̱ aquë ja̱ yëꞌtaꞌapi yequëre jëjo sao co̱pi. Jëjo saosiquëni ja̱ëni coa huani je̱ohuë.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Jëjo saoquë pequë yuretaꞌa i̱ mamaquëre pani jëjo saopi, yëꞌë mamaquëre cato yoꞌoye peoji caquë.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ja̱je caquë jëjo saosiquëtaꞌare coꞌamaña necohuaꞌipi ñani ‘iquëpi siꞌa coꞌamaña paja̱ꞌquë api huani je̱oni maipi i̱ti tse̱ acohuaꞌi neñuꞌu,’ cani huani je̱ohuë.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ja̱je yoꞌoni tse̱ani huani je̱oni i̱ ca̱pë hueꞌsena je̱ocohuë.”
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Ja̱je quëa tëjini Jesús se̱quëña: “¿Me yoꞌoja̱ꞌquë aꞌni, i̱ti yeja aquë?” Cani caëña, i̱ti yeja aquë cato dani, huani je̱ajaꞌquë api, coꞌamaña necohuaꞌire. Huani je̱oni yecohuaꞌina i̱sija̱ꞌquë api.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ¿Ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni toya pëpë caye? Ñeje caji:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 — ausente —
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Casi maca Jesure tse̱añuꞌu cajë yoꞌoreña. Jesupi yoꞌoseꞌeje̱ paꞌye caquë i̱ohuaꞌi yoꞌoyere caëna, asani pë̱ijë yoꞌoreña. Ja̱je yoꞌojëtaꞌa tse̱añe pa̱reña, pa̱ini caꞌrajë. Ja̱je paꞌina, yoꞌomaꞌpë pateña.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ja̱ jeteyoꞌje Jesús quëꞌrona fariseo acohuaꞌire cuiꞌne Herodes acohuaꞌire jëjo daoreña, ja̱ohuaꞌipi i̱te neñajajë cajë.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ja̱je daisicohuaꞌipi Jesure careña: “Yeꞌyaquë, yëquë asayë, mëꞌë nuñerepa caquëpi paꞌiye, pa̱i cayere asamaꞌquëpi nuñerepa Maijaꞌquë cocare caquëpi pa̱ire siꞌaohuaꞌire siꞌa yëꞌquë maca caquëpi paꞌiye. Ja̱je paꞌina, ¿deꞌoquë paꞌi doꞌire romano pa̱i ëjaëna sa̱iñe, pa̱nitaꞌa pa̱ñe?”
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Cajëna, Jesupi tsoe i̱ohuaꞌi coa caye asani caëña: “¿Me neñuꞌju yëꞌëre cosojë neñañuꞌu cajë cayeꞌni? Dajë̱ꞌë, curiquë tëꞌquire ñajaꞌcore.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Darena, Jesús ñani se̱quëña: “¿Ne tsiaꞌni ico? ¿Cuiꞌne, ne mamire toyasicoaꞌni?” Caquëna, sehuoreña: “Romano pa̱i ëjaë mamipi toyasicoa.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Cajëna, Jesupi caëña: “I̱ tse̱co paꞌito i̱na i̱sijë̱ꞌë. Maijaꞌquë tse̱co paꞌito Maijaꞌquëna i̱sijë̱ꞌë.” Ja̱je sehuouna, airepa deꞌoyerepa caëꞌni, cuasareña.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Jesure ñañuꞌu cajë dateña, saduceo pa̱i acohuaꞌipi. Ja̱ohuaꞌi cato ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye peoji cacohuaꞌi pateña. Ja̱ohuaꞌipi careña, ñeje:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Yeꞌyaquë, Moiséspi yëquëre toyani je̱ocaꞌa̱jiꞌi, majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱ꞌisiquë paꞌito yoꞌjeipi huejani mamajëre pacaiye paꞌiji, majaꞌyë doꞌire.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Teꞌipi siete mamajë ë̱mëohuaꞌire paëña. Paquëna, ja̱ohuaꞌi aquë majaꞌyëpi huejani mamajëre peoquë ju̱jiꞌi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ju̱quëna, yoꞌjeipi huaꞌjeore huejapi. Ja̱ëje mamajëre peoquë ju̱jiꞌi. Ju̱quëna, yoꞌjeipi huejani cuiꞌne yoꞌopi.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Ja̱re ja̱jeseꞌe siꞌa tsëcapë huaꞌjeore huejajë ju̱ju sahuë, siꞌaohuaꞌi mamajëre peocohuaꞌi. Ja̱ jeteyoꞌje i̱oje ju̱coꞌë.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 ¿Ja̱je paꞌito ju̱ꞌisicohuaꞌi huëi maca ne nëjo paꞌija̱ꞌcoaꞌni, teꞌoni siete pa̱irepa huejasico?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Cajëna, Jesupi sehuouña: “Mësaru coa tayo huesëjë cayë, Maijaꞌquë tuturepa cuiꞌne Maijaꞌquë toya pëpë ñamaꞌ doꞌire.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ju̱ꞌisicohuaꞌipi huëisicohuaꞌi cato huejaye peoji. Mamajëre i̱siye peoji. Maꞌtëmo hui̱ñaohuaꞌije̱ paꞌiohuaꞌi paꞌija̱ꞌcohuaꞌi aꞌë.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 ¿Ju̱ꞌisicohuaꞌi huëiye ayere, toyaseꞌe mësaru ñamaꞌcohuaꞌi aꞌni, Moisés toyaseꞌe ja̱ropi caji, Maijaꞌquë aꞌri so̱quë yëpi toaje̱ paꞌio tsë̱ꞌisicopi caseꞌere? ‘Yëꞌë cato Abraham Diusu aꞌë, Isaac Diusu aꞌë, cuiꞌne Jacobo Diusu aꞌë.’
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Diusu cato ju̱ꞌisicohuaꞌi Diusu peoji, huajëcohuaꞌi Diusupi. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare mësaru coa tayo huesëni yoꞌojë cayë.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Sa̱ꞌñe yoꞌojë cajëna, Jesupi siꞌaye tayomaꞌë sehuoquëna, asasiquëpi cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi ti̱tani se̱quëña: “¿Jeco aꞌni, duꞌru macarepa huëo maca cua̱ñesico jerepa paꞌio?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Caquëna, Jesupi caëña: “Duꞌru macarepa cua̱ñeseꞌe siꞌaye jerepa paꞌio cato caji: Israel pa̱i asajë̱ꞌë, mai Ëjaë Diusure. Ja̱ëseꞌe teꞌi paꞌiji.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Oijë̱ꞌë, Ëjaë Diusure siꞌa mëꞌë yëyepi, siꞌa mëꞌë joyopi, siꞌa mëꞌë cuasayepi cuiꞌne siꞌa mëꞌë tutupi. Ja̱je caji, cua̱ñeseꞌe duꞌru macarepa aye siꞌaye jerepa paꞌye.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Cayaye acoje̱ ja̱re cuiꞌne paꞌio. Ja̱opi caji ñeje: ‘Oijë̱ꞌë, mëꞌë quë̱no maca paꞌiquëre mëꞌëjaꞌa coꞌye oiyeje̱ paꞌye.’ Yeque jerepa paꞌye peoji.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ja̱je sehuouna, cua̱ñeseꞌe yeꞌyaquëpi caëña: “Deꞌoyerepa cahuë, mëꞌë yeꞌyaquë. Peore paji, yequë Diusu. Teꞌi paꞌiji, Diusu. Nuñerepa cahuë, mëꞌë.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquëre siꞌa më yëye oiyepi siꞌaye më asaye oiyepi cuiꞌne siꞌa joyo oiyepi cuiꞌne siꞌa tutu oiyepi, cuiꞌne mai quë̱no maca paꞌiquëre coꞌye oiyeje̱ paꞌyepi, ja̱ oiyepi jerepa paꞌye aꞌë, Maijaꞌquëre i̱siye, cuiꞌne ëojë se̱ñe jerepa.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Siꞌaye nuñerepa caquëna, Jesupi ñani caëña: “Mëꞌëre Maijaꞌquë cua̱ñe te̱ꞌte soꞌore paꞌiye pa̱ji.” Ja̱je caëna, asani yecohuaꞌije̱ i̱te se̱ni co̱ñe pa̱reña, siꞌaye asaquë api cajë.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Maijaꞌquë huëꞌena yeꞌyaquë Jesús caëña: “¿Me yoꞌojë cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi Cristo cato David mamaquë api cayeꞌni?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 David ja̱re i̱pi capi. Maijaꞌquë joyopi quëaquëna, ñeje capi:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 ¿Ja̱je paꞌito me Cristo David mamaquë paꞌiquëꞌni, Davidpi Cristore yëꞌë ëjaë hueꞌyoto?” Ja̱je caquëna, jai pa̱i tsiꞌsisicohuaꞌipi ai yëjë asareña.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesupi caëña, i̱ yeꞌya maca: “Deꞌhua ñajëꞌë, cua̱ñeseꞌe yeꞌyacohuaꞌi yoꞌoye yeꞌyemaꞌpë. Ja̱ohuaꞌi cato tsoa ca̱ña su̱ñani cuiꞌne pa̱ipi deꞌoye pëpaja̱jë cajë yoꞌocohuaꞌi aꞌë.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ja̱ohuaꞌi cato deꞌo ñuꞌi saire pa̱i tsiꞌsi hue̱ꞌñana coꞌeni jaꞌrucohuaꞌi aꞌë, cuiꞌne deꞌo hue̱ꞌñana a̱oje a̱icohuaꞌi aꞌë.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Huaꞌjeohuaꞌi huë̱ꞌña jiojë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Pa̱ipi deꞌocohuaꞌire paꞌë caja̱jë cajë tsoaye Maijaꞌquëre se̱ñë cajë yoꞌocohuaꞌi aꞌë. Ja̱ohuaꞌi aꞌë, i̱ti jerepa siꞌse cua̱ñojaꞌcohuaꞌi, ja̱je yoꞌosi doꞌire.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jesús Maijaꞌquë huëꞌere paquëña, Maijaꞌquëna curi i̱si mahuë je̱ꞌñere pare. Ja̱rote ñuꞌi ñaquëna, jaiye curi pacohuaꞌi daijë i̱ti mahuëna ayareña.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ayajëna, ñaquë ñuꞌina, huaꞌjeo maca curiquë peocopi dani caya cobre të̱ꞌñare ayaoña, jai doꞌi peoyere.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Ja̱je ñani i̱ yeꞌyacohuaꞌire soini caëña: “Nuñerepa cayë, mësarute. Ja̱o huaꞌjeo coꞌamaña peocopi siꞌaohuaꞌi curi ayaye jerepa ayao doꞌi quëꞌyerepa.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Yecohuaꞌi cato i̱ohuaꞌi huero jujaseꞌere i̱siyë. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare ico cato peocopi siꞌa mañare i̱si sao.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.