João 11
Secoya NT (SEY_WBT) vs NTLH
1 Teꞌi ë̱më ju̱ꞌiquë Lázaro hueꞌequë pajiꞌi. Ja̱ë cato Betania aquë pajiꞌi. María cuiꞌne i̱o yoꞌjeo Marta paꞌi daripë aquë pajiꞌi.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 María cato ju̱ꞌiquë Lázaro yoꞌjeo pacoꞌë. Ja̱o cato Ëjaërepa nëcañoana huëo së̱ daꞌcapi ja̱ñuni i̱o nañapi të̱nocaio yoꞌosico pacoꞌë.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ja̱je paꞌina, ja̱ohuaꞌipi Ëjaë mëꞌë cajeipi ju̱ꞌiji caquë sani quëacaijë̱ꞌë cajë Jesús quëꞌro jëjo saohuë, teꞌire.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Jëjo saorena, Jesús ja̱re asani capi: “Iye ju̱ꞌi dahuë cato ti ju̱ni huesëyena saye pa̱ ja̱ꞌñe aꞌë. Diusu i̱ deꞌoquë paꞌiyere i̱ño ja̱ꞌñe aꞌë. Cuiꞌne Maijaꞌquë mamaquë deꞌoquë paꞌiyere i̱ño ja̱ꞌñe aꞌë.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jesús cato Marta cuiꞌne i̱o majaꞌyo Maríare cuiꞌne Lázarore ai oiquëtaꞌa.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Caya muꞌseña se pëa co̱pi, i̱ paꞌi hue̱ꞌñana, Lázaro ju̱ꞌiji cajë quëasicohuaꞌitaꞌare.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Ja̱ jeteyoꞌje capi, Jesús i̱ yeꞌyacohuaꞌire: “Sani co̱ñuꞌu, Judeana.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Caquëna, i̱ yeꞌyacohuaꞌipi i̱te cahuë, ja̱ maca: “¿Yeꞌyaquë, mëꞌëre judío pa̱i quë̱na pë̱api je̱añuꞌu ca sitona coꞌija̱ꞌquë aë?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Cajëna, Jesupi capi: “¿Teꞌe muꞌse doce hora paꞌicoa, miañe? Ja̱je paꞌina, pa̱ipi muꞌse cuꞌini ti juꞌaye peoji, iye yeja miacaiyeja̱ꞌa cuꞌini.”
9 Jesus respondeu:
10 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare pa̱ipi ñami cuꞌini juꞌaye paꞌiji, miañe peo doꞌire.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ja̱ jeteyoꞌje Jesupi capi: “Mai cajei Lázaro ca̱jiꞌi. Ca̱isiquëtaꞌare sani ne sëtoja̱ꞌquë aꞌë.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Caquëna, ja̱ maca i̱ yeꞌyacohuaꞌipi cahuë, i̱te: “¿Ëjaë, ja̱je ca̱jiꞌi cani coꞌyaja̱ꞌquë api caye aꞌni?”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jesús cato ja̱je cani ju̱jiꞌi caquë capi. Ja̱je caquëna, i̱ yeꞌyacohuaꞌipi cuasani coa huëore ca̱ina caji cuasahuë.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ja̱ maca Jesupi yuretaꞌa ti̱ñarepa capi: “Lázaro tsoe ju̱jiꞌi.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Sihuayë, deꞌoye ja̱rote paꞌimaꞌëna ju̱jiꞌi. Ja̱jepi ai deꞌoji. Mësaru ñani mësaru i̱re papi cajë yëꞌëre cuasaja̱ꞌcohuaꞌire. Sani ñañuꞌu.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ja̱ maca Tomás Gemelo hueꞌequëpi i̱ ja̱ꞌre yeꞌyecohuaꞌire capi: “Jë̱najë̱ꞌë, maije i̱ ja̱ꞌre co̱ni sañuꞌu, teꞌe i̱ ju̱ꞌina ju̱ꞌijaꞌcohuaꞌi.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Tsoe Lázarote cuatro muꞌseña ta̱seꞌe paꞌina, Jesús ti̱ꞌapi.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betania cato Jerusalén jaꞌyere pajiꞌi, coa caya kilómetropi cuiꞌne yequë jopo kilómetro co̱si macare.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jai pa̱i judío pa̱i acohuaꞌipi Marta cuiꞌne Maríare doꞌi ñajë cuiꞌne i̱ohuaꞌi majaꞌyëpi ju̱quëna, oicohuaꞌini yëhuo huasoñuꞌu cajë daisicohuaꞌipi paëꞌë.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Ja̱ maca Martapi Jesús daiji asani etani i̱te pëpasiꞌi caco sacoꞌë. María cato huëꞌe sa̱ꞌnahuëre pacoꞌë.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ja̱ maca Martapi Jesure cao: “Ëjaë, mëꞌë i̱ñore paꞌiquë paꞌito yëꞌë aꞌyë ju̱ꞌiñe pa̱raꞌpi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ja̱je paꞌiquëtaꞌare yëꞌë cato asayë, Maijaꞌquëpi mëꞌë se̱ñere i̱sija̱ꞌquë api.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Cacona, Jesupi capi: “Mëꞌë aꞌyë cuiꞌnaëpi pani co̱jaꞌquë api.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Caquëna, Martapi cao: “Ja̱je paꞌijë̱ꞌë. Cuiꞌnaëpi pani co̱jaꞌquë api, ju̱ni huesësicohuaꞌi huëi maca tëji muꞌserepa.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Cacona, Jesupi capi: “Yëꞌë aꞌë, ju̱ni huesësicohuaꞌi huëiye cuiꞌne paꞌiye. Yëꞌëre i̱re papi caquë cuasaquë cato ju̱ꞌisiquëje̱ ja̱re paꞌija̱ꞌquë api.
25 Então Jesus afirmou:
26 Cuiꞌne ja̱ yëꞌtaꞌa huajëquë paꞌi yëꞌëre i̱re papi caquë cuasaquë cato ti ju̱ꞌiñe pa̱jaꞌquë api. ¿Iye yëꞌë caye ja̱je paꞌire paji caco cuasaco, mëꞌë?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Caquëna, i̱opi cao: “Ja̱je paꞌijë̱ꞌë, cuasayë, yëꞌë. Cuiꞌne Ëjaë, mëꞌë cato Cristore papi asayë, yëꞌë. Diusu mamaquëpi iye yejana daija̱ꞌquë ca nëosiquëpi daisiquë aꞌë, mëꞌë.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ja̱je se ca tëjini Marta i̱o majaꞌyo María quëꞌrona sani cao, yahue: “Yeꞌyaquë i̱ñore paꞌi mëꞌëre daija̱co caquë soiji.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Cacona, i̱ti se asayeja̱ꞌa Jesús quëꞌrona esa sacoꞌë, i̱te ñasiꞌi caco.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ja̱ yëꞌtaꞌa Jesús pa̱i daripërepa cacaye pa̱pi. Ja̱ maca cato, Marta i̱te ti̱ꞌasi macare pajiꞌi.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Maríapi coꞌarepa huëni saiona, ñani judío pa̱ipi María huëꞌere paꞌijë oimaꞌo cajë yëhuocohuaꞌipi ta̱si daripëna sani osiꞌi caco saico cuasajë tuëꞌë.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Ja̱ maca María Jesús quëꞌrona sani doꞌre jaꞌruni cao: “Ëjaë, i̱ñore mëꞌë paꞌiquë paꞌito aꞌyë ju̱ni huesëye pa̱raꞌpi.”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 María ja̱ꞌre co̱ni judío pa̱i daisicohuaꞌipi oijëna, Jesupi ja̱ohuaꞌire oi ëayerepa ñapi. Ñani i̱ joyopi ca ëayerepa nëina,
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ja̱ohuaꞌire se̱jiꞌi: “¿Jerona i̱te ta̱reꞌni?” Caquë se̱ina, i̱ohuaꞌipi cahuë: “Ëjaë, dani ñajëꞌë. I̱ñona ta̱huë.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ja̱ maca Jesús ojiꞌi.
35 Jesus chorou.
36 Oina, ñani judío pa̱ipi cahuë, ja̱ maca: “I̱ ai oiquërepa pajiꞌi. Ñajëꞌë, i̱ oiyere.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Yecohuaꞌipi cahuë: “Ñamaꞌquëre ñaquëre nesiquë api, iquë. ¿Ja̱je paꞌitaꞌa cuiꞌne me yoꞌoquë Lázarore jujucaiye pa̱ëꞌni?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Cuiꞌnaëni coꞌarepa esa necatiꞌñerepa nëina, ta̱si daripë quëꞌrona tsio dajiꞌi. Coje nesico pajiꞌi. Paꞌioni jai quë̱na pëpi si̱osico pajiꞌi.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Paꞌiona, Jesupi capi: “Quë̱na përe huiꞌyo je̱ojëꞌë.” Caquëna, Marta ju̱ꞌisiquë yoꞌjeopi cao: “Ëjaë, tsoe coꞌa së̱ji cuasayë. Tsoe cuatro muꞌseña paꞌiji.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Cacona, Jesupi capi: “Mëꞌëje paꞌioni cahuë care paji cuasani mëꞌë ñajaꞌcoaꞌë, Maijaꞌquë deꞌoyerepa yoꞌoquëna caseꞌe.”
40 Jesus respondeu:
41 Caëna, ja̱ maca quë̱na pë huiꞌyo je̱orena, Jesús maꞌtëmo mëñe ñaquë capi: “Deꞌoji, Jaꞌquë. Yëꞌë caye mëꞌëpi asacaëꞌë.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Yëꞌë cato asayë, mëꞌë siꞌanë yëꞌë caye asaquë paꞌiye. Ja̱je paꞌiquëtaꞌare iye maca paꞌicohuaꞌi asa ja̱ꞌñere caquë cayë, mëꞌëpi yëꞌëre jëjo daosiquë api cajë asare paja̱jë caquë.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ja̱je se ca tëjini, ai tutu cuipi: “¡Lázaro etajë̱ꞌë!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Caquëna, ju̱ꞌisiquë paꞌisiquëpi jë̱ña, nëcañoa hue̱siquëpi, cuiꞌne tsiaje̱ ca̱ñapi hue̱siquëpi etapi. Etaquëna, ja̱ maca Jesupi capi: “Joyecaijë̱ꞌë, saija̱quë.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ja̱je iyere yoꞌouna, Jesure jai pa̱i judío pa̱i i̱re papi cajë cuasahuë, María ja̱ꞌre co̱ni daisicohuaꞌipi, i̱ti Jesús yoꞌoquëna, ñasicohuaꞌipi.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ja̱ohuaꞌi acohuaꞌipi fariseo pa̱i quëꞌrona sani ñajë quëahuë, Jesús yoꞌoseꞌere.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Ja̱ maca fariseo pa̱ipi cuiꞌne Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi ca tëji ëjaohuaꞌi quëꞌrona tsiꞌsini cahuë: “¿Me nejaꞌcohuaꞌi aꞌni, ja̱ëte? I̱ cato jaiye pa̱i yoꞌo ti̱ꞌa maꞌñe yoꞌo i̱ñoji, pa̱ire.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Ja̱je paꞌina, maipi coa ñacohuaꞌi paꞌito siꞌa pa̱ipi i̱seꞌena asa huesëja̱ꞌcohuaꞌi paꞌini. Ja̱je yoꞌojëna, yuretaꞌa romano pa̱ipi dani Maijaꞌquëre se̱ huëꞌe cuiꞌne mai yeja ne huesoja̱ꞌcohuaꞌi paꞌini.”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Cajëna, Caifás hueꞌequëpi Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaëpi ja̱ o̱metëcahuë paꞌiquëpi capi, ja̱ohuaꞌire: “Mësaru huesëjë cayë.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Cuiꞌne ti asamaꞌpë, teꞌi ju̱cacatiꞌñe paꞌi api, siꞌa pa̱i doꞌire ai jerepa siꞌa pa̱i ju̱ꞌiñe peoye, iye daripë paꞌicohuaꞌire.”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Caifás cato i̱seꞌe ta̱ꞌñe ja̱je caye pa̱pi. Coa Maijaꞌquë joyopi i̱siquëna, capi, ja̱ o̱metëcahuë Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaë sëte, Jesupi judío pa̱i doꞌire ju̱cacaiye paꞌiji, paꞌi ja̱ꞌñere ca nëoquë.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Coa judío pa̱iseꞌere caquë ju̱cacaiye pa̱ni cuiꞌne siꞌa hue̱ꞌña coa tiya huesësicohuaꞌire Diusu mamajëre.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ja̱re ja̱ muꞌsepi yuretaꞌa judío pa̱i ëjaohuaꞌi Jesure huani je̱oñe ca nëohuë.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ja̱je paꞌina, Jesús yuretaꞌa siꞌa judío pa̱i ñajëna, cuꞌiye pa̱pi. Pa̱quë Judeapi etani Efraín daripëna sajiꞌi, cue̱ne yeja jaꞌye maca paꞌi daripëna. Ja̱rona sani i̱ yeꞌyacohuaꞌi ja̱ꞌre pëapi.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Aꞌri maña carapi, Egíptopi Israel pa̱i etajë paꞌiseꞌere cuasajë tsiꞌsini yoꞌo muꞌseña. Ja̱je paꞌina, jai pa̱i paꞌi daripë̱a paꞌicohuaꞌi saëꞌë, Jerusalénna siꞌsire tsoa to̱ñere cajë.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Jesure coꞌejë cuëꞌë. Ja̱je paꞌina, Maijaꞌquë huëꞌere paꞌijë se̱iꞌë, yecohuaꞌire: “¿Mësaru me cuasayeꞌni? Daija̱ꞌquë api fiestana, pa̱nitaꞌa pa̱jaꞌquë api cuasaye cajë.”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Fariseo pa̱i cuiꞌne Maijaꞌquë huëꞌe ñacaicohuaꞌi ëjaohuaꞌipi cua̱ñe nëohuë. Jesús paꞌi hue̱ꞌñare asasicohuaꞌi pani quëajë̱ꞌë, sani tse̱ajaꞌquëre cajë.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.