Rute 1

Songhai de Gao (SES) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zamanoo kaŋ ra alkaaley no ma laama Izirayel gandaa ra, heray beeri foo tee no din. Heraa woo sabbu se aru foo kaŋ ti Betelehem koyraa boro, Žuda gandaa ra, naaru ka goro ka waati tee Mowab hawsaa ra. A gana, nga nda nga wandoo nda nga izʼaru hinkaa.
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 Aroo woo maaɲoo ti Elimelek, wandoo maaɲoo ti Nawomi, izʼaru hinkaa maaɲey ti Mahiloŋ nda Kiliyoŋ. Ngi koyra-izoo maaɲoo ti Efrata kaŋ goo Betelehem, Žuda gandaa ra. I cindi Mowab hawsaa ra.
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Waatoo kaŋ i goo no din Elimelek buu kaŋ ti Nawomi kurɲoo. Nawomi cindi, nga nda nga izʼaru hinkaa hinne.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Nga izʼaru hinkaa hiiji Mowab woyyaŋ. Woy faa maaɲoo ti Orpa, affaa maaɲoo ti Rutti. I goro no din haya kaŋ too jiiri woy (10).
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 Woo banda ga, Mahiloŋ buu, Kiliyoŋ buu. Nawomi hinne ka cindi, a jaŋ kurɲoo, a jaŋ izey.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Hanoo kaŋ Nawomi maa kaŋ Abadantaa hinna nga gandaa borey ga ka heraa sanbu i ga, Nawomi soola ka hun Mowab ka yee nga koyra žeenaa ra, nga nda nga nzura woy hinkaa.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 I na fondaa zaa cere bande ka dira ka koy Žuda gandaa ra.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Nawomi nee nga nzura hinkaa se: «War si willi war do wala? War affoo kul ma koy nga ɲaa hugoo do. Ay gʼa ŋaaray Abadantaa ga, a ma gomni tee war se, takaa kaŋ nda war nʼa tee agay nda aru bisantey se.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Abadantaa ma war affoo kul noo hiijay taaga kaŋ ga war biney yaynandi.» Šennoo woo banda ga, kaŋ a ga baa ka šerre, a na affoo kul summu. De nzura woy hinkaa hẽe ka mundi doori.
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 De i nee Nawomi se: «Kalaa, kalaa, ir si hun ni bande, ir ga hanga ni ka koy ni gandaa ra.»
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Nawomi zaabi ka nee i se: «Ay ize woyey, wa willi war do. Macin se war ga baa war ma hanga ay bande? Ay žen, ay si hay koyne, soko ya hin ka duu izʼaruyaŋ kaŋ ma war hiiji.
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 Ay ize woyey, wʼay naŋ, war ma willi war do. Ay hanse ka žen hiijay se. Ba nda ay hiiji, de hõ cijinoo hunday ra ay duu izʼaruyaŋ,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 war ga hongu kaŋ war ga hin kʼi batu hala i ma beeri? Woo se war ga wanji ka hiiji jina wala? A si hin ka tee, ay ize woyey! Abadantaa kaboo kʼay kar, ay doroo ga hanse ka bisa war wanoo.»
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Orpa nda Rutti yee ka hẽe ka mundi doori. Woo banda ga, Orpa na Nawomi naagu nga gandoo ra kʼa summu-summu, de a willi. Amma Rutti wanji ka hun Nawomi bande.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Nawomi nee Rutti se: «Nʼga dii ni albora woyoo Orpa yee nga dumoo nda nga koyey do kaŋ a gʼi gana. Ni mo ma hanga a bande ka willi ni borey do.»
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Rutti nee Nawomi se: «Masʼay gaabi ya hun ni bande, ka yee ay do. Nongu kul kaŋ ra nʼga koy, nga ra ay ga koy. Nongu kaŋ ra nʼga goro, nga ra ay ga goro. Ni dumoo ga tee ya ne dumi. Koyoo kaŋ nʼgʼa gana ga tee ya ne Koy.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Nongu kaŋ ra nʼga buu nga ra ay ga buu, no din mo ra ay ga suturandi. Abadantaa ma goy goy ay ga nda ay hun ni bande, nda manʼti buuyan kʼir kaa cere ga.»
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Nawomi dii kaŋ Rutti kayandi nga ma hanga nga, woo se a mana yee ka šendandi a ga.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 I dira cere bande ka koy hala Betelehem. Waatoo kaŋ i too Betelehem, koyraa borey kul miɲey cindi i ga hay. Koyraa woyey ga cere hãa ka nee: «Nawomi da ti woo?»
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 A tuuru i se ka nee: «War masʼay cee nda Nawomi (maanaa ‹anneema›). Wʼay cee nda Mara (maanaa ‹hottay›). Zama haya kaŋ se Hini-kul-koyoo nʼay hunaroo hottandi ay ga.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Kaŋ ay ga hun ne, borotaray goo ay ga, amma Abadantaa nʼay yeeti kate ay kabe kooney. War masʼay cee koyne nda Nawomi, zama Abadantaa bere ay ga, de Hini-kul-koyoo nʼay kar.»
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Takaa woo nda Nawomi kaa ka hun Mowab hawsaa ra. Nga nda nga nzura woyoo Rutti kaŋ ti Mowab boro. I mana kaa Betelehem kala oržoo hegaa waati.
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.